PG 46, col. 457
Ἐὰν γὰρ οὕτως ὦμεν διακείμενοι. λέξει ἡμῖν
Ἡσαΐας · ἰνα τί εὶς κρίσεις καί μάχας νηστεύετε,
καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν; Παρὰ τοῦ αὑτοῦ
προφήτου διδάχθητι τὰ τῆς ἀδόλου καὶ καθαρᾶς νη-
στείας ἐνεργήματα· Aris πάντα σύνδεσμον ἀδι-
κίας· Anicius στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάὲ
των. Διὰθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου, καὶ
,πτωχοὺς ὰστέγους εἰσάγαγε εις τὸν οἶκόν σου.
Πολλὴν δὲ ἡμῖν ἀφθονίαν τῶν γυμνῶν καὶτῶν ἀστέ-
γων, ὁ νῦν ἢνεγκε χρόνος. Πλῆθος γὰρ αἰχμαλώτων
πρὸς ταῖς θύραις ἑκάστου. ,
Καὶ ὁ ξένος καὶ μετανάστης οὐ λείπει ο καὶ τὴν
ζητοῦσαν χεῖρα, πανταχοῦ τεταμένην ἐστιν ἰδεῖν.
Τούτοις οἶκος μὲν ὕπαιθρος ό ἀήρ. Καταγώγια δὲ
στοαὶ, καὶ⁹ ἄμφοδα, καὶ τὰ τῆς ἀγορᾶς ἐρημότερα.
Κατὰ δὲ τοὺς νυκτικόρακας καὶτὰς γλαῦκας ταῖς
ὀπαῖς ὲμφωλεύουσιν. Ἐσθὴς αὐτοῖς τὰ περικεκεντη-
μένα ῥάκιαο γεωργία, τῶν ἐλεούντων ἠ γνὼμη’ τροφὴν
εἴ τι ἂν ἐκ τοῦ προστυχόντος ἐμπέσῃ· ποτὸν, ὼς τοῖς
ἀλόγοις αἱ κρῆναι· ποτήριον, τῶν χειρῶνή κοιλότης ο
ταμιεῖον, ὁ κόλπος, καλ⁵ οὗτος ἂν μὴ διερῤυηκὼς ᾖ,
ἀλλὰ στέγων τὰ ἐμϐαλλόμενα· τράπεζα, ἡ τῶν γο-
νάτων συνέρεισις · κλίνη. τὸ ἔδαφος ' λουτρὸν, πο-
ταμὸς ῆ λίμνη, ὃ ὀ Θεὸς κοινὸν πᾶσι καὶ ἀκατάσκευον
ἔδωκεν. Ἀλητικὸς αὐτοῖς ὁ βίος καὶ ἄγριος, οῦ
τοιοῦτος ὢν ἐξ ἀρχῆς, ἀλλ’ ὲκ τῆς συμφορᾶς καὶ τῆς
ἀνάγκης γενόμενος.
Τούτοις. ὁ νηστευτὴς, ὑπάρκεσον. Περὶ τοὺς ἀτυ-
χοῦντας τῶν ἀδελφῶν, γενοῦ φιλότιμος. Ὅ τῆς σῆς
ingens; γαστρὸς, τῷ πεινῶντι πρόσθες. Γενέσθω ὁ τοῦ
Θεοῦ φόϐος δίκαιος ὲξισωθείς. Θεράπευσον ἐγκρατείᾳ
σώφρονι δύο παθη ἐναντία ἀλλήλοις · τὸν σὺν κόρον, καὶ
τοῦ ἀδελφοῦ τὸν λιμόν. Οὕτω γὰρ ποιοῦσι καὶ ἰατροίο
τώς μὲν κενοῦσι· τοὺς δὲ πληροῦσι, ἵνα τῇ προσ-
θήκῃ καὶ ὑφαιρέσει ἡ περὶ ἕκαστον οἰκονομηθῇ ὑγεία.
Πείσθητε καλῇ παραινέσει. Ἀνοιξὰτω ό λόγος τῶν
εὐπορούντων τὰς θύρας. Εἰσαγέτω ἡ συμϐουλὴ τὸν
πένητα πρὸς τὸν ἔχοντα. Μία δὲ λέξις μὴ πλουτι-
τατω τοὺς στένοντας. Δότω αὐτοῖς καὶ οὶκίαν, καὶ
κλίνην, καὶ τράπεζαν ό τοῦ Θεοῦ λόγος ὁ προαιώνιος.
Διὰ λόγου οἰκετικοῦ γεώργησον τὰ πρὸς τὴν χρείαν
τοῖς σοῖς κτήμασι. Πρὸς τούτους ἄλλοι πτωχοὶ ἀσθε-
·.οῦντες καὶ κατακείμενοι. Ἕκαστος περιεργαζέσθω
to}; γείτονας, Μὴ ἀφῇς παρ’ ἄλλου θεραπευθῆναι
τον ἐγγύς σου. Μὴ λάϐῃ ἄλλος τὸν θησαυρὸν τὸν σοὶ
παρακείμενον.
Περίπτυξαι τὸν κακούμενον ὡς χρυσόν. Ἐναγκὰ·
λεῖαι τὸν κεκακωμένον ὡς σὴν ὑγείαν, ὡς σωτηρίαν
γυναικὸς, τέκνων, οἰκετῶν, καὶ πάσης τῆς οἰκίας.
¹ lsa. LVIII, 4. 6-7.
(a) Uncis inclusa desunt in Gneco textu.
Pn'ImL. Gn. XLVI.
Ἡσαΐας · ἰνα τί εὶς κρίσεις καί μάχας νηστεύετε,
καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν; Παρὰ τοῦ αὑτοῦ
προφήτου διδάχθητι τὰ τῆς ἀδόλου καὶ καθαρᾶς νη-
στείας ἐνεργήματα· Aris πάντα σύνδεσμον ἀδι-
κίας· Anicius στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάὲ
των. Διὰθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου, καὶ
,πτωχοὺς ὰστέγους εἰσάγαγε εις τὸν οἶκόν σου.
Πολλὴν δὲ ἡμῖν ἀφθονίαν τῶν γυμνῶν καὶτῶν ἀστέ-
γων, ὁ νῦν ἢνεγκε χρόνος. Πλῆθος γὰρ αἰχμαλώτων
πρὸς ταῖς θύραις ἑκάστου. ,
Καὶ ὁ ξένος καὶ μετανάστης οὐ λείπει ο καὶ τὴν
ζητοῦσαν χεῖρα, πανταχοῦ τεταμένην ἐστιν ἰδεῖν.
Τούτοις οἶκος μὲν ὕπαιθρος ό ἀήρ. Καταγώγια δὲ
στοαὶ, καὶ⁹ ἄμφοδα, καὶ τὰ τῆς ἀγορᾶς ἐρημότερα.
Κατὰ δὲ τοὺς νυκτικόρακας καὶτὰς γλαῦκας ταῖς
ὀπαῖς ὲμφωλεύουσιν. Ἐσθὴς αὐτοῖς τὰ περικεκεντη-
μένα ῥάκιαο γεωργία, τῶν ἐλεούντων ἠ γνὼμη’ τροφὴν
εἴ τι ἂν ἐκ τοῦ προστυχόντος ἐμπέσῃ· ποτὸν, ὼς τοῖς
ἀλόγοις αἱ κρῆναι· ποτήριον, τῶν χειρῶνή κοιλότης ο
ταμιεῖον, ὁ κόλπος, καλ⁵ οὗτος ἂν μὴ διερῤυηκὼς ᾖ,
ἀλλὰ στέγων τὰ ἐμϐαλλόμενα· τράπεζα, ἡ τῶν γο-
νάτων συνέρεισις · κλίνη. τὸ ἔδαφος ' λουτρὸν, πο-
ταμὸς ῆ λίμνη, ὃ ὀ Θεὸς κοινὸν πᾶσι καὶ ἀκατάσκευον
ἔδωκεν. Ἀλητικὸς αὐτοῖς ὁ βίος καὶ ἄγριος, οῦ
τοιοῦτος ὢν ἐξ ἀρχῆς, ἀλλ’ ὲκ τῆς συμφορᾶς καὶ τῆς
ἀνάγκης γενόμενος.
Τούτοις. ὁ νηστευτὴς, ὑπάρκεσον. Περὶ τοὺς ἀτυ-
χοῦντας τῶν ἀδελφῶν, γενοῦ φιλότιμος. Ὅ τῆς σῆς
ingens; γαστρὸς, τῷ πεινῶντι πρόσθες. Γενέσθω ὁ τοῦ
Θεοῦ φόϐος δίκαιος ὲξισωθείς. Θεράπευσον ἐγκρατείᾳ
σώφρονι δύο παθη ἐναντία ἀλλήλοις · τὸν σὺν κόρον, καὶ
τοῦ ἀδελφοῦ τὸν λιμόν. Οὕτω γὰρ ποιοῦσι καὶ ἰατροίο
τώς μὲν κενοῦσι· τοὺς δὲ πληροῦσι, ἵνα τῇ προσ-
θήκῃ καὶ ὑφαιρέσει ἡ περὶ ἕκαστον οἰκονομηθῇ ὑγεία.
Πείσθητε καλῇ παραινέσει. Ἀνοιξὰτω ό λόγος τῶν
εὐπορούντων τὰς θύρας. Εἰσαγέτω ἡ συμϐουλὴ τὸν
πένητα πρὸς τὸν ἔχοντα. Μία δὲ λέξις μὴ πλουτι-
τατω τοὺς στένοντας. Δότω αὐτοῖς καὶ οὶκίαν, καὶ
κλίνην, καὶ τράπεζαν ό τοῦ Θεοῦ λόγος ὁ προαιώνιος.
Διὰ λόγου οἰκετικοῦ γεώργησον τὰ πρὸς τὴν χρείαν
τοῖς σοῖς κτήμασι. Πρὸς τούτους ἄλλοι πτωχοὶ ἀσθε-
·.οῦντες καὶ κατακείμενοι. Ἕκαστος περιεργαζέσθω
to}; γείτονας, Μὴ ἀφῇς παρ’ ἄλλου θεραπευθῆναι
τον ἐγγύς σου. Μὴ λάϐῃ ἄλλος τὸν θησαυρὸν τὸν σοὶ
παρακείμενον.
Περίπτυξαι τὸν κακούμενον ὡς χρυσόν. Ἐναγκὰ·
λεῖαι τὸν κεκακωμένον ὡς σὴν ὑγείαν, ὡς σωτηρίαν
γυναικὸς, τέκνων, οἰκετῶν, καὶ πάσης τῆς οἰκίας.
¹ lsa. LVIII, 4. 6-7.
(a) Uncis inclusa desunt in Gneco textu.
Pn'ImL. Gn. XLVI.