PG 46, col. 21
In inglese: On the Soul and the Resurrection 1
apte atque accommodate inhaerens, atque insidens:
celerrimam item axis in orbem circumque rotundum
conversionem atque revolutionem , interiorumque
-,circulorum in contrarium motionem , subiectiones-
|que et congressus coitusve atque concinnas, aptas,
ratas, constantes , convenientes et aequales digres-
siones distantiasque siderum: haec si quis oculis
intelligentiae atque acie mentis intuetur, annon
aperte per ca quze apparent, docetur quod divina
vis artificiosa solersque in rebus universis appa-
rens, atque per omnia pertinens ac lusa cum
partes accommodat et adaptat toti, tum totum partibus explet, atque una quadam vi rerum univec-o
sitas coercetur et continetur, dum ipsa in se ipsa manet, et circum se ipsa movetur, ac moveri nun-
quam desinit, neque in alium quemdam locum,
pacto, inquam, argumentum , quo Deum esse fides lit , simul etiamanimam humanam esse demonstrat ἳκ
Non enim utique eadem cum Deo res anima. est, ut si unum esse concedatur, prorsus etiam de altero.
non dubitetur.
M.Atilla:Dicitur, inquit, a sapientibus homo
parvus quidam esse mundus, qui in sese haec
elementa contineat, ex quibus rerum universitas
constat atque completa est. Quod si lnec opinio
vera est, utesse videtur, forsitan non opus ha-
buerimns alio auxilio ad confirmandam eam quam
de anima concepimus opinionem : censemus au-
ιεηι eam per sese praeditam esse natura propria,
peculiari, eximia, diversa atque alia quam corpus
quod ex crassis partibus constat. Ut enim univer-
sum mundum auxilio sensuum cognoscentes, per
ipsam nostrorum sensuum actionem atque ellicicn;
tiam deducimur ad considerationem notionemque
rei, opinionis et intellectus sensum superantis,
atque oculus nobis exsistit interpres omnipotentis
sapientiae, qua; in rerum quidem universitate cer-
nitur, eum vero, qui per ipsam solus res univer-
sas undique comprehendit atque complexus est,
per sese indicat: ita dum eum quoque, qui in
nobis est, mundum intuemur, haud parva subsidia
habemus per ea quae apparent, etiam ad id quod
occultum est, conjectura perveniendi. Id autem in sese occultum et absconditum est, quod et mente
et intelligentia percipitur formatque expers est, quod sensuum efl‘ugit animadversionem.
G. Atque ego:Verum sapientia quidem, inquam,
(ιιιίε in superis partibus quasi in arce rerum
λοιπᾷς τὴν ἐναντίαν. ι Περιφοράν. Ταῦτα πάντα δια-
ἓοραί εἰσιν κινήσεων καὶ σχέσεων πρὸς ἄλληλα τῶν
στρων.
στρων .
με) Τὰ μέρη. Ms. utrumque τά τε.
41) Δυνάμειτὸ πᾶν. lta recte edit
41) ᾼυνάμειτὸ πᾶν. lta recte editio anni 1638.
Aliter habet, interpunctio in editione ίϐιὸπεεά
mendose. Codex Β pro sequenti αὐτό legit male αὐτῷ.
(42) Περὶ ἐαυτὸκινούβενον. lta scripsi ex _ms.
A pro edito, περὶ αὐτὸ γινόμενον. Cod. B mendose
περ). ἑαυτοῦ. Cintera consentit.
ιζ») -ξομοᾷογοῖτα lla uterque codex pro eo
quod editio 1638 habet ὡμολογεῖτο, ει altera prior
ὡμολόγοιτο.
ωμολογοιτο.
celerrimam item axis in orbem circumque rotundum
conversionem atque revolutionem , interiorumque
-,circulorum in contrarium motionem , subiectiones-
|que et congressus coitusve atque concinnas, aptas,
ratas, constantes , convenientes et aequales digres-
siones distantiasque siderum: haec si quis oculis
intelligentiae atque acie mentis intuetur, annon
aperte per ca quze apparent, docetur quod divina
vis artificiosa solersque in rebus universis appa-
rens, atque per omnia pertinens ac lusa cum
partes accommodat et adaptat toti, tum totum partibus explet, atque una quadam vi rerum univec-o
sitas coercetur et continetur, dum ipsa in se ipsa manet, et circum se ipsa movetur, ac moveri nun-
quam desinit, neque in alium quemdam locum,
pacto, inquam, argumentum , quo Deum esse fides lit , simul etiamanimam humanam esse demonstrat ἳκ
Non enim utique eadem cum Deo res anima. est, ut si unum esse concedatur, prorsus etiam de altero.
non dubitetur.
M.Atilla:Dicitur, inquit, a sapientibus homo
parvus quidam esse mundus, qui in sese haec
elementa contineat, ex quibus rerum universitas
constat atque completa est. Quod si lnec opinio
vera est, utesse videtur, forsitan non opus ha-
buerimns alio auxilio ad confirmandam eam quam
de anima concepimus opinionem : censemus au-
ιεηι eam per sese praeditam esse natura propria,
peculiari, eximia, diversa atque alia quam corpus
quod ex crassis partibus constat. Ut enim univer-
sum mundum auxilio sensuum cognoscentes, per
ipsam nostrorum sensuum actionem atque ellicicn;
tiam deducimur ad considerationem notionemque
rei, opinionis et intellectus sensum superantis,
atque oculus nobis exsistit interpres omnipotentis
sapientiae, qua; in rerum quidem universitate cer-
nitur, eum vero, qui per ipsam solus res univer-
sas undique comprehendit atque complexus est,
per sese indicat: ita dum eum quoque, qui in
nobis est, mundum intuemur, haud parva subsidia
habemus per ea quae apparent, etiam ad id quod
occultum est, conjectura perveniendi. Id autem in sese occultum et absconditum est, quod et mente
et intelligentia percipitur formatque expers est, quod sensuum efl‘ugit animadversionem.
G. Atque ego:Verum sapientia quidem, inquam,
(ιιιίε in superis partibus quasi in arce rerum
λοιπᾷς τὴν ἐναντίαν. ι Περιφοράν. Ταῦτα πάντα δια-
ἓοραί εἰσιν κινήσεων καὶ σχέσεων πρὸς ἄλληλα τῶν
στρων.
στρων .
με) Τὰ μέρη. Ms. utrumque τά τε.
41) Δυνάμειτὸ πᾶν. lta recte edit
41) ᾼυνάμειτὸ πᾶν. lta recte editio anni 1638.
Aliter habet, interpunctio in editione ίϐιὸπεεά
mendose. Codex Β pro sequenti αὐτό legit male αὐτῷ.
(42) Περὶ ἐαυτὸκινούβενον. lta scripsi ex _ms.
A pro edito, περὶ αὐτὸ γινόμενον. Cod. B mendose
περ). ἑαυτοῦ. Cintera consentit.
ιζ») -ξομοᾷογοῖτα lla uterque codex pro eo
quod editio 1638 habet ὡμολογεῖτο, ει altera prior
ὡμολόγοιτο.
ωμολογοιτο.