PG 65, col. 79
tuo, ac tende. Atque ita fecit. Dicit ei : Adhuc
tende. Et tetendit. lterum ait : Tende. Respondit
. venator νς Si ultra mensuram tetendero, ‘rumpetur
arcus. Tum senex : Ita, inquit, etiam in Dei Opere,
si supra mensuram tetenderimus erga fratres, cito
frangentur. Opurtet igitur paululqu et aliquoties
fratribus cendescendere. His auditis venator com-
puncti'one ductus est; multumque a sene emolu-
menti ca'piens, discessit; fratres etiam confirmati,
reversi sunt in locum suum.
Η. (29) Audivit abbas Antonius de quodam ju-
niore monacho, qui in via miraculum liujnsmodi
fecerat. Cum vidisset senes quosdam iter agentes
atque defatigatos, onagris jussit ut venirent ac
portarent senes, denec pervenissent ad ‘Anloniutu.
llmc ergo senes abbati Antonio nuntiarunt. Et ait
illis: Videtur milii monachus iste navigium esse
plenum bonis; sed nescio an ad portum appellet.
Et post aliquantum temporis, ecce subito 'cwpit
abbas Antonius flere, capillos vellere, lamentari.
Dicunt ei discipuli ipsius ε Quam ob rem ploras,
abba? Respondit senex : Modo magna Ecclesiae co-
lumna cecidit. Loquebatur autem de juvene mona-
cho. Sed proficiscimini, inquit, usque ad illum, ac
videte quidnam contigerit. Abeunt ergo discipuli ;
inveniuntque monachum in matta sedentem, ac
flentem quod commiserat peccatum. lntuitus autem
senis discipulos. ait : Dicite seni, ut Deum depre-
cetur, decem solummodo dies mihi concedat, ac
spero quod satisfaciam. Sed intra quinque dics
obiit.
15. (50) Laudatus fuerata fratribus quidam mo.
naclius apud abbatem Antonium. Hi’c autem illum
cum accessisset tentavit, an ferret injuriatn : com-
pertoque quod non sulferret, ait illi : Similis es vi-
co, ‘cujus anteriora quidem exornata sunt, poste-
riora vero a prazdonibus direpta.
ili. ('51) Frater dixit abbati Antonio : Ora pro
me. Ait illi senex : Nec ego tui misereor, nec Deus,
nisi tu quoque operam navaveris, Deumque fueris
deprecatus.
17. (52) Convenerunt aliquando senes abbatem
Antonium, eratque una cum illis abbas Joseph. Et
volens senex probare eos, sermonem proposuit ex
Scriptura, cmpitque percontari a minoribus quis
esset sermo ille. Et unusquisque pro virili sua ex-
planabat. Senex autem singulis dicebat : Nondum
invenisti. Post cunctos abbati Josepbo ait : Tu,
quid sibi velle id verbi censes? Respondit : Nescio.
Excepit abbas Antonius: Omnino abbas Joseph
viam invenit, qui se nescire professus est.
³ Al. add. καὶ ἐσκανδαλίσθη. ⁸ Al. μίαν μίαν.
(29) Vit. Patr. vm, ις Climacus Gradu 15;
Schol. Μ, ad Grad. 4.
(50) Vit. Patr. nt, 88; vni, 2.
tende. Et tetendit. lterum ait : Tende. Respondit
. venator νς Si ultra mensuram tetendero, ‘rumpetur
arcus. Tum senex : Ita, inquit, etiam in Dei Opere,
si supra mensuram tetenderimus erga fratres, cito
frangentur. Opurtet igitur paululqu et aliquoties
fratribus cendescendere. His auditis venator com-
puncti'one ductus est; multumque a sene emolu-
menti ca'piens, discessit; fratres etiam confirmati,
reversi sunt in locum suum.
Η. (29) Audivit abbas Antonius de quodam ju-
niore monacho, qui in via miraculum liujnsmodi
fecerat. Cum vidisset senes quosdam iter agentes
atque defatigatos, onagris jussit ut venirent ac
portarent senes, denec pervenissent ad ‘Anloniutu.
llmc ergo senes abbati Antonio nuntiarunt. Et ait
illis: Videtur milii monachus iste navigium esse
plenum bonis; sed nescio an ad portum appellet.
Et post aliquantum temporis, ecce subito 'cwpit
abbas Antonius flere, capillos vellere, lamentari.
Dicunt ei discipuli ipsius ε Quam ob rem ploras,
abba? Respondit senex : Modo magna Ecclesiae co-
lumna cecidit. Loquebatur autem de juvene mona-
cho. Sed proficiscimini, inquit, usque ad illum, ac
videte quidnam contigerit. Abeunt ergo discipuli ;
inveniuntque monachum in matta sedentem, ac
flentem quod commiserat peccatum. lntuitus autem
senis discipulos. ait : Dicite seni, ut Deum depre-
cetur, decem solummodo dies mihi concedat, ac
spero quod satisfaciam. Sed intra quinque dics
obiit.
15. (50) Laudatus fuerata fratribus quidam mo.
naclius apud abbatem Antonium. Hi’c autem illum
cum accessisset tentavit, an ferret injuriatn : com-
pertoque quod non sulferret, ait illi : Similis es vi-
co, ‘cujus anteriora quidem exornata sunt, poste-
riora vero a prazdonibus direpta.
ili. ('51) Frater dixit abbati Antonio : Ora pro
me. Ait illi senex : Nec ego tui misereor, nec Deus,
nisi tu quoque operam navaveris, Deumque fueris
deprecatus.
17. (52) Convenerunt aliquando senes abbatem
Antonium, eratque una cum illis abbas Joseph. Et
volens senex probare eos, sermonem proposuit ex
Scriptura, cmpitque percontari a minoribus quis
esset sermo ille. Et unusquisque pro virili sua ex-
planabat. Senex autem singulis dicebat : Nondum
invenisti. Post cunctos abbati Josepbo ait : Tu,
quid sibi velle id verbi censes? Respondit : Nescio.
Excepit abbas Antonius: Omnino abbas Joseph
viam invenit, qui se nescire professus est.
³ Al. add. καὶ ἐσκανδαλίσθη. ⁸ Al. μίαν μίαν.
(29) Vit. Patr. vm, ις Climacus Gradu 15;
Schol. Μ, ad Grad. 4.
(50) Vit. Patr. nt, 88; vni, 2.