PG 6, col. 588
σμάτων· καὶ ὁ Κύριος βοηθός μου ἐγένετο · διὰ
τοῦτο οὐκ ἐνετράπην, ἀλλ’ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν
μου ὠς στερεὰν πέτραν, καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αι-
σχυνθῶ, ὅτι ἐγγίζει o' δικαιώσας με. Καὶ πάλιν ὅταν
λέγῃ· Αὐτοὶ ἔϐαλον κλῆρον ἐπὶ τὸν ἱματισμόν
μου, καὶ ὤρυξαν μου πόδας καὶ χεῖρας. Ἐγὼ δὲ
ὲκοιμήθην καὶ ὕπνωσα, καὶ ἀνέστην, ὅτι Κύριος
ἀντελάϐετόκμου. Καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ · Ἐλάλησαν
ἐν χείλεσιν, ἐκίνησαν κεφαλὴν, λέγοντες · Ῥυσά-
σθω ἐαυτόν.”Ατινα πάντα γέγονεν (95) ὑπὸ τῶν ’1ου-
δαίων τῷ Χριστῷ, μαθεῖν δύνασθε. Σταυῳθὲντος
59. Ὅταν δὲ ὡς προφητεῦον τὰ μέλλοντα γίνεσθαι
λαλῇ τὸ προφητικὸν Πνεῦμα, οὕτως λέγει· Ἐκ γὰρ
Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος, καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἰε-
ρουσαλήμ. Καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἐθνῶν, καὶ ἐλέγ-
ξει λαὸν πολύν. Καὶ συγκόψουσι τὰς μαχαίρας
αὐτῶν εὶς ἄροτρα, καὶ τὰς ᾆϐὐνας αὐτῶν εὶς δρέ-
πανα, καὶ οὐ μὴ λήψονται ἔθνος ἐπὶ ἔθνος μάχαι-
ραν, καὶ οὐ μὴ μάθωσιν ἐτι πολεμεῖν. Καὶ ὅτι οὖ-
τως γέγονε, πεισθῆναι δύνασθε. Ἀπὸ γὰρ Ἰερουσαλὴμ
ἄνδρες δεκαδύο τὸν ἀριθμὸν ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον,
καὶ οὗτοι ἰδιῶται, λαλεῖν μὴ δυνάμενοι· διὰ δὲ Θεοῦ
δυνάμεως ἐμήνυσαν παντὶ γένει ἀνθρώπων, ὡς ἁπε-
στὰλησαν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ διδάξαι πάντας τὸν τοῦ
Θεοῦ ’λόγον ⁸ καὶ οἱ πάλαι ἀλληλοφόνται οὐ μόνον οὐ
πολεμοῦμεν τοὺς ἐχθροὺς, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ μηδὲ ψεύδε-
C σθαι, μηδ’ ἐξαπατῆσαι. τοὺς ἐξετάζοντας, ἡδέως, ὁμο-
λογοῦντες τὸν Χριστὸν, ἀποθνήσκομεν. Δυνατὸν γὰρ
ἦν τὸ λεγόμενον ’
Ἡ ridica" (9A) ὀμώμοκεν, ἠ δὲ φρὴν ἀνώμοτος,
ποιεῖν ἡμᾶς εἰς τοῦτο. Γελοῖον ἤδη (95) πρᾶγμα,
ὑμῖν μὲν τοὺς συντιθεμένους καὶ καταλεγομένους
στρατιώτας, καὶ πρὸ τῆς ὲαυτῶν ζωῆς , καὶ γονέων,
καὶ⁸ πατρίδος, καὶ πάντων τῶν οἰκείων, τὴν ὑμετέ-
ραν ἀσπάζεσθαι ὁμολογίαν, μηδὲν ἄφθαρτον δυναμέο
νων ὑμῶν αὐτοῖς παρασχεῖν ἡμᾶς δὲ, ἀφθαρῗξιῗς
ἐρῶντας, μὴ πάνθ’ ὑπομεῖναι ὑπὲρ τοῦ τὰ ποθού-
μενα παρὰ τοῦ δυναμένου δοῦναι λαϐεῖν.
40. Ἀξιούσατε δὲ πῶς καὶ πε ρἰ. τῶν κηρυξάντων (SC)
τὴν διδαχὴν αὑτοῦ , καὶ μηνυσάντων τὴν ἐπιφά-
νειαν , πῷερῤἑθη, τοῦ προειρημένου προφήτοὲι
βασιλέως οὕτως εἰπόντος διὰ τοῦ προφητικοῦ Πνεῦ-
ματος ο Ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα ,. καὶ νὺξ
τῇ νυκτὶ -ἀναγγέλλει γνῶσιν. Οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ
⁸⁸ Psal. χιιι, 8. θ’ Matth. xxvii.
Psal. ιιι, 6.
(95) Γελοῗον ἤδη. Billius ιρῖῑι δέ, Sylburg. δ’
ne ειν... 'I‘hn-Ih ἦ δέ vel εἴη δ . Lx levrssnma mu-
νεῖξεῖηξτιιίιιὺξῇδε vel amb}; lg} levissima ιιιιιο
ιᾷίιόηεῖὅὶιὸ post Gr'abium edidit}; gl}: Eutr._ ἥλιξι-ποι,
(ὁδί fiéio't‘wr κηρυξρίιτιελξλς PF §§ii‘.'3.“~‘.‘.‘_’.'§§-.'ff°
natiiis'IEr‘ba in mystico sensu accepit Justinus,
Biéeit'fite'ipsq Ii’a'uloIRont. χ, 18. Ita Grabius,
cujus nota ἰι Thirlbio adoptata.
τοῦτο οὐκ ἐνετράπην, ἀλλ’ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν
μου ὠς στερεὰν πέτραν, καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αι-
σχυνθῶ, ὅτι ἐγγίζει o' δικαιώσας με. Καὶ πάλιν ὅταν
λέγῃ· Αὐτοὶ ἔϐαλον κλῆρον ἐπὶ τὸν ἱματισμόν
μου, καὶ ὤρυξαν μου πόδας καὶ χεῖρας. Ἐγὼ δὲ
ὲκοιμήθην καὶ ὕπνωσα, καὶ ἀνέστην, ὅτι Κύριος
ἀντελάϐετόκμου. Καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ · Ἐλάλησαν
ἐν χείλεσιν, ἐκίνησαν κεφαλὴν, λέγοντες · Ῥυσά-
σθω ἐαυτόν.”Ατινα πάντα γέγονεν (95) ὑπὸ τῶν ’1ου-
δαίων τῷ Χριστῷ, μαθεῖν δύνασθε. Σταυῳθὲντος
59. Ὅταν δὲ ὡς προφητεῦον τὰ μέλλοντα γίνεσθαι
λαλῇ τὸ προφητικὸν Πνεῦμα, οὕτως λέγει· Ἐκ γὰρ
Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος, καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἰε-
ρουσαλήμ. Καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἐθνῶν, καὶ ἐλέγ-
ξει λαὸν πολύν. Καὶ συγκόψουσι τὰς μαχαίρας
αὐτῶν εὶς ἄροτρα, καὶ τὰς ᾆϐὐνας αὐτῶν εὶς δρέ-
πανα, καὶ οὐ μὴ λήψονται ἔθνος ἐπὶ ἔθνος μάχαι-
ραν, καὶ οὐ μὴ μάθωσιν ἐτι πολεμεῖν. Καὶ ὅτι οὖ-
τως γέγονε, πεισθῆναι δύνασθε. Ἀπὸ γὰρ Ἰερουσαλὴμ
ἄνδρες δεκαδύο τὸν ἀριθμὸν ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον,
καὶ οὗτοι ἰδιῶται, λαλεῖν μὴ δυνάμενοι· διὰ δὲ Θεοῦ
δυνάμεως ἐμήνυσαν παντὶ γένει ἀνθρώπων, ὡς ἁπε-
στὰλησαν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ διδάξαι πάντας τὸν τοῦ
Θεοῦ ’λόγον ⁸ καὶ οἱ πάλαι ἀλληλοφόνται οὐ μόνον οὐ
πολεμοῦμεν τοὺς ἐχθροὺς, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ μηδὲ ψεύδε-
C σθαι, μηδ’ ἐξαπατῆσαι. τοὺς ἐξετάζοντας, ἡδέως, ὁμο-
λογοῦντες τὸν Χριστὸν, ἀποθνήσκομεν. Δυνατὸν γὰρ
ἦν τὸ λεγόμενον ’
Ἡ ridica" (9A) ὀμώμοκεν, ἠ δὲ φρὴν ἀνώμοτος,
ποιεῖν ἡμᾶς εἰς τοῦτο. Γελοῖον ἤδη (95) πρᾶγμα,
ὑμῖν μὲν τοὺς συντιθεμένους καὶ καταλεγομένους
στρατιώτας, καὶ πρὸ τῆς ὲαυτῶν ζωῆς , καὶ γονέων,
καὶ⁸ πατρίδος, καὶ πάντων τῶν οἰκείων, τὴν ὑμετέ-
ραν ἀσπάζεσθαι ὁμολογίαν, μηδὲν ἄφθαρτον δυναμέο
νων ὑμῶν αὐτοῖς παρασχεῖν ἡμᾶς δὲ, ἀφθαρῗξιῗς
ἐρῶντας, μὴ πάνθ’ ὑπομεῖναι ὑπὲρ τοῦ τὰ ποθού-
μενα παρὰ τοῦ δυναμένου δοῦναι λαϐεῖν.
40. Ἀξιούσατε δὲ πῶς καὶ πε ρἰ. τῶν κηρυξάντων (SC)
τὴν διδαχὴν αὑτοῦ , καὶ μηνυσάντων τὴν ἐπιφά-
νειαν , πῷερῤἑθη, τοῦ προειρημένου προφήτοὲι
βασιλέως οὕτως εἰπόντος διὰ τοῦ προφητικοῦ Πνεῦ-
ματος ο Ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα ,. καὶ νὺξ
τῇ νυκτὶ -ἀναγγέλλει γνῶσιν. Οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ
⁸⁸ Psal. χιιι, 8. θ’ Matth. xxvii.
Psal. ιιι, 6.
(95) Γελοῗον ἤδη. Billius ιρῖῑι δέ, Sylburg. δ’
ne ειν... 'I‘hn-Ih ἦ δέ vel εἴη δ . Lx levrssnma mu-
νεῖξεῖηξτιιίιιὺξῇδε vel amb}; lg} levissima ιιιιιο
ιᾷίιόηεῖὅὶιὸ post Gr'abium edidit}; gl}: Eutr._ ἥλιξι-ποι,
(ὁδί fiéio't‘wr κηρυξρίιτιελξλς PF §§ii‘.'3.“~‘.‘.‘_’.'§§-.'ff°
natiiis'IEr‘ba in mystico sensu accepit Justinus,
Biéeit'fite'ipsq Ii’a'uloIRont. χ, 18. Ita Grabius,
cujus nota ἰι Thirlbio adoptata.