PG 46, col. 189
In inglese: On Infants' Early Deaths 1
τὸ κακὸς εἶναι, οὐκ ἂν γενόμενος πάντως, εῐπερ ἀϐού-
λητον ἧν τῷ ὲπικρατοῦντι τῶν ὄντων ’ οὕτως ζὰπαντᾷ
τῷ λόγῳ, διὰ βαθυτέρας τινὸς θεωρίας τὴν ἀνθυπο-
ςοράν ὐπεκλύων. Φησὶ γὰρ τὸν Θεὸν ἑκάστῳ τὸ κατ’
ἀξίαν νέμοντα,έστιν ὅπου καὶ τῇ κακίᾳ διδόναι χώραν
ἐπὶ σκοπῷ τῷ βελτίονι. Τούτου γὰρ ἕνεκεν είασε γενέ-
σθαι, καὶ τοιοῦτον γενέσθαι τὸν Αίγύπτιον τύραννον,
ὡς ἂν τῇ ἐκείνου πληγῇ 6 Ἰσραὴλ παιδευθείη, 6 πο-
λὺς ἐκεῖνος λαὸς, καὶ πᾶσαν τὴν ἐξ ἀριθμοῦ περίλη-
ψιν διαϐαίνων. Ἴσως γὰρ τῆς θείας δυνάμεως διὰ
πάντων γνωριζομένης, καὶ πρὸς τὸ εὐεργετεῖν τοὺς Β
ἀξίους ἱκανῶς ἐχούσης · ίεπελ⁸ δὲ πάντως ἐχρῆν ἀποι-
κισθῆναι τῆς Αἰγύπτου τὸν λαὸν ἐκεῖνον, ὼς ἂν μή
τις αὐτοῖς γένοιτο τῶν Αἰγυπτίων κακῶν κατὰ τὴν
τοῦ βίου πλάνην κοινωνία, τούτου χάριν 6 θεομάχος
ἐκεῖνος 6 ἐπὶ παντὶ κακῷ ὀνομαστὸς Φαραὼ τῇ ζωῇ κ
τῶν εὐεργετουμένων συνανέσχεν τε καὶ συνήκμασεν,
ὡς ἂν τῆς διπλῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας ἐφ’ ἑκατέρων
μεριζομένης ἀξίως τὴν γνῶσιν τῶν δύο λάϐῃ 6 Ἰσραὴλ,
τὸ μὲν κρεῖττον ἐφ’ ἑαυτοῦ διδασκόμενος, τὸ δὲ σκυ-
θρωπότερον ἐπὶ τῶν διὰ κακίαν μαστιγουμένων ὁρῶν.
ὡς τῷ ὐπρὸἀλλοντι τῆς σοφίας εἰδότος τοῦ Θεοῦ καὶ
τὸ κακὸν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ συνεργίᾳ μεταχειρίζεσθαι.
Χρεία γὰρ τῷ τεχνίτῃ (εί χρὴ τὸν ἀποστολικὺν λόγον
καὶ διὰ τῶν ἡμετέρων λόγων βεὸαιωθῆναι),χρεία τοί-
νυν τῷ διὰ τῆς τέχνης πρός τι τῶν βιωφελῶν ἔργα·
λείων τυποῦντι τὸν σίδηρον, οὐ μόνον τοῦ εὐκόλως τῇ
τέχνῃ εἴκοντος ἔκ τινος φυσικῆς ἀπαλότητος, ἀλλὰ
. κᾶν λίαν ἀντίτυπος 6 σίδηρος ᾖ, κᾶν μὴ ῥᾳδίως διὰ
πυρὸς ὲκμαλάσσηται, καλ⁵ πρὸς τὸ σκεῦος τῶν χρησί-
μων τοῦ βίου τυπωθῆναι τῷ ἀνυπείκτῳ τε καὶ στερρῷ
,μὴ οἷός τε ᾖ, καὶ τούτου ἡ τέχνη ἐπιζητεί τὴν συν-
,._ επίαν. ’Δκμονι γάρ χρήσεται τῷ τοιούτῳ, ὡς ταῖς
ἐπὶ τούτου πληγαῖς τὸν ἐνεργῆ τε καὶ ἁπαλὸν πρός τι
τῶν χρησίμων ἀποτυποῦσθαι.
modare sciat. Opus enim erat artifici (si etiam nostris verbis apostolicum sermonem confirmari
oportet), opus igitur erat per artem excudenti ferrum ad utile quoddam vita instrumentum, non
solum eo quod ex naturali quadam teneritate ac mollitudine facile arti cederet, vcrumetiam si ad-
modum durum, rigidum atque resistens ferrum sit. etiamsi non facile per ignem mollescat, et ad
aliquod vita necessarium instrumentum ob renitentiam ac firmitudinem suam excudi ac formari
non possit. etiam hujus ars adjumentum requirit. Nam pro incude tali utetur, ut ictibus in ea ferrum
tenerum et ad opus aptum ad aliquod utile instrumentum excudatur et eil‘ormetur.
Ἀλλ’ ὲρεί τις , ὃτι οὐ πάντες παρὰ τὸν βίον τοῦτον
τῆς ἑαυτῶν μοχθηρίας ἀπέλαυσαν ’ οὐδὲ γὰρ οἰ κατ’
ἀρετὴν βιοτεύοντες ὲν τῇ ζωῇ ταύτῃ τῶν τῆς ἀρετῆς
ίδρώτων ἀπώναντο. Τί οὖν, φησὶ, τούτων εἶναι τὸ
χρήσιμον ἐπὶ τῶν ὲν κακίᾳ ἀτιμωρήτως βεδιωκότωνς
Παραθήσομαί σοι καὶ πρὸς τοῦτο λόγον, τῶν ἀνθρω-
πίνων λογισμῶν ὑψηλότερον. Φησὶ γάρ που τῆς ἑαυτοῦ
προςητείας 6 μέγας Δαδὶδ, μέρος τι τοῖς ὲναρέτοις
εὐφροσύνης καὶ τὸ τοιοῦτον εἶναι, ὅταν ἅντιπαραθεω-
ρῶσι τοῖς οἰκείοις ἀγαθοῖς τὴν τῶν κατακρίτων ἀπ-
ώλειαν. ι Εὐφρανθήσεται ι γὰρ, φησί, ι δίκαιος, ὅταν
ιδῃ ἐκδίκησιν ἀσεϐοῦς, τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίφεται ὲν
λητον ἧν τῷ ὲπικρατοῦντι τῶν ὄντων ’ οὕτως ζὰπαντᾷ
τῷ λόγῳ, διὰ βαθυτέρας τινὸς θεωρίας τὴν ἀνθυπο-
ςοράν ὐπεκλύων. Φησὶ γὰρ τὸν Θεὸν ἑκάστῳ τὸ κατ’
ἀξίαν νέμοντα,έστιν ὅπου καὶ τῇ κακίᾳ διδόναι χώραν
ἐπὶ σκοπῷ τῷ βελτίονι. Τούτου γὰρ ἕνεκεν είασε γενέ-
σθαι, καὶ τοιοῦτον γενέσθαι τὸν Αίγύπτιον τύραννον,
ὡς ἂν τῇ ἐκείνου πληγῇ 6 Ἰσραὴλ παιδευθείη, 6 πο-
λὺς ἐκεῖνος λαὸς, καὶ πᾶσαν τὴν ἐξ ἀριθμοῦ περίλη-
ψιν διαϐαίνων. Ἴσως γὰρ τῆς θείας δυνάμεως διὰ
πάντων γνωριζομένης, καὶ πρὸς τὸ εὐεργετεῖν τοὺς Β
ἀξίους ἱκανῶς ἐχούσης · ίεπελ⁸ δὲ πάντως ἐχρῆν ἀποι-
κισθῆναι τῆς Αἰγύπτου τὸν λαὸν ἐκεῖνον, ὼς ἂν μή
τις αὐτοῖς γένοιτο τῶν Αἰγυπτίων κακῶν κατὰ τὴν
τοῦ βίου πλάνην κοινωνία, τούτου χάριν 6 θεομάχος
ἐκεῖνος 6 ἐπὶ παντὶ κακῷ ὀνομαστὸς Φαραὼ τῇ ζωῇ κ
τῶν εὐεργετουμένων συνανέσχεν τε καὶ συνήκμασεν,
ὡς ἂν τῆς διπλῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας ἐφ’ ἑκατέρων
μεριζομένης ἀξίως τὴν γνῶσιν τῶν δύο λάϐῃ 6 Ἰσραὴλ,
τὸ μὲν κρεῖττον ἐφ’ ἑαυτοῦ διδασκόμενος, τὸ δὲ σκυ-
θρωπότερον ἐπὶ τῶν διὰ κακίαν μαστιγουμένων ὁρῶν.
ὡς τῷ ὐπρὸἀλλοντι τῆς σοφίας εἰδότος τοῦ Θεοῦ καὶ
τὸ κακὸν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ συνεργίᾳ μεταχειρίζεσθαι.
Χρεία γὰρ τῷ τεχνίτῃ (εί χρὴ τὸν ἀποστολικὺν λόγον
καὶ διὰ τῶν ἡμετέρων λόγων βεὸαιωθῆναι),χρεία τοί-
νυν τῷ διὰ τῆς τέχνης πρός τι τῶν βιωφελῶν ἔργα·
λείων τυποῦντι τὸν σίδηρον, οὐ μόνον τοῦ εὐκόλως τῇ
τέχνῃ εἴκοντος ἔκ τινος φυσικῆς ἀπαλότητος, ἀλλὰ
. κᾶν λίαν ἀντίτυπος 6 σίδηρος ᾖ, κᾶν μὴ ῥᾳδίως διὰ
πυρὸς ὲκμαλάσσηται, καλ⁵ πρὸς τὸ σκεῦος τῶν χρησί-
μων τοῦ βίου τυπωθῆναι τῷ ἀνυπείκτῳ τε καὶ στερρῷ
,μὴ οἷός τε ᾖ, καὶ τούτου ἡ τέχνη ἐπιζητεί τὴν συν-
,._ επίαν. ’Δκμονι γάρ χρήσεται τῷ τοιούτῳ, ὡς ταῖς
ἐπὶ τούτου πληγαῖς τὸν ἐνεργῆ τε καὶ ἁπαλὸν πρός τι
τῶν χρησίμων ἀποτυποῦσθαι.
modare sciat. Opus enim erat artifici (si etiam nostris verbis apostolicum sermonem confirmari
oportet), opus igitur erat per artem excudenti ferrum ad utile quoddam vita instrumentum, non
solum eo quod ex naturali quadam teneritate ac mollitudine facile arti cederet, vcrumetiam si ad-
modum durum, rigidum atque resistens ferrum sit. etiamsi non facile per ignem mollescat, et ad
aliquod vita necessarium instrumentum ob renitentiam ac firmitudinem suam excudi ac formari
non possit. etiam hujus ars adjumentum requirit. Nam pro incude tali utetur, ut ictibus in ea ferrum
tenerum et ad opus aptum ad aliquod utile instrumentum excudatur et eil‘ormetur.
Ἀλλ’ ὲρεί τις , ὃτι οὐ πάντες παρὰ τὸν βίον τοῦτον
τῆς ἑαυτῶν μοχθηρίας ἀπέλαυσαν ’ οὐδὲ γὰρ οἰ κατ’
ἀρετὴν βιοτεύοντες ὲν τῇ ζωῇ ταύτῃ τῶν τῆς ἀρετῆς
ίδρώτων ἀπώναντο. Τί οὖν, φησὶ, τούτων εἶναι τὸ
χρήσιμον ἐπὶ τῶν ὲν κακίᾳ ἀτιμωρήτως βεδιωκότωνς
Παραθήσομαί σοι καὶ πρὸς τοῦτο λόγον, τῶν ἀνθρω-
πίνων λογισμῶν ὑψηλότερον. Φησὶ γάρ που τῆς ἑαυτοῦ
προςητείας 6 μέγας Δαδὶδ, μέρος τι τοῖς ὲναρέτοις
εὐφροσύνης καὶ τὸ τοιοῦτον εἶναι, ὅταν ἅντιπαραθεω-
ρῶσι τοῖς οἰκείοις ἀγαθοῖς τὴν τῶν κατακρίτων ἀπ-
ώλειαν. ι Εὐφρανθήσεται ι γὰρ, φησί, ι δίκαιος, ὅταν
ιδῃ ἐκδίκησιν ἀσεϐοῦς, τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίφεται ὲν