PG 6, col. 24
speetanna.
Α dialogo , qui inscribitur Timwux,tum in alio libello,
iu quo dialogorum morem non sequitur Plato , sed
ipse refert, qua; ex Timaeo Locro , insigni Pytha-
gorico , audierat. Sic incipit hic libellus : Τίμαιος
6 Λόκρος τάδε ἔφα ⁸ Δύο αἰτίας εἶμεν τῶν ξυμπάν-
των ο νόον μὲν τῶν κατὰ λόγον γιγνομένων ’ἀνάγκαν
δὲ τῶν βίᾳ καττάς δυνάμεις τῶν σωμάτων. Του-
τέων δὲ τᾶς τάγαθῶ φύσιος εἶμεν, Θεόν τε ὀνομαί-
νεσθαι , ἀρχάν τε τῶν ἀρχῶν ' τὰ δὲ ἑπόμενά τε καὶ
συναίτια εἰς ἀνάγκαν ἀνάγεσθαι. Τὰ δὲ ξύμπαντα
ἰδέαν , ὕλαν, αἰσθητόν τε, οἷον ἔκγονον τουτέων. Καὶ
τὸ μὲν εἶμεν ἀγένατόν τε καὶ ἀκίνατον, καὶ μένον
τε καὶ τᾶς ταύτῶ φύσιος, νοατόν τε καὶ παράδειγμα τῶν
γεννωμένων, ὁκόσα ὲν μεταϐολᾷ ἐντί. Τοιοῦτον
γάρ τι τὰν ἰδέαν λέγεσθαί τε καὶ νοεῖσθαι. Τὰν δὲ ὕλαν
καὶ ματέρα , τιθάναν τε καὶ γεννατικὰν
εἶμεν τᾶς τρίτας coctae"... Δύο ὧν αἵδε ἀρχαὶ ὲν-
αντίαι ⁸ ὧν τὸ μὲν εἶδος λόγον ἔχει ἄρρενός τε καὶ
πατρός ’ ἀ δὲ ὕλα θήλεός τε καὶ ματέρος. ‹ Timaeus
Locrus haec dixit: Duas esse omnium causas: men-
tem quidem eorum qua: secundum rationem fiunt ,
necessitatem vero eorum quae vi quadam secun-
dum corporum potentias. Harum causarum alteram
esse natura: illius, qute boni dicitur; et Deum vocari,
ac causam causarum :qute vero consequuntur ει
tanquam adiuvantes causa: accedunt, ad necessi-
tatem referri; tandem omnia esse, ideam, mate-
riam, sensile velut utriusque fetum. Atque illud
quidem esse ingenitum et immobile et permanens,
et ejus naturte, quae dicitur ejusdem , intelligibile ,
exemplar genitarum rerum, quaecunque in muta-
tione versantur. Tale enim quid ideam dici et co-
gitari. Materiam autem esse expressum rerum sio
mulacrum, et matrem et genitricem tertiae essen-
tite...... Sunt igitur [nec duo contraria principia :
Quorum idea rationem habet maris et patris , ma-
teria vero feminae ct matris. ι ln hac Timaai Locri
oratione, meus, Deus, 'idea, exemplar eodem
prorsus sensu usurpantur. Idea principium minime
otiosum, sed quod locum habet maris et patris,
et ingenitum quidpiam est et immobile et perma-
nens. Nullum hic Verbi a summo Deo distincti
vestigium.
ld confirmatur ex his qua: sequuntur: Πρὶν ὧν
>ανὸν γενέσθαι λόγῳ, ἤστην ἰδέα τε καὶ me- καὶ
6 Θεὸς δημιουργὸς τῶ βελτίονος. Ἐπεὶ δὲ τὸ πρεσϐύ -
τερον κὰρῤον ἐστὶ τῶ νεωτέρω, καὶ τὸ τεταγμένον
πρὸ τῶ ἀτάικτω⁸ ἀγαθὸς ὢν 6 Θεὸς, ὁρῶν τε τὰν ὕλαν
δεχομέναν τὰν ἰδέαν καὶ ἀλλοιουμέναν παντοίως μὲν,
ἀτάκτως δὲ, ἔδει τ’ εἰς τάξιν αὐτὰν ἆγεν, καὶ ἐξ ἀο-
ρίστων μεταϐολῶν εἰς ὡρισμέναν καταστᾶσαι, ἵνα
ὁμόλογοι ταὶ διακρίσεις τῶν σωμάτων γίγνοεντο, καὶ
Α dialogo , qui inscribitur Timwux,tum in alio libello,
iu quo dialogorum morem non sequitur Plato , sed
ipse refert, qua; ex Timaeo Locro , insigni Pytha-
gorico , audierat. Sic incipit hic libellus : Τίμαιος
6 Λόκρος τάδε ἔφα ⁸ Δύο αἰτίας εἶμεν τῶν ξυμπάν-
των ο νόον μὲν τῶν κατὰ λόγον γιγνομένων ’ἀνάγκαν
δὲ τῶν βίᾳ καττάς δυνάμεις τῶν σωμάτων. Του-
τέων δὲ τᾶς τάγαθῶ φύσιος εἶμεν, Θεόν τε ὀνομαί-
νεσθαι , ἀρχάν τε τῶν ἀρχῶν ' τὰ δὲ ἑπόμενά τε καὶ
συναίτια εἰς ἀνάγκαν ἀνάγεσθαι. Τὰ δὲ ξύμπαντα
ἰδέαν , ὕλαν, αἰσθητόν τε, οἷον ἔκγονον τουτέων. Καὶ
τὸ μὲν εἶμεν ἀγένατόν τε καὶ ἀκίνατον, καὶ μένον
τε καὶ τᾶς ταύτῶ φύσιος, νοατόν τε καὶ παράδειγμα τῶν
γεννωμένων, ὁκόσα ὲν μεταϐολᾷ ἐντί. Τοιοῦτον
γάρ τι τὰν ἰδέαν λέγεσθαί τε καὶ νοεῖσθαι. Τὰν δὲ ὕλαν
καὶ ματέρα , τιθάναν τε καὶ γεννατικὰν
εἶμεν τᾶς τρίτας coctae"... Δύο ὧν αἵδε ἀρχαὶ ὲν-
αντίαι ⁸ ὧν τὸ μὲν εἶδος λόγον ἔχει ἄρρενός τε καὶ
πατρός ’ ἀ δὲ ὕλα θήλεός τε καὶ ματέρος. ‹ Timaeus
Locrus haec dixit: Duas esse omnium causas: men-
tem quidem eorum qua: secundum rationem fiunt ,
necessitatem vero eorum quae vi quadam secun-
dum corporum potentias. Harum causarum alteram
esse natura: illius, qute boni dicitur; et Deum vocari,
ac causam causarum :qute vero consequuntur ει
tanquam adiuvantes causa: accedunt, ad necessi-
tatem referri; tandem omnia esse, ideam, mate-
riam, sensile velut utriusque fetum. Atque illud
quidem esse ingenitum et immobile et permanens,
et ejus naturte, quae dicitur ejusdem , intelligibile ,
exemplar genitarum rerum, quaecunque in muta-
tione versantur. Tale enim quid ideam dici et co-
gitari. Materiam autem esse expressum rerum sio
mulacrum, et matrem et genitricem tertiae essen-
tite...... Sunt igitur [nec duo contraria principia :
Quorum idea rationem habet maris et patris , ma-
teria vero feminae ct matris. ι ln hac Timaai Locri
oratione, meus, Deus, 'idea, exemplar eodem
prorsus sensu usurpantur. Idea principium minime
otiosum, sed quod locum habet maris et patris,
et ingenitum quidpiam est et immobile et perma-
nens. Nullum hic Verbi a summo Deo distincti
vestigium.
ld confirmatur ex his qua: sequuntur: Πρὶν ὧν
>ανὸν γενέσθαι λόγῳ, ἤστην ἰδέα τε καὶ me- καὶ
6 Θεὸς δημιουργὸς τῶ βελτίονος. Ἐπεὶ δὲ τὸ πρεσϐύ -
τερον κὰρῤον ἐστὶ τῶ νεωτέρω, καὶ τὸ τεταγμένον
πρὸ τῶ ἀτάικτω⁸ ἀγαθὸς ὢν 6 Θεὸς, ὁρῶν τε τὰν ὕλαν
δεχομέναν τὰν ἰδέαν καὶ ἀλλοιουμέναν παντοίως μὲν,
ἀτάκτως δὲ, ἔδει τ’ εἰς τάξιν αὐτὰν ἆγεν, καὶ ἐξ ἀο-
ρίστων μεταϐολῶν εἰς ὡρισμέναν καταστᾶσαι, ἵνα
ὁμόλογοι ταὶ διακρίσεις τῶν σωμάτων γίγνοεντο, καὶ