PG 46, col. 37
In inglese: On the Soul and the Resurrection 1
τῷ στόματι (54) τῶν δύο στοιχείων ὁρᾶται , τοῦ μὲν
ὓδατος ὐπδ βάρους ἐπὶ τὸ κοῖλον βιαζομένου τε καὶ
λ είσρέοντος , τοῦ δέ ἀέρος τοῦ ἐναπειλημμένου τῷ
κοίλῳ διὰ τοῦ αὐτοῦ στόματος (55) ἐπ). τὸ ἔμπαλιν
συνθλιϐομένου περὶ τὸ ὕδωρ , καὶ ἀναρῤέοντος , ὡς
καὶ (56) ἀνακόπτεσθαι διὰ τούτου (57) καὶ ἀνακοχλά-
ζειν (58) τὸ ὕδωρ περιαφρίζον (59) τῇ βίᾳ τοῦ meo-
ματος. Ταῦτα (40) οῦν κατενόησε , καὶ ὅπως ἂν ἐν-
τεθείη πνεῦμα τῷ μηχανήματι διὰ τῆς τῶν στοιχείων
φύσεως ἐπενόησε. Κοῖλον γάρ τι (Al) ἐκ στεγανῆς
ῦλης κατασκευάσας, καὶ πανταχόθενπὸν ἐν ἀὐτῷ
ἀέρα περισχὼν ἀδιάπνευστον , ἐπάγει τὸ ὕδωρ διὰ
στόματος (ω) τῷ κοίλῳ, κατὰ τὸ μέτρον τῆς χρείας
τὸ ποσὸν συμμετρήσας τοῦ ὓδατος, εἷθ’ οὕτως ἐπ)⁸
τὸν παρακείμενον αὐλὸν δίδωσι κατά τὸ ἀντικείμενον
τῷ ἀέρι τὴν δίοδον, ἐκθλιϐόμενος δὲ τῷ ὕδατι βιαιό-
τερον ὁ ἀὴρ πνεῦμα γίνεται⁸ ὅπερ ἐκπίπτον (45) τῇ
κατασκευῇ τοῦ αὐλοῦ τὸν ἦχον ποιεῖ.
ducit, deinde sic ad Oppositam listulam ex adverso transitum aeri dat, expressus autem vc-
hementius et elisus ab aqua violentius aer, spiritus lit: qui spiritus irruens et incumbens
in structuram fistulae sonum edit.
Ἆρ’ οὐ (44) φανερῶς δείκνυται διὰ τῶν φαινομέ-
νων, ὅτι ἔστι τις ὲν τῷ ἀνθρώπῳ νοῦς ἄλλο τι
παρά τὸ φαινόμενον , ὁ τῷ (46) ἀειδεῖ τε καὶ νοερῷ
τῆς ίδίας φύσεως ταῦτα ἐν ἐαυτῷ προκατασκευάζων
ταῖς ἐπινοίαις , εἷθ’ οὕτως διὰ τῆς ὑλικῆς ὑπηρεσίας
είς τὸ ἐμφανὲς ἄγων τὴν ἔνδον συστᾶσαν διὰνοιαν;
Et γὰρ ἦν κατὰ τὸν ἀντιτεθέντα λόγον ἡμῖν τῇ φύσει
τῶν στοιχείων τὰς τοιαύτας θαυματοποιίας λογίζε-
σθαι (47), αὐτομάτως ἂν ἡμῖν συνέστη πάντως τὰ
μηχανήματα · καὶ οὐτε ὁ χαλκὸς τὴν τέχνην ἀνέμε-
νεν είς τὸ γενέσθαι ἀνδροείκελον (48) , ἀλλ’ εὐθύ (49)
ἄν τοιοῦτος ἐκ φύσεως (50) ἦν ⁸ οὐδ’ ἂν τοῦ αὐλοῦ
πρὸς τὸν ἦχον ὁ ἀὴρ ἐδεήθη, ἀλλὰ πάντοτε ἂν ἐφ’
ἑαυτοῦ (51) ήχει κατά τὸ συμϐἄν (52) , ῥέων τε καὶ
κινούμενος· τοῦ τε (55) ὕδατος οὐκ ἂν ἦν βεϐιασμένη
διὰ σωλῆνος , ἡ πρὸς τὴν ἀναφορὰν (54) τῆς τέχνης
ἐκ πιεσμάτων εἰς τὺ παρά φύσιν ἀναθλιὸούσης τὴν
κίνησιν · ἀλλ’ αὐτομάτως ἀνίη (55) τὸ ὕδωρ πάντως
πρὸς τὸ μηχάνημα, τῇ ίδίᾳ φύσει ἐπὶ τὺ ἄνω ὀχετη⁹
γούμενον. El δὲ τούτων κατὰ τὸ αὐτόματόν ἐστιν οὐ-
δὲν ὑπὸ τῆς τῶν στοιχείων φύσεως ἐνεργούμενον,
ἀλλά τέχνῃ πρὸς τὺ δοκοῦν ἕκαστον ἄγεται ο ἡ δέ
(50) Γίνεται. ΑΒ γένηται.
-τ (51 Τοῦτο. Α Β τότε.
-τ (51) Τοῦτο. Α Β τότε.
, (52) Τῷ στόματι. Λ Β τῷ στομίῳ.
έ (2)5.) λιλᾴκη- ,Βι μηκέινῄσ
(54) Τῷ στόματι. Α Β τὸ στόμιον.
(35) Στόματλοςν. A_ στομίου.
(56) Ὠς καί. Καί deest A.
.37) Διὰ τούτου. Β διὰ τοῦτο ἦ.
.37) Διά τούτου. Β διὰ τοῦτο ἢ.
(58) Ἀνακοχλᾴζεινί. Λ Β ἀνακογχυλιάζειν.
(50) [Ιεριαςρρίζιζν. Β περιαφρίξοντι.
(40) Ταῦτα. Α Β ταῦτά τε.
(41) Κοῖλον γάρ τι.. Β delet γάρ.
(42) Στόματρς. Λ Β στομίου.
ὓδατος ὐπδ βάρους ἐπὶ τὸ κοῖλον βιαζομένου τε καὶ
λ είσρέοντος , τοῦ δέ ἀέρος τοῦ ἐναπειλημμένου τῷ
κοίλῳ διὰ τοῦ αὐτοῦ στόματος (55) ἐπ). τὸ ἔμπαλιν
συνθλιϐομένου περὶ τὸ ὕδωρ , καὶ ἀναρῤέοντος , ὡς
καὶ (56) ἀνακόπτεσθαι διὰ τούτου (57) καὶ ἀνακοχλά-
ζειν (58) τὸ ὕδωρ περιαφρίζον (59) τῇ βίᾳ τοῦ meo-
ματος. Ταῦτα (40) οῦν κατενόησε , καὶ ὅπως ἂν ἐν-
τεθείη πνεῦμα τῷ μηχανήματι διὰ τῆς τῶν στοιχείων
φύσεως ἐπενόησε. Κοῖλον γάρ τι (Al) ἐκ στεγανῆς
ῦλης κατασκευάσας, καὶ πανταχόθενπὸν ἐν ἀὐτῷ
ἀέρα περισχὼν ἀδιάπνευστον , ἐπάγει τὸ ὕδωρ διὰ
στόματος (ω) τῷ κοίλῳ, κατὰ τὸ μέτρον τῆς χρείας
τὸ ποσὸν συμμετρήσας τοῦ ὓδατος, εἷθ’ οὕτως ἐπ)⁸
τὸν παρακείμενον αὐλὸν δίδωσι κατά τὸ ἀντικείμενον
τῷ ἀέρι τὴν δίοδον, ἐκθλιϐόμενος δὲ τῷ ὕδατι βιαιό-
τερον ὁ ἀὴρ πνεῦμα γίνεται⁸ ὅπερ ἐκπίπτον (45) τῇ
κατασκευῇ τοῦ αὐλοῦ τὸν ἦχον ποιεῖ.
ducit, deinde sic ad Oppositam listulam ex adverso transitum aeri dat, expressus autem vc-
hementius et elisus ab aqua violentius aer, spiritus lit: qui spiritus irruens et incumbens
in structuram fistulae sonum edit.
Ἆρ’ οὐ (44) φανερῶς δείκνυται διὰ τῶν φαινομέ-
νων, ὅτι ἔστι τις ὲν τῷ ἀνθρώπῳ νοῦς ἄλλο τι
παρά τὸ φαινόμενον , ὁ τῷ (46) ἀειδεῖ τε καὶ νοερῷ
τῆς ίδίας φύσεως ταῦτα ἐν ἐαυτῷ προκατασκευάζων
ταῖς ἐπινοίαις , εἷθ’ οὕτως διὰ τῆς ὑλικῆς ὑπηρεσίας
είς τὸ ἐμφανὲς ἄγων τὴν ἔνδον συστᾶσαν διὰνοιαν;
Et γὰρ ἦν κατὰ τὸν ἀντιτεθέντα λόγον ἡμῖν τῇ φύσει
τῶν στοιχείων τὰς τοιαύτας θαυματοποιίας λογίζε-
σθαι (47), αὐτομάτως ἂν ἡμῖν συνέστη πάντως τὰ
μηχανήματα · καὶ οὐτε ὁ χαλκὸς τὴν τέχνην ἀνέμε-
νεν είς τὸ γενέσθαι ἀνδροείκελον (48) , ἀλλ’ εὐθύ (49)
ἄν τοιοῦτος ἐκ φύσεως (50) ἦν ⁸ οὐδ’ ἂν τοῦ αὐλοῦ
πρὸς τὸν ἦχον ὁ ἀὴρ ἐδεήθη, ἀλλὰ πάντοτε ἂν ἐφ’
ἑαυτοῦ (51) ήχει κατά τὸ συμϐἄν (52) , ῥέων τε καὶ
κινούμενος· τοῦ τε (55) ὕδατος οὐκ ἂν ἦν βεϐιασμένη
διὰ σωλῆνος , ἡ πρὸς τὴν ἀναφορὰν (54) τῆς τέχνης
ἐκ πιεσμάτων εἰς τὺ παρά φύσιν ἀναθλιὸούσης τὴν
κίνησιν · ἀλλ’ αὐτομάτως ἀνίη (55) τὸ ὕδωρ πάντως
πρὸς τὸ μηχάνημα, τῇ ίδίᾳ φύσει ἐπὶ τὺ ἄνω ὀχετη⁹
γούμενον. El δὲ τούτων κατὰ τὸ αὐτόματόν ἐστιν οὐ-
δὲν ὑπὸ τῆς τῶν στοιχείων φύσεως ἐνεργούμενον,
ἀλλά τέχνῃ πρὸς τὺ δοκοῦν ἕκαστον ἄγεται ο ἡ δέ
(50) Γίνεται. ΑΒ γένηται.
-τ (51 Τοῦτο. Α Β τότε.
-τ (51) Τοῦτο. Α Β τότε.
, (52) Τῷ στόματι. Λ Β τῷ στομίῳ.
έ (2)5.) λιλᾴκη- ,Βι μηκέινῄσ
(54) Τῷ στόματι. Α Β τὸ στόμιον.
(35) Στόματλοςν. A_ στομίου.
(56) Ὠς καί. Καί deest A.
.37) Διὰ τούτου. Β διὰ τοῦτο ἦ.
.37) Διά τούτου. Β διὰ τοῦτο ἢ.
(58) Ἀνακοχλᾴζεινί. Λ Β ἀνακογχυλιάζειν.
(50) [Ιεριαςρρίζιζν. Β περιαφρίξοντι.
(40) Ταῦτα. Α Β ταῦτά τε.
(41) Κοῖλον γάρ τι.. Β delet γάρ.
(42) Στόματρς. Λ Β στομίου.