PG 50, col. 710
bitu hostes suos submovet, ut adoptiva Deo gens
quantum secreti spatiis exposita , tantum hostibus
suis clausa sit. In illo quoque meridie sponsus re-
cubat : habitatoresque deserti, charitate vulnerati
contemplantur eum dicentes: Invenimus quem diligit
anima nostra: tenebimus eum et non dimittantur (Cant.
ιιι, 4).
59. Non est infructuosum (ut creditur), non est
illud sterile eremi solum, nec infecunda arentis saxa
deserti. Illic multiplex germen, et centenos accola
fructus recondit. Non facile illic jacta semina secus
viam decidunt, quae volucres absumant: nec in pe-
trosa facile dilabuntur, qua: non habentia altitudi-
nem terrai, aestuent, et arescant: neque in spineta
facile fugiunt, qua jam adultis sentibus obruantur.
Uberi illic messem proventu colonus metet : produn
citur in his saxis seges illa, per quam etiam ossa pin-
guescunt. invenitur etiam illic panis vivus, qui de
caelo descendit. Erumpunt in illis rupibus fontes ir-
rigui, et aqua: vivae, quae non satiandis solum, verum
etiam possunt sufficere salvandis. Hic interioris ho-
minis pratum [γυιρ. pastus] et voluptas, hic incul-
tum desertum, illic mira arnmnitate jucundum est;
eademque corporis est aremus, anima: paradisus.
40. Nulla jam quamvis fertilis tellus, terra: eremi
se comparatione jactaverit. Est terra aliqua frugibus
ditis? in hac maxime nascitur frumentum illud,
quod esurientes adipe suo satiat. Est alia gravidis
lata vinetis? in hac maxime profertur vinum illud,
quod bene lmtiticat cor hominis. Est alia pascuis
praestans? in hac saluberrime pascunt oves illae, de
quibus dicitur, Pasce oves meas (Joan. xxi, 17). Est
alia floribus picta vernantibus? in hac maxime ve-
rus ille flos campi et lilium convallium refulget.
Postremo alia est speciosius exsultans metallis, alia
vero auro suo fulva est? in hac varii lapidum micant
vibrante luce fulgores. ita lcrra lucc Singulis terris
major ad singula, omnes longe praecedit bonis om-
nibus. .
ιι. Recte ergo tu verenda tellus Sanctis aut in
te positis, aut non procul a te remotis, aut habita-
bilis dudutn, aut desiderabilis exstitisti ε quia pro
universis bonis illius es fertilis in qua habentur uni-
versa. Tu cultorem hunc, qui suam terram non qui
tuam excolat, requiris. Tu inhabitantium te vitiis
sterilis, tu fecunda virtutibus. Tuam quicumque
sanctorum familiaritatem quaesivit, Deum reperit:
Christum in te, quisquis te coluit, invenit. Ipse qui
habitat, Domino habitatore laetatur. Idem ipse est,
et possessor tuus, et divina possessio. Tuum qui
non refugit habitaculum, factus est ipse Dei tem-
pus: Equidem cunctis eremi locis qua piorum illu-
minantur secessu, reuerentiam dom παῦρα tae
quantum secreti spatiis exposita , tantum hostibus
suis clausa sit. In illo quoque meridie sponsus re-
cubat : habitatoresque deserti, charitate vulnerati
contemplantur eum dicentes: Invenimus quem diligit
anima nostra: tenebimus eum et non dimittantur (Cant.
ιιι, 4).
59. Non est infructuosum (ut creditur), non est
illud sterile eremi solum, nec infecunda arentis saxa
deserti. Illic multiplex germen, et centenos accola
fructus recondit. Non facile illic jacta semina secus
viam decidunt, quae volucres absumant: nec in pe-
trosa facile dilabuntur, qua: non habentia altitudi-
nem terrai, aestuent, et arescant: neque in spineta
facile fugiunt, qua jam adultis sentibus obruantur.
Uberi illic messem proventu colonus metet : produn
citur in his saxis seges illa, per quam etiam ossa pin-
guescunt. invenitur etiam illic panis vivus, qui de
caelo descendit. Erumpunt in illis rupibus fontes ir-
rigui, et aqua: vivae, quae non satiandis solum, verum
etiam possunt sufficere salvandis. Hic interioris ho-
minis pratum [γυιρ. pastus] et voluptas, hic incul-
tum desertum, illic mira arnmnitate jucundum est;
eademque corporis est aremus, anima: paradisus.
40. Nulla jam quamvis fertilis tellus, terra: eremi
se comparatione jactaverit. Est terra aliqua frugibus
ditis? in hac maxime nascitur frumentum illud,
quod esurientes adipe suo satiat. Est alia gravidis
lata vinetis? in hac maxime profertur vinum illud,
quod bene lmtiticat cor hominis. Est alia pascuis
praestans? in hac saluberrime pascunt oves illae, de
quibus dicitur, Pasce oves meas (Joan. xxi, 17). Est
alia floribus picta vernantibus? in hac maxime ve-
rus ille flos campi et lilium convallium refulget.
Postremo alia est speciosius exsultans metallis, alia
vero auro suo fulva est? in hac varii lapidum micant
vibrante luce fulgores. ita lcrra lucc Singulis terris
major ad singula, omnes longe praecedit bonis om-
nibus. .
ιι. Recte ergo tu verenda tellus Sanctis aut in
te positis, aut non procul a te remotis, aut habita-
bilis dudutn, aut desiderabilis exstitisti ε quia pro
universis bonis illius es fertilis in qua habentur uni-
versa. Tu cultorem hunc, qui suam terram non qui
tuam excolat, requiris. Tu inhabitantium te vitiis
sterilis, tu fecunda virtutibus. Tuam quicumque
sanctorum familiaritatem quaesivit, Deum reperit:
Christum in te, quisquis te coluit, invenit. Ipse qui
habitat, Domino habitatore laetatur. Idem ipse est,
et possessor tuus, et divina possessio. Tuum qui
non refugit habitaculum, factus est ipse Dei tem-
pus: Equidem cunctis eremi locis qua piorum illu-
minantur secessu, reuerentiam dom παῦρα tae