PG 46, col. 1169
ὅρος τοῦ Θεοῦ Χωρήϐ· τουτέστι, τὴν ὑψηλὴν τοῦ
Εὐαγγελίου διδασκαλίαν, ἵνα τῇ φωνῇ τῶν θείων
σαλπίγγων, τοῖς ῥήμασι τοῦ μακαρίου Λουκᾶ τὴν ἔσω
ἀκοὴν προσϐάλωμεν , καθάπερ ἐξ ἁγίων ἀδύτων
βοῶντος τῆς μυσταγωγίας τοῦ Πνεῦματος· Καὶ ἐγέ-
νετο ὡς ἐπλήσθησαν al ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ
αὐτῶν, ἀνήγαγον al γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν
παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ
Κυρίου, ὅτι Πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν, ἅγιον
τῷ Κυρίῳ κληθήσεται· καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν
κατὰ τύ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυ-
γόνων, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶνο Καὶ ἰδοὺ ἦν
ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλὴμ, ᾧ ὄνομα Συμεὼν, καὶ ὁ
ἅνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαϐὴς, προσδεχό-
μενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ ’ καὶ Πνεῦμα
ἅγιον ἦν ἐπ’ αὐτῷ, καὶ ἧν αὐτῷ κεχρηματισμέ-
νον ῠπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνα-
τον, πρὶν ἂν ιδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου ἐν σαρκὶ,
καί ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι είξ- τὸ ἱερόν. Τί ἐστι,
Προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλς Τουτ-
ἐστιν, ἀναμένων τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας, καὶ
τὴν πρὸς ταύτην τοῦ Ἰσραηλίτου λαοῦ ἀπὸ τῆς νομι-
κῆς σκιᾶς μεταχώρησινο ἐπὶ τῷ ἀφεθέντα τοῦ ὑπὸ
τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου εἶναι τῷ τῆς ἀληθείας στοι-
χειοῦπθαι διδασκαλείῳ, καὶ¹ τῇ κατ’ αὐτὴν καταρτί-
ζεσθαι τελειότητι. Οὐδὲ γὰρ ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν, ὠς ἐν
δυσπαθείᾳ ὄντων τῶν Ἰουδαίων,ίκαὶ ὲν αἰχμαλωσίᾳ
τινί κατεχομένων, τὴν τούτων ἀνάκτησιν καὶ πρὸς τὲ
εὔθυμον καὶ ἀρχαῖον ἐπάνοδον ὲξεδέχετο’ πάσης αὑ‹
τοῖς τῆς παλαιᾶς συνηθείας εὐνομουμένης, καὶ τοῐ
ναοῦ ἑστῶτος, καὶ τῶν ὲν αὐτῷ θυσιῶν προσαγομέ-
νων, καὶ πάσης ἑτέρας ἰδιωτικῆς τῷ γένει αὑτῶι
ὐπαρχουσης πολιτείας πεφυλαγμένης.
aliqua detinerentur, illum horum recuperationem, et in pristinum locum vet statum restitutionem, ’πο
reditum ad animi tranquillitatem atque laetitiam exspectasse: quippe cum omnes illi antiqui ritus
abiis recte et juxta legis praescripta Observarentur, et templum staret, et consuetae in eo hostiae oli‘er-
rentur, reliquusque privatus status gentis eorum incolumis servaretur.
El δὲ τὸ ὑπὸ Ῥωμαίους αὐτοὺς εἶναι προϐάλλεται1
καὶ τδ καθεστάναι τὸν Ἡρώδην ’βασιλέα τῆς Ίου.
δαίας ἀλλόφυλον τὸ γένος ὑπάρχον-ια’ γινωσκέτω ἑ
τοιοῦτος, ὼς οὐδὲν παρὰ τοῦτο η κατὰ νόμον πολιτεία
παρεϐλάπτετο ἐκ τοῦ ὑπὸ ἀλλοεθνοῦς τὸν Ἰσραὴί
βασιλεύεσθαι, ὥστε τὴν περὶ τούτου παράκλησιν τὸπ
δίκαιον πρεσϐύτην ἐκδέχεσθαι. Καὶ γὰρ διαφόρως
συμϐέϐηκε, καθάπερ τινὰ στασιώδη υἱὸν ὑπο τοῦ
πατρὸς αὐστηρῷ τινι παιδαγωγῷ πρὸς σωφρονισμὸν
παραδοθῆναι, οὕτω τὸν Ἰσραὴλ πολλάκις ὑπὸ βασι-
λείαν γενέσθαι ἀλλόφυλον. Καὶ δηλοί ἡ ὲν Αἰγύπτῳ
τοῦ λαοῦ ἐπὶ πλεῖστον ὅσον διατριϐὴ, καὶ ὁ προφήτης
Ἱερεμίας ὲν τοῖς χρόνοις Σεδεκίαυ τοῦ βασιλέως ἐκ
θείου προστάγματος πρὸς αὐτόν τε καὶ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ
λαὸν διαλεγόμενος, ὑπὸ τὸ σκῆπτρον τοῦ Ναϐουχοδο-
νόσωρ γενέσθαι, καὶ προσχωρῆσαι τοῖς Χαλδαίοις.
’³ Deut. χιι, 6. ³⁸⁵ Luc. ιι, ‘22 sqq.
Εὐαγγελίου διδασκαλίαν, ἵνα τῇ φωνῇ τῶν θείων
σαλπίγγων, τοῖς ῥήμασι τοῦ μακαρίου Λουκᾶ τὴν ἔσω
ἀκοὴν προσϐάλωμεν , καθάπερ ἐξ ἁγίων ἀδύτων
βοῶντος τῆς μυσταγωγίας τοῦ Πνεῦματος· Καὶ ἐγέ-
νετο ὡς ἐπλήσθησαν al ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ
αὐτῶν, ἀνήγαγον al γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν
παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ
Κυρίου, ὅτι Πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν, ἅγιον
τῷ Κυρίῳ κληθήσεται· καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν
κατὰ τύ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυ-
γόνων, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶνο Καὶ ἰδοὺ ἦν
ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλὴμ, ᾧ ὄνομα Συμεὼν, καὶ ὁ
ἅνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαϐὴς, προσδεχό-
μενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ ’ καὶ Πνεῦμα
ἅγιον ἦν ἐπ’ αὐτῷ, καὶ ἧν αὐτῷ κεχρηματισμέ-
νον ῠπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνα-
τον, πρὶν ἂν ιδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου ἐν σαρκὶ,
καί ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι είξ- τὸ ἱερόν. Τί ἐστι,
Προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλς Τουτ-
ἐστιν, ἀναμένων τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας, καὶ
τὴν πρὸς ταύτην τοῦ Ἰσραηλίτου λαοῦ ἀπὸ τῆς νομι-
κῆς σκιᾶς μεταχώρησινο ἐπὶ τῷ ἀφεθέντα τοῦ ὑπὸ
τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου εἶναι τῷ τῆς ἀληθείας στοι-
χειοῦπθαι διδασκαλείῳ, καὶ¹ τῇ κατ’ αὐτὴν καταρτί-
ζεσθαι τελειότητι. Οὐδὲ γὰρ ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν, ὠς ἐν
δυσπαθείᾳ ὄντων τῶν Ἰουδαίων,ίκαὶ ὲν αἰχμαλωσίᾳ
τινί κατεχομένων, τὴν τούτων ἀνάκτησιν καὶ πρὸς τὲ
εὔθυμον καὶ ἀρχαῖον ἐπάνοδον ὲξεδέχετο’ πάσης αὑ‹
τοῖς τῆς παλαιᾶς συνηθείας εὐνομουμένης, καὶ τοῐ
ναοῦ ἑστῶτος, καὶ τῶν ὲν αὐτῷ θυσιῶν προσαγομέ-
νων, καὶ πάσης ἑτέρας ἰδιωτικῆς τῷ γένει αὑτῶι
ὐπαρχουσης πολιτείας πεφυλαγμένης.
aliqua detinerentur, illum horum recuperationem, et in pristinum locum vet statum restitutionem, ’πο
reditum ad animi tranquillitatem atque laetitiam exspectasse: quippe cum omnes illi antiqui ritus
abiis recte et juxta legis praescripta Observarentur, et templum staret, et consuetae in eo hostiae oli‘er-
rentur, reliquusque privatus status gentis eorum incolumis servaretur.
El δὲ τὸ ὑπὸ Ῥωμαίους αὐτοὺς εἶναι προϐάλλεται1
καὶ τδ καθεστάναι τὸν Ἡρώδην ’βασιλέα τῆς Ίου.
δαίας ἀλλόφυλον τὸ γένος ὑπάρχον-ια’ γινωσκέτω ἑ
τοιοῦτος, ὼς οὐδὲν παρὰ τοῦτο η κατὰ νόμον πολιτεία
παρεϐλάπτετο ἐκ τοῦ ὑπὸ ἀλλοεθνοῦς τὸν Ἰσραὴί
βασιλεύεσθαι, ὥστε τὴν περὶ τούτου παράκλησιν τὸπ
δίκαιον πρεσϐύτην ἐκδέχεσθαι. Καὶ γὰρ διαφόρως
συμϐέϐηκε, καθάπερ τινὰ στασιώδη υἱὸν ὑπο τοῦ
πατρὸς αὐστηρῷ τινι παιδαγωγῷ πρὸς σωφρονισμὸν
παραδοθῆναι, οὕτω τὸν Ἰσραὴλ πολλάκις ὑπὸ βασι-
λείαν γενέσθαι ἀλλόφυλον. Καὶ δηλοί ἡ ὲν Αἰγύπτῳ
τοῦ λαοῦ ἐπὶ πλεῖστον ὅσον διατριϐὴ, καὶ ὁ προφήτης
Ἱερεμίας ὲν τοῖς χρόνοις Σεδεκίαυ τοῦ βασιλέως ἐκ
θείου προστάγματος πρὸς αὐτόν τε καὶ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ
λαὸν διαλεγόμενος, ὑπὸ τὸ σκῆπτρον τοῦ Ναϐουχοδο-
νόσωρ γενέσθαι, καὶ προσχωρῆσαι τοῖς Χαλδαίοις.
’³ Deut. χιι, 6. ³⁸⁵ Luc. ιι, ‘22 sqq.