PG 50, col. 625
VINCENTIUS LIRINENSIS
PROLEGOMENAs
NOTITIA GALLANDII.
(Ex Bibl. Vett Patr. Gallaud. tom. X, Proleg.)
1. Vincentius, natione Gallus , Lirinensis dictus , Α remotioris villqu et in ea secretum monasterii se in-
quo ab aliis duobus ejusdem nominis distingueretur
qui eadem tempestate claruere, aliquamdiu variis
ac tristibus secuturis militiae turbinibus se ipsutn
fuisse jactatum profitetur (a). Sed tandem in portum
religionis Christo aspirante ingressus, ibi, depositis
sanitatis ac superbia: flatibus, Christiana: humilitatis
sacrificio placare Deum studuit (b). Quibus ex ver-
bis in eam adductus est sententiam noster Baronius
(c), ut sibi persuasum haberet auctorem quo de agi-
mus fuisse illum Vincentium cujus meminit Sulpi-
cius Severus (Δ), virum egregium omnique virtu-
tum genere praestantem, qui vivente sancto Martino
Turonensi episcopo Galliarum praefectura luisse
auctus comperitur. Verum huiusmodi viri magni
conjectura Papebrochio (ε), Tillemontio (ι’) aliisque B
scriptoribus eruditis (g) minus arridet. Alii praeterea
ex epistola sancti Eucherii ad Hilarium de laude
eremi (h) arguunt, Vincentium nostrum sancti Lupi
Trecensis episcopi fuisse fratrem germanum. At haec
item sententia viris doctis modo laudatis, Papebro-
chio, inquam (i), Tillemontio (j) atque Gallicae his-
toriae litterariae auctoribus (lt) haud probatur. Qui-
bus addendi operum Norisianorum editores (ι), sed
imprimis ipsemet Norisius, qui hac de re pluribus
erudite disserit (m).
2. Abdicatis itaque Vincentius saeculi curis. ac
vitam monasticam deligens, in insulam Lirinensem
secessit (η). Locus autem, inquit, quod urbium [re-
quentiam turbasque vitantes, remotioris villulw et in
ea secretum monasterii incolamus habitaculum. Ex Ο aperto sermone vsumssmm Dtspnnrtonen , quam
his porro verbis arguit Norisius (ο), mon tchum qni-
dem fuisse Vincentium, dum suum scriberet Com-
monitorium, sed non Lirinensem; propterea quod
(ᾳ) Vineent. L. Commonit. ᾗ 1, infra.
(δὲ Id. ibid.
(c Baron.}d ann. 454, § 90.
c) Baron. ad ann. 454, § 90.
ά) Sulp. Sev. Dial. 1, cap. 26.
ἑο) Papebr. Act. SS. Maii tt
e) Papebr. Act. SS. Maii tom. V, pag. 284,
nui?)- "l'illem. Mem. Eccl. tom. XV, pag. “3.
f) Tillem. Mem. Eccl. tom. XV, pag. “5.
ἒς) Hist. littérade la Franc. tom. ll, pag. 505.
Ii) Eucher. epist. ad Hilar. pag. 562, edit. Pari
’ἐξ ιςιιοιιθτ. t‘plSl. ad nitar. pag. 562, ean. Paris.
(ί) Papebr. l. c. num. 2.
Lg) Tillem. l. c. post. 859, not. ι, sur Vincent de
ns.
PROLEGOMENAs
NOTITIA GALLANDII.
(Ex Bibl. Vett Patr. Gallaud. tom. X, Proleg.)
1. Vincentius, natione Gallus , Lirinensis dictus , Α remotioris villqu et in ea secretum monasterii se in-
quo ab aliis duobus ejusdem nominis distingueretur
qui eadem tempestate claruere, aliquamdiu variis
ac tristibus secuturis militiae turbinibus se ipsutn
fuisse jactatum profitetur (a). Sed tandem in portum
religionis Christo aspirante ingressus, ibi, depositis
sanitatis ac superbia: flatibus, Christiana: humilitatis
sacrificio placare Deum studuit (b). Quibus ex ver-
bis in eam adductus est sententiam noster Baronius
(c), ut sibi persuasum haberet auctorem quo de agi-
mus fuisse illum Vincentium cujus meminit Sulpi-
cius Severus (Δ), virum egregium omnique virtu-
tum genere praestantem, qui vivente sancto Martino
Turonensi episcopo Galliarum praefectura luisse
auctus comperitur. Verum huiusmodi viri magni
conjectura Papebrochio (ε), Tillemontio (ι’) aliisque B
scriptoribus eruditis (g) minus arridet. Alii praeterea
ex epistola sancti Eucherii ad Hilarium de laude
eremi (h) arguunt, Vincentium nostrum sancti Lupi
Trecensis episcopi fuisse fratrem germanum. At haec
item sententia viris doctis modo laudatis, Papebro-
chio, inquam (i), Tillemontio (j) atque Gallicae his-
toriae litterariae auctoribus (lt) haud probatur. Qui-
bus addendi operum Norisianorum editores (ι), sed
imprimis ipsemet Norisius, qui hac de re pluribus
erudite disserit (m).
2. Abdicatis itaque Vincentius saeculi curis. ac
vitam monasticam deligens, in insulam Lirinensem
secessit (η). Locus autem, inquit, quod urbium [re-
quentiam turbasque vitantes, remotioris villulw et in
ea secretum monasterii incolamus habitaculum. Ex Ο aperto sermone vsumssmm Dtspnnrtonen , quam
his porro verbis arguit Norisius (ο), mon tchum qni-
dem fuisse Vincentium, dum suum scriberet Com-
monitorium, sed non Lirinensem; propterea quod
(ᾳ) Vineent. L. Commonit. ᾗ 1, infra.
(δὲ Id. ibid.
(c Baron.}d ann. 454, § 90.
c) Baron. ad ann. 454, § 90.
ά) Sulp. Sev. Dial. 1, cap. 26.
ἑο) Papebr. Act. SS. Maii tt
e) Papebr. Act. SS. Maii tom. V, pag. 284,
nui?)- "l'illem. Mem. Eccl. tom. XV, pag. “3.
f) Tillem. Mem. Eccl. tom. XV, pag. “5.
ἒς) Hist. littérade la Franc. tom. ll, pag. 505.
Ii) Eucher. epist. ad Hilar. pag. 562, edit. Pari
’ἐξ ιςιιοιιθτ. t‘plSl. ad nitar. pag. 562, ean. Paris.
(ί) Papebr. l. c. num. 2.
Lg) Tillem. l. c. post. 859, not. ι, sur Vincent de
ns.