PG 66, col. 1041
Paris. 160t, 8, non est Synesii, sed inter Τhemæstii orationes sexta Περὶ ριλανδρωπίας, ut dixi supra
cap. 44. μss. (s. vol. I, pag. 796, nn. δ). - Conf. supra ad ῇ V. et de edit. etiam Maittaire A. .,
IlI, pag. 846. Bμsε.
Scripta Sgnesii deperdita.
Προσφωνητικός αd heodosium. Εvagrius lib. , cap. 15, nisi, ut Nicephorus, xv, 55, orationem
Περὶ βαοιιλείας intellexerit, quæ non ad Τheodosium dicta, sed Arcadium, ut supra notavi.
Poemata varia, ut Κυνηγεræd, quorum meminit epist. 153,
Τragædiæ, et comædiæ, quas veterum imitatione composuisse se innuit in Dione, sub extrem.
Epistolæ quædam, ut illa ad Τheophilum Alex., cujus meminit Photius cod.αXI.
oE sX NESIO o tDAM vXTE TESTI NI.
Εæ Phait Bibliotheca, cod. αXvI.
Ἀνεγνώσθη ἐπισκόπου Κυρήνης, Συνέσιος αὐτῷ A Lecti sunt Cyrenensis episcopi, cui Synesio no-
ὄνομα· Περὶ προνοίας, Περὶ βασιιλείας, καὶ περὶ
ἄλλων τινῶν. Τὴν μὲν φράσιν ὑψηλὸς, καὶ ὄγκον
ἔχων· ἀποκλίνων δὲ καὶ πρὸς τὸ πολιτικώτερον [γρ.
ποιητικώτερον[. Ἀνεγνώσθησαν δὲ αὐτοῦ καὶ ἐπι-
στολαὶ διάφοροι χάριτος καὶ ἡδονῆς ἀποστάζουσαι,
μετὰ τῆς ἐν τοῖς νοήμασιν ἰσχύος καὶ πυκνότητος.
7ν ἐ οὗτος ἐξ Ἐλλήνων φιλοσοφίᾳ σχολάζων. Ὁν
φασι πρὸς τὸν θειασμὸν τοῦ Χριστιανισμοῦ νεύσαντα,
τὰ μὲν ἄλλα παραδέχεσθαι εὐπειθῶς· τὸν δὲ περὶ
ἀναστάσεως ( τοῦτο δὲ εἰ μὲν καὶ ἄλλολεν οὐκ οἶδα·
τέως δὲ ἀπὸ τῆς πρὸς Θεόφιλον αὐτοῦ ἐπιστολῆς ἀρι-
δήλως καταλαμβάνεται) οὐκ ἐθέλειν προσίεσθαι λό-
γον· ἀλλʼ οὖν καὶ οὕτω διακείμενον ἐμύησάν τε τὰ
ἡμέτερα, καὶ ἔτι καὶ ἀρχιερωσύνης ἡξίωσαν· πρὸς men nostris initiarunt mysteriis et ad episcopi
τὴν ἄλλην τοῦ ἀνδρὸς καλοκαγαθίαν καὶ τὸ καθαρὸν B provexerunt gradum : cum ad cæteram vii pro-
ἀφορῶντες τοῦ βίου· καὶ ὅτι οὐκ ἂν οὕτω βιοὺς ἄν- bitatem, ac vitæ sinceritatem respicerent; tum
θρωπος τὸ τῆς ἀναστάσεως οὐκ ἐλλαμφθείη φέγγος. quod fieri non posset ut, qui sic vitam insti -
Καὶ τῆς ἐλπίδος οὐκ ἐψεύσθησαν. ᾷστα γὰρ αὐτῷ, tuisset, non et resurrectionis luce collustraretur.
ἐπεὶ ἀρχιεράτευσε, καὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως εἰς πίστιν Nec spes eos fefellit. Nam nullo negotio simul at-
ἀποκατέστη δόγμα. Ἐκεκόσμει δὲ Κυρήνην, ὅτε que factus est episcopus, resurrectionis dogmati
Θεόφιλος Ἀλεξανδρείας ἐπεστάτει.
pore Τheophilus Alexandriæ præsidebat.
Eæ libro I, c. I5, Evagrii ScAolastici.
Ταῦτά μοι κομψῶς ὡς δυνατὸν πονουμένῳ. φέρε Hæc mihi quanta fieri potest elegantia concin-
καὶ Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος εἰς μέσον ἡκέτω, τῇ oἰ- nanti age et Synesius ille Cyrenensis prodeat in
κείᾳ μνήμῃ κοσμήσων τὴν διάλεξιν. Οὗτος ὁ Συνέσιος medium ut commemoratione sui orationi huic or-
ἦν μὲν τὰ ἄλλα πάντα λόγιος· φιλοσοφίαν δὲ οὕτως. namentum afferat. Syesius iste cum cæteris do-
ἐς τὸ ἀκρότατον ἐξήσκησεν, ὡς καὶ παρὰ Χριστιανῶν ʼ ctrinis apprime fuit eruditus; tum in philosophia
θαυμασθῆναι τῶν μὴ προσπαθείᾳ, ἢ ἀντιπαθείᾳ κρι-
νόντων τὰ ὀρώμενα. Πείθουσι δʼ οὖν αὐτὸν τῆς σω-
τηριώδους παλιγγενεσίας ἀξιωθῆναι, καὶ τὸν ζυγὸν
τῆς ἱερωσύνης ὑπελθεῖν, οὕπω τὸν λόγον τῆς ἀνα-
στάσεως παραδεχόμενον, οὐδὲ δοξάζειν ἐθέλοντα, εὐ-
θυβόλως εὖ μάλα στοχασάμενοι, ὡς ταῖς ἄλλαις τάν-
δρὸς ἀρεταῖς ἔψεται καὶ ταῦτα, τῆς θείας χάριτος
μηδὲν ἐλλιπὲς ἔχειν ἀνεχομένης· καὶ οὐκ ἐψεύσθη-
σαντῆς ἐλπίδος.Οἶοςγὰρ καὶὅσοςγέγονε,τεκμηριοῦσι
μὲν αἱ κομψῶς αὐτῷ καὶ λογίως μετὰ τὴνἱερωσύνην
πεποιημέναι ἐπιστολαί· ὅ τε πρὸς αὐτὸν τὸν Θεοδό.-
cap. 44. μss. (s. vol. I, pag. 796, nn. δ). - Conf. supra ad ῇ V. et de edit. etiam Maittaire A. .,
IlI, pag. 846. Bμsε.
Scripta Sgnesii deperdita.
Προσφωνητικός αd heodosium. Εvagrius lib. , cap. 15, nisi, ut Nicephorus, xv, 55, orationem
Περὶ βαοιιλείας intellexerit, quæ non ad Τheodosium dicta, sed Arcadium, ut supra notavi.
Poemata varia, ut Κυνηγεræd, quorum meminit epist. 153,
Τragædiæ, et comædiæ, quas veterum imitatione composuisse se innuit in Dione, sub extrem.
Epistolæ quædam, ut illa ad Τheophilum Alex., cujus meminit Photius cod.αXI.
oE sX NESIO o tDAM vXTE TESTI NI.
Εæ Phait Bibliotheca, cod. αXvI.
Ἀνεγνώσθη ἐπισκόπου Κυρήνης, Συνέσιος αὐτῷ A Lecti sunt Cyrenensis episcopi, cui Synesio no-
ὄνομα· Περὶ προνοίας, Περὶ βασιιλείας, καὶ περὶ
ἄλλων τινῶν. Τὴν μὲν φράσιν ὑψηλὸς, καὶ ὄγκον
ἔχων· ἀποκλίνων δὲ καὶ πρὸς τὸ πολιτικώτερον [γρ.
ποιητικώτερον[. Ἀνεγνώσθησαν δὲ αὐτοῦ καὶ ἐπι-
στολαὶ διάφοροι χάριτος καὶ ἡδονῆς ἀποστάζουσαι,
μετὰ τῆς ἐν τοῖς νοήμασιν ἰσχύος καὶ πυκνότητος.
7ν ἐ οὗτος ἐξ Ἐλλήνων φιλοσοφίᾳ σχολάζων. Ὁν
φασι πρὸς τὸν θειασμὸν τοῦ Χριστιανισμοῦ νεύσαντα,
τὰ μὲν ἄλλα παραδέχεσθαι εὐπειθῶς· τὸν δὲ περὶ
ἀναστάσεως ( τοῦτο δὲ εἰ μὲν καὶ ἄλλολεν οὐκ οἶδα·
τέως δὲ ἀπὸ τῆς πρὸς Θεόφιλον αὐτοῦ ἐπιστολῆς ἀρι-
δήλως καταλαμβάνεται) οὐκ ἐθέλειν προσίεσθαι λό-
γον· ἀλλʼ οὖν καὶ οὕτω διακείμενον ἐμύησάν τε τὰ
ἡμέτερα, καὶ ἔτι καὶ ἀρχιερωσύνης ἡξίωσαν· πρὸς men nostris initiarunt mysteriis et ad episcopi
τὴν ἄλλην τοῦ ἀνδρὸς καλοκαγαθίαν καὶ τὸ καθαρὸν B provexerunt gradum : cum ad cæteram vii pro-
ἀφορῶντες τοῦ βίου· καὶ ὅτι οὐκ ἂν οὕτω βιοὺς ἄν- bitatem, ac vitæ sinceritatem respicerent; tum
θρωπος τὸ τῆς ἀναστάσεως οὐκ ἐλλαμφθείη φέγγος. quod fieri non posset ut, qui sic vitam insti -
Καὶ τῆς ἐλπίδος οὐκ ἐψεύσθησαν. ᾷστα γὰρ αὐτῷ, tuisset, non et resurrectionis luce collustraretur.
ἐπεὶ ἀρχιεράτευσε, καὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως εἰς πίστιν Nec spes eos fefellit. Nam nullo negotio simul at-
ἀποκατέστη δόγμα. Ἐκεκόσμει δὲ Κυρήνην, ὅτε que factus est episcopus, resurrectionis dogmati
Θεόφιλος Ἀλεξανδρείας ἐπεστάτει.
pore Τheophilus Alexandriæ præsidebat.
Eæ libro I, c. I5, Evagrii ScAolastici.
Ταῦτά μοι κομψῶς ὡς δυνατὸν πονουμένῳ. φέρε Hæc mihi quanta fieri potest elegantia concin-
καὶ Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος εἰς μέσον ἡκέτω, τῇ oἰ- nanti age et Synesius ille Cyrenensis prodeat in
κείᾳ μνήμῃ κοσμήσων τὴν διάλεξιν. Οὗτος ὁ Συνέσιος medium ut commemoratione sui orationi huic or-
ἦν μὲν τὰ ἄλλα πάντα λόγιος· φιλοσοφίαν δὲ οὕτως. namentum afferat. Syesius iste cum cæteris do-
ἐς τὸ ἀκρότατον ἐξήσκησεν, ὡς καὶ παρὰ Χριστιανῶν ʼ ctrinis apprime fuit eruditus; tum in philosophia
θαυμασθῆναι τῶν μὴ προσπαθείᾳ, ἢ ἀντιπαθείᾳ κρι-
νόντων τὰ ὀρώμενα. Πείθουσι δʼ οὖν αὐτὸν τῆς σω-
τηριώδους παλιγγενεσίας ἀξιωθῆναι, καὶ τὸν ζυγὸν
τῆς ἱερωσύνης ὑπελθεῖν, οὕπω τὸν λόγον τῆς ἀνα-
στάσεως παραδεχόμενον, οὐδὲ δοξάζειν ἐθέλοντα, εὐ-
θυβόλως εὖ μάλα στοχασάμενοι, ὡς ταῖς ἄλλαις τάν-
δρὸς ἀρεταῖς ἔψεται καὶ ταῦτα, τῆς θείας χάριτος
μηδὲν ἐλλιπὲς ἔχειν ἀνεχομένης· καὶ οὐκ ἐψεύσθη-
σαντῆς ἐλπίδος.Οἶοςγὰρ καὶὅσοςγέγονε,τεκμηριοῦσι
μὲν αἱ κομψῶς αὐτῷ καὶ λογίως μετὰ τὴνἱερωσύνην
πεποιημέναι ἐπιστολαί· ὅ τε πρὸς αὐτὸν τὸν Θεοδό.-