PG 65, col. 642
mereri, reddamus. ι Quas vero conditiones Inno-
centius requisiverit , et quomodo eas exsecutioni
mandari voluerit, ipse satis declarat in epistola,
quam in eadem causa dedit ad Acacium Beroeaa epi-
scopum, ubi apud Labheum, tumo proxime citato
col. 1270, post alia sic scribit: ‹ Unde has ad prte-
Stantissimum fratrem et coepiscopum nostrum
Alexandrum reddendas tua: transmisimus unani-
mitati; videlicet ut, si omnes inimicitiae, omnis
aemulatio, tam de nomine sancti Joannis mirandi
episcopi, quam de omnibus ejusdem communionis
societatis recipias litteras , frater charissime .
modo, ut omnia qum his [ al. hic vel de Itis ]actis
lirmatassunt, apud mediatorem nostrum amabilem
Alexandum ore prOprio, ut communicautem conve-
nit, fatearis. ι Ex his lnnocentii litteris infero se—
quentia : primo, Atticum necdum quidquam fecis‘
se anno 415, quo videtur fuisse scripta prior epi—
stola, ut communionem Ecclesiae Romanae obtineret;
secundo, nullam hujus communionis spem Attico
relictam fuisse, nisi propositas ab Innocentio con-
ditiones impleret; tertio, innocentium ab adversa-
riis Chrysostomi non postulasse duntaxat, ut nomen
.saucti istius praesulis sacris tabulis inscriberent, sed
etiam contra ejus fautores omnem inimicitiam ac
aemulationem deponerent, atque haec apud Alexan-
drum, aut alium a pontifice Romano designandum,
ore proprio faterentur, ut communionis cupidos et
errori sdo renuntiantes decebat.
II. Cum igitur Atticus, teste Theodoreto, ι post
multas legationes et pacis petitiones, ι tandem in
communionem Romana) Ecclesiae receptus fuerit.
probabilissime concludo, ipsum antea oblatas ab
Innocentio conditiones omnino implevisse, adeoque
sullicientia paenitentia: iudicia dedisse; nam emi-
nentissimus Baronius in Annalibus anno Christi 408,
num. 41, ad priorem Innocentii epistolam recte ob-
servat, ‹ non solere Romanum pontilicem reddere
communicationem, nisi propositis ante impletis
causa communicatione interdici meruerant. › Si
itaque Atticus ob injustam S. Chrysostomi persec
cntionem et illegitimam cathedra: Constantinopoli-
tanae occupationem communione Ecclesiae privatus
fuerit, debuit prius exsequi omnia illa, quae ad hos
errores emendandos a Romuis pontificibus pra:-
scribebantur.
12. Neque multum refert, utrum Atticus sub
ipso Innocentio, ut aliqui volunt, an sub egregiis
illius successoribus Zosimo vel Bonifacio nomen
S. Chrysostomi diptychis inseruerit: non enim mi-
hi facile persuaderi patiar, strenuos hosce aucto-
ritatis apostolica: defensores in ea re molliores
fuisse, praesertim cum Bonifacius in epistola ad
centius requisiverit , et quomodo eas exsecutioni
mandari voluerit, ipse satis declarat in epistola,
quam in eadem causa dedit ad Acacium Beroeaa epi-
scopum, ubi apud Labheum, tumo proxime citato
col. 1270, post alia sic scribit: ‹ Unde has ad prte-
Stantissimum fratrem et coepiscopum nostrum
Alexandrum reddendas tua: transmisimus unani-
mitati; videlicet ut, si omnes inimicitiae, omnis
aemulatio, tam de nomine sancti Joannis mirandi
episcopi, quam de omnibus ejusdem communionis
societatis recipias litteras , frater charissime .
modo, ut omnia qum his [ al. hic vel de Itis ]actis
lirmatassunt, apud mediatorem nostrum amabilem
Alexandum ore prOprio, ut communicautem conve-
nit, fatearis. ι Ex his lnnocentii litteris infero se—
quentia : primo, Atticum necdum quidquam fecis‘
se anno 415, quo videtur fuisse scripta prior epi—
stola, ut communionem Ecclesiae Romanae obtineret;
secundo, nullam hujus communionis spem Attico
relictam fuisse, nisi propositas ab Innocentio con-
ditiones impleret; tertio, innocentium ab adversa-
riis Chrysostomi non postulasse duntaxat, ut nomen
.saucti istius praesulis sacris tabulis inscriberent, sed
etiam contra ejus fautores omnem inimicitiam ac
aemulationem deponerent, atque haec apud Alexan-
drum, aut alium a pontifice Romano designandum,
ore proprio faterentur, ut communionis cupidos et
errori sdo renuntiantes decebat.
II. Cum igitur Atticus, teste Theodoreto, ι post
multas legationes et pacis petitiones, ι tandem in
communionem Romana) Ecclesiae receptus fuerit.
probabilissime concludo, ipsum antea oblatas ab
Innocentio conditiones omnino implevisse, adeoque
sullicientia paenitentia: iudicia dedisse; nam emi-
nentissimus Baronius in Annalibus anno Christi 408,
num. 41, ad priorem Innocentii epistolam recte ob-
servat, ‹ non solere Romanum pontilicem reddere
communicationem, nisi propositis ante impletis
causa communicatione interdici meruerant. › Si
itaque Atticus ob injustam S. Chrysostomi persec
cntionem et illegitimam cathedra: Constantinopoli-
tanae occupationem communione Ecclesiae privatus
fuerit, debuit prius exsequi omnia illa, quae ad hos
errores emendandos a Romuis pontificibus pra:-
scribebantur.
12. Neque multum refert, utrum Atticus sub
ipso Innocentio, ut aliqui volunt, an sub egregiis
illius successoribus Zosimo vel Bonifacio nomen
S. Chrysostomi diptychis inseruerit: non enim mi-
hi facile persuaderi patiar, strenuos hosce aucto-
ritatis apostolica: defensores in ea re molliores
fuisse, praesertim cum Bonifacius in epistola ad