PG 46, col. 798
convertit, cum praefectis et praesidibus confligens,
cum ductoribus copiarum congrediens, apud im-
peratores libere loquens, in concionibus et eccle-
siis clamans, eos, qui procul abessent, exemplo
Pauli per epistolas concilians atque adiungens,
ell‘ugiens et evitans confligentium prehensiones,
cum nihil in se haberet, quo teneretur et vincere-
tur ab adversariis. Fortior enim et firmior erat,
quam ut ab iis, qui bona ejus publicarant, vinci
ac subigi posset, cum ipse se bonis propter spem
futuri regni mulctasset. Ab exsilii metu liber erat,
quod unam patriam hominum censeret esse para-
disum , atque omnem terram quasi commune na-
turae exsilium spectaret. Qui autem quotidie more-
retur, ac per mortificationem semper lubens absu-
meretur, quando tandem mortem, quam inimici
minabantur, metuere potuisset? cui quidem clades
atque calamitas erat, quod non saepe posset mar-
: qui praelecto
Quid igitur illiusin rebus divinis splendorem at-
que claritudinem imminuit , quod post alios san-
etos in vita fuit? ut idcirco celebritas atque con-
ventus, qui illius nomine agitur, minor habeatur
feriis , ηοω sanctorum aliorum honoris atque inc-
morire gratia celebrantur? Considera enim , si vi.
detur , atque perpende rem, cum uno aliquo su-
perioris :etatis sancto hujus vitam comparans.
Dilexit Deum Paulus. ld enim nimirum bonorum
caput est : dilectionis, inquam, bonum : a qua
dilectione proficiscitur omnis fides et omnis spes,
et id quod per patientiam exspectatur bonum , et
in omni bono stabilitas atque constantia, et in
omni spirituali dono commodum atque praestantia.
Sed scrutemur , quantus in Paulo dilectionis erga
Deum modus. Dices omnino, quod cx‘ toto corde,
et ex tota anima , et ex tota mente sua diligeret
Deum. llune enim summum dilectionis adversus
Deum terminum dat lex. Ergo qui omne cor suum
et animam et mentem Deo dicavit, et ad nullam
rem aliam earum qua: per hanc vitam expetuntur,
allectus atque propensus est, in supremo dile-
etionis gradu consistit. Enimvero si quis demon-
suare potest, quod praeceptor (noster) in vita
ad rem aliquam earum quae per hunc mundum
expetuntur, propensus et inclinatus esset, ut ad
divitias et potentiam, aut vana: gloria: studium
(magis extim serviles in eo voluptates ne comme-
morare quidem aequum esse, consentaneum est),
quamcunque harum rerum expetisse deprehende-
tur, ea dicere re convenit imminui modum erga
Deum dilectionis , quod ejus all‘ectio cupiditatis a
cum ductoribus copiarum congrediens, apud im-
peratores libere loquens, in concionibus et eccle-
siis clamans, eos, qui procul abessent, exemplo
Pauli per epistolas concilians atque adiungens,
ell‘ugiens et evitans confligentium prehensiones,
cum nihil in se haberet, quo teneretur et vincere-
tur ab adversariis. Fortior enim et firmior erat,
quam ut ab iis, qui bona ejus publicarant, vinci
ac subigi posset, cum ipse se bonis propter spem
futuri regni mulctasset. Ab exsilii metu liber erat,
quod unam patriam hominum censeret esse para-
disum , atque omnem terram quasi commune na-
turae exsilium spectaret. Qui autem quotidie more-
retur, ac per mortificationem semper lubens absu-
meretur, quando tandem mortem, quam inimici
minabantur, metuere potuisset? cui quidem clades
atque calamitas erat, quod non saepe posset mar-
: qui praelecto
Quid igitur illiusin rebus divinis splendorem at-
que claritudinem imminuit , quod post alios san-
etos in vita fuit? ut idcirco celebritas atque con-
ventus, qui illius nomine agitur, minor habeatur
feriis , ηοω sanctorum aliorum honoris atque inc-
morire gratia celebrantur? Considera enim , si vi.
detur , atque perpende rem, cum uno aliquo su-
perioris :etatis sancto hujus vitam comparans.
Dilexit Deum Paulus. ld enim nimirum bonorum
caput est : dilectionis, inquam, bonum : a qua
dilectione proficiscitur omnis fides et omnis spes,
et id quod per patientiam exspectatur bonum , et
in omni bono stabilitas atque constantia, et in
omni spirituali dono commodum atque praestantia.
Sed scrutemur , quantus in Paulo dilectionis erga
Deum modus. Dices omnino, quod cx‘ toto corde,
et ex tota anima , et ex tota mente sua diligeret
Deum. llune enim summum dilectionis adversus
Deum terminum dat lex. Ergo qui omne cor suum
et animam et mentem Deo dicavit, et ad nullam
rem aliam earum qua: per hanc vitam expetuntur,
allectus atque propensus est, in supremo dile-
etionis gradu consistit. Enimvero si quis demon-
suare potest, quod praeceptor (noster) in vita
ad rem aliquam earum quae per hunc mundum
expetuntur, propensus et inclinatus esset, ut ad
divitias et potentiam, aut vana: gloria: studium
(magis extim serviles in eo voluptates ne comme-
morare quidem aequum esse, consentaneum est),
quamcunque harum rerum expetisse deprehende-
tur, ea dicere re convenit imminui modum erga
Deum dilectionis , quod ejus all‘ectio cupiditatis a