PG 56, col. 432
Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖςὶ
ἱερεῖς καί οι πρεσϐύτεροι τοῦ ,λαοῦ λέγοντες ⁸ Ἔν
ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖςς καὶ τίς σοι ἔδωκε
τὴν ἐξουσίαν tamur; Ὣ τῆς ἀφόϐου καρδίαςί ὅσα
τολμᾷι ὅσα φθέγγεταιί ὅσα πρὸς ἀλαζονείαν αῐρεταιί
’Ὠ τῆς τῶν πονηρῶν ἀνοίαςῐ ὣ τῆς τοῦ Σωτῆρος
ἀνεξικακίαςί Φθέγγεται τοιαῦτα πηλὸς, καὶ ἀνέχεται
6 πλάστης ° ἐπαίρεται κατά τοῦ δημιουργοῦ τὺ πλά-
σμα, καὶ ἀνεξικακεῐ 6 εὐεργέτης 6 ἀνεύθυνος ⁸ ἀπαι-
τοῦσι λόγον παρά τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ τὴν ἐξουσίαν
πολυπραγμονοῦσι, τὴν κορυφὴν τῆς αὐθεντίας. Εἴ-
πωμεν εὐκαίρως καὶ ἡμεῖς τά τοῦ σοφοῦ ο Ὦ ἀνθρω-
πε, Τί ἀλαζονεύει γῆ καί σποδός; Θεὸν ἐρωτᾷς, καὶ
λόγον ἀπαιτεῖς παρ’ αὐτοῦ τῶν ἰδίων ἔργων, καὶ τολο
μᾷς λέγειν πρὸς τὴν ύπερκόσμιον ἐξουσίαν’ Ἐν
ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιε7ς; Διατί δὲ ὅλως αὑτὸν
ἐρωτᾷς, καὶ οὐκ αὐτὴν τὴν πραγμάτων δύναμιν
ὲρευνᾷς; Ἐεέτασον αὐτὸς ἀκριϐῶς ὲν τῷ κρυπτῷ τῆς
ψυχῆς βουλευτηρίῳ, τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ὲπι-
σκεψάμενος, εί ἀνθρωπίνης ἐστὶν ἐννοίας τά γινό-
μενα, ἢ θείας αὐθεντίας τά τῷ Κυρίῳ κατορθούμενα.
Ἐρὼτησυν καὶ φύσεως νόμους, καὶ ἐξουσίας ὄρους,
καί λογισμῶν ἀκολουθίαν, ποία ἐξουσία δύναται νε-
κροὺς ἐγεῖραι, ἀνθ ρώπων ἢ Θεοῦ ; Τίς δύναται λεπροὺς
καθαίρειν, καὶ νόσους ἀπελαύνειν, καὶ πᾶσαν ψυχῶν
καὶ σωμάτων ἀρρωστίαν λόγῳ μόνῳ ὃιὼκεινς Εἶτα ,
τίς δύναται ἀπὸ πηλοῦ ὀφθαλμοὺς διαπλάσαι, Θεὸς ἢ
ἀνθρωπυς; Διατί μὴ τὴν φύσιν αὐτὴν τῶν. πραγμά-
των ὲρωτᾷς, ἀλλά μετά θρασύτητος τὸν ἐργάτην πο·
λυπραγμονεϊς λέγων, Ἑν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα
ποιεῖς; Ἐπαναλαμϐάνω γὰρ τά ῥήματα πάλιν τῶν
τὰ πάντα ῥᾳδίως τολμώντων, τῶν ἀπαιτούντων λόγον
τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ περιγράφειν λογισμοῖς ἐπι-
ἱερεῖς καί οι πρεσϐύτεροι τοῦ ,λαοῦ λέγοντες ⁸ Ἔν
ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖςς καὶ τίς σοι ἔδωκε
τὴν ἐξουσίαν tamur; Ὣ τῆς ἀφόϐου καρδίαςί ὅσα
τολμᾷι ὅσα φθέγγεταιί ὅσα πρὸς ἀλαζονείαν αῐρεταιί
’Ὠ τῆς τῶν πονηρῶν ἀνοίαςῐ ὣ τῆς τοῦ Σωτῆρος
ἀνεξικακίαςί Φθέγγεται τοιαῦτα πηλὸς, καὶ ἀνέχεται
6 πλάστης ° ἐπαίρεται κατά τοῦ δημιουργοῦ τὺ πλά-
σμα, καὶ ἀνεξικακεῐ 6 εὐεργέτης 6 ἀνεύθυνος ⁸ ἀπαι-
τοῦσι λόγον παρά τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ τὴν ἐξουσίαν
πολυπραγμονοῦσι, τὴν κορυφὴν τῆς αὐθεντίας. Εἴ-
πωμεν εὐκαίρως καὶ ἡμεῖς τά τοῦ σοφοῦ ο Ὦ ἀνθρω-
πε, Τί ἀλαζονεύει γῆ καί σποδός; Θεὸν ἐρωτᾷς, καὶ
λόγον ἀπαιτεῖς παρ’ αὐτοῦ τῶν ἰδίων ἔργων, καὶ τολο
μᾷς λέγειν πρὸς τὴν ύπερκόσμιον ἐξουσίαν’ Ἐν
ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιε7ς; Διατί δὲ ὅλως αὑτὸν
ἐρωτᾷς, καὶ οὐκ αὐτὴν τὴν πραγμάτων δύναμιν
ὲρευνᾷς; Ἐεέτασον αὐτὸς ἀκριϐῶς ὲν τῷ κρυπτῷ τῆς
ψυχῆς βουλευτηρίῳ, τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ὲπι-
σκεψάμενος, εί ἀνθρωπίνης ἐστὶν ἐννοίας τά γινό-
μενα, ἢ θείας αὐθεντίας τά τῷ Κυρίῳ κατορθούμενα.
Ἐρὼτησυν καὶ φύσεως νόμους, καὶ ἐξουσίας ὄρους,
καί λογισμῶν ἀκολουθίαν, ποία ἐξουσία δύναται νε-
κροὺς ἐγεῖραι, ἀνθ ρώπων ἢ Θεοῦ ; Τίς δύναται λεπροὺς
καθαίρειν, καὶ νόσους ἀπελαύνειν, καὶ πᾶσαν ψυχῶν
καὶ σωμάτων ἀρρωστίαν λόγῳ μόνῳ ὃιὼκεινς Εἶτα ,
τίς δύναται ἀπὸ πηλοῦ ὀφθαλμοὺς διαπλάσαι, Θεὸς ἢ
ἀνθρωπυς; Διατί μὴ τὴν φύσιν αὐτὴν τῶν. πραγμά-
των ὲρωτᾷς, ἀλλά μετά θρασύτητος τὸν ἐργάτην πο·
λυπραγμονεϊς λέγων, Ἑν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα
ποιεῖς; Ἐπαναλαμϐάνω γὰρ τά ῥήματα πάλιν τῶν
τὰ πάντα ῥᾳδίως τολμώντων, τῶν ἀπαιτούντων λόγον
τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ περιγράφειν λογισμοῖς ἐπι-