PG 46, col. 1166
mino instrumenta facti sunt, in subsidium et ad—
jumentum mdilicationis Ecclesia}, a Deo revera
confecti tabernaculi, quod Dominus tixit et non
homo" :jam nunc item tanquam a luto et lateri-
tio opere olim Israelem, sic a terreno sensu hu—
manum genus cum per sese liberasset et redemis-
set, ut Egyptum quidem, id est, mortis horren-
dum et caliginosum castellum fugeret, effecit.
Sanctificat autem Deo et Patri non solum hominum
partus primogenitos, sed etiam omne genus huma-
num per eas, quas in sese sumpsit, nostrae massa:
atque materiae primitias, id est, per carnem, qua:
intellectualiter, et ut mente sola percipi potest,
animabatur, a nobis sumptam totam ad sanctifica-
tionem quasi retermentans humana: naturae mas-
sam atque concretionem. Nam merito dixerim ego
quoque nunc, sicuti divinus ait Apostolus: Si
primitiae sancta: sunt, etiam materia atque massa ⁸⁸
inde confecta sancta fuerit. Ac quemadmodum
olim oratiu, qua lex ferebatur, typice, id est, per
figuram, qua futurum prmsigniflcabatur, eam tri-
bum, cui sacerdotii munus obvenerat, pro primo-
genitorum primitiis Deo obtulit : ita nunc per
claram veritatis elligiem pontificem et apostolum
nostra: confessionis sanetum illum et innocentem,
qui ab inquinamentis malitia: vacuus, qui omnium
peccati tam sordium quam sensus atque cogitatio-
nis expers fuit, corporaliter pro ea, quae per fidem
ei sanctificata est, humana natura Deo ac Patri
oblatum esse intelligimus, et eo magis quod ne nu-
mero quidem superare ac redundare praeter eum
qui seipsum dedit pro pretio, quo multi redime-
rentur, totam humanam naturam videmus, quod
quidem attineat ad rationem sanctitatis (quemad—
modum in umbra legis Levitis numero plures pri-
mogeniti inventi sunt“), sed longissimo spatio a
tergo :‘e'ictam , quatenus absque omni contradi-
ctione id, cui benedicitur, benedicente inferius est.
Ac tunc quidem ad solam Israeliticam gentem Le-
vitici sacerdotii dignitas referebatur, ac pro eo-
rum primogenitorum duntaxat, qui apud lsraelitas
nascerentur, redemptionis pretio Levitas sumptos
esse, Scriptura: testimonio de ipsis proditum est:
Christus vero, qui futurorum bonorum pontifex
advenit, ut sapientissimus Paulus inquit ", et non
secundum ordinem Aaron, sed secundum ordinem
Melchisedec, quemadmodum divinum praesignifi-
cavit oraculum, sacerdotii quidem translatione, eo
quod ipse esset ex alia tribu (perspicuum est enim
ex Iuda ortum esse Dominum nostrum Jesum
Christum), etiam legis translationem efl‘ecit, et ab
legali umbra transtulit nos ad Evangelium regni
“Num. ιιι, l6 sqq. "’ Hebr. vn, 9, ll; vn,
, 16.
jumentum mdilicationis Ecclesia}, a Deo revera
confecti tabernaculi, quod Dominus tixit et non
homo" :jam nunc item tanquam a luto et lateri-
tio opere olim Israelem, sic a terreno sensu hu—
manum genus cum per sese liberasset et redemis-
set, ut Egyptum quidem, id est, mortis horren-
dum et caliginosum castellum fugeret, effecit.
Sanctificat autem Deo et Patri non solum hominum
partus primogenitos, sed etiam omne genus huma-
num per eas, quas in sese sumpsit, nostrae massa:
atque materiae primitias, id est, per carnem, qua:
intellectualiter, et ut mente sola percipi potest,
animabatur, a nobis sumptam totam ad sanctifica-
tionem quasi retermentans humana: naturae mas-
sam atque concretionem. Nam merito dixerim ego
quoque nunc, sicuti divinus ait Apostolus: Si
primitiae sancta: sunt, etiam materia atque massa ⁸⁸
inde confecta sancta fuerit. Ac quemadmodum
olim oratiu, qua lex ferebatur, typice, id est, per
figuram, qua futurum prmsigniflcabatur, eam tri-
bum, cui sacerdotii munus obvenerat, pro primo-
genitorum primitiis Deo obtulit : ita nunc per
claram veritatis elligiem pontificem et apostolum
nostra: confessionis sanetum illum et innocentem,
qui ab inquinamentis malitia: vacuus, qui omnium
peccati tam sordium quam sensus atque cogitatio-
nis expers fuit, corporaliter pro ea, quae per fidem
ei sanctificata est, humana natura Deo ac Patri
oblatum esse intelligimus, et eo magis quod ne nu-
mero quidem superare ac redundare praeter eum
qui seipsum dedit pro pretio, quo multi redime-
rentur, totam humanam naturam videmus, quod
quidem attineat ad rationem sanctitatis (quemad—
modum in umbra legis Levitis numero plures pri-
mogeniti inventi sunt“), sed longissimo spatio a
tergo :‘e'ictam , quatenus absque omni contradi-
ctione id, cui benedicitur, benedicente inferius est.
Ac tunc quidem ad solam Israeliticam gentem Le-
vitici sacerdotii dignitas referebatur, ac pro eo-
rum primogenitorum duntaxat, qui apud lsraelitas
nascerentur, redemptionis pretio Levitas sumptos
esse, Scriptura: testimonio de ipsis proditum est:
Christus vero, qui futurorum bonorum pontifex
advenit, ut sapientissimus Paulus inquit ", et non
secundum ordinem Aaron, sed secundum ordinem
Melchisedec, quemadmodum divinum praesignifi-
cavit oraculum, sacerdotii quidem translatione, eo
quod ipse esset ex alia tribu (perspicuum est enim
ex Iuda ortum esse Dominum nostrum Jesum
Christum), etiam legis translationem efl‘ecit, et ab
legali umbra transtulit nos ad Evangelium regni
“Num. ιιι, l6 sqq. "’ Hebr. vn, 9, ll; vn,
, 16.