PG 6, col. 1180
σχήματα. Πέπεισμαι γαρ, ὅτι τεῦ κόσμου πάντα (ά5)
οὐδὲ σππιθαμῆν παρήσω, τοιοῦτος καὶ τηλικοῦτος ν.
ἶδα ὲ ἐφὼ καὶ τῶν ἀστέρων τὸν ὀριθμὸν, καὶ τῶν
ἶχθύων, καὶ τῶν θηρίων, καὶ ζυρῷ τὸν κόσμον ἱστὰς.
εὐκόλως τὸν σταθμὸν αὐτοῦ δύναμαι μμαβεῖν, Ἀμφὶ
μὲν δὴ ταυτα μέχρι νὖν ἐσπουδάκεν ἡ ψυχή μου, τὼν
10. Προσκύψας δέ μοι φοσιν Ἐπίκουρσς· Σὺ μὲν
δὴ (4β)κοσμον ἔνα μεμέτρηκας, ὡ φιλότης (47)· ἰσὶ
δὲ κόσμοι πολλμὶ καὶ ἄπειροι. Πάλιν οῦν ἀναγκζο-
μαι εἴπεῖν οὐρανοῶς πολλοὺς, αlθέρας ἄλλους, καὶ
τούτους πολλούς. Αγε δὴ μηκέτι μέλλων, ἐπισιτιασά-
σμον καινὸν, καὶ ὥσπερ εἰς ἄλλην πόλιν, μετρῶ τὰ
πάντα όλιγαις ἡμεραις. Κἀκεhεν ὑπερβαίνω πάλιν
εἰς κόσμον (49) εἶτα εἰς τέταρτον, καὶ πέμπτον, καὶ
δέκατον καὶ ἐκατοστὸν, καὶ χολιοστὸν (50), κεπὶ μέ-
χρι ποῦ; 8δη γέρ μοι σκότοι ἀγνοίας ἄπαντα, καῖ
ἀκάτη μέλαινα, καὶ ἄπειρος πλάνη καὶ ἀτελὴς φαν-
τασία, καὶ ἀκατάληπτος ἄγνοια· πλὴν ἰ μέλλων (5I)
κατὰ τὰς ἀτόμους αὐτὰς ἀριθμεῖν, ἐξ ῶν eἱ τοσοῦτοι
νόσμοι γεγόνασιν, ἶνα μμηδὲν ἀνεξέταστον παραλείπω·
μάλιστα τῶν οὗτω (52) ἀναγκαίων καὶ ὡφελίμων ἐξ
ῶν οἶκος καὶ πσλις εὐδαιμονεῖ (53). Ταῦτα μὲν τοίνυν
διεξῆλθον, βουλόμενος δεξαι τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν
χ36 ἔαὶ χιλιοστόν. Hæc deerant in editionibus
(51) έΜέλλων. Codex Angl. et Voss. μέλλω. Le-
gendum eεse καὶ τὰς ἀτόμους admosuit eruditus
(52) οὕτω. Duo nostri codices mss. οὕτως. Ita
(57 Ita em. Volf. pro vulgatο εὐδαιμονᾷ· antes
καί ante ὡφελ. abest ab edit. Vittenbeτg.
οὐδὲ σππιθαμῆν παρήσω, τοιοῦτος καὶ τηλικοῦτος ν.
ἶδα ὲ ἐφὼ καὶ τῶν ἀστέρων τὸν ὀριθμὸν, καὶ τῶν
ἶχθύων, καὶ τῶν θηρίων, καὶ ζυρῷ τὸν κόσμον ἱστὰς.
εὐκόλως τὸν σταθμὸν αὐτοῦ δύναμαι μμαβεῖν, Ἀμφὶ
μὲν δὴ ταυτα μέχρι νὖν ἐσπουδάκεν ἡ ψυχή μου, τὼν
10. Προσκύψας δέ μοι φοσιν Ἐπίκουρσς· Σὺ μὲν
δὴ (4β)κοσμον ἔνα μεμέτρηκας, ὡ φιλότης (47)· ἰσὶ
δὲ κόσμοι πολλμὶ καὶ ἄπειροι. Πάλιν οῦν ἀναγκζο-
μαι εἴπεῖν οὐρανοῶς πολλοὺς, αlθέρας ἄλλους, καὶ
τούτους πολλούς. Αγε δὴ μηκέτι μέλλων, ἐπισιτιασά-
σμον καινὸν, καὶ ὥσπερ εἰς ἄλλην πόλιν, μετρῶ τὰ
πάντα όλιγαις ἡμεραις. Κἀκεhεν ὑπερβαίνω πάλιν
εἰς κόσμον (49) εἶτα εἰς τέταρτον, καὶ πέμπτον, καὶ
δέκατον καὶ ἐκατοστὸν, καὶ χολιοστὸν (50), κεπὶ μέ-
χρι ποῦ; 8δη γέρ μοι σκότοι ἀγνοίας ἄπαντα, καῖ
ἀκάτη μέλαινα, καὶ ἄπειρος πλάνη καὶ ἀτελὴς φαν-
τασία, καὶ ἀκατάληπτος ἄγνοια· πλὴν ἰ μέλλων (5I)
κατὰ τὰς ἀτόμους αὐτὰς ἀριθμεῖν, ἐξ ῶν eἱ τοσοῦτοι
νόσμοι γεγόνασιν, ἶνα μμηδὲν ἀνεξέταστον παραλείπω·
μάλιστα τῶν οὗτω (52) ἀναγκαίων καὶ ὡφελίμων ἐξ
ῶν οἶκος καὶ πσλις εὐδαιμονεῖ (53). Ταῦτα μὲν τοίνυν
διεξῆλθον, βουλόμενος δεξαι τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν
χ36 ἔαὶ χιλιοστόν. Hæc deerant in editionibus
(51) έΜέλλων. Codex Angl. et Voss. μέλλω. Le-
gendum eεse καὶ τὰς ἀτόμους admosuit eruditus
(52) οὕτω. Duo nostri codices mss. οὕτως. Ita
(57 Ita em. Volf. pro vulgatο εὐδαιμονᾷ· antes
καί ante ὡφελ. abest ab edit. Vittenbeτg.