PG 50, col. 621
illarum ι leestino ο synodo scriptarum particeps Α ac tres aut quatuor a Cyrillo epistolas ad se seriptu
tentiis delectatur, leestini Xystique litterae sa-
piunt.
ςιι. Ds scriptis qua ad Xystam jam pontificem at-
tinent.
8. Ad Calestinum quidem destinati erant Orientis
legati Hermogenes Rhinocurorum et Lampeties Ca-
sii episcopi, sed Cyrilli epistola ipsis tradita, Xysto
reddita fuit (Epist. 2 η. 1). Tanto elogio in hac epi-
stola commendabantur legati, ut forsan, inquit Xy-
stus, minus litteris quas de iis scripsisti credidisse-
mus, nisi earum testimonium vicisset sibi ipsi attestans
ρηεεεηιία, Tum Cyrinus quo erga orientales, qui ab B clesiam suscipi percptabat , ex iis tamen epistolis
ipso dissidebant, animo esset affectus, pluribus ex-
plicabat. Quippe ut ad pacem Orientis viam pande-
ret expeditiorem,contumelias proprias ultro contem-
nere se, atque Ecclesiae ordinari quam vindicari se
malle testabatur. Quocirca Nestorii unius exsilio
contentus, caeteris in eodem naufragio laborantibus
manum porrigi flagitabat, simulque rogabat qui cum
Joanne Antiocheno se gereret.
9. Huic Cyrilli epistolae rescribens Xystus ,
ejusdem rescripti paria exempla etiam ad alios
Orientis episcopos nd quos mitti petierant legati,
misisse se significat. Quod indicio est legatos
illos ita episcoporum Orientis nomine venisse, ut sos
lius tamen Cyrilli litteras afferrent. Alioqui nihil
opus erat ut quibusnam sibi esset scribendum Xystus
a legatis disceret, maxime cum id moris fuerit Ro-
manis pontificibus ut sibi scribentibus rescriberem.
Probabile autem est, legationem illam tunc tantum
destinatam esse, cum leestini litterae. Martiil5 die
anni 452 datze in Orientem pervenissent; adeoque
minus probabilem inde fieri opinionem, quae Xysti
ordinationem mense Aprili ejusdem anni 452 consi-
gnat. Neque vero sine causa tardius dill'ert Pagius
banc ordinationem, si ante acceptae fuerint mox di-
eue litterae quam legati, quos ordinutinni sua: inter—
fuisse gratulatur Xystus, ex Oriente proficiscerentur.
10. Xystus legatis redeuntibus duas tradidit epi-
stolas, quas etiamnum habemus, Cyrillo reddendas,
unam privatam, alteram cum aliis communem. llu-
ius exemplum sibi missum esse Aeacius Beroem epi- Ῑ) celebrandum sese in Urbem contulerant, legerentur.
scapus ad Alexandrum Hierapolitanum testatur his
verbis: Episcopus quidem qui Roma: est unum ad me
scripsit epistolam (Bolus. nov. coll. pag. 757). Sed
quia statim adjungit Aeacius, Alexandria: vero tres
uel quatuor, ea: quibus unius rescriptum tum religiosi-
tati direxi; dum istud sic interpretatur 'l‘illemontius
(Tom. IV pag. 521) quasi, Alexandria: loco, Alexim.
driam legisset, Xystum eo tempore quo ad Acacium
scritssit, etiam tres aut quatuor epistolas Alexan-
driam misisse arbitratur. Sed potior est interpreta-
tio Baluzii, perinde istud Alexandria: vero, quasi ha-
beretur, episcopus vero qui Alexandria: est, intelligen- reto Cyri episcopis communicari studuerunt. Neque
tis. Tantum igitur Aeacius allato loco unam a Xysto,
tentiis delectatur, leestini Xystique litterae sa-
piunt.
ςιι. Ds scriptis qua ad Xystam jam pontificem at-
tinent.
8. Ad Calestinum quidem destinati erant Orientis
legati Hermogenes Rhinocurorum et Lampeties Ca-
sii episcopi, sed Cyrilli epistola ipsis tradita, Xysto
reddita fuit (Epist. 2 η. 1). Tanto elogio in hac epi-
stola commendabantur legati, ut forsan, inquit Xy-
stus, minus litteris quas de iis scripsisti credidisse-
mus, nisi earum testimonium vicisset sibi ipsi attestans
ρηεεεηιία, Tum Cyrinus quo erga orientales, qui ab B clesiam suscipi percptabat , ex iis tamen epistolis
ipso dissidebant, animo esset affectus, pluribus ex-
plicabat. Quippe ut ad pacem Orientis viam pande-
ret expeditiorem,contumelias proprias ultro contem-
nere se, atque Ecclesiae ordinari quam vindicari se
malle testabatur. Quocirca Nestorii unius exsilio
contentus, caeteris in eodem naufragio laborantibus
manum porrigi flagitabat, simulque rogabat qui cum
Joanne Antiocheno se gereret.
9. Huic Cyrilli epistolae rescribens Xystus ,
ejusdem rescripti paria exempla etiam ad alios
Orientis episcopos nd quos mitti petierant legati,
misisse se significat. Quod indicio est legatos
illos ita episcoporum Orientis nomine venisse, ut sos
lius tamen Cyrilli litteras afferrent. Alioqui nihil
opus erat ut quibusnam sibi esset scribendum Xystus
a legatis disceret, maxime cum id moris fuerit Ro-
manis pontificibus ut sibi scribentibus rescriberem.
Probabile autem est, legationem illam tunc tantum
destinatam esse, cum leestini litterae. Martiil5 die
anni 452 datze in Orientem pervenissent; adeoque
minus probabilem inde fieri opinionem, quae Xysti
ordinationem mense Aprili ejusdem anni 452 consi-
gnat. Neque vero sine causa tardius dill'ert Pagius
banc ordinationem, si ante acceptae fuerint mox di-
eue litterae quam legati, quos ordinutinni sua: inter—
fuisse gratulatur Xystus, ex Oriente proficiscerentur.
10. Xystus legatis redeuntibus duas tradidit epi-
stolas, quas etiamnum habemus, Cyrillo reddendas,
unam privatam, alteram cum aliis communem. llu-
ius exemplum sibi missum esse Aeacius Beroem epi- Ῑ) celebrandum sese in Urbem contulerant, legerentur.
scapus ad Alexandrum Hierapolitanum testatur his
verbis: Episcopus quidem qui Roma: est unum ad me
scripsit epistolam (Bolus. nov. coll. pag. 757). Sed
quia statim adjungit Aeacius, Alexandria: vero tres
uel quatuor, ea: quibus unius rescriptum tum religiosi-
tati direxi; dum istud sic interpretatur 'l‘illemontius
(Tom. IV pag. 521) quasi, Alexandria: loco, Alexim.
driam legisset, Xystum eo tempore quo ad Acacium
scritssit, etiam tres aut quatuor epistolas Alexan-
driam misisse arbitratur. Sed potior est interpreta-
tio Baluzii, perinde istud Alexandria: vero, quasi ha-
beretur, episcopus vero qui Alexandria: est, intelligen- reto Cyri episcopis communicari studuerunt. Neque
tis. Tantum igitur Aeacius allato loco unam a Xysto,