PG 46, col. 963
Dum his et similibus institutis educatur, ma-
numque tractanda lana excellenter exercet,
duodecimum aetatis annum pervenit. Quo quidt
tempore juventa: llos mirifice splendere cmpit ,
quod admiratione dignum est, quamvis celaret
puellae pttlchritudo, latere tamen non potuit. Ν
in patria quidquam atque admirabile videbatt
atque forma et venustas illius, ut ne pictorum qt
dem manus ejus decorem assequercntur. et qt
ars nihil non machinatur et eflingit, maxima qu
que audens et ipsorum etiam imagines clemen
rum imitatione exprimens, ea illius formae felici:
ἢ tem imitari non posset. Quamobrem magnum
num nuptias ejus ambientium examen paren
κ circumstabat. Pater autem, qui sanequam pru
et in rebus honestis dijudicandis expertus er:
quemdam tum genere, tum moribus honestt
probatumque adolescentem reliquis praetulit, eiq
si ad aatatem pervenisset, tiliam despondit. Inter
ίιίε magnam de se exspectationem concitare, in j
diciisque reos defendendo egregiam dicendi :
cultatem prae se ferre, atque ita patri puella: ta
quam gratum dare sponsalium munus. Quam tam
praeclaram spem interrupit invidia eum vita:
ipsa miseranda subripiens adolescentia.
ἐπικύπτει τὰς χρηστοτέρας ἐλπίδας, ἀναρπάσας αὑτὸν ἐκ τῆς ζωῆς ἐν έλεεινῇ τῇ νεότητιο
κ Qua: autem a patre statuta fuissent, puella n
ignorabat : nam adolescentis obitu cognovit cc
silium patris: itaque judicium illius connubii
vocans, tanquam id quod pater decreverat elIectt
esset, in reliquum vita: tempus apud se mane
constituit, in sententiaque permansit constanti
quam ab illa aetate postulabatur. Etenim cum s:
pcnumero parentum ad eam deferrentur sermoni
pmpterea quod multi erant, qui fama pulchrit
diuis ejus adducti illam sibi cuperent uxorem a
jungere, absurdum et iniquum esse diccbat, s
non permitti ut illud conjugium coleret, quo ε
mel a patre devincta esset, sed ad alterum et
respicere; eum unum natura sit matrimoniun
quemadmodum unus ortus et una mors. Eum vet
cui a parentibus fuisset desponsa, non esse ιιι(
tuum contendebat, sed spe resurrectionis Deo π
vere. Quapropter eum se non obiisse, sed pereg
profectum esse judicare , et nefas fore si peregi
nanti sponso fidem non servaret. Ejusmodi rati
nibus repellens eos, qui sibi persuadere conabantt
decrevit in eo, quod sibi proposuerat, perstare
ne momento quidem temporis a latere matris u
quam discedere. Quamobrem ei saepe dicebat m
ter. se reliquos liberos in utero tempore quoda
praefinito gessisse, illam vero perpetuo in visce
bus suis quodammodo circumferre. Filia: tann
vcouvictus nec laborem matri nec damnum alie
numque tractanda lana excellenter exercet,
duodecimum aetatis annum pervenit. Quo quidt
tempore juventa: llos mirifice splendere cmpit ,
quod admiratione dignum est, quamvis celaret
puellae pttlchritudo, latere tamen non potuit. Ν
in patria quidquam atque admirabile videbatt
atque forma et venustas illius, ut ne pictorum qt
dem manus ejus decorem assequercntur. et qt
ars nihil non machinatur et eflingit, maxima qu
que audens et ipsorum etiam imagines clemen
rum imitatione exprimens, ea illius formae felici:
ἢ tem imitari non posset. Quamobrem magnum
num nuptias ejus ambientium examen paren
κ circumstabat. Pater autem, qui sanequam pru
et in rebus honestis dijudicandis expertus er:
quemdam tum genere, tum moribus honestt
probatumque adolescentem reliquis praetulit, eiq
si ad aatatem pervenisset, tiliam despondit. Inter
ίιίε magnam de se exspectationem concitare, in j
diciisque reos defendendo egregiam dicendi :
cultatem prae se ferre, atque ita patri puella: ta
quam gratum dare sponsalium munus. Quam tam
praeclaram spem interrupit invidia eum vita:
ipsa miseranda subripiens adolescentia.
ἐπικύπτει τὰς χρηστοτέρας ἐλπίδας, ἀναρπάσας αὑτὸν ἐκ τῆς ζωῆς ἐν έλεεινῇ τῇ νεότητιο
κ Qua: autem a patre statuta fuissent, puella n
ignorabat : nam adolescentis obitu cognovit cc
silium patris: itaque judicium illius connubii
vocans, tanquam id quod pater decreverat elIectt
esset, in reliquum vita: tempus apud se mane
constituit, in sententiaque permansit constanti
quam ab illa aetate postulabatur. Etenim cum s:
pcnumero parentum ad eam deferrentur sermoni
pmpterea quod multi erant, qui fama pulchrit
diuis ejus adducti illam sibi cuperent uxorem a
jungere, absurdum et iniquum esse diccbat, s
non permitti ut illud conjugium coleret, quo ε
mel a patre devincta esset, sed ad alterum et
respicere; eum unum natura sit matrimoniun
quemadmodum unus ortus et una mors. Eum vet
cui a parentibus fuisset desponsa, non esse ιιι(
tuum contendebat, sed spe resurrectionis Deo π
vere. Quapropter eum se non obiisse, sed pereg
profectum esse judicare , et nefas fore si peregi
nanti sponso fidem non servaret. Ejusmodi rati
nibus repellens eos, qui sibi persuadere conabantt
decrevit in eo, quod sibi proposuerat, perstare
ne momento quidem temporis a latere matris u
quam discedere. Quamobrem ei saepe dicebat m
ter. se reliquos liberos in utero tempore quoda
praefinito gessisse, illam vero perpetuo in visce
bus suis quodammodo circumferre. Filia: tann
vcouvictus nec laborem matri nec damnum alie