PG 46, col. 978
us meus ei denegasti : sed impulisti servum
um, ut metuam ancillam inviseret. ι Ac ne quam
ιίιιιο molestiam aspergeret, gemitum molliebat,
celare difficultatem spirandi conabatur, seque
l hilaritatem omni ratione revocabat, jucundi
rmonis et ipsa quaerens occasionem, et nobis
terrogationibus suis materiam praebens. Sed eum
ries ipsa sermonis nos ad mentionem de Basilio
:rduxis‘set, mihi quidem commotus est animus.
ρτω mtestitia vultus concidit, et ex oculis la-
ymze defluebant. At illa tantum abfuit, ut eadem
rturhatione nobiscum dejiceretur, ut ex Basilii
emoria, sublimioris philosophiae materiam arri-
ι, ea disputarit, rerum humanarum causas ι
quirens, et occultam in rebus adversis provi-
ntiam Dei dicendo aperiens, et qua: pertinent ad
.aml’uturam tanquam divino spiritu afllato, per-
rrens, ut animus meus dictis illius excitatus et
.IS oratione in coelestibus adytis constitutus extra
ικροῦ naturam hominis positus esse videretur.
Ac quemadmodum Job, ut in ejus historia legi—
us, quamvis totum corpus, ulceribus undique
noscentibus, sanie contabesceret, sensum ad
lorem ratiocinando non demittebat : sed corpore
iidem sentiebat dolorem, animo vero ad propriam
tionem nihilo factus erat imbecillior; nec ser-
)nem altioribus de rebus institutum interrumpe-
t: sie in magna illa, cernebam: etenim licet
bris omne robur ipsius exsiccassct, et corpus
ιε tanquam rore quodam frigefaciens ad mortem
mpelleret, mentem tamen expeditam, et tanquam
orbo illaesam, in rerum sublimium contemplatione
ιιίιιθιηιι. Quod nisi vererer, ne in immensum ora-
J protraheretur, ordine cuncta persecutus essem :
ιοιηοιιο dicendo provecta sit, ut et de hominis
timo disputaret, rationemque vitae hujus in carne
:rcurreret, et quem ad finem homo, et quomodo
ortalis et qua de causa immortalis, et qua: hinc
[alteram vitam resolutio. Quae quidem omnia
nquam vi spiritus rapta, sapienter distincteque
:claravit, oratione ipsius facile tanquam aqua ex
iquo fonte defluente et sine ullo impedimento per
Facto autem dicendi line : ι Tempus est, ι inquit,
frater, ut paulisper quiescas, et corpus cures,
tippe qui de via longa fessus sis.» Ego autem
tamvis in ejus aspectu et sermone, tam gravibus
:rebus vehementer vereque conquiescerem, ta-
en quoniam sic el gratum erat, ne non in omni-
is magistra: parerem, in bortis proximis gratum
todilam diversorium nactus, sub arbustorum um-
'a quiescebam, sed nullam ex rebus jucundis
iteram oblectationem percipere, cum animus
um, ut metuam ancillam inviseret. ι Ac ne quam
ιίιιιο molestiam aspergeret, gemitum molliebat,
celare difficultatem spirandi conabatur, seque
l hilaritatem omni ratione revocabat, jucundi
rmonis et ipsa quaerens occasionem, et nobis
terrogationibus suis materiam praebens. Sed eum
ries ipsa sermonis nos ad mentionem de Basilio
:rduxis‘set, mihi quidem commotus est animus.
ρτω mtestitia vultus concidit, et ex oculis la-
ymze defluebant. At illa tantum abfuit, ut eadem
rturhatione nobiscum dejiceretur, ut ex Basilii
emoria, sublimioris philosophiae materiam arri-
ι, ea disputarit, rerum humanarum causas ι
quirens, et occultam in rebus adversis provi-
ntiam Dei dicendo aperiens, et qua: pertinent ad
.aml’uturam tanquam divino spiritu afllato, per-
rrens, ut animus meus dictis illius excitatus et
.IS oratione in coelestibus adytis constitutus extra
ικροῦ naturam hominis positus esse videretur.
Ac quemadmodum Job, ut in ejus historia legi—
us, quamvis totum corpus, ulceribus undique
noscentibus, sanie contabesceret, sensum ad
lorem ratiocinando non demittebat : sed corpore
iidem sentiebat dolorem, animo vero ad propriam
tionem nihilo factus erat imbecillior; nec ser-
)nem altioribus de rebus institutum interrumpe-
t: sie in magna illa, cernebam: etenim licet
bris omne robur ipsius exsiccassct, et corpus
ιε tanquam rore quodam frigefaciens ad mortem
mpelleret, mentem tamen expeditam, et tanquam
orbo illaesam, in rerum sublimium contemplatione
ιιίιιθιηιι. Quod nisi vererer, ne in immensum ora-
J protraheretur, ordine cuncta persecutus essem :
ιοιηοιιο dicendo provecta sit, ut et de hominis
timo disputaret, rationemque vitae hujus in carne
:rcurreret, et quem ad finem homo, et quomodo
ortalis et qua de causa immortalis, et qua: hinc
[alteram vitam resolutio. Quae quidem omnia
nquam vi spiritus rapta, sapienter distincteque
:claravit, oratione ipsius facile tanquam aqua ex
iquo fonte defluente et sine ullo impedimento per
Facto autem dicendi line : ι Tempus est, ι inquit,
frater, ut paulisper quiescas, et corpus cures,
tippe qui de via longa fessus sis.» Ego autem
tamvis in ejus aspectu et sermone, tam gravibus
:rebus vehementer vereque conquiescerem, ta-
en quoniam sic el gratum erat, ne non in omni-
is magistra: parerem, in bortis proximis gratum
todilam diversorium nactus, sub arbustorum um-
'a quiescebam, sed nullam ex rebus jucundis
iteram oblectationem percipere, cum animus