PG 56, col. 449
ἐκεῖνον ὕμνον ἀναμέλπει · Ἄγιος, ἅγιος, ἄγνος, Κύ-
ριος [ιίίὶό] Σαϐαὼθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης
αὑτοῦ. Οὐ δυσωπεῖ σε Παῦλος καὶ Μωῡπῆς. δόξαν
μὴ ὑπερϐαίνοντες; Δυσωπῆσει σε 6 οὐρανὸς, δόξαν
ἀπαγγέλλων. Ἀλλ’ οὐ πείθει σε 6 οὐρανός ; Δυσωπή-
σουσιν ἄγγελοι. Ἀλλ’ ἀγγέλων καταφρονεῖςς Φοϐή-
θητι τὰ Χερουϐίμ. Ἀλλά και ταῦτα ύπερϐαίνεις τῇ
τόλμης Σωφρονιζέτω σε τά Σεραφίμ. Ἀλλ’ οὔτε ὑπερ-
κοσμίοις, οὔτε ὑποδείγμασιν ἐπιγείοις πείοῃ; Ἐκτὸς
γενοῦ τῶν ἱερῶν χορῶν, ὲξόρισον σεαυτὸν τῶν θείων
αὐλῶν. Ub δύνῃ γὰρ Θεὸν πολυπραγμονεῖν, καὶ ὲν τοῖς
πιστοῖς ἀριθμεῖσθαι. Καὶ τί λέγω περί Θεοῦ; Οὐκ
οἶδας, ὃτι φοϐερὸν τὸ κατατολμᾷν καὶ ἐρειινᾷν Θεοῦ
φύσινς Ούδὲ αύτά τά ἔργα τοῦ Θεοῦ ἂν θέλῃς πολυ-
πραγμονῆσαι, ἄξιόν σε 6 Θεὸς ἡγεῖται τῆς ἑαυτοῦ
οἰκειότητος, ἀλλ’ ἐκϐάλλει μακρὰν. ὡς τῶν ἀδυνάτων
κατατολμῶντα. Μωύσῆς 6 τοιοῦτος καὶ τηλικοῦτος
ἀνὴρ, 6 τῶν τοσούτων θαυμάτων ἐργάτης, 6 γενόμενος
μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ᾧ διῃρέθη Θάλασσα, ὃς
τὸ μάννα ἐξ οὐρανῶν ὲπήγαγεν’ οὗτος, ἵν’ ἓν τι τῶν
ὑπὸ Θεοῦ κελευσθέντων τολμήσας ἀνθρωπίνῳ λογι-
σμῷ μετρῆσαι, καὶ μὴ τῇ θείᾳ δυνάμει παραχωρῆσαι,
ἀπαραίτητον ἔσχεν τὴν δίκην. Ὠς γάρ ἔφθασεν ἐπὶ
τὴν πέτραν, λέγει πρὸς τὸν λαόν* Ὦ λαὸς σκληρὸς
καί ἀπειθὴς, μὴ ἐκ τῆς πέτρας ταύτης δυνήσομαι
ὑμῖν δοῦναι ῦδωρ; Καὶ τί πρὸς αὐτὸν 6 626;;
Ἆνθ⁹ ὧν οὐκ ἐδόξασάς με ἐνώπιον τῆς συναγω-
τῆς, οὐκ εὶσελεύσῃ εὶς τὴν γῆν, ἢν ὤμοσα.
Ἐνταῦθά μοι πρόσεχε τὸν νοῦν ἀκριϐῶς’ Ἄγιν ὧν
οὐκ ἐδόξασάς με. Τί γὰρ ἦν τὸ δοξάσαι ; Τὸ εἰπεῖν ·
Πάντα δύναται 6 Θεός. Ἀμαρτία γάρ ἐστιν εἰς Θεὸν
τὸ λογισμοῖς ἐξετάζειν τὰ παρ’ αὑτοῦ γινόμενα, καὶ¹
μὴ τῇ θείᾳ δυνάμει παραχωρεῖν, ὑπὲρ πάντα τά
ἑαυτῆς ὲργαζομένῃ. Ἀπολογεῖται Δαυῖδ ὑπὲρ Mm?)-
σέως σφαλέντος, οὐ διανοίᾳ, ἀλλά γλώττῃ. Τῶν γὰρ
δικαίων ἁμαρτήματα περὶ τά χείλη ο τῶν δὲ ἀσεϐῶν
τὰ ἀδικήματα περὶ τὴν διάνοιαν. Καὶ ῶσπερ 6 ἀσεϐὴς
ἀπεσχοίνισται μὲν τῇ διανοίᾳ, δοκεῖ δέ πως πλησιά-
ζειν τῷ Θεῷ περὶ τά χείλη · '0 λαός γὰρ οὗτος τοῖς
χείλεσι με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὑτοῦ πόρῤω ἀπέχει
ἀπ’ ἐμοῦ’ οὕτως 6 εὐσεϐὴς ἐρρωμένην ἔχων τὴν
καρδίαν, ὀλισθαίνει πολλάκις περὶ τὴν γλῶσσαν. Διά
τοῦτο 6 Δαυῖδ ἀπολογεῖται ὑπὲρ Μωῦσέως. προφήτης
ὖπὶρ προφήτου ο Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐφ’ ὓδατος
ἀντιλογίας, καὶ ἐκακώθη Μωϋσῆς δι’ αὐτούς · οὐ
δι’ ἑαυτόν. Τί δέ ἐστι τὸ, Δι’ αὑτούς; Οὐ παρὰ τὴν
ἰδίαν γνώμην τὴν ἀπιστίαν ἔδειξεν , ἀλλά θολωθείς
ὑπὸ τῆς ἀντιλογίας τοῦ λαοῦ , οὐκέτι εὗρε τὸν λογι-
σμὸν καθαρὸν, ὠς ὲν συγχύσει. Ταῦτα ἐλάλησα τὰ
ὑπὸ τοῦ ἐργαστηρίου τῆς ἀδικίας προσφερόμενα. Ποῦ
ἠκουσας ἀγέννητον καὶ γεννητόν ; ποῦ ἤκουσας ἐκεῖ-
ΡΔτιιοί.. Gn. LVI.
ριος [ιίίὶό] Σαϐαὼθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης
αὑτοῦ. Οὐ δυσωπεῖ σε Παῦλος καὶ Μωῡπῆς. δόξαν
μὴ ὑπερϐαίνοντες; Δυσωπῆσει σε 6 οὐρανὸς, δόξαν
ἀπαγγέλλων. Ἀλλ’ οὐ πείθει σε 6 οὐρανός ; Δυσωπή-
σουσιν ἄγγελοι. Ἀλλ’ ἀγγέλων καταφρονεῖςς Φοϐή-
θητι τὰ Χερουϐίμ. Ἀλλά και ταῦτα ύπερϐαίνεις τῇ
τόλμης Σωφρονιζέτω σε τά Σεραφίμ. Ἀλλ’ οὔτε ὑπερ-
κοσμίοις, οὔτε ὑποδείγμασιν ἐπιγείοις πείοῃ; Ἐκτὸς
γενοῦ τῶν ἱερῶν χορῶν, ὲξόρισον σεαυτὸν τῶν θείων
αὐλῶν. Ub δύνῃ γὰρ Θεὸν πολυπραγμονεῖν, καὶ ὲν τοῖς
πιστοῖς ἀριθμεῖσθαι. Καὶ τί λέγω περί Θεοῦ; Οὐκ
οἶδας, ὃτι φοϐερὸν τὸ κατατολμᾷν καὶ ἐρειινᾷν Θεοῦ
φύσινς Ούδὲ αύτά τά ἔργα τοῦ Θεοῦ ἂν θέλῃς πολυ-
πραγμονῆσαι, ἄξιόν σε 6 Θεὸς ἡγεῖται τῆς ἑαυτοῦ
οἰκειότητος, ἀλλ’ ἐκϐάλλει μακρὰν. ὡς τῶν ἀδυνάτων
κατατολμῶντα. Μωύσῆς 6 τοιοῦτος καὶ τηλικοῦτος
ἀνὴρ, 6 τῶν τοσούτων θαυμάτων ἐργάτης, 6 γενόμενος
μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ᾧ διῃρέθη Θάλασσα, ὃς
τὸ μάννα ἐξ οὐρανῶν ὲπήγαγεν’ οὗτος, ἵν’ ἓν τι τῶν
ὑπὸ Θεοῦ κελευσθέντων τολμήσας ἀνθρωπίνῳ λογι-
σμῷ μετρῆσαι, καὶ μὴ τῇ θείᾳ δυνάμει παραχωρῆσαι,
ἀπαραίτητον ἔσχεν τὴν δίκην. Ὠς γάρ ἔφθασεν ἐπὶ
τὴν πέτραν, λέγει πρὸς τὸν λαόν* Ὦ λαὸς σκληρὸς
καί ἀπειθὴς, μὴ ἐκ τῆς πέτρας ταύτης δυνήσομαι
ὑμῖν δοῦναι ῦδωρ; Καὶ τί πρὸς αὐτὸν 6 626;;
Ἆνθ⁹ ὧν οὐκ ἐδόξασάς με ἐνώπιον τῆς συναγω-
τῆς, οὐκ εὶσελεύσῃ εὶς τὴν γῆν, ἢν ὤμοσα.
Ἐνταῦθά μοι πρόσεχε τὸν νοῦν ἀκριϐῶς’ Ἄγιν ὧν
οὐκ ἐδόξασάς με. Τί γὰρ ἦν τὸ δοξάσαι ; Τὸ εἰπεῖν ·
Πάντα δύναται 6 Θεός. Ἀμαρτία γάρ ἐστιν εἰς Θεὸν
τὸ λογισμοῖς ἐξετάζειν τὰ παρ’ αὑτοῦ γινόμενα, καὶ¹
μὴ τῇ θείᾳ δυνάμει παραχωρεῖν, ὑπὲρ πάντα τά
ἑαυτῆς ὲργαζομένῃ. Ἀπολογεῖται Δαυῖδ ὑπὲρ Mm?)-
σέως σφαλέντος, οὐ διανοίᾳ, ἀλλά γλώττῃ. Τῶν γὰρ
δικαίων ἁμαρτήματα περὶ τά χείλη ο τῶν δὲ ἀσεϐῶν
τὰ ἀδικήματα περὶ τὴν διάνοιαν. Καὶ ῶσπερ 6 ἀσεϐὴς
ἀπεσχοίνισται μὲν τῇ διανοίᾳ, δοκεῖ δέ πως πλησιά-
ζειν τῷ Θεῷ περὶ τά χείλη · '0 λαός γὰρ οὗτος τοῖς
χείλεσι με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὑτοῦ πόρῤω ἀπέχει
ἀπ’ ἐμοῦ’ οὕτως 6 εὐσεϐὴς ἐρρωμένην ἔχων τὴν
καρδίαν, ὀλισθαίνει πολλάκις περὶ τὴν γλῶσσαν. Διά
τοῦτο 6 Δαυῖδ ἀπολογεῖται ὑπὲρ Μωῦσέως. προφήτης
ὖπὶρ προφήτου ο Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐφ’ ὓδατος
ἀντιλογίας, καὶ ἐκακώθη Μωϋσῆς δι’ αὐτούς · οὐ
δι’ ἑαυτόν. Τί δέ ἐστι τὸ, Δι’ αὑτούς; Οὐ παρὰ τὴν
ἰδίαν γνώμην τὴν ἀπιστίαν ἔδειξεν , ἀλλά θολωθείς
ὑπὸ τῆς ἀντιλογίας τοῦ λαοῦ , οὐκέτι εὗρε τὸν λογι-
σμὸν καθαρὸν, ὠς ὲν συγχύσει. Ταῦτα ἐλάλησα τὰ
ὑπὸ τοῦ ἐργαστηρίου τῆς ἀδικίας προσφερόμενα. Ποῦ
ἠκουσας ἀγέννητον καὶ γεννητόν ; ποῦ ἤκουσας ἐκεῖ-
ΡΔτιιοί.. Gn. LVI.