PG 66, col. 741
ὕδατι τὴν οἰκείαν πληροῦντος ἐνέργειαν. 'O Θεὸς γὰρ
καὶ Πνεῦμα υἱοθεσίας λέγεται, οὐχ ὕδωρ, ἐπειδὴ τού-
του τῇ δυνάμει τὴν ἀναγέννησιν δεχόμεθα· τούτου γε
ἓνεκα καὶ ὲν τῷ βαπτίσματι τὸ μὲν Πνεῦμα μετὰ
Πατρδς καὶ Υίοῦ ὀνομάζομεν, τοῦ δὲ ὕδατος οὐ με·
μνήμεθα· ὡς φαίνεσθαι, ὅτι τὸ μὲν σύμϐολον καὶ
χρείας τινὸς ἕνεκεν παραλαμϐάνεται, τὺ δὲ ὡς ἐνερ-
γοῦν μετὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ὲπικαλούμεθα, ἐπεὶ καὶ ό
⁸ Κύριος πρὸς τὸ , Δύναται είς τὴν κοιλίαν τῆς μη-
’ τρὶς εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι, τὸ ἐξ ὕδατός τε
καὶ Πνεῦματος ἀντέταξεν. Ὥσπερ ἐπὶ τῆς φυσικῆς
γεννήσεως ἠ κοιλία τὸ φυσικὸν ὲργαστήριόν ἐστι, ὲν
ᾧ τὸ τικτόμενον ἀποτελεῖται θείᾳ δυνάμει, ἢ (‘2)
κατὰ τὸν ἄνωθεν ὅρον αὐτὸ διαπλάττει* οὕτω καὶ tv-
ταῦθα τὸ ὕδωρ ὲν τάξει τῆς μητρὸς λαμϐάνεται. τὸ
δὲ Πνεῦμα ὲν τάξει τοῦ διαπλάττοντος Δεσπότου.
Στίχ. κα’. -- Καλῶς (5) εἶπεν* '0 τὰ φαῦλα
πράσσων· καὶ, '0 ποιῶν τὴν ἀλήθεια) ο οὔτε, ’0
πράξας, εἰπὼν, οὔτε, '0 ποιήσας. Ἐγχωρεῖ γὰρ καὶ
τὸν ποιήσαντα τὸ κακὸν ἀποστῆναι μὲν τῆς κακίας,
ἰδεῖν δὲ πρὸς τὸ καλὸν, καὶ τὸν τῇ ἀληθείᾳ χαίρειν
ἐπαγγελλόμενον νεῦσαί ποτε πρὸς τὸ χεῖρον. Διὸ εἴ·
πεν τὸ πράσσων καὶ⁵ τὸ ποιῶν· οὔτε γὰρ ἔνεστι
περὶ τὴν κακίαν διακείμενον χαίρειν τῷ καλῷ, καὶ ό
τῆς ἀληθείας ἐραστὴς πὰντως ἐστὶ τῶν καλῶν ἐπι-
θυ μητής.
Στῖχ. κδ’. -Ὅλα (4) ταῦτα πρότε ρα γεγονότα τῆς τοῦ
Βαπτιστοῦ καθείρξεως τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν, εὐθὺ
μετὰ [τὸ] τοῦ Κυρίου βάπτισμα, καὶ τοὺς διαϐόλου πει-
ρασμοὺς, Ματθαίου μὲν εἰπόντος’ Ἀκούσας ὅτι Ἰωάν-
νης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας εἰς
τὴν Γαλιλαίαν· εὔδηλον μέντοι ὅτι καὶ Λουκᾶς
τὴν αὐτὴν ἐκείνοις ἀκολουθίαν ἐζήλωσεν τῆς διδα-
σκαλίας ὡς φαίνεσθαι ὅτι δεῖ καταλ[ε]ιπόντων ἐκείο
νων τὰ πρὸ τῆς Ἰωάννου καθείρξεως ὑπὸ τοῦ Κυρίου
γεγονότα , ταῦτα μάλιστα αὐτὸς ἐφρόντισεν. Ei δέ
τις λέγοι, Καὶ⁸ μὴν ὁ Ματθαῖος εἰπὼν βεϐαπτίσθαι
τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐπ’ αὑτὸν καταϐεϐηκέ-
ναιξ παραχρῆμα ἐπιφέρει, Τότε ἐκϐάλλει τό Πνεῦμα
αὑτὸν εις τὴν ἔρημον , λεκτέον ὡς ἡ τότε λέ-
Et; οὐκ ἀεὶ τὸ παραχρῆμα σημαίνει, ἀλλ’ ἐσθ’ ὅτε
καὶ τὰ μετὰ πολὺν χρόνον συμϐησόμενα ο ὡς τὸ,
Τότε ol ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν , ὥσπερ καὶ
τὸ εὐθύς.
ὲτεροδόξῳ δι’ ἔχθραν τὺ ὕδωρ δοῦναι παραιτήσατο.
ἀλλ’ ὡς μέλλοντα τὸν ἐξ ἀρχαίου κείμενον αὐτῴ νό-
[μι]μον παραϐῆναι ὑπ’ ἀνάγκης ὑπομνῆσαι βουλομένη.
(ξ) ςοτᾱ. cat. p. .88.
αὓὲξῖ Cat. omissa 'v. ἦ praebet deinde'aO-cai pro
καὶ Πνεῦμα υἱοθεσίας λέγεται, οὐχ ὕδωρ, ἐπειδὴ τού-
του τῇ δυνάμει τὴν ἀναγέννησιν δεχόμεθα· τούτου γε
ἓνεκα καὶ ὲν τῷ βαπτίσματι τὸ μὲν Πνεῦμα μετὰ
Πατρδς καὶ Υίοῦ ὀνομάζομεν, τοῦ δὲ ὕδατος οὐ με·
μνήμεθα· ὡς φαίνεσθαι, ὅτι τὸ μὲν σύμϐολον καὶ
χρείας τινὸς ἕνεκεν παραλαμϐάνεται, τὺ δὲ ὡς ἐνερ-
γοῦν μετὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ὲπικαλούμεθα, ἐπεὶ καὶ ό
⁸ Κύριος πρὸς τὸ , Δύναται είς τὴν κοιλίαν τῆς μη-
’ τρὶς εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι, τὸ ἐξ ὕδατός τε
καὶ Πνεῦματος ἀντέταξεν. Ὥσπερ ἐπὶ τῆς φυσικῆς
γεννήσεως ἠ κοιλία τὸ φυσικὸν ὲργαστήριόν ἐστι, ὲν
ᾧ τὸ τικτόμενον ἀποτελεῖται θείᾳ δυνάμει, ἢ (‘2)
κατὰ τὸν ἄνωθεν ὅρον αὐτὸ διαπλάττει* οὕτω καὶ tv-
ταῦθα τὸ ὕδωρ ὲν τάξει τῆς μητρὸς λαμϐάνεται. τὸ
δὲ Πνεῦμα ὲν τάξει τοῦ διαπλάττοντος Δεσπότου.
Στίχ. κα’. -- Καλῶς (5) εἶπεν* '0 τὰ φαῦλα
πράσσων· καὶ, '0 ποιῶν τὴν ἀλήθεια) ο οὔτε, ’0
πράξας, εἰπὼν, οὔτε, '0 ποιήσας. Ἐγχωρεῖ γὰρ καὶ
τὸν ποιήσαντα τὸ κακὸν ἀποστῆναι μὲν τῆς κακίας,
ἰδεῖν δὲ πρὸς τὸ καλὸν, καὶ τὸν τῇ ἀληθείᾳ χαίρειν
ἐπαγγελλόμενον νεῦσαί ποτε πρὸς τὸ χεῖρον. Διὸ εἴ·
πεν τὸ πράσσων καὶ⁵ τὸ ποιῶν· οὔτε γὰρ ἔνεστι
περὶ τὴν κακίαν διακείμενον χαίρειν τῷ καλῷ, καὶ ό
τῆς ἀληθείας ἐραστὴς πὰντως ἐστὶ τῶν καλῶν ἐπι-
θυ μητής.
Στῖχ. κδ’. -Ὅλα (4) ταῦτα πρότε ρα γεγονότα τῆς τοῦ
Βαπτιστοῦ καθείρξεως τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν, εὐθὺ
μετὰ [τὸ] τοῦ Κυρίου βάπτισμα, καὶ τοὺς διαϐόλου πει-
ρασμοὺς, Ματθαίου μὲν εἰπόντος’ Ἀκούσας ὅτι Ἰωάν-
νης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας εἰς
τὴν Γαλιλαίαν· εὔδηλον μέντοι ὅτι καὶ Λουκᾶς
τὴν αὐτὴν ἐκείνοις ἀκολουθίαν ἐζήλωσεν τῆς διδα-
σκαλίας ὡς φαίνεσθαι ὅτι δεῖ καταλ[ε]ιπόντων ἐκείο
νων τὰ πρὸ τῆς Ἰωάννου καθείρξεως ὑπὸ τοῦ Κυρίου
γεγονότα , ταῦτα μάλιστα αὐτὸς ἐφρόντισεν. Ei δέ
τις λέγοι, Καὶ⁸ μὴν ὁ Ματθαῖος εἰπὼν βεϐαπτίσθαι
τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐπ’ αὑτὸν καταϐεϐηκέ-
ναιξ παραχρῆμα ἐπιφέρει, Τότε ἐκϐάλλει τό Πνεῦμα
αὑτὸν εις τὴν ἔρημον , λεκτέον ὡς ἡ τότε λέ-
Et; οὐκ ἀεὶ τὸ παραχρῆμα σημαίνει, ἀλλ’ ἐσθ’ ὅτε
καὶ τὰ μετὰ πολὺν χρόνον συμϐησόμενα ο ὡς τὸ,
Τότε ol ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν , ὥσπερ καὶ
τὸ εὐθύς.
ὲτεροδόξῳ δι’ ἔχθραν τὺ ὕδωρ δοῦναι παραιτήσατο.
ἀλλ’ ὡς μέλλοντα τὸν ἐξ ἀρχαίου κείμενον αὐτῴ νό-
[μι]μον παραϐῆναι ὑπ’ ἀνάγκης ὑπομνῆσαι βουλομένη.
(ξ) ςοτᾱ. cat. p. .88.
αὓὲξῖ Cat. omissa 'v. ἦ praebet deinde'aO-cai pro