PG 50, col. 607
servanda [ide constantia, et iu ejusdem fidei causa
imperatorum studium. Quam idoneus sit Maximia‘
nus, qui malis a Nestorio illatis medeatur.
Xxs'ws episcopus JOANNI episcopo Antiocheno.
l. Si ecclesiastici corporis gloriam, si ejus inte-
gritatent dilectio tua considerare dignetur, profecto
ξ laetitia: nostra: non quaeret interpretem. lpsze namque
’ res evidentissime loquuntur, maerorem nostrum re-
pentitto sancti fratris Cyrilli sermone in gaudium
esse conversum. Tantam hanc ergo sollicitudinem
nostram nos evasisse delectat, postquam reo fidei
nostra: tua fuit ι) sanitas ptenitudo.
ἓ. Nunc vere ο se exsulem ά, nunc se sentit eje-
ctum. Abundant ei in deserto spinanlIattlt. vn, l6):
quia deest uva quam colligat. Hos habet fructus,
qui erga vineam Domini nostri noluit exercere cul-
turam. Credo ad dilectioneut tuam rerum cursus et
ordo pervenerit, qualiter ei voluimus nostra admo-
nitione ο succurrere. ltetinuimus in praeceps eun-
tem, qui erat blasphemiarum pondere in profundum
mergendus. Si negotii qualitatem justa lance pense-
mus, nulli non videbitur Nestorius sero damnatus.
ί llic fuerit debitus sermo praeteritus. Fruamur nunc
praesentibus bonis, nec diu haereamus in tristit-ts,
quibus Dominus gaudere concessit.
οι Una cum superiore ab Antonio de Aquino e
rozlice Vatic. t'rttta, Ilartmii studio in lucent prodiit.
Laudatur a Vincentio Lirinensi Cotnmonit. cap. 4.
Non Sttpet‘iori Joannis epistol ιτ 5, sed alteri qua: nun
exstat, quamque Joannes a Xysti laudibus exordie-
batur, respondet.
δ Apuh Lab., fuit sanctitas plenitudo; lectio non
spernenda foret, si antea rebus fidei nostra: legi
subnexa sinerent. Quare quod Batonius ex Vatic.
ms. fide expressit. revocamus, atque ita intelligi-
mus, nt ΝεριοήΟ fidei nostra: subversa: reo gravis
ac molesta fuerit Joannis sanitas. Certe de Nesto-
rio sermonem Xystus prosequitur.
ξ Su pple , Nestorius.
ά Opera si ilicet ipsius Joannis, qui, ut Evagrins
lib. ι cap. 7 tradit, cum cerneret Nestorium insub-
urbano Antiochia: degentem , blasphemia sua ne-
quaquam desistere, i~tntl ad imperatorem referens,
ell'ecit ut perpetuo exsilio coitdemnaretur. lloc au-
tem perpetui exsilii ejus decretum legere est tu part.
Ephes. concil. cap. 14 et 15. Quocirca ctnn Nesto-
rius apud eumdem Evagrium ibid. quadriennio se
in monasterio ad quod ab Epheso dimissus fuerat,
commoratum esse aftirmat. attt mentitur, aut qua-
driennium illud aliter ac verba illius apud Evagrium
stillant , est intelligentlttttt. Ut enim in superiorem
epistolam 4 observavimus, Nesmrius anno 431 octo
dies ante Gorpitet' mensis undecimum, hoc est , vel
Angusm mense exeunte vel ineunte Septembre. ab
Epheso dimissus ac relegatus in monasterium suum
abiit. Jam vero ex hac epistola liquet eum ante men-
sem Septembrem attui 455 e frequenti urbe in deser-
ttnn locum, tibi nullus erat quem pervertere valeret,
fuisse atnandatutn. A primo igitur exsilio ad hoc
alterum ne biennium quidem totum itt monasterio
suo exegit.
ε Favere videtur is locus verbis Gennadii lib. de
Script. Eccl. dicentis, Xystum ad ipsum Nestorium
imperatorum studium. Quam idoneus sit Maximia‘
nus, qui malis a Nestorio illatis medeatur.
Xxs'ws episcopus JOANNI episcopo Antiocheno.
l. Si ecclesiastici corporis gloriam, si ejus inte-
gritatent dilectio tua considerare dignetur, profecto
ξ laetitia: nostra: non quaeret interpretem. lpsze namque
’ res evidentissime loquuntur, maerorem nostrum re-
pentitto sancti fratris Cyrilli sermone in gaudium
esse conversum. Tantam hanc ergo sollicitudinem
nostram nos evasisse delectat, postquam reo fidei
nostra: tua fuit ι) sanitas ptenitudo.
ἓ. Nunc vere ο se exsulem ά, nunc se sentit eje-
ctum. Abundant ei in deserto spinanlIattlt. vn, l6):
quia deest uva quam colligat. Hos habet fructus,
qui erga vineam Domini nostri noluit exercere cul-
turam. Credo ad dilectioneut tuam rerum cursus et
ordo pervenerit, qualiter ei voluimus nostra admo-
nitione ο succurrere. ltetinuimus in praeceps eun-
tem, qui erat blasphemiarum pondere in profundum
mergendus. Si negotii qualitatem justa lance pense-
mus, nulli non videbitur Nestorius sero damnatus.
ί llic fuerit debitus sermo praeteritus. Fruamur nunc
praesentibus bonis, nec diu haereamus in tristit-ts,
quibus Dominus gaudere concessit.
οι Una cum superiore ab Antonio de Aquino e
rozlice Vatic. t'rttta, Ilartmii studio in lucent prodiit.
Laudatur a Vincentio Lirinensi Cotnmonit. cap. 4.
Non Sttpet‘iori Joannis epistol ιτ 5, sed alteri qua: nun
exstat, quamque Joannes a Xysti laudibus exordie-
batur, respondet.
δ Apuh Lab., fuit sanctitas plenitudo; lectio non
spernenda foret, si antea rebus fidei nostra: legi
subnexa sinerent. Quare quod Batonius ex Vatic.
ms. fide expressit. revocamus, atque ita intelligi-
mus, nt ΝεριοήΟ fidei nostra: subversa: reo gravis
ac molesta fuerit Joannis sanitas. Certe de Nesto-
rio sermonem Xystus prosequitur.
ξ Su pple , Nestorius.
ά Opera si ilicet ipsius Joannis, qui, ut Evagrins
lib. ι cap. 7 tradit, cum cerneret Nestorium insub-
urbano Antiochia: degentem , blasphemia sua ne-
quaquam desistere, i~tntl ad imperatorem referens,
ell'ecit ut perpetuo exsilio coitdemnaretur. lloc au-
tem perpetui exsilii ejus decretum legere est tu part.
Ephes. concil. cap. 14 et 15. Quocirca ctnn Nesto-
rius apud eumdem Evagrium ibid. quadriennio se
in monasterio ad quod ab Epheso dimissus fuerat,
commoratum esse aftirmat. attt mentitur, aut qua-
driennium illud aliter ac verba illius apud Evagrium
stillant , est intelligentlttttt. Ut enim in superiorem
epistolam 4 observavimus, Nesmrius anno 431 octo
dies ante Gorpitet' mensis undecimum, hoc est , vel
Angusm mense exeunte vel ineunte Septembre. ab
Epheso dimissus ac relegatus in monasterium suum
abiit. Jam vero ex hac epistola liquet eum ante men-
sem Septembrem attui 455 e frequenti urbe in deser-
ttnn locum, tibi nullus erat quem pervertere valeret,
fuisse atnandatutn. A primo igitur exsilio ad hoc
alterum ne biennium quidem totum itt monasterio
suo exegit.
ε Favere videtur is locus verbis Gennadii lib. de
Script. Eccl. dicentis, Xystum ad ipsum Nestorium