PG 66, col. 1618
dine annes 55 exegisset, æræ tandem vulgasis 449, vitæ suæ cursum feliciter consummavit. Ejus
memoriam recolunt Grcæci die 8 Maii, Latin vero 19 Julii. Quc autem in eremo præclare gessit ac doeupt
sanctus abbas, studiose collegit litterisque mandavit beatus Τheodorus Studita, ejusque lucubrationens
III, Græca pariter ac Romana sapientia ftiese admirandum magnum Arsenium, testatur idem qui
ejus acta in litteras retulit Studita (n), Ἐλληνικῇ τε καὶ ωμαῖκῇ σοφίᾳ θαυμαζόμενος. Neque aliter hpo-
phthegmata Patrum, ut superius vidimus. Quin etiam, si Nicephoro fides (o), « libros quoque complures
ille beatus senex reliquisse traditur, quos historia quæ de eo est, refert : » καὶ λόγους πλείστους κατα-
λελοιπὼς, ος ἡ κατʼ αὐτὸν ἱστορία διέξεισιν. Verum una tantum ad nos pervenit Magni Arsenil doctrinα
et exhortatio ad monachos, ut videtur, quam primus publici juris fecit Combelisius (p), mutta majastata
et claritane, breri adeo serborum romplexru, exrpressam. Ita quidem de hujusmodi opusculo censet doctus
editor (q); ejusque sententiæ suhscribit Guillelmns Caveus (r). Huic autem Arsenianæ Doctrinæ, magui
sane facien dæ, quæ præteres de ilius sancti abbatis gestis dictisque habentur in Apophthegmatis Pa-
trum Coteterianis ac Possinianis, adjccimus. Quod superest, admonendum putamuus, de nostro beatis-
simo sene tria tetrasticha, et digna quidem quæ legantur, contexuisse Joaunem Geometram ts), suutqto
(q) Id. ibid. pag. 5I3, el. 1.
.paα.279.
(r) Cuν. His. tier., to.I
(s) Joan. Grom. Parad. Τetrast. in Bibt. PP,
TOr Ο XIO Δ - aNIOr
Ο vς ς
ΔtΔΛΣΚΑΔtA ΚAI HAAΠώααιο-
ηφφγης
MM A6 NI s A NCC TI0ὺ. A R S NII
τ ῃ;
τ
pOCTIN8Α ἀ AXIHOIA I0.
S s rr
I, Fratres ac Patres, quidquid tandem aliquis
negotii aggrediatur, ratio aliqua finisque proprius
præeat necesse est, quo se operi accingat. Rstio-
nem vero ac causam, cur a sæcslo fugam nohis
ineundam duximus , nullam aliama diserimus,
quam ut animum emundantes, quæ huic eomes
est emundationi, salutem consequamuur. Adhibendn
igitur nobis pro virili diligentis, ut nos ipsos
emundemus, præsertim vero interioreς hominem,
penes quem et gravior incumbit belli moles, et vi-
ctoria difficilior est. Sunt enim multi, qui emun-
dandis carnalibus sordibus, ac peccato quod opete
præstatur, eliminando, continentiæ plurimum ex-
hibuerunt, jejuniaque et vigilias adhibuerunt, ac
reliquis strenue corporis alictationibus functi
sunt; ad animi antems sordes quod attinet, perfe-
ctamque emundstionem, nihil aut parum quid ad-
modum curaverunt; quanquam non in eo nohis
sita prolessio est, ut carnis duntaxat,sed ut etiam
memoriam recolunt Grcæci die 8 Maii, Latin vero 19 Julii. Quc autem in eremo præclare gessit ac doeupt
sanctus abbas, studiose collegit litterisque mandavit beatus Τheodorus Studita, ejusque lucubrationens
III, Græca pariter ac Romana sapientia ftiese admirandum magnum Arsenium, testatur idem qui
ejus acta in litteras retulit Studita (n), Ἐλληνικῇ τε καὶ ωμαῖκῇ σοφίᾳ θαυμαζόμενος. Neque aliter hpo-
phthegmata Patrum, ut superius vidimus. Quin etiam, si Nicephoro fides (o), « libros quoque complures
ille beatus senex reliquisse traditur, quos historia quæ de eo est, refert : » καὶ λόγους πλείστους κατα-
λελοιπὼς, ος ἡ κατʼ αὐτὸν ἱστορία διέξεισιν. Verum una tantum ad nos pervenit Magni Arsenil doctrinα
et exhortatio ad monachos, ut videtur, quam primus publici juris fecit Combelisius (p), mutta majastata
et claritane, breri adeo serborum romplexru, exrpressam. Ita quidem de hujusmodi opusculo censet doctus
editor (q); ejusque sententiæ suhscribit Guillelmns Caveus (r). Huic autem Arsenianæ Doctrinæ, magui
sane facien dæ, quæ præteres de ilius sancti abbatis gestis dictisque habentur in Apophthegmatis Pa-
trum Coteterianis ac Possinianis, adjccimus. Quod superest, admonendum putamuus, de nostro beatis-
simo sene tria tetrasticha, et digna quidem quæ legantur, contexuisse Joaunem Geometram ts), suutqto
(q) Id. ibid. pag. 5I3, el. 1.
.paα.279.
(r) Cuν. His. tier., to.I
(s) Joan. Grom. Parad. Τetrast. in Bibt. PP,
TOr Ο XIO Δ - aNIOr
Ο vς ς
ΔtΔΛΣΚΑΔtA ΚAI HAAΠώααιο-
ηφφγης
MM A6 NI s A NCC TI0ὺ. A R S NII
τ ῃ;
τ
pOCTIN8Α ἀ AXIHOIA I0.
S s rr
I, Fratres ac Patres, quidquid tandem aliquis
negotii aggrediatur, ratio aliqua finisque proprius
præeat necesse est, quo se operi accingat. Rstio-
nem vero ac causam, cur a sæcslo fugam nohis
ineundam duximus , nullam aliama diserimus,
quam ut animum emundantes, quæ huic eomes
est emundationi, salutem consequamuur. Adhibendn
igitur nobis pro virili diligentis, ut nos ipsos
emundemus, præsertim vero interioreς hominem,
penes quem et gravior incumbit belli moles, et vi-
ctoria difficilior est. Sunt enim multi, qui emun-
dandis carnalibus sordibus, ac peccato quod opete
præstatur, eliminando, continentiæ plurimum ex-
hibuerunt, jejuniaque et vigilias adhibuerunt, ac
reliquis strenue corporis alictationibus functi
sunt; ad animi antems sordes quod attinet, perfe-
ctamque emundstionem, nihil aut parum quid ad-
modum curaverunt; quanquam non in eo nohis
sita prolessio est, ut carnis duntaxat,sed ut etiam