PG 46, col. 580
In inglese: On the Baptism of Christ 1
τοὺς ἀμυήτους πρὸς τὴν τελείαν τῆς εὐσεϐείας xa-
τάληψιν. Ἐγὼ δὲ ἀμφοτέροις συνήδομαι ⁸ τοῖς μὲν
τελεσθεῖσιν, ὅτι μεγάλην δωρεὰν ἐπλουτήσατε · τοῖς
δὲ ἀμυήτοις, ὅτι καλὴν προσδοκίαν ἐλπίζετε , ἄφεσιν
εὐθυνῶν, λύσιν δεσμῶν, οίκείωσιν πρὸς Θεὸν, παρο η
ρησίαν ἐλευθέριον, ἀντὶ δουλικῆς ταπεινότητος ίσοτι⁶
μίαν τὴν πρὸς ἀγγέλους. Ταῦτα γάρ ἡμῖν, καὶ εἰ τι
τούτοις ἀκόλουθον, ὴ τοῦ λουτροῦ χάρις ἐγγυᾶται καὶ ς
δίδωσι. Διὸ τὰς άλλας τῶν Γραφῶν ὑποθέσεις ἐτέροις
καιροῖς ἀναθέμενοι. τῷ προκειμένῳ σκοπῷ παραμεί ο
νωμεν, τὰ οἰκεῖα καὶ πρόσφορα τῇ ἑορτῇ δωροφο⁴
ροῦντες είς δύναμιν · φίλον γάρ ἑκάστῃ πανηγύρει τδ
ἴδιον. Οῦτω γάμον μὲν ταῖς ἐπιθαλαμίοις ᾠδαῖς δε-
ξιούμεθα ο πένθει δέ τὰ νενομισμένα τοῖς ἐπικηδ[ε]ίοις
θρήνοις εἰσφέρομεν ἐν πράγματι σπουδαιολογούμεθω
ἐν εὐωχίαις λύομεν τῆς ψυχῆς τὸ πεπυκνωμένον καὶ
σύντονον ' ἕκαστον δὲ καιρὸν τηροῦμεν τῶν ἀλλοτρίων
ἀνεπιθόλωτον.
Ἐγεννήθη τοίνυν Χριστὸς, ὡς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν.
6 πρδ πάσης οὐσίας αἰσθητῆς τε καὶ νοητῆς γεννη-
θείς. Βαπτίζεται σήμερον παρὰ Ἰωάννου , ἵνα τὸν
ἐρῤυπωμένον άποκαθάρῃι Πνεῦμα δὲ ἄνωθεν ἀγάγῃ,
καὶ τὸν ἄνθρωπον είς οὐρανοὺς άνυψὼσῃ ’ ἵνα 6 πεο
σὼν διεγερθῇ, καὶ 6 ῥίψας καταισχυνθῇ. Καὶ μὴ θαυ-
μάσῃς, εί τοσοῦτον ἐγίνετο τῷ Θεῷ τὸ καθ’ ἡμᾶς πε-
ρισπούδαστον, ἵνα καὶ αὐτουργήσῃ τοῦ ἀνθρώπου τὴν
σωτηρίαν. Μετὰ μερίμνης γὰρ τῆς τοῦ κακουργοῦν-
τος ἐπεϐουλεύθημεν, μετά φροντίδος δέ τοῦ Δημιουρ-
γοῦ σωζόμεθα. Καὶ 6 μὲν μοχθηρὸς καὶ βάσκανος
κατά τοῦ γένους ἡμῶν τὴν ἁμαρτίαν καινοτομῶν,
ἀξιον τῆς ἑαυτοῦ γνώμης προκάλυμμα τὸν δφιν ἐσύ·
ρετο, ὁ ἀκάθαρτος τῷ ὁμοίῳ ἐπεισελθὼν, 6 γήῖνος
καὶ χθόνιος τὴν προαίρεσιν ὲνοικήσας τῷ ἑρπετῷ.
Χριστὸς δὲ 6 τὴν ἐκείνου πονηρίαν ἐπανορθῶν, τέλειον
ἀναλαμϐάνει τὸν ἄνθρωπον, καὶ σώζει τὸν ἄνθρωπον,
καὶγίνεται πάντων ὴμῶν τύπος καὶ χαρακτὴρ, ἵν’
ἑκάστης πράξεως ἁγιάσῃ τὴν ἀπαρχὴν, καὶ τὸν ζῆ-
λον τῆς παραδόσεως ἀναμφίϐολον καταλίπῃ τοῖς δού-
λοις. Βάπτισμα τοίνυν ἐστὶν ἁμαρτιῶν κάθαρσις,
ἄφεσις πλημμελημάτων, ἀνακαινισμοῦ καὶ ἀναγεννή-
σεως αἰτία, Ἀναγέννησιν δὲ νόησον, ἐννοίᾳ θεωρου-
μένην, ὀφθαλμοῖς οὐ βλεπομένην. Οὐ γὰρ ὅντως
κατὰ τὸν Ἑϐραῖον Νικόδημον, καὶ τὴν ἐκείνου πα-
χυτέραν διάνοιαν τὸν πρεσϐύτην ὲναλλάξομεν εἰς παι-
δίον · οὐτε τὸν ῥυσὸν καὶ πεπολιωμένον εἰς ἁπαλὸν
καὶ νέον μετασκευάσομεν, ἂν πάλιν είς τὴν γαστέρα
τῆς μητρὸς τὸν ἄνθρωπον ἐπανάξομεν · ἀλλά τὸν κατ-
εστιγμένον ταῖς ἁμαρτίαις, καὶ κακοῖς ἐπιτηδεύμα-
σιν ὲμπαλαιωθέντα χάριτι βασιλικῇ ὲπανάγομεν είς
τὸ τοῦ βρέφους ἀνεύθυνον. Ὠς γὰρ τὸ εὐθύτοκον.παι-
τάληψιν. Ἐγὼ δὲ ἀμφοτέροις συνήδομαι ⁸ τοῖς μὲν
τελεσθεῖσιν, ὅτι μεγάλην δωρεὰν ἐπλουτήσατε · τοῖς
δὲ ἀμυήτοις, ὅτι καλὴν προσδοκίαν ἐλπίζετε , ἄφεσιν
εὐθυνῶν, λύσιν δεσμῶν, οίκείωσιν πρὸς Θεὸν, παρο η
ρησίαν ἐλευθέριον, ἀντὶ δουλικῆς ταπεινότητος ίσοτι⁶
μίαν τὴν πρὸς ἀγγέλους. Ταῦτα γάρ ἡμῖν, καὶ εἰ τι
τούτοις ἀκόλουθον, ὴ τοῦ λουτροῦ χάρις ἐγγυᾶται καὶ ς
δίδωσι. Διὸ τὰς άλλας τῶν Γραφῶν ὑποθέσεις ἐτέροις
καιροῖς ἀναθέμενοι. τῷ προκειμένῳ σκοπῷ παραμεί ο
νωμεν, τὰ οἰκεῖα καὶ πρόσφορα τῇ ἑορτῇ δωροφο⁴
ροῦντες είς δύναμιν · φίλον γάρ ἑκάστῃ πανηγύρει τδ
ἴδιον. Οῦτω γάμον μὲν ταῖς ἐπιθαλαμίοις ᾠδαῖς δε-
ξιούμεθα ο πένθει δέ τὰ νενομισμένα τοῖς ἐπικηδ[ε]ίοις
θρήνοις εἰσφέρομεν ἐν πράγματι σπουδαιολογούμεθω
ἐν εὐωχίαις λύομεν τῆς ψυχῆς τὸ πεπυκνωμένον καὶ
σύντονον ' ἕκαστον δὲ καιρὸν τηροῦμεν τῶν ἀλλοτρίων
ἀνεπιθόλωτον.
Ἐγεννήθη τοίνυν Χριστὸς, ὡς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν.
6 πρδ πάσης οὐσίας αἰσθητῆς τε καὶ νοητῆς γεννη-
θείς. Βαπτίζεται σήμερον παρὰ Ἰωάννου , ἵνα τὸν
ἐρῤυπωμένον άποκαθάρῃι Πνεῦμα δὲ ἄνωθεν ἀγάγῃ,
καὶ τὸν ἄνθρωπον είς οὐρανοὺς άνυψὼσῃ ’ ἵνα 6 πεο
σὼν διεγερθῇ, καὶ 6 ῥίψας καταισχυνθῇ. Καὶ μὴ θαυ-
μάσῃς, εί τοσοῦτον ἐγίνετο τῷ Θεῷ τὸ καθ’ ἡμᾶς πε-
ρισπούδαστον, ἵνα καὶ αὐτουργήσῃ τοῦ ἀνθρώπου τὴν
σωτηρίαν. Μετὰ μερίμνης γὰρ τῆς τοῦ κακουργοῦν-
τος ἐπεϐουλεύθημεν, μετά φροντίδος δέ τοῦ Δημιουρ-
γοῦ σωζόμεθα. Καὶ 6 μὲν μοχθηρὸς καὶ βάσκανος
κατά τοῦ γένους ἡμῶν τὴν ἁμαρτίαν καινοτομῶν,
ἀξιον τῆς ἑαυτοῦ γνώμης προκάλυμμα τὸν δφιν ἐσύ·
ρετο, ὁ ἀκάθαρτος τῷ ὁμοίῳ ἐπεισελθὼν, 6 γήῖνος
καὶ χθόνιος τὴν προαίρεσιν ὲνοικήσας τῷ ἑρπετῷ.
Χριστὸς δὲ 6 τὴν ἐκείνου πονηρίαν ἐπανορθῶν, τέλειον
ἀναλαμϐάνει τὸν ἄνθρωπον, καὶ σώζει τὸν ἄνθρωπον,
καὶγίνεται πάντων ὴμῶν τύπος καὶ χαρακτὴρ, ἵν’
ἑκάστης πράξεως ἁγιάσῃ τὴν ἀπαρχὴν, καὶ τὸν ζῆ-
λον τῆς παραδόσεως ἀναμφίϐολον καταλίπῃ τοῖς δού-
λοις. Βάπτισμα τοίνυν ἐστὶν ἁμαρτιῶν κάθαρσις,
ἄφεσις πλημμελημάτων, ἀνακαινισμοῦ καὶ ἀναγεννή-
σεως αἰτία, Ἀναγέννησιν δὲ νόησον, ἐννοίᾳ θεωρου-
μένην, ὀφθαλμοῖς οὐ βλεπομένην. Οὐ γὰρ ὅντως
κατὰ τὸν Ἑϐραῖον Νικόδημον, καὶ τὴν ἐκείνου πα-
χυτέραν διάνοιαν τὸν πρεσϐύτην ὲναλλάξομεν εἰς παι-
δίον · οὐτε τὸν ῥυσὸν καὶ πεπολιωμένον εἰς ἁπαλὸν
καὶ νέον μετασκευάσομεν, ἂν πάλιν είς τὴν γαστέρα
τῆς μητρὸς τὸν ἄνθρωπον ἐπανάξομεν · ἀλλά τὸν κατ-
εστιγμένον ταῖς ἁμαρτίαις, καὶ κακοῖς ἐπιτηδεύμα-
σιν ὲμπαλαιωθέντα χάριτι βασιλικῇ ὲπανάγομεν είς
τὸ τοῦ βρέφους ἀνεύθυνον. Ὠς γὰρ τὸ εὐθύτοκον.παι-