PG 66, col. 746
CAP. Vl.
Vrsas. 5. —— Ascendit in montem, ut nos doceret,
eum qui Deo maxime appropinquare velit, tumul-
tum omnem evitare, ac locum tempusque ab eo
liberum quaerere debere.
Vens. 5. — Quare non ascendit ad festum, sed,
cum omnes Jerusalem concurrunt, ipse in Galilaeam
vadit? Uno verbo legem dissolvit, ex pravitate
Judaica occasionem capiens. Tempus autem desi—
gnat evangelista quo miraculum patraturus erat,
ut notum esset paulo ante festum patratum fuisse,
fidemque faceret dicendis. Cum sublct'asset ergo
oculos Iesus, et vidisset quia multitudo "taminia re-
uinex his nunquam otiose cum discipulis suis
sedisse ostendit, sed semper de aliquo aecumte
apud illos disserentem, sernetipsutnque recolliget:-
tem, humilitatem atque ad illos descensum inira.-
biliter probasse. Sedebant ergo simul aspicientes;
deinde cum sublevasset oculos videt turbant, et
reliqua.
Vsus. 6. -—Etsi uni tantum loqui Dominus video
retur, communemf tamen de omnium indigentia
sermonem instituit. lnterrogationis autem modum
simul explicans evangelista, subiungit: Hoc autem
dicebat tentans eum , id est probans, ac si dicat.
probatutn reddens. Nam cum primum animi
penderet, ac deinde quod inopinato (lebat mira-
culum videret, edoctus fuit totum Deo semper
committendum, nec unquam propter penuriam
animo delleiendum esse.
Vens. 9. -- llaec utique dixit, ne eam, in qua re-
ipsa versabantur, penuriam celare videretur. Nam
ista tantae multitudini quasi nihil esse, et vere
dixit, nec aliter res se habebat.
Vsus. l2. — Colligite qua: superaverunt frag-
menta. lloc quidem dicere visus est, ut benevole
illos fragmenta colligere iuberet; rem_ vero totam
ita dispensavit, ut quo plures copiosius reficeren-
tur, eo magis tanti miraculi memores forent , vel
ut etiam alii ejus facti participes redderentur.
Gratiae siquidem ubertas in illa ciborum redundan-
tia, multitudini apparebat, Christumque quidlibet
pro placito gerere. Tot fragmenta superesse per-
misit , non propter ostentationem , absit, sed ne
quis putaret opus in specie tantum factum esse.
Vsus. 29. —-— lloc ait Dominus quod mysterii
nomen captum eorum excedere non ignoraret : erat
enim cibus spiritalis. Quare non illico intulit expli-
cationem, sed commodum tenuit orationis cursum.
Nam tides, inquit, in me , viam vobis sternet ad
(ὕ) Cat., γὰρ τό. ν.
6) (ἶόιτόζςίίι. p. 1⁸⁷6.
6) (10rd. cal. p. 1'76.
Ξῖ) Catena (Iram, p. “245, εἰς ἑτέρους.
(8) C(ll’tl. cat. UH.
(‘9) C. (le, p. QlS, omittit ἦν et mox τῇ.
,24
Vrsas. 5. —— Ascendit in montem, ut nos doceret,
eum qui Deo maxime appropinquare velit, tumul-
tum omnem evitare, ac locum tempusque ab eo
liberum quaerere debere.
Vens. 5. — Quare non ascendit ad festum, sed,
cum omnes Jerusalem concurrunt, ipse in Galilaeam
vadit? Uno verbo legem dissolvit, ex pravitate
Judaica occasionem capiens. Tempus autem desi—
gnat evangelista quo miraculum patraturus erat,
ut notum esset paulo ante festum patratum fuisse,
fidemque faceret dicendis. Cum sublct'asset ergo
oculos Iesus, et vidisset quia multitudo "taminia re-
uinex his nunquam otiose cum discipulis suis
sedisse ostendit, sed semper de aliquo aecumte
apud illos disserentem, sernetipsutnque recolliget:-
tem, humilitatem atque ad illos descensum inira.-
biliter probasse. Sedebant ergo simul aspicientes;
deinde cum sublevasset oculos videt turbant, et
reliqua.
Vsus. 6. -—Etsi uni tantum loqui Dominus video
retur, communemf tamen de omnium indigentia
sermonem instituit. lnterrogationis autem modum
simul explicans evangelista, subiungit: Hoc autem
dicebat tentans eum , id est probans, ac si dicat.
probatutn reddens. Nam cum primum animi
penderet, ac deinde quod inopinato (lebat mira-
culum videret, edoctus fuit totum Deo semper
committendum, nec unquam propter penuriam
animo delleiendum esse.
Vens. 9. -- llaec utique dixit, ne eam, in qua re-
ipsa versabantur, penuriam celare videretur. Nam
ista tantae multitudini quasi nihil esse, et vere
dixit, nec aliter res se habebat.
Vsus. l2. — Colligite qua: superaverunt frag-
menta. lloc quidem dicere visus est, ut benevole
illos fragmenta colligere iuberet; rem_ vero totam
ita dispensavit, ut quo plures copiosius reficeren-
tur, eo magis tanti miraculi memores forent , vel
ut etiam alii ejus facti participes redderentur.
Gratiae siquidem ubertas in illa ciborum redundan-
tia, multitudini apparebat, Christumque quidlibet
pro placito gerere. Tot fragmenta superesse per-
misit , non propter ostentationem , absit, sed ne
quis putaret opus in specie tantum factum esse.
Vsus. 29. —-— lloc ait Dominus quod mysterii
nomen captum eorum excedere non ignoraret : erat
enim cibus spiritalis. Quare non illico intulit expli-
cationem, sed commodum tenuit orationis cursum.
Nam tides, inquit, in me , viam vobis sternet ad
(ὕ) Cat., γὰρ τό. ν.
6) (ἶόιτόζςίίι. p. 1⁸⁷6.
6) (10rd. cal. p. 1'76.
Ξῖ) Catena (Iram, p. “245, εἰς ἑτέρους.
(8) C(ll’tl. cat. UH.
(‘9) C. (le, p. QlS, omittit ἦν et mox τῇ.
,24