PG 6, col. 1176
6. Ἀλλά τί δὴ τὰ (54) πάθοιμ’ ἇν; νευροκοποῦσι
γάρ μου τὴν ψυχὴν ἀρχαιότεροι τούτων γέροντες·
;ρεκύδης μὲν ἀρχὰς εἶναι λέγων Ζῆνα, καὶ Χθονίην.
κα)⁸ Κρόνον* Ζῆνα μὲν τὸν αἰθέρα, Χθονίην δὲ τὴν
γῆν, Κρόνον δὲ τὸν χρόνον. ὐ μὲν αίθὴρ τὸ ποιοῦν,
ὴ δὲ γῆ τὸ πάσχον, ό δὲ χρόνος ὲν ᾧ τά γινόμενα.
Ζηλότυποι (55) τοίνυν τῶν γερόντων πρὸς ἀλλήλους.
Ταῦτα γάρ τοι πάντα ό Λεύκιππος λῆρον ἡγούμενος,
ἀρχὰς εἷναί φησι τὰ ἄπειρα, κα)⁵ ἀκίνητα (56), καὶ
ἐλάχιστα· καὶ⁸ τά μὲν λεπτομερῆ, ἄνω χωρήσαντα,
ηρ καὶ ἀέρα γενέσθαι’ τά δὲ παχυμερῆ, κάτω ὐπο-
άντα, ὕδωρ καὶ γῆν. Μέχρι ποῦ τὰ τοσαῦτα διδά-
ομαι, μηδὲν ἀληθὲς μανθάνων; Πλὴν εί μήτι γε
,μόκριτος ἀπαλλάξει με τῆς πλάνης, ἀποφαινόμε-
; ἀρχὰς τὸ ὃν, καὶ τὸ μὴ ὅν· καὶ τὸ μὲν ὃν πλῆη
ς, τὸ δὲ μὴ ὃν κενόνο τὸ δὲ πλῆρες ὲν τῷ κενῷ
οπῇ, ἢ ῥυθμῷ ποιεῖ τὰ πάντα · ἴσως ἂν πεισθείην
ι καλῷ Δημοκρίτῳ, καὶ βουλοίμην ἂν σὺν αὐτῷ
γελᾷν, εί μὴ μεταπείθοι μὲν² Ἡράκλειτος, κλαίων
ὁμοῦ καὶ λέγων’ Ἀρχὴ τῶν ὅλων τὸ πῦρο δύο δὲ αὐ-
τοῦ πάθη, ἀραιότης καὶ πυκνότης, ὴ μὲν nominum}
δὲ πάσχουσα· ή μὲν συγκρίνουσα, ἡ δὲ διακρίνουσα.
Ὶκανῶς ἔχει μοι, κᾶν ἤδη μεθύω ταῖς τοσαύταις ἀρ·
χαῖς. Ἀλλά με παρακαλεῖ κάκεῖθεν Ἐπίκουρος, μη-
μῶς ὑϐρίσαι τὸ καλὸν αὑτοῦ δόγμα, τῶν ἀτόμων
,l. τοῦ κενοῦο τῇ γὰρ τούτων συμπλοκῇ πολυτρόπῳ
l. πολυσχηματίστῳ τά πάντα γίνεται καὶ φθεί-
7. Οὐκ ἀντιλέγω σοι, βέλτιστε ἀνδρῶν Ἐπίκουρε
λ’ ό Κλεάνθης, ἀπὸ τοῦ φρέατος ἐπάρας τὴν 36;:-
ν, καταγελᾷ σου τοῦ δόγματος, καὶ αὐτὸς ἀνει-
3 (57) τὰς ἀληθεῖς ἀρχὰς, Θεὸν καὶ οληνο καὶ τὴν
ν γῆν μεταϐαλεῖν εἰς ὕδωρ, τὸ δὲ ὕδωρ εἰς ἀέρας
ν δὲ ἀέρα φέρεσθαι, τὸ δὲ πῦρ είς τὰ περίγεια χω-
iv, τὴν δὲ ψυχὴν δι’ ὅλου τοῦ κόσμου διήκειν, ἧς
ρος μετέχοντας ἡμᾶς ἐμψυχοῦσθαι. Τούτων τοί-
ν (58) τοσούτων ὄντων, ἄλλο μοι πλῆθος ἀπὸ Λιϐύης
ίρῤεῖν Καρνεάδης καὶ Κλιτόμαχος (59), καὶ ὅσοι
ῦτων ὁμιληταὶ, πάντα τά τῶν ἄλλων δόγματα x1-
πατοῦντες, αὐτο)⁸ δὲ ἀποφαινόμενοι διαρρήδην fixa-
ληπτα εἶναι τά πάντα, καὶ ἀεὶ τῇ ἀληθείᾳ φαντα-
ιν ἀεὶ ³ παρακεῖσθαι ψευδῆ. Τί τοίνυν πάθω τοσού-
ι χρόνῳ ταλαιπωρήσαςς πῶς δέ μου τῆς γνώμης
ζέω τὰ τοσαῦτα δόγματας Εἰ γὰρ μηδὲν εἴη κατα-
πτὸν, ἀλήθεια μὲν (ἐξ ἀνθρώπων οἴχεται, ἠδὲ
endes , sodes, καὶ δὴ τῇ -- ἀεί. ι Noua.
Ibidem vocem_ ἀρχάς suppeditant editio Basil. et duo
codices mss. Legitur etiam in Oxon.
(58) Τοίνυῃᾚερο etiam vocem habent iidem
codices cum Voss. Deerat in editis.
ἓῗεξὶῶξξτιὲζιῇχος. Legendum Κλειτόμαχος admo-
nuit Thom. Cale.
γάρ μου τὴν ψυχὴν ἀρχαιότεροι τούτων γέροντες·
;ρεκύδης μὲν ἀρχὰς εἶναι λέγων Ζῆνα, καὶ Χθονίην.
κα)⁸ Κρόνον* Ζῆνα μὲν τὸν αἰθέρα, Χθονίην δὲ τὴν
γῆν, Κρόνον δὲ τὸν χρόνον. ὐ μὲν αίθὴρ τὸ ποιοῦν,
ὴ δὲ γῆ τὸ πάσχον, ό δὲ χρόνος ὲν ᾧ τά γινόμενα.
Ζηλότυποι (55) τοίνυν τῶν γερόντων πρὸς ἀλλήλους.
Ταῦτα γάρ τοι πάντα ό Λεύκιππος λῆρον ἡγούμενος,
ἀρχὰς εἷναί φησι τὰ ἄπειρα, κα)⁵ ἀκίνητα (56), καὶ
ἐλάχιστα· καὶ⁸ τά μὲν λεπτομερῆ, ἄνω χωρήσαντα,
ηρ καὶ ἀέρα γενέσθαι’ τά δὲ παχυμερῆ, κάτω ὐπο-
άντα, ὕδωρ καὶ γῆν. Μέχρι ποῦ τὰ τοσαῦτα διδά-
ομαι, μηδὲν ἀληθὲς μανθάνων; Πλὴν εί μήτι γε
,μόκριτος ἀπαλλάξει με τῆς πλάνης, ἀποφαινόμε-
; ἀρχὰς τὸ ὃν, καὶ τὸ μὴ ὅν· καὶ τὸ μὲν ὃν πλῆη
ς, τὸ δὲ μὴ ὃν κενόνο τὸ δὲ πλῆρες ὲν τῷ κενῷ
οπῇ, ἢ ῥυθμῷ ποιεῖ τὰ πάντα · ἴσως ἂν πεισθείην
ι καλῷ Δημοκρίτῳ, καὶ βουλοίμην ἂν σὺν αὐτῷ
γελᾷν, εί μὴ μεταπείθοι μὲν² Ἡράκλειτος, κλαίων
ὁμοῦ καὶ λέγων’ Ἀρχὴ τῶν ὅλων τὸ πῦρο δύο δὲ αὐ-
τοῦ πάθη, ἀραιότης καὶ πυκνότης, ὴ μὲν nominum}
δὲ πάσχουσα· ή μὲν συγκρίνουσα, ἡ δὲ διακρίνουσα.
Ὶκανῶς ἔχει μοι, κᾶν ἤδη μεθύω ταῖς τοσαύταις ἀρ·
χαῖς. Ἀλλά με παρακαλεῖ κάκεῖθεν Ἐπίκουρος, μη-
μῶς ὑϐρίσαι τὸ καλὸν αὑτοῦ δόγμα, τῶν ἀτόμων
,l. τοῦ κενοῦο τῇ γὰρ τούτων συμπλοκῇ πολυτρόπῳ
l. πολυσχηματίστῳ τά πάντα γίνεται καὶ φθεί-
7. Οὐκ ἀντιλέγω σοι, βέλτιστε ἀνδρῶν Ἐπίκουρε
λ’ ό Κλεάνθης, ἀπὸ τοῦ φρέατος ἐπάρας τὴν 36;:-
ν, καταγελᾷ σου τοῦ δόγματος, καὶ αὐτὸς ἀνει-
3 (57) τὰς ἀληθεῖς ἀρχὰς, Θεὸν καὶ οληνο καὶ τὴν
ν γῆν μεταϐαλεῖν εἰς ὕδωρ, τὸ δὲ ὕδωρ εἰς ἀέρας
ν δὲ ἀέρα φέρεσθαι, τὸ δὲ πῦρ είς τὰ περίγεια χω-
iv, τὴν δὲ ψυχὴν δι’ ὅλου τοῦ κόσμου διήκειν, ἧς
ρος μετέχοντας ἡμᾶς ἐμψυχοῦσθαι. Τούτων τοί-
ν (58) τοσούτων ὄντων, ἄλλο μοι πλῆθος ἀπὸ Λιϐύης
ίρῤεῖν Καρνεάδης καὶ Κλιτόμαχος (59), καὶ ὅσοι
ῦτων ὁμιληταὶ, πάντα τά τῶν ἄλλων δόγματα x1-
πατοῦντες, αὐτο)⁸ δὲ ἀποφαινόμενοι διαρρήδην fixa-
ληπτα εἶναι τά πάντα, καὶ ἀεὶ τῇ ἀληθείᾳ φαντα-
ιν ἀεὶ ³ παρακεῖσθαι ψευδῆ. Τί τοίνυν πάθω τοσού-
ι χρόνῳ ταλαιπωρήσαςς πῶς δέ μου τῆς γνώμης
ζέω τὰ τοσαῦτα δόγματας Εἰ γὰρ μηδὲν εἴη κατα-
πτὸν, ἀλήθεια μὲν (ἐξ ἀνθρώπων οἴχεται, ἠδὲ
endes , sodes, καὶ δὴ τῇ -- ἀεί. ι Noua.
Ibidem vocem_ ἀρχάς suppeditant editio Basil. et duo
codices mss. Legitur etiam in Oxon.
(58) Τοίνυῃᾚερο etiam vocem habent iidem
codices cum Voss. Deerat in editis.
ἓῗεξὶῶξξτιὲζιῇχος. Legendum Κλειτόμαχος admo-
nuit Thom. Cale.