PG 46, col. 737
βαρϐαρικὴν ζάλην ἐκοίμισε , καὶ τὸν φρικώδη τῶν
ἀγρίων Σκυθῶν ἐστησε πόλεμον,δεινδν αὐτοῖς ἐπισεί-
σας καὶ φοϐερὸν ἤδη βλεπομένοις καὶ πλησιάσασιν,
ού κράνος τρίλοφον, οὐδὲ ξίφος εὗ τεθηγμένον, καὶ
πρὸς τὸν ἥλιον ἀποστίλϐον , ἀλλά τὸν ἀλεξίκακον καὶ
παντοδύναμον σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ. ὑπὲρ οῦ καὶ αύ-
τὸς παθὼν, τὴν δόξαν ταύτην ἐκτήσατο. Καί μοι λοι⁹
πδν τὸν νοῦν ἐπιστήσαντες διασκέψασθε , οἱ τῆς κα-
θαρᾶς ταύτης θρησκείας ὑπηρέται καὶ φιλομάρτυρές,
ἡλίκον χρῆμα δίκαιος, καὶ ὅσων ἀξιοῦται τῶν ἀμοιο
ϐῶν (τῶν ἐγκοσμίων τε, λέγω, καὶ τῶν παρ’ ἡμῖν ·
τῶν γάρ ἀοράτων οὐδεὶς ἱκανὸς λογίσασθαι τὴν με·
γαλοπρέπειαν) ο καὶ διορίσαντες τὸν τῆς εὐσεϐείας
καρπὸν, ζηλώσατε τῶν οὕτω προτιμωμένων τὴν γνώ-
μην. Ἐπιθυμήσατε δὲ τῶν γερῶν ἀ Χριστὸς πρὸς
ἀξίαν διανέμει τοῖς ἀθληταῖς. Καὶ τέως, εί δοκεῖ, τῆς
ἀπολαύσεως τῶν μελλόντων ἀγαθῶν σχολαζούσης, ἢν
ἐλπὶς ἀγαθὴ ταμιεύεται τοῖς δικαίοις, ἡνίκα ἂν ὁ
τῶν ἡμετέρων βίων δικαστὴς ἐπιφοιτήσῃ , τὴν παρ-
οῦσαν ἴδωμεν τῶν ἁγίων κατάστασιν, ὅπως καλλίστη
ἐστὶ καὶ μεγαλοπρεπής. Ψυχὴ μὲν γὰρ ἀνελθοῦσα
περὶ τὸν ῐδιον κλῆρον ἐμφιλοχωρεῖ , καὶ ἀσωμάτως
τοῖς ὁμοίοις ωνδιαιτᾶταιο σῶμα δέ τὸ σεμνὸν καὶ
ἀκηλίδωτον ἐκείνης ὄργανον , οὐδαμοῦ τοῖς ίδίοις πά-
θεσι βλάψαν τῆς ἐνοικησάσης τὴν ἀφθαρσίαν, μετά
πολλῆς τιμῆς καὶ θεραπείας περισταλέν, σεμνῶς ἐν
ἱερῷ τόπῳ κατάκειται, ῶσπερ τι κειμήλιον πολυτί-
μητον τῷ καιρῷ τῆς παλιγγενεσίας τηρούμενον, πολὺ
τὸ ἀσύγκριτον ἐχον πρὸς τά ἄλλα τῶν σωμάτων , ἃ
κοινῷ καὶ τῷ τυχόντι διελύθη θανάτῳ, καὶταῦτα ἐν
ὁμοίᾳ ὕλῃ τῆς φύσεως. Τὰ μὲν γὰρ ἀλλα τῶν λειψά-
νων, καὶ βδελυκτά τοῖς πολλοῖς ἐστι, καὶ οὐδεὶς ηδέως
παρέρχεται τάφον. ἢ καὶ ἀνεῳγότι τυχὼν ἐκ τοῦ παι
ραδόξου , ἐπιϐαλὼν δὲ τὴν ὄψιν τῇ ἀμορφία τῶν ,ἐγι
κειμένων, πάσης ἀηδίας πληρωθεὶς, καὶ βαρέα κατα-
στενάξας τῆς άνθρωπότητος παρατρέχει. Ἐλθὼν δὲ
εἰς τι χωρίον ὅμοιον τούτῳ, ἔνθα σήμερον ό ἡμέτερος
σύλλογος, ὅπου μνήμη δικαίου καὶ¹ ἅγιον λείψανον
πρῶτον μὲν τῇ μεγαλοπρεπείᾳ τῶν ὁρωμένων ψυχ-
αγωγεῖται , οἱκον βλέπων ὡς Θεοῦ ναὸν, ἐξησκημένοι
λαμπρῶς τῷ μεγέθει τῆς οἰκοδομῆς, καὶ τῷ. τῆς
{nixospfiosmc-xdtnst, ἐνθα καὶ.⁷ τέκτων sig-Clima
φαντασίαν τὸ ξύλον ἐμόρφωσε, καὶ λιθοξόος εὶς ἀρ-
γύρου λειότητα τάς πλάκας ἀπέξεσεν. Ἐπέχρωσε δί
καὶ ζωγράφος τά ἀνθη τῆς τέχνης ἐν εἰκόνι διαγρα
ψάμενος , τὰς ἀριστείας τοῦ μάρτυρος, τὰς ἐνστά-
σεις, τὰς ἀλγηδόνας , τάς θηριώδεις τῶν τυράννωε
μορφάς , τάς ἐπηρείας , τὴν φλογοτρόφον ἐκείνην κά
μινον , τὴν μακαριωτάτην τελείωσιν τοῦ ἀθλητοῦ
τοῦ ἀγωνοθέτου Χριστοῦ τῆς ἀνθρωπίνης μορφῆς τί
ἐκτύπωμα , πάντα ἡμῶν ὡς ἐν βιϐλίῳ τινὶ γλωττο-
φόρῳ διὰ χρωμάτων τεχνουργησάμενος , σαφῶς δι,⁴
ηγόρευσε τοὺς ἀγῶνας τοῦ μάρτυρος, καὶ ὡς λειμῶνα
λαμπρὸν τὸν νεὼν κατηγλάῖσεν ο οῐδε γάρ καὶ γραφί
σιωπῶσα ἐν τοίχῳ λαλεῖν , καὶ τά μέγιστα ὠφελεῖν
ἀγρίων Σκυθῶν ἐστησε πόλεμον,δεινδν αὐτοῖς ἐπισεί-
σας καὶ φοϐερὸν ἤδη βλεπομένοις καὶ πλησιάσασιν,
ού κράνος τρίλοφον, οὐδὲ ξίφος εὗ τεθηγμένον, καὶ
πρὸς τὸν ἥλιον ἀποστίλϐον , ἀλλά τὸν ἀλεξίκακον καὶ
παντοδύναμον σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ. ὑπὲρ οῦ καὶ αύ-
τὸς παθὼν, τὴν δόξαν ταύτην ἐκτήσατο. Καί μοι λοι⁹
πδν τὸν νοῦν ἐπιστήσαντες διασκέψασθε , οἱ τῆς κα-
θαρᾶς ταύτης θρησκείας ὑπηρέται καὶ φιλομάρτυρές,
ἡλίκον χρῆμα δίκαιος, καὶ ὅσων ἀξιοῦται τῶν ἀμοιο
ϐῶν (τῶν ἐγκοσμίων τε, λέγω, καὶ τῶν παρ’ ἡμῖν ·
τῶν γάρ ἀοράτων οὐδεὶς ἱκανὸς λογίσασθαι τὴν με·
γαλοπρέπειαν) ο καὶ διορίσαντες τὸν τῆς εὐσεϐείας
καρπὸν, ζηλώσατε τῶν οὕτω προτιμωμένων τὴν γνώ-
μην. Ἐπιθυμήσατε δὲ τῶν γερῶν ἀ Χριστὸς πρὸς
ἀξίαν διανέμει τοῖς ἀθληταῖς. Καὶ τέως, εί δοκεῖ, τῆς
ἀπολαύσεως τῶν μελλόντων ἀγαθῶν σχολαζούσης, ἢν
ἐλπὶς ἀγαθὴ ταμιεύεται τοῖς δικαίοις, ἡνίκα ἂν ὁ
τῶν ἡμετέρων βίων δικαστὴς ἐπιφοιτήσῃ , τὴν παρ-
οῦσαν ἴδωμεν τῶν ἁγίων κατάστασιν, ὅπως καλλίστη
ἐστὶ καὶ μεγαλοπρεπής. Ψυχὴ μὲν γὰρ ἀνελθοῦσα
περὶ τὸν ῐδιον κλῆρον ἐμφιλοχωρεῖ , καὶ ἀσωμάτως
τοῖς ὁμοίοις ωνδιαιτᾶταιο σῶμα δέ τὸ σεμνὸν καὶ
ἀκηλίδωτον ἐκείνης ὄργανον , οὐδαμοῦ τοῖς ίδίοις πά-
θεσι βλάψαν τῆς ἐνοικησάσης τὴν ἀφθαρσίαν, μετά
πολλῆς τιμῆς καὶ θεραπείας περισταλέν, σεμνῶς ἐν
ἱερῷ τόπῳ κατάκειται, ῶσπερ τι κειμήλιον πολυτί-
μητον τῷ καιρῷ τῆς παλιγγενεσίας τηρούμενον, πολὺ
τὸ ἀσύγκριτον ἐχον πρὸς τά ἄλλα τῶν σωμάτων , ἃ
κοινῷ καὶ τῷ τυχόντι διελύθη θανάτῳ, καὶταῦτα ἐν
ὁμοίᾳ ὕλῃ τῆς φύσεως. Τὰ μὲν γὰρ ἀλλα τῶν λειψά-
νων, καὶ βδελυκτά τοῖς πολλοῖς ἐστι, καὶ οὐδεὶς ηδέως
παρέρχεται τάφον. ἢ καὶ ἀνεῳγότι τυχὼν ἐκ τοῦ παι
ραδόξου , ἐπιϐαλὼν δὲ τὴν ὄψιν τῇ ἀμορφία τῶν ,ἐγι
κειμένων, πάσης ἀηδίας πληρωθεὶς, καὶ βαρέα κατα-
στενάξας τῆς άνθρωπότητος παρατρέχει. Ἐλθὼν δὲ
εἰς τι χωρίον ὅμοιον τούτῳ, ἔνθα σήμερον ό ἡμέτερος
σύλλογος, ὅπου μνήμη δικαίου καὶ¹ ἅγιον λείψανον
πρῶτον μὲν τῇ μεγαλοπρεπείᾳ τῶν ὁρωμένων ψυχ-
αγωγεῖται , οἱκον βλέπων ὡς Θεοῦ ναὸν, ἐξησκημένοι
λαμπρῶς τῷ μεγέθει τῆς οἰκοδομῆς, καὶ τῷ. τῆς
{nixospfiosmc-xdtnst, ἐνθα καὶ.⁷ τέκτων sig-Clima
φαντασίαν τὸ ξύλον ἐμόρφωσε, καὶ λιθοξόος εὶς ἀρ-
γύρου λειότητα τάς πλάκας ἀπέξεσεν. Ἐπέχρωσε δί
καὶ ζωγράφος τά ἀνθη τῆς τέχνης ἐν εἰκόνι διαγρα
ψάμενος , τὰς ἀριστείας τοῦ μάρτυρος, τὰς ἐνστά-
σεις, τὰς ἀλγηδόνας , τάς θηριώδεις τῶν τυράννωε
μορφάς , τάς ἐπηρείας , τὴν φλογοτρόφον ἐκείνην κά
μινον , τὴν μακαριωτάτην τελείωσιν τοῦ ἀθλητοῦ
τοῦ ἀγωνοθέτου Χριστοῦ τῆς ἀνθρωπίνης μορφῆς τί
ἐκτύπωμα , πάντα ἡμῶν ὡς ἐν βιϐλίῳ τινὶ γλωττο-
φόρῳ διὰ χρωμάτων τεχνουργησάμενος , σαφῶς δι,⁴
ηγόρευσε τοὺς ἀγῶνας τοῦ μάρτυρος, καὶ ὡς λειμῶνα
λαμπρὸν τὸν νεὼν κατηγλάῖσεν ο οῐδε γάρ καὶ γραφί
σιωπῶσα ἐν τοίχῳ λαλεῖν , καὶ τά μέγιστα ὠφελεῖν