PG 56, col. 115
verbm eructat, et scientiam nocti nox indicat, non vo-
cem mittentes, sed dum recto suo ordine, ac disposi-
tione, et aequabilitate, ac mensura ab omni obstaculo
libera, tuba clarius prtedicant Creatorem, non in uno
terrarum orbis angulo, sed in omnibus, quas sol aspi-
cit, regionibus. Ha: siquidem voces per universum
mundum feruntur, quandoquidem ubique caelum est,
ubique dies, ubique nox , suamque doctrinam et in
terra explicant et in mari. Quocirca non dixit pro-
pheta simpliciter, Caeli loquuntur gloriam Dei, sed,
Euarrant, hoc est, alios etiam instruunt, ac pro disci-
pulis habent universum genus humanum, et in medio
proposita maxima schola, librorum ac literarum loco,
natura: sua: pulchritudinem idiotis, sapientibus, et
carnibus ccutemplandam praebent, ct tamquam in li-
bro insidentem ipsis de Dei sapientia ac virtute do-
ctrinam. Sic etiam homines non loquentes, sed vel
tacentes per alios Deum glorificent; ideoque dicebat
Christus : Luccat tua: vestra coram hominibus, ut vi-
deant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrm»,
qui in caelis est (Matth. 5. 16). Ut igitur cum quis vi-
le lucentem videt, etiam illo tacente qui vivit, glo-
riam et laudem ofl‘ert Deo : sic nimirum et is qui caeli
pulchritudinem intuetur, glorificat Conditorem. Pro-
pterea dicebat : Cati enarrant gloriam Dei, per spe-
ctatores; Dies diei eructat verbum, et ηοω nocti indicat
dentiam (Ptol. 18. 2). Scientiam ; quemnam? Illam
nimirum de Conditore. Ut enim dies ad operationem
hominem educit, ita, succedens nox ab innumeris illi
requiem dat laboribus , curis cum levat, oculos fati-
scentes consepit , palpebras comprimit, efficitque ut
instauratis viribus radios solis rursus excipiat. Itaque
non exigua hujus quoque est utilitas , imo etiam ma-
gna. Nisi enim succedens innumeris a laboribus ho-
mitti requiem aliquam daret, nihil dies illi prodesset,
qua: ad operationem illum eduxit : quippe natura de-
liciente, laborum continuitate confectum animal istud
periret, nec ullam ei lucis usura commoditatem affer-
ret. Ea igitur est praesertim, qua: diem homini utilem
reddit, qua: ministerio suo ad cognitionem Dei pro-
vehit eum , qui chorea ipsius perfruitur. Cum enim
apud se perpenderit quiSpiam, quanta diei sit utilitas,
«mnta noctis , et quo pacto haec illi succedit, et va-
ι atis vicibus, velut iu choro qu0piam, alternatim sibi
succedentes nostrum genus censervaut, quamvis om-
nium hominum stupidissimus fuerit, excitata sua ra-
Lone summi opificis Dei sapientiam nosse poterit,
suam per diem ac noctem ostendit , dum illam nobis
1-1 operationem, hanc ad laborum relaxatioaem at-
tribuit.
3. Verum ad haec omnia dicenda jam inde ab ora-
tionis exordio digressi sumus: quoniam autem ex
liis qua hodierno die lecta sunt, nonnulla multos ex
ῖς qui minus animum attendunt forte perturbaverunt,
cem mittentes, sed dum recto suo ordine, ac disposi-
tione, et aequabilitate, ac mensura ab omni obstaculo
libera, tuba clarius prtedicant Creatorem, non in uno
terrarum orbis angulo, sed in omnibus, quas sol aspi-
cit, regionibus. Ha: siquidem voces per universum
mundum feruntur, quandoquidem ubique caelum est,
ubique dies, ubique nox , suamque doctrinam et in
terra explicant et in mari. Quocirca non dixit pro-
pheta simpliciter, Caeli loquuntur gloriam Dei, sed,
Euarrant, hoc est, alios etiam instruunt, ac pro disci-
pulis habent universum genus humanum, et in medio
proposita maxima schola, librorum ac literarum loco,
natura: sua: pulchritudinem idiotis, sapientibus, et
carnibus ccutemplandam praebent, ct tamquam in li-
bro insidentem ipsis de Dei sapientia ac virtute do-
ctrinam. Sic etiam homines non loquentes, sed vel
tacentes per alios Deum glorificent; ideoque dicebat
Christus : Luccat tua: vestra coram hominibus, ut vi-
deant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrm»,
qui in caelis est (Matth. 5. 16). Ut igitur cum quis vi-
le lucentem videt, etiam illo tacente qui vivit, glo-
riam et laudem ofl‘ert Deo : sic nimirum et is qui caeli
pulchritudinem intuetur, glorificat Conditorem. Pro-
pterea dicebat : Cati enarrant gloriam Dei, per spe-
ctatores; Dies diei eructat verbum, et ηοω nocti indicat
dentiam (Ptol. 18. 2). Scientiam ; quemnam? Illam
nimirum de Conditore. Ut enim dies ad operationem
hominem educit, ita, succedens nox ab innumeris illi
requiem dat laboribus , curis cum levat, oculos fati-
scentes consepit , palpebras comprimit, efficitque ut
instauratis viribus radios solis rursus excipiat. Itaque
non exigua hujus quoque est utilitas , imo etiam ma-
gna. Nisi enim succedens innumeris a laboribus ho-
mitti requiem aliquam daret, nihil dies illi prodesset,
qua: ad operationem illum eduxit : quippe natura de-
liciente, laborum continuitate confectum animal istud
periret, nec ullam ei lucis usura commoditatem affer-
ret. Ea igitur est praesertim, qua: diem homini utilem
reddit, qua: ministerio suo ad cognitionem Dei pro-
vehit eum , qui chorea ipsius perfruitur. Cum enim
apud se perpenderit quiSpiam, quanta diei sit utilitas,
«mnta noctis , et quo pacto haec illi succedit, et va-
ι atis vicibus, velut iu choro qu0piam, alternatim sibi
succedentes nostrum genus censervaut, quamvis om-
nium hominum stupidissimus fuerit, excitata sua ra-
Lone summi opificis Dei sapientiam nosse poterit,
suam per diem ac noctem ostendit , dum illam nobis
1-1 operationem, hanc ad laborum relaxatioaem at-
tribuit.
3. Verum ad haec omnia dicenda jam inde ab ora-
tionis exordio digressi sumus: quoniam autem ex
liis qua hodierno die lecta sunt, nonnulla multos ex
ῖς qui minus animum attendunt forte perturbaverunt,