PG 65, col. 82
nerunt senem qui ipse etiam illuc proficisci vole-
bat. Fratribus autem non erat notus. Sedentes por-
ro in navi, loquebantur sermones Patrum, necnon
ex Scripturis, postea de laboribus manuum sua-
rum. At senex tacebat. Cum autem venissent ad
portum, deprehensus est etiam senex ad abbatem
Antonium proficisci. thue ad eum venerunt, ait
illis : Bonum comitatum nacti estis, hunc senem.
Dixit quoque seni : Probos fratres tecum reperisti.
abba. Tum senex : Praeclari quidem sunt; verum
aula eorum non habet januam, et quicunque vult
intrat in stabulum, ac solvit asinum. ld vero dice-
bat, quia quidquid illis in buccam veniebat, loque-
Β bantur.
19. (54) Venerunt fratres ad abbatem Antonium,
aiuntque ei :Eflare nobis verbum, quonam modo
salvi erimus? Respondit senex : Audistis Scriptus
ram. Bene vobiscum agitur. At illi exceperunt : A
te pariter audire cupimus, Pater. Tunc ad illos see
nex : Verba Evangelii sunt : Siquis te percusserit
in dexteram maxillam, prwbe illi et alteram“. Dio
cunt ei : Hac facere non possumus. Quibus senex:
Si alteram praebere non potestis, saltem una per-
cussa tolerate. Aiunt ei : Neque hoc agere vale-
mus. Dein senex : Si neque hoc valetis, nolite fe-
rire pro eo quod vapulastis. Illi : Neque id possus
mus. Dicit igitur senex discipulo suo :Para illis
parvam pultem; etenim aegrotant. [Deinde dixit
eis ε] Si hoc non potestis, neque illud vultis, quid
faciam vobis? indigetis precibus.
20. (55) Frater qui renuntiaverat smculo, et sua
pauperibus distribuerat, sibi tamen retinuerat pau-
ca, accessit ad abbatem Antonium. Quo compertu.
dixit ei senex : Si vis monachus fieri, perge ad it-
lum vicum, eme carnes, circumpone corpori tuo
nudo. sicque huc veni. Cum ergo ita fecisset fra-
ter, canes atque aves corpus ejus lacerabant. Oc-
currente autem illo ad senem, interrogavit num fc-
cisset ut ipsi consilium dederat. Et postquam is
ostendisset corpus suum dilaceratum, ait sanctus
Antonius : Qui mundo renuntiaverunt, voluntque
habere pecunias, hunc in modum a daemonibus im.
pugnati discerpuntur.
21. (56) Contigit aliquando fratri tentatio in cm-
nobio abbatis Eliaa; ac expulsus inde, abiit in mon—
tem ad abbatem Antonium. Cumque mansisset
apud eum frater per aliquod tempus, remisit illum
in ccenobium unde egressus fuerat. At monachi
ipsum intuiti, iterum ejecerunt; is vero ad abba.
tem Antonium reversus est, dixitque : Noluerunt
me suscipere, Pater. Itaque misit senex, dicens:
Navis in pelago naufragium fecit, amisitque mer-
ν. ⁷ Al. τοῖς ἀδελφοῖς. ⁸ Al. add. καὶ λέγει αὐτοῖς.
(55) Vit. Patr. ut. 08; Iv, Ι.
(56) i't‘t. l’atr. ix, l.
bat. Fratribus autem non erat notus. Sedentes por-
ro in navi, loquebantur sermones Patrum, necnon
ex Scripturis, postea de laboribus manuum sua-
rum. At senex tacebat. Cum autem venissent ad
portum, deprehensus est etiam senex ad abbatem
Antonium proficisci. thue ad eum venerunt, ait
illis : Bonum comitatum nacti estis, hunc senem.
Dixit quoque seni : Probos fratres tecum reperisti.
abba. Tum senex : Praeclari quidem sunt; verum
aula eorum non habet januam, et quicunque vult
intrat in stabulum, ac solvit asinum. ld vero dice-
bat, quia quidquid illis in buccam veniebat, loque-
Β bantur.
19. (54) Venerunt fratres ad abbatem Antonium,
aiuntque ei :Eflare nobis verbum, quonam modo
salvi erimus? Respondit senex : Audistis Scriptus
ram. Bene vobiscum agitur. At illi exceperunt : A
te pariter audire cupimus, Pater. Tunc ad illos see
nex : Verba Evangelii sunt : Siquis te percusserit
in dexteram maxillam, prwbe illi et alteram“. Dio
cunt ei : Hac facere non possumus. Quibus senex:
Si alteram praebere non potestis, saltem una per-
cussa tolerate. Aiunt ei : Neque hoc agere vale-
mus. Dein senex : Si neque hoc valetis, nolite fe-
rire pro eo quod vapulastis. Illi : Neque id possus
mus. Dicit igitur senex discipulo suo :Para illis
parvam pultem; etenim aegrotant. [Deinde dixit
eis ε] Si hoc non potestis, neque illud vultis, quid
faciam vobis? indigetis precibus.
20. (55) Frater qui renuntiaverat smculo, et sua
pauperibus distribuerat, sibi tamen retinuerat pau-
ca, accessit ad abbatem Antonium. Quo compertu.
dixit ei senex : Si vis monachus fieri, perge ad it-
lum vicum, eme carnes, circumpone corpori tuo
nudo. sicque huc veni. Cum ergo ita fecisset fra-
ter, canes atque aves corpus ejus lacerabant. Oc-
currente autem illo ad senem, interrogavit num fc-
cisset ut ipsi consilium dederat. Et postquam is
ostendisset corpus suum dilaceratum, ait sanctus
Antonius : Qui mundo renuntiaverunt, voluntque
habere pecunias, hunc in modum a daemonibus im.
pugnati discerpuntur.
21. (56) Contigit aliquando fratri tentatio in cm-
nobio abbatis Eliaa; ac expulsus inde, abiit in mon—
tem ad abbatem Antonium. Cumque mansisset
apud eum frater per aliquod tempus, remisit illum
in ccenobium unde egressus fuerat. At monachi
ipsum intuiti, iterum ejecerunt; is vero ad abba.
tem Antonium reversus est, dixitque : Noluerunt
me suscipere, Pater. Itaque misit senex, dicens:
Navis in pelago naufragium fecit, amisitque mer-
ν. ⁷ Al. τοῖς ἀδελφοῖς. ⁸ Al. add. καὶ λέγει αὐτοῖς.
(55) Vit. Patr. ut. 08; Iv, Ι.
(56) i't‘t. l’atr. ix, l.