PG 65, col. 648
ad S. Cyrillum scribebat, dicatur secumlum hanc
Tillemontii regulam, quam probo et amplector,
iniquitatem istiusjndicii postea agnovisse, quamvis
antiqui scriptores eam notitiam clare ad posteros
non transmiserint. Secundum ea, qua: superius
diximus, forte eo tempore Atticus nondum sese om-
nino cum Romana Ecclesia reconciliaverat, quod
tamen postmodum effecit, etsi perfectam illius re-
conciliationem antiquitas diserte non expresserit.
Hand dubie prima aut praecipua pacis conditio
tur, prtcter quam secundum supra dicta Atticos ad-
huc alias implere debuit, de quibus ab ipso impletis
veteres historici non meminerunt. Caeterum dun-
taxat rogo, ut S. Cyrillus et S. Atticus juxta hanc
Tillemontianam regulam aequaliter judicentur.
25. Non video, quomodo hinc evadere possit ad-
versarius, nisicoal‘ngiat ad alteram regulam, quam
tomo Χ Monument. eccles. pag. 541 sibi aliisque
praescribit, et qna dubiam Flaviani Antiocheni sau-
ctitatcm ita vindicat : ‹ Igitur dicendum est, quod
Ecclesia Graeca antiquam traditionem secuta sit,
quando illum ι (scilicet Flavianum, de quo ibi agit)
‹ publico cultu veneratur. Quod si in ejus gestis
occurrant aliqua, quae :rgre videntur conciliati
posse cum spiritu charitalis, qui solus sanctos eflicit.
meminisse oportet, nos esse homines, nimis debili
ac tenui lumine illustratos. ut de humanis actioni-
bus earumque circumstantiis recte judicemus. ι At
nunquid hoc axioma teque favet Attico, quam Fla-
viano? Nonne etiam hic dici potest, quod Graeci
(addo quoque Latinos quosdam Martyrologos) anti-
quam traditionem secuti sint. dtnn Atticum sacris
suis Fastis inseruerunt? Verbo uno, quidquid ad-
versarius hic dixerit. nos eodem de Attico allirma-
bimus. Certe si Tillemontius traditas a se regulas
observasset, tam durum ac temerarium judicium
non tulisset dc praeclaro viro, quem antiquitas ma-
gnis exornavit laudibus, quarunt hic nonnullas in
26. Imprimis S. Cyrillus Alexandrinus in Epi-
stola ad clericos Constantinopolitanos, apud Labbeum
tomo Ill Conéiliorum, col. 585, de Nestorio ita iu~
terrogat: ‹ Nunquid atqualis vel sapientior est beato
Attico? ι leestinus papa, in litteris ad Nestorium,vi-
gilantiam S. Attici contra Pelagianos ibidem,col. 353,
sic laudat : ι Denique sanctae recordationis Atticus.
catholicae magister tidei, et vere beati Joannis etiam
ad ista successor, eos ita persecutus est pro Rege
communi, ut iis ne standi quidem illic copia praesta-
retur. Mansit nos post ejus exitum scilicitndo vel
maxima, cum successor ipsius utrum etiam in ejus
lide succederet, quaereremus, quia dilIicile est conti-
nuari, quae bona sunt; nam sibi szepe alternis viei-
Tillemontii regulam, quam probo et amplector,
iniquitatem istiusjndicii postea agnovisse, quamvis
antiqui scriptores eam notitiam clare ad posteros
non transmiserint. Secundum ea, qua: superius
diximus, forte eo tempore Atticus nondum sese om-
nino cum Romana Ecclesia reconciliaverat, quod
tamen postmodum effecit, etsi perfectam illius re-
conciliationem antiquitas diserte non expresserit.
Hand dubie prima aut praecipua pacis conditio
tur, prtcter quam secundum supra dicta Atticos ad-
huc alias implere debuit, de quibus ab ipso impletis
veteres historici non meminerunt. Caeterum dun-
taxat rogo, ut S. Cyrillus et S. Atticus juxta hanc
Tillemontianam regulam aequaliter judicentur.
25. Non video, quomodo hinc evadere possit ad-
versarius, nisicoal‘ngiat ad alteram regulam, quam
tomo Χ Monument. eccles. pag. 541 sibi aliisque
praescribit, et qna dubiam Flaviani Antiocheni sau-
ctitatcm ita vindicat : ‹ Igitur dicendum est, quod
Ecclesia Graeca antiquam traditionem secuta sit,
quando illum ι (scilicet Flavianum, de quo ibi agit)
‹ publico cultu veneratur. Quod si in ejus gestis
occurrant aliqua, quae :rgre videntur conciliati
posse cum spiritu charitalis, qui solus sanctos eflicit.
meminisse oportet, nos esse homines, nimis debili
ac tenui lumine illustratos. ut de humanis actioni-
bus earumque circumstantiis recte judicemus. ι At
nunquid hoc axioma teque favet Attico, quam Fla-
viano? Nonne etiam hic dici potest, quod Graeci
(addo quoque Latinos quosdam Martyrologos) anti-
quam traditionem secuti sint. dtnn Atticum sacris
suis Fastis inseruerunt? Verbo uno, quidquid ad-
versarius hic dixerit. nos eodem de Attico allirma-
bimus. Certe si Tillemontius traditas a se regulas
observasset, tam durum ac temerarium judicium
non tulisset dc praeclaro viro, quem antiquitas ma-
gnis exornavit laudibus, quarunt hic nonnullas in
26. Imprimis S. Cyrillus Alexandrinus in Epi-
stola ad clericos Constantinopolitanos, apud Labbeum
tomo Ill Conéiliorum, col. 585, de Nestorio ita iu~
terrogat: ‹ Nunquid atqualis vel sapientior est beato
Attico? ι leestinus papa, in litteris ad Nestorium,vi-
gilantiam S. Attici contra Pelagianos ibidem,col. 353,
sic laudat : ι Denique sanctae recordationis Atticus.
catholicae magister tidei, et vere beati Joannis etiam
ad ista successor, eos ita persecutus est pro Rege
communi, ut iis ne standi quidem illic copia praesta-
retur. Mansit nos post ejus exitum scilicitndo vel
maxima, cum successor ipsius utrum etiam in ejus
lide succederet, quaereremus, quia dilIicile est conti-
nuari, quae bona sunt; nam sibi szepe alternis viei-