PG 66, col. 1043
sNESpS EToLEMAInIs EISCoPPόs.
scriptæ post susceptum episcopatum epistolæ : στῶν φέρεται πόνων.
tum oratio, qua Τheodosium allocutus est, ac
reliquæ ipsius præstantissia æ lucubrationes.
æ Suida.
Svnesius episcopus e Ptolemaide Pentapolis,
quæ est in Lihya, oppido, philosophusfuit ex epi-
scoporum ordine. Scripsit varii generis libros
grammaticos, et philosoghicos, necnon orationes
ad imperatorem habitas, et panegyricas, aut ad
pompam factas: Encomium calvitii, et De Propi-
demia librum egregium Græco stylo. Τum alia
pplurima diversi generis volumina conscripsit, at-
queinsuper admirabiles illas Epistolas.
Sgnesii historia eæ Prato spirituusli, cap. I95.
Cum Alexandriæ essemus, LLeontius Apamiensis,
sir religiosus ac fidelissimus, venit ex Pentapoli :
multis enim jam annis Cyrene moratus fuerat. Ve-
nlt autem diebus Eulogii, sanci Alexandrini pa-
riarchæ, ejusdem Cyrenensis urbis futurus epi-
scopus. Cumque in familiari colloquio essemus,
narravit nobis dicens: uit temporibus Τheophili
beatissimi patriarchæ Alexandrini, Cyrene episco-
pus Synesius philosophus. Qui cum venisset Cyre-
nem, reperit illic philosophum quemdam, Eva-
grium nomine, qui sodalis suus in studiis libera-
Ibus fuerst, amicum sibi charissimum, sed reli-
gione gentilem, et culturæ idolorum maxime dedi-
tum. Eum episcopus Synesius ab idololatria trans-
ferre ad culturam Christi satagebat, curamqne
ingentem ejus rei ipsi assumpserat, pro charitate,
quam erga ipsum a principio habuerat. Ie vero
minime id patiebatur, neque illius doctrinam ad-
mittere volebat. Episcopus tamen præ nimio ad
illum amore, ne sic quidem tædio victus desiste-
bat diebus illum singulis hortari et instruere, ac
inducere, ut Christo crederet, ipsiusque sacra-
menta susciperet. Cumque illi quotidie ista monita
dare persisteret, dixit ad eum semd philosophus :
« Vere, mi domsine episcope, cum cæteris, quæ
mlhi displicent in Christianis, hoc est, quod con-
sumumationem sæculi istius futuram dicunt, et post
consummationem, omnes, qui ab initio sæculi fue-
runt, homines, in isto corpore resurrecturos, car-
nemque hanc incorruptibilem recepturos et immor-
tlem, atque ita in perpetuum victuros, sicque, eo-
rum quæin corpore gesserunt, præmia percepturos:
eum etiam, qui miseretur pauperis,lenerare Deo, et
qui dispergit in pauperes et inopes, in cœlo sibi
thesauros reponere, et centuplicata, quæ erogave-
rit, in regeneratione cum æterna vita a Christo
csse reddenda. Quæ omnia cum dicuntur, dece-
ptio,et irtisio, etfabula mihi videntur. » Episcopus
autem Synesius asseverabat omnia Christianorum
vera esse, nihilque omunino habere faisum, vel ve-
ritati contrarium, idque multis documentis assere-
bat, st persuadere illi nitebatur. Post multum vere
(a) Desunt quædam in Græco quæ ex Latino supplenda.
scriptæ post susceptum episcopatum epistolæ : στῶν φέρεται πόνων.
tum oratio, qua Τheodosium allocutus est, ac
reliquæ ipsius præstantissia æ lucubrationes.
æ Suida.
Svnesius episcopus e Ptolemaide Pentapolis,
quæ est in Lihya, oppido, philosophusfuit ex epi-
scoporum ordine. Scripsit varii generis libros
grammaticos, et philosoghicos, necnon orationes
ad imperatorem habitas, et panegyricas, aut ad
pompam factas: Encomium calvitii, et De Propi-
demia librum egregium Græco stylo. Τum alia
pplurima diversi generis volumina conscripsit, at-
queinsuper admirabiles illas Epistolas.
Sgnesii historia eæ Prato spirituusli, cap. I95.
Cum Alexandriæ essemus, LLeontius Apamiensis,
sir religiosus ac fidelissimus, venit ex Pentapoli :
multis enim jam annis Cyrene moratus fuerat. Ve-
nlt autem diebus Eulogii, sanci Alexandrini pa-
riarchæ, ejusdem Cyrenensis urbis futurus epi-
scopus. Cumque in familiari colloquio essemus,
narravit nobis dicens: uit temporibus Τheophili
beatissimi patriarchæ Alexandrini, Cyrene episco-
pus Synesius philosophus. Qui cum venisset Cyre-
nem, reperit illic philosophum quemdam, Eva-
grium nomine, qui sodalis suus in studiis libera-
Ibus fuerst, amicum sibi charissimum, sed reli-
gione gentilem, et culturæ idolorum maxime dedi-
tum. Eum episcopus Synesius ab idololatria trans-
ferre ad culturam Christi satagebat, curamqne
ingentem ejus rei ipsi assumpserat, pro charitate,
quam erga ipsum a principio habuerat. Ie vero
minime id patiebatur, neque illius doctrinam ad-
mittere volebat. Episcopus tamen præ nimio ad
illum amore, ne sic quidem tædio victus desiste-
bat diebus illum singulis hortari et instruere, ac
inducere, ut Christo crederet, ipsiusque sacra-
menta susciperet. Cumque illi quotidie ista monita
dare persisteret, dixit ad eum semd philosophus :
« Vere, mi domsine episcope, cum cæteris, quæ
mlhi displicent in Christianis, hoc est, quod con-
sumumationem sæculi istius futuram dicunt, et post
consummationem, omnes, qui ab initio sæculi fue-
runt, homines, in isto corpore resurrecturos, car-
nemque hanc incorruptibilem recepturos et immor-
tlem, atque ita in perpetuum victuros, sicque, eo-
rum quæin corpore gesserunt, præmia percepturos:
eum etiam, qui miseretur pauperis,lenerare Deo, et
qui dispergit in pauperes et inopes, in cœlo sibi
thesauros reponere, et centuplicata, quæ erogave-
rit, in regeneratione cum æterna vita a Christo
csse reddenda. Quæ omnia cum dicuntur, dece-
ptio,et irtisio, etfabula mihi videntur. » Episcopus
autem Synesius asseverabat omnia Christianorum
vera esse, nihilque omunino habere faisum, vel ve-
ritati contrarium, idque multis documentis assere-
bat, st persuadere illi nitebatur. Post multum vere
(a) Desunt quædam in Græco quæ ex Latino supplenda.