PG 65, col. 639
sas Ecclesia: sapientia mirabiliter disponebat , A crimen paenitentia deinde ac recte factis egregiee:-
lebrarent, jussit, ut in orationibus memoria Joannis
haberetur, sicut aliorum dormientium episcoporum
tleri consuevit, per hoc sperans, plurimos ad Ec-
clesiam revocari. ι Caeterum auctor Historia: tri-
partite: et alii antiqui scriptores pastoralem Attici
vigilantiam, ferventem catholicae fidei zelum, muni-
licam erga pauperes misericordiam, aliasque illius
virtutes magnis laudibus extollunt, ut videri potest
in Opere nostro ad diem vut Januarii, ubi Bollane
dus Acta ipsius illustravit.
5. Nos memores propositi nostri, quo chronolo-
gicam episcoporum Constantinopolitanorum seriem Β ι testimonia sanctorum Patrum, qui et duas naturas
praecipue texendam suscepimus, omissis aliis Attici
gestis, pergimus ad ejus mortem, quam Socrates
lib. vlt, cap. 25, ita refert: ‹ Caeterum Atticus etiam
tempus obitus sui praescivit; nam cum Nicaea dis-
cessurus esset, Calliopio illius loci presbytero ita
dixit : Cura, ut ante autumnum Constantinopolim
venias, si me adhuc vivum videre cupis. Quod
cum dixisset, a veritate non aberravit : anno quippe
episcopatus sui primo et vicesimo, die sexto ldus
Octobris, abiit e vita, consulatu Theodosii undecimo,
et Valentiniani Caesaris primo. ι Hzec denotant an-
num Christi 425, et diem χ Octobris. Ex his cor-
rige errorem chronologicum Papebrochii nostri,
qui tomo lll Jun-ii, pag. 507, mortem 8. Attici obi-
ter anno 428 cunsignavit. Haud dubie Socrates
computando vicesimum primum episcopatus au-
nnm, hallucinatus est, aut error in ejus numerum
irrepsit: cum enim Atticus primis mensibus anni 406
cathedram Constantinopolitanam ascenderit, ut su-
pra dictum est, ab ineunte anno 406 usque ad
mensem Octobrem anni 425 nonnisi novenidecim
anui elllnxerant, et Atticus ante mortem nondum
vicesimum episcopatus annum absolverat, ut Ba~
ronius, Pagius, aliique viri eruditi ante me obser-
varunt. Quare in variis praesnlum Censtantinopoti-
tanorum catalogis apud Bandurum tom. [Imperii
Orientalis a pag. 188 melius viginti anni Attico
rotunde tribuuntur.
4. Bollandus noster religioni sibi duxit, Atticum ι) 8. Attici atlectionibus. tale tulerit judicium, quod ξ
Constantinopolitanum episcopum, cujus nomen
quihusdam Graecorum Latinorumque Menologiis
inscriptum legerat, ex immemorabili cultus sui
posSessione deturbare. I-linc ad diem vttt Januarii
Acta illius ex variis antiquis scriptoribus Operose
collegit, et Commentariunt suum ita inchoavit:
ι Multi sanctum Chrysostomum acri studio impu-
gnarum, qui tamen errorem deinde suum agnove-
runt, atque omni sanctitatis laude floruerunt. In
his S. Atticus episcopus Constantinopolitanus fuit,
qui zelo immoderato et nequaquam secundum
scientiam abreptus, non adversatus tantum est-
sancto Chrysostomo, sed post Arsacium in ejus,
etiamnum superstitis, cathedram successit : quod
lebrarent, jussit, ut in orationibus memoria Joannis
haberetur, sicut aliorum dormientium episcoporum
tleri consuevit, per hoc sperans, plurimos ad Ec-
clesiam revocari. ι Caeterum auctor Historia: tri-
partite: et alii antiqui scriptores pastoralem Attici
vigilantiam, ferventem catholicae fidei zelum, muni-
licam erga pauperes misericordiam, aliasque illius
virtutes magnis laudibus extollunt, ut videri potest
in Opere nostro ad diem vut Januarii, ubi Bollane
dus Acta ipsius illustravit.
5. Nos memores propositi nostri, quo chronolo-
gicam episcoporum Constantinopolitanorum seriem Β ι testimonia sanctorum Patrum, qui et duas naturas
praecipue texendam suscepimus, omissis aliis Attici
gestis, pergimus ad ejus mortem, quam Socrates
lib. vlt, cap. 25, ita refert: ‹ Caeterum Atticus etiam
tempus obitus sui praescivit; nam cum Nicaea dis-
cessurus esset, Calliopio illius loci presbytero ita
dixit : Cura, ut ante autumnum Constantinopolim
venias, si me adhuc vivum videre cupis. Quod
cum dixisset, a veritate non aberravit : anno quippe
episcopatus sui primo et vicesimo, die sexto ldus
Octobris, abiit e vita, consulatu Theodosii undecimo,
et Valentiniani Caesaris primo. ι Hzec denotant an-
num Christi 425, et diem χ Octobris. Ex his cor-
rige errorem chronologicum Papebrochii nostri,
qui tomo lll Jun-ii, pag. 507, mortem 8. Attici obi-
ter anno 428 cunsignavit. Haud dubie Socrates
computando vicesimum primum episcopatus au-
nnm, hallucinatus est, aut error in ejus numerum
irrepsit: cum enim Atticus primis mensibus anni 406
cathedram Constantinopolitanam ascenderit, ut su-
pra dictum est, ab ineunte anno 406 usque ad
mensem Octobrem anni 425 nonnisi novenidecim
anui elllnxerant, et Atticus ante mortem nondum
vicesimum episcopatus annum absolverat, ut Ba~
ronius, Pagius, aliique viri eruditi ante me obser-
varunt. Quare in variis praesnlum Censtantinopoti-
tanorum catalogis apud Bandurum tom. [Imperii
Orientalis a pag. 188 melius viginti anni Attico
rotunde tribuuntur.
4. Bollandus noster religioni sibi duxit, Atticum ι) 8. Attici atlectionibus. tale tulerit judicium, quod ξ
Constantinopolitanum episcopum, cujus nomen
quihusdam Graecorum Latinorumque Menologiis
inscriptum legerat, ex immemorabili cultus sui
posSessione deturbare. I-linc ad diem vttt Januarii
Acta illius ex variis antiquis scriptoribus Operose
collegit, et Commentariunt suum ita inchoavit:
ι Multi sanctum Chrysostomum acri studio impu-
gnarum, qui tamen errorem deinde suum agnove-
runt, atque omni sanctitatis laude floruerunt. In
his S. Atticus episcopus Constantinopolitanus fuit,
qui zelo immoderato et nequaquam secundum
scientiam abreptus, non adversatus tantum est-
sancto Chrysostomo, sed post Arsacium in ejus,
etiamnum superstitis, cathedram successit : quod