PG 46, col. 800
πῶς ἀν ὑπερτιθειη πρὸς τὸ πλέον τῆς ἀγάπης μί-
τρον, ὃ χώραν οὐκ ἔχει ; Οὐκοῦν εί ἕνα τῆς τελείας
ἀγάπης ὅρον ἐμάθομεν, τὸν ἐξ ὅλης καρδίας τῷθεῷ
ἀνακείμενον, ἠγάπων δὲ Παῦλος καὶ Βασίλειος ἐν
ὅλῃ καρδίᾳ τῷ Θεῷ ἀνακείμενοι , ἐν μέτρον εἶναι τῆς
ἀγάπης ἐν ἀμφοτέροις εἰπεῖν τις τολμήσας , οὐκ ἂν
ἁμάρτοι τῆς ἀληθείας. Ἀλλά μὴν πάντων τῶν ἀγα-
θῶν μείζονα τὴν ἀγάπην ὃ τε ’Δπὸστολος λέγει , καὶ
ἐπιψηφίζει τὸ ὑψηλὸν Εύαγγέλιον. '0 μὲν οὖν Ἀπό-
στολος προφητείας αὐτὴν καὶ γνώσεως προτιμοτέραν
λέγων, πίστεως δὲ παγιωτέραν , καὶ ἐλπίδος διαρκε-
στέραν , καὶ πάντοτε ἐν τῷ αὐτῷ διαμένουσαν , ἦς
ἄνευ ἀνόνητον εἶναι πᾶν τὸ ἐπ’ ἀγαθοῦ σπουδαζό-
μενον ο 6 δὲ Κύριος πάντα νόμον, καὶ πάντα τά μυο
στήρια τά προφητικά τοῦ τοιούτου ἐξάπτων χαη
ρίσματος , πάντων πρωτεύειν τὴν ἀγάπην καὶ αὐτὸς
ἀποφαίνεται. Ei οὖν ἐν τῷ ὑπερέχοντι καὶ περιληπτι·
κῷ τῶν κατορθωμάτων οὐκ ἀπολείπεται τοῦ μεγά-
λου Παύλου · ἀρα καὶ ἐν τοῖς ἀλλοις πᾶσιν , ὧν ὴ
ἀγάπη καθηγεῖται, καὶ ὅσα ἐκ ταύτης ἐκφύεται,
πάντως οὐκ ἔλαττον ἔχων ἀναφανήσεται. Ὠσπερ γὰρ
6 τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μετέχων , ἐν πᾶσιν ἐστι
τοῖς τῆς φύσεως ίδῖώμασιν ο οὕτως καὶ 6 τὸ τέλειον
τῆς ἀγάπης ὲν ἐαυτῷ κατορθώσας , πάντα ὅσα συν-
θεωρετται ταύτῃ τῶν ἀγαθῶν εἴδη, μετά τοῦ πρωτοο
τύπου τῶν κατορθωμάτων ἐχειίνέῐτε γὰρ πίστις
ἐστὶν ἡ σώζουσα, εἴτε διὰ τῆς ἐλπίδος σωζόμεθα,
εἴτε δι’ ὑπομονῆς τὴν χάριν ἀπεκδεχόμεθα, ἡ ἀγάπη
πάντα πιστεύει, καὶ πάντα ἐλπίζει, καὶ πάντα ὁπο-
αὲνει, καθώς φησιν ὁ ’Δπόστολος. Καὶ τά ἀλλα πάντα,
ῐνα μὴ τά καθ’ ἕκαστον λέγοντες διατρίϐωμεν , τῆς
κατά τὴν ἀγάπην ῥίζης βλάστημα γίνεται, ὅσα τῷ
τῆς ἀρετῆς λόγῳ σπουδάζεται ο ὥστε τὸν⁵ ταύτην
ἐχοντα , μηδενὸς ἐνδεῶς ἐχειν τῶν ἄλλων.
Ταύτην ἔχων ὁ μέγας Βασίλειος, οὐδενὸς ἄρα τῶν
ἀγαθῶν δι’ αὐτῆς ἀπελείπετο. El δὲ πάντα εἶχεν , ἐν
οὐδενὶ πάντως ἠλάττωτο. Ἀλλ’ ἐρεῖ τις πάντως , ὅτι
τρίτον οὐρανὸν εἶδεν ἐκεῖνος , καὶ ἡρπάγη είς τὸν
παράδεισον, καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἂ οὐκ ἐξὸν
ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. Ἀλλ’ οὐδὲ ἐκεῖνος φανερῶς διὰ
τῆς σαρκὸς ταύτης τὴν τοιαύτην χάριν ἐδέξατο. Ub
γὰρ ἐπικρύπτεται τὴν ἀμφιϐολίαν λέγων ο Εἴτε ἐν
σώματι οὐκ οῖδα, sits ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ
οῖδα· ό Θεὸς οἶδεν. Καὶ περὶ τούτου τολμήσας εἴποι
τις ἂν , ὅτι ὲν σώματι τοιοῦτον μὲν οὐδὲν εἶδεν, τῇ
δὲ ἀσωμάτῳ καὶ νοητῇ θεωρίᾳ οὐκ ἐστιν ὃ τι τού·-
τρον, ὃ χώραν οὐκ ἔχει ; Οὐκοῦν εί ἕνα τῆς τελείας
ἀγάπης ὅρον ἐμάθομεν, τὸν ἐξ ὅλης καρδίας τῷθεῷ
ἀνακείμενον, ἠγάπων δὲ Παῦλος καὶ Βασίλειος ἐν
ὅλῃ καρδίᾳ τῷ Θεῷ ἀνακείμενοι , ἐν μέτρον εἶναι τῆς
ἀγάπης ἐν ἀμφοτέροις εἰπεῖν τις τολμήσας , οὐκ ἂν
ἁμάρτοι τῆς ἀληθείας. Ἀλλά μὴν πάντων τῶν ἀγα-
θῶν μείζονα τὴν ἀγάπην ὃ τε ’Δπὸστολος λέγει , καὶ
ἐπιψηφίζει τὸ ὑψηλὸν Εύαγγέλιον. '0 μὲν οὖν Ἀπό-
στολος προφητείας αὐτὴν καὶ γνώσεως προτιμοτέραν
λέγων, πίστεως δὲ παγιωτέραν , καὶ ἐλπίδος διαρκε-
στέραν , καὶ πάντοτε ἐν τῷ αὐτῷ διαμένουσαν , ἦς
ἄνευ ἀνόνητον εἶναι πᾶν τὸ ἐπ’ ἀγαθοῦ σπουδαζό-
μενον ο 6 δὲ Κύριος πάντα νόμον, καὶ πάντα τά μυο
στήρια τά προφητικά τοῦ τοιούτου ἐξάπτων χαη
ρίσματος , πάντων πρωτεύειν τὴν ἀγάπην καὶ αὐτὸς
ἀποφαίνεται. Ei οὖν ἐν τῷ ὑπερέχοντι καὶ περιληπτι·
κῷ τῶν κατορθωμάτων οὐκ ἀπολείπεται τοῦ μεγά-
λου Παύλου · ἀρα καὶ ἐν τοῖς ἀλλοις πᾶσιν , ὧν ὴ
ἀγάπη καθηγεῖται, καὶ ὅσα ἐκ ταύτης ἐκφύεται,
πάντως οὐκ ἔλαττον ἔχων ἀναφανήσεται. Ὠσπερ γὰρ
6 τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μετέχων , ἐν πᾶσιν ἐστι
τοῖς τῆς φύσεως ίδῖώμασιν ο οὕτως καὶ 6 τὸ τέλειον
τῆς ἀγάπης ὲν ἐαυτῷ κατορθώσας , πάντα ὅσα συν-
θεωρετται ταύτῃ τῶν ἀγαθῶν εἴδη, μετά τοῦ πρωτοο
τύπου τῶν κατορθωμάτων ἐχειίνέῐτε γὰρ πίστις
ἐστὶν ἡ σώζουσα, εἴτε διὰ τῆς ἐλπίδος σωζόμεθα,
εἴτε δι’ ὑπομονῆς τὴν χάριν ἀπεκδεχόμεθα, ἡ ἀγάπη
πάντα πιστεύει, καὶ πάντα ἐλπίζει, καὶ πάντα ὁπο-
αὲνει, καθώς φησιν ὁ ’Δπόστολος. Καὶ τά ἀλλα πάντα,
ῐνα μὴ τά καθ’ ἕκαστον λέγοντες διατρίϐωμεν , τῆς
κατά τὴν ἀγάπην ῥίζης βλάστημα γίνεται, ὅσα τῷ
τῆς ἀρετῆς λόγῳ σπουδάζεται ο ὥστε τὸν⁵ ταύτην
ἐχοντα , μηδενὸς ἐνδεῶς ἐχειν τῶν ἄλλων.
Ταύτην ἔχων ὁ μέγας Βασίλειος, οὐδενὸς ἄρα τῶν
ἀγαθῶν δι’ αὐτῆς ἀπελείπετο. El δὲ πάντα εἶχεν , ἐν
οὐδενὶ πάντως ἠλάττωτο. Ἀλλ’ ἐρεῖ τις πάντως , ὅτι
τρίτον οὐρανὸν εἶδεν ἐκεῖνος , καὶ ἡρπάγη είς τὸν
παράδεισον, καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἂ οὐκ ἐξὸν
ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. Ἀλλ’ οὐδὲ ἐκεῖνος φανερῶς διὰ
τῆς σαρκὸς ταύτης τὴν τοιαύτην χάριν ἐδέξατο. Ub
γὰρ ἐπικρύπτεται τὴν ἀμφιϐολίαν λέγων ο Εἴτε ἐν
σώματι οὐκ οῖδα, sits ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ
οῖδα· ό Θεὸς οἶδεν. Καὶ περὶ τούτου τολμήσας εἴποι
τις ἂν , ὅτι ὲν σώματι τοιοῦτον μὲν οὐδὲν εἶδεν, τῇ
δὲ ἀσωμάτῳ καὶ νοητῇ θεωρίᾳ οὐκ ἐστιν ὃ τι τού·-