PG 65, col. 325
λέγει αὑτῷ 6 γέρων· Ούκ ἔχεις σύ τί ποτε τοῦ πα-
λαιοῦ ἁνθρὼπου; ἁπεδύσω αύτόν; '0 δὲ πρεσϐύτε-
ρος εἶπεν, ὅτι Μετέχω τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Ὀ δὲ
γέρων εἶπεν αὐτῷ· Ἰδοὺ οὖν καὶ σὺ ὡς οί ἀδελφοί.
Ei γὰρ μικρὸν μετέχεις τῆς παλαιότητος, ὅμως ὑπό-
κεισαι τῇ ἁμαρτίᾳ. Τότε ἀπελθὼν 6 πρεσϐύτερος
ἐκάλεσε τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ μετενόησε τοῖς ἕνδεκα,
καὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺς τὸ σχῆμα τοῦ μοναχοῦ, καὶ
ἁπὲλυ σεν.
ιβ’. Ἀδελφὸς ἠρώτησε τὸν ἁὸὃᾶν Ποιμένα, λέγων ·
Ἐποίησα ἁμαρτίαν μεγάλην, καὶ θέλω μετανοῆσαι
, τρία ἔτη. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων· Πολύ ἐστι. Καὶ εἶπεν
αὐτῷ 6 ἀδελφός· ’ᾼλλ’ ἕως ὲνιαυτοῦ; ’Καὶ εἶπε πὰ-
λιν 6 γέρων· Πολύ ἐστιν. Οἱ ,δὲ παρόντεςέλεγον·
Ἕως τεσσαράκοντα ήμερῶν; Καὶ πάλιν εἶπε · Πολύ
ἐστιν’ εἷπε δέ · Ἐγὼ λέγω, ὅτι ’ἐὰν ἐξ ὅλης καρδίας
μετανοήσῃ ἄνθρωπος, καὶ μὴ προσθῇ ἑτι ποιεῖν τὴν
ἁμαρτίαν, καὶ είς τρεῐο ἡμέρας δέχεται αὐτὸν 6
Θεός.
ιγ’. Εἷπε πάλιν, ὅτι Τὸ σημεῖον τοῦ μοναχοῦ ὲν
τοῖς πειρασμοῖς φαίνεται.
ιδ’. Εἷπε πάλιν· ’Ὠσπερ 6 σπαθὰριος τοῦ βασι-
λέως παρίσταται αὐτῷ διαπαντὸς ἕτοιμος· οὕτως
δεῖ τὴν ψυχὴν ἑτοίμην εἶναι πρὸς τὸν δαίμονα τῆς
πορνείας.
ιε’. Ἦρὼτησεν 6 ἀϐϐᾶς Ἀνοὺὸ ⁸⁷ τὸν ἁϐὗᾶν Ποι- c
μένα περὶ τῶν ἀκαὉὰρτων λογισμῶν ὧν γεννᾷ ή
καρδία τοῦ ἀνθρώπου, κα). περὶ τῶν ματαίων ἐπιθυ-
μιῶν. Καὶ λέγει αὐτῴ 6 ἁῦὅᾶς Ποιμήν · Μὴ δοξα-
σθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος ἐν ain-fi;
καὶ σὺ, μὴ δώσεις αὐτοῖς χεῖρα ⁵³, καὶ ἁρ-
τοῦσιν.
ις’. Εἷπε πάλιν 6 ἁὸϐἅς Ποιμήν · Εἰ μὴ Ναϐου-
ζαρδὰν 6 ἁρχιμὰγειρος ἦλθεν, οὐκ ἂν ἐνεπρήσθη 6
ναὸς Κυρίου. Τοῦτο δέ ἐστιν· El μὴ ἡ ἀνάπαυσις
ἦλθε γαστριμαργίας είς τὴν ψυχὴν. οὑκ ἂν ὁ νοῦς
κατέπιπτεν ἐν τῷ πολέμῳ τοῦ ἐχθροῦ.
ιζ’. Ἔλεγον περὶ τοῦ ἁόϐἄ Ποιμένος, ὅτι καλού-
μενος εἰς τὸ φαγεῖν παρὰ τὸ θέλημα αὑτοῦ, ἀπή ρχε-
το δακρύων, ἵνα μὴ παρακούσῃ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ,
καὶ λυπήσῃ αὐτόν.
ιη’. Εἷπε πάλιν 6 6656i; Ποιμήν· Μὴ οἰκήσῃς εἰς
τόπον, οὗ βλέπεις τινὰς ἔχοντας ζῆλον κατὰ σοῦ ' εὶ
δὲ μήγε, οὐ προκόπτεις.
t‘i’. Διηγήσαντό τινες τῷ ἁϐϐᾷ Ποιμένι περί τινος
μοναχοῦ, ὅτι οὐ πίνει οἶνον. Καὶ εἶπεν ο '0 οἶνος ὅλως
οὐκ ἐστι τῶν μοναχῶν.
⁸⁷ ΑΙ. Παμϐὧ. ⁵⁸ Al. χώραν, μηδὲ ήδυνθῇς ὲν αὐτοῖς
(85) Vit. Patr. κ, to.
(84) Vit. Patr. vn,15; Doroth. Doctr. 1'5.
ξων. v, In Ephrrem, p. 387,. η. 12
36) Vit. Patr. ι, 41.
λαιοῦ ἁνθρὼπου; ἁπεδύσω αύτόν; '0 δὲ πρεσϐύτε-
ρος εἶπεν, ὅτι Μετέχω τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Ὀ δὲ
γέρων εἶπεν αὐτῷ· Ἰδοὺ οὖν καὶ σὺ ὡς οί ἀδελφοί.
Ei γὰρ μικρὸν μετέχεις τῆς παλαιότητος, ὅμως ὑπό-
κεισαι τῇ ἁμαρτίᾳ. Τότε ἀπελθὼν 6 πρεσϐύτερος
ἐκάλεσε τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ μετενόησε τοῖς ἕνδεκα,
καὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺς τὸ σχῆμα τοῦ μοναχοῦ, καὶ
ἁπὲλυ σεν.
ιβ’. Ἀδελφὸς ἠρώτησε τὸν ἁὸὃᾶν Ποιμένα, λέγων ·
Ἐποίησα ἁμαρτίαν μεγάλην, καὶ θέλω μετανοῆσαι
, τρία ἔτη. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων· Πολύ ἐστι. Καὶ εἶπεν
αὐτῷ 6 ἀδελφός· ’ᾼλλ’ ἕως ὲνιαυτοῦ; ’Καὶ εἶπε πὰ-
λιν 6 γέρων· Πολύ ἐστιν. Οἱ ,δὲ παρόντεςέλεγον·
Ἕως τεσσαράκοντα ήμερῶν; Καὶ πάλιν εἶπε · Πολύ
ἐστιν’ εἷπε δέ · Ἐγὼ λέγω, ὅτι ’ἐὰν ἐξ ὅλης καρδίας
μετανοήσῃ ἄνθρωπος, καὶ μὴ προσθῇ ἑτι ποιεῖν τὴν
ἁμαρτίαν, καὶ είς τρεῐο ἡμέρας δέχεται αὐτὸν 6
Θεός.
ιγ’. Εἷπε πάλιν, ὅτι Τὸ σημεῖον τοῦ μοναχοῦ ὲν
τοῖς πειρασμοῖς φαίνεται.
ιδ’. Εἷπε πάλιν· ’Ὠσπερ 6 σπαθὰριος τοῦ βασι-
λέως παρίσταται αὐτῷ διαπαντὸς ἕτοιμος· οὕτως
δεῖ τὴν ψυχὴν ἑτοίμην εἶναι πρὸς τὸν δαίμονα τῆς
πορνείας.
ιε’. Ἦρὼτησεν 6 ἀϐϐᾶς Ἀνοὺὸ ⁸⁷ τὸν ἁϐὗᾶν Ποι- c
μένα περὶ τῶν ἀκαὉὰρτων λογισμῶν ὧν γεννᾷ ή
καρδία τοῦ ἀνθρώπου, κα). περὶ τῶν ματαίων ἐπιθυ-
μιῶν. Καὶ λέγει αὐτῴ 6 ἁῦὅᾶς Ποιμήν · Μὴ δοξα-
σθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος ἐν ain-fi;
καὶ σὺ, μὴ δώσεις αὐτοῖς χεῖρα ⁵³, καὶ ἁρ-
τοῦσιν.
ις’. Εἷπε πάλιν 6 ἁὸϐἅς Ποιμήν · Εἰ μὴ Ναϐου-
ζαρδὰν 6 ἁρχιμὰγειρος ἦλθεν, οὐκ ἂν ἐνεπρήσθη 6
ναὸς Κυρίου. Τοῦτο δέ ἐστιν· El μὴ ἡ ἀνάπαυσις
ἦλθε γαστριμαργίας είς τὴν ψυχὴν. οὑκ ἂν ὁ νοῦς
κατέπιπτεν ἐν τῷ πολέμῳ τοῦ ἐχθροῦ.
ιζ’. Ἔλεγον περὶ τοῦ ἁόϐἄ Ποιμένος, ὅτι καλού-
μενος εἰς τὸ φαγεῖν παρὰ τὸ θέλημα αὑτοῦ, ἀπή ρχε-
το δακρύων, ἵνα μὴ παρακούσῃ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ,
καὶ λυπήσῃ αὐτόν.
ιη’. Εἷπε πάλιν 6 6656i; Ποιμήν· Μὴ οἰκήσῃς εἰς
τόπον, οὗ βλέπεις τινὰς ἔχοντας ζῆλον κατὰ σοῦ ' εὶ
δὲ μήγε, οὐ προκόπτεις.
t‘i’. Διηγήσαντό τινες τῷ ἁϐϐᾷ Ποιμένι περί τινος
μοναχοῦ, ὅτι οὐ πίνει οἶνον. Καὶ εἶπεν ο '0 οἶνος ὅλως
οὐκ ἐστι τῶν μοναχῶν.
⁸⁷ ΑΙ. Παμϐὧ. ⁵⁸ Al. χώραν, μηδὲ ήδυνθῇς ὲν αὐτοῖς
(85) Vit. Patr. κ, to.
(84) Vit. Patr. vn,15; Doroth. Doctr. 1'5.
ξων. v, In Ephrrem, p. 387,. η. 12
36) Vit. Patr. ι, 41.