PG 66, col. 748
τητα (1) ἀμφιϐάλλειν, οὗτε μὴ πιστεύοντας δέξασθαί
τι τῶν λεγομένων δυνατὸν, μεγάλων, νοητῶν (2) καὶ
πολὺ τὴν ἡμετέραν ὑπερϐαινόντων ἀκοήν.
Στίχ. λε’. - Ἐπειδὴ (5) μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὴν
ἀΐδιον καὶ ἄφθαρτον δίδωσι ζωὴν τοῖς πιστεύουσιν,
ἡνίκα οὐκ ἔσται βρῶσις οὐδὲ πόσις αἰσθητὴ, καὶ διὰ
τοῦτο οὐ μὴ πεινάσωσι.
Στίχ. λθν. - Δύο ταῦτα (4) ὲν τοῖς ἁνωτέροις ἔφη.
ὅτι εἰς αὑτὸν πιστεῦσαι πάντας προσῆκε, καὶ ὅτι τοῖς
πιστεύσασι τῆς αἰωνίου πρόξενὸς ἐστι ζωῆς. Καλῶς
οὖν ἀμφότερα ἐξήρτησεν, τοῦ θελήματος τοῦ Πατρδς
αὑτοῦ θέλημα εἶναι φήσας καὶ τὸ πιστεῦσαι πάντας
εἰς αὑτὸν καὶ¹ τὸ πιστεύσαντας τὴν δι’ αὐτοῦ κομί-
σασθαι δωρεὰν, ὥστε φανῆναι δι’ ἀμφοτέρων αὐτοὺς
τῷ θελήματι τοῦ Πατρδς μεμαχηκέναι.
Στίχ. μα⁹.--Δύογάρ ταῦτα μ’) ὲν τοῖς ἀνωτέρω ἔφη,
ὅτι τοῦ πιστεῦσαι πάντας προσῆκεν ἐπ’ αὐτῷ , καὶ
ὃτι τοῖς πιστεύσασι τῆς αἰωνίου πρόξενός ἐστι ζωῆς·
καλῶς οὖν ἀμφότερα ὲξήρτησε τοῦ θελήματος τοῦ
πατρικοῦ, αὐτοῦ θέλημα εἶναι φήσας, καὶ τὸ πιστεῦ-
σαι πάντας είς αὐτὸν , καὶ τὸ πιστεύσαντας τὴν δι’
αὐτοῦ κομίσασθαι δωρεάν’ ὥστε φανῆναι δι’ ἀμφο-
τέρων αὐτοὺς τῷ θελήματι τοῦ [ἰατρὸς μαχομένους.
Στίχ. ξα’. -— Σκληρός ἧν ἀληθῶς ό λόγος ὁ νο-
μιζόμενος σαρκοφάγους τινὰς καὶ αἱμοϐὁρους τοὺς
ἀκούοντας ἀποτελεῖν· τοῖς δέ γε πνευματικῶς τά
πνευματικὰ ὲκλαμϐἀνουσιν οὐδὲν ἐφαίνετο σκληρὸν.
ἀλλὰ ῥήματα εὐσεϐείας ὑπάρχοντα , τὴν αἰώνιον αὐ-
τοῖς πρυτανεύοντα ζωήν (5). Εἰδὼς δὲ ό Ἰησοῦς ὅτι
γογγίζουσιν ἐν ἑαυτοῖς (καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τῆς αὖε·
τοῦ θεότητος , τὸ τὰ ἀπόρρητα φέρειν είς μέσον),
ἔλεγεν · Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; Ἐὰν οὖν ἴδητε
τὸν Υιὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναϐαίνοντα ὅπου ἦν τὸ
πρότερον ; τοῦτο δὲ ἐπὶ τοῦ Ναθαναὴλ ἐποίησεν λέ-
γων· ’Ότι εἶπόν σοι ὅτι εἶδόν σε ὑποκάτω συκῆς,
καὶ τὰ ἑξῆς. Ti οὖν ἀπορίαις ἀπορίας συνάπτειςς
Οὐχὶ, μὴ γένοιτο· ἀλλά τῷ μεγέθει τῶν δογμάτων
καὶ τῷ πλήθει ἐπαγαγέσθαι αὐτοὺς βούλεται· ὁ
μὲν γὰρ εἰπὼν ἁπλῶς ὅτι Ἐκ τοῦ οἰφανοῦ καταϐέ-
ϐηκα, καὶ μηδὲν πλέον προσθεὶς, μᾶλλον ἂν ὲσκαν-
δάλισεν ο μᾶλλον δὲ εἰπὼν, δτι Τὸ σῶμά μου ζωὴ
τοῦ κόσμου · καὶ ὁ εἰπὼν, ὅτι Καθὼς ἀπέστειλέ με
ό ζῶν Πατὴρ , κάγὼ ζῶ διὰ τὸν Πατέρα · καὶ ὁ εἱ-
πὼν,ὄτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταϐέϐηκα,τὴν ἀπορίαν
λύειν· ὁ μὲν γὰρ ἓν τι μέγα περὶ ἑαυτοῦ φθεγγό-
μενος, καὶ ὕποπτος γίνεται ὡς πλάττων· ὁ δὲ ταῦτα
εῖρων , ἐφεξῆς πᾶσαν ἀναιρεῖ τὴν ὑποψίαν · πάντα
δὲ ποιεῖ καὶ λέγει ὥστε αὐτοὺς ἀπαγαγεῖν τοῦ νομί-
ζειν αὐτοῦ πατέρα τὸν Ἰωσήφ. Οὐ τοίνυν τὸ σκαν·
terpretare, spiritalia -—— Cramer. legit ὄντων.
(ὃ) Cord. cat. p. 185.
(4) Cord. cal. 186.
(ιν) Mai ibid.
(5)Hac_tenns fragmentum apud Corderium sui)
nomine Theodori Heracleotae. At in Vat. cod. sub
Μοιζι.,ιιι semper. fit prosequitur. Mat.
τι τῶν λεγομένων δυνατὸν, μεγάλων, νοητῶν (2) καὶ
πολὺ τὴν ἡμετέραν ὑπερϐαινόντων ἀκοήν.
Στίχ. λε’. - Ἐπειδὴ (5) μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὴν
ἀΐδιον καὶ ἄφθαρτον δίδωσι ζωὴν τοῖς πιστεύουσιν,
ἡνίκα οὐκ ἔσται βρῶσις οὐδὲ πόσις αἰσθητὴ, καὶ διὰ
τοῦτο οὐ μὴ πεινάσωσι.
Στίχ. λθν. - Δύο ταῦτα (4) ὲν τοῖς ἁνωτέροις ἔφη.
ὅτι εἰς αὑτὸν πιστεῦσαι πάντας προσῆκε, καὶ ὅτι τοῖς
πιστεύσασι τῆς αἰωνίου πρόξενὸς ἐστι ζωῆς. Καλῶς
οὖν ἀμφότερα ἐξήρτησεν, τοῦ θελήματος τοῦ Πατρδς
αὑτοῦ θέλημα εἶναι φήσας καὶ τὸ πιστεῦσαι πάντας
εἰς αὑτὸν καὶ¹ τὸ πιστεύσαντας τὴν δι’ αὐτοῦ κομί-
σασθαι δωρεὰν, ὥστε φανῆναι δι’ ἀμφοτέρων αὐτοὺς
τῷ θελήματι τοῦ Πατρδς μεμαχηκέναι.
Στίχ. μα⁹.--Δύογάρ ταῦτα μ’) ὲν τοῖς ἀνωτέρω ἔφη,
ὅτι τοῦ πιστεῦσαι πάντας προσῆκεν ἐπ’ αὐτῷ , καὶ
ὃτι τοῖς πιστεύσασι τῆς αἰωνίου πρόξενός ἐστι ζωῆς·
καλῶς οὖν ἀμφότερα ὲξήρτησε τοῦ θελήματος τοῦ
πατρικοῦ, αὐτοῦ θέλημα εἶναι φήσας, καὶ τὸ πιστεῦ-
σαι πάντας είς αὐτὸν , καὶ τὸ πιστεύσαντας τὴν δι’
αὐτοῦ κομίσασθαι δωρεάν’ ὥστε φανῆναι δι’ ἀμφο-
τέρων αὐτοὺς τῷ θελήματι τοῦ [ἰατρὸς μαχομένους.
Στίχ. ξα’. -— Σκληρός ἧν ἀληθῶς ό λόγος ὁ νο-
μιζόμενος σαρκοφάγους τινὰς καὶ αἱμοϐὁρους τοὺς
ἀκούοντας ἀποτελεῖν· τοῖς δέ γε πνευματικῶς τά
πνευματικὰ ὲκλαμϐἀνουσιν οὐδὲν ἐφαίνετο σκληρὸν.
ἀλλὰ ῥήματα εὐσεϐείας ὑπάρχοντα , τὴν αἰώνιον αὐ-
τοῖς πρυτανεύοντα ζωήν (5). Εἰδὼς δὲ ό Ἰησοῦς ὅτι
γογγίζουσιν ἐν ἑαυτοῖς (καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τῆς αὖε·
τοῦ θεότητος , τὸ τὰ ἀπόρρητα φέρειν είς μέσον),
ἔλεγεν · Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; Ἐὰν οὖν ἴδητε
τὸν Υιὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναϐαίνοντα ὅπου ἦν τὸ
πρότερον ; τοῦτο δὲ ἐπὶ τοῦ Ναθαναὴλ ἐποίησεν λέ-
γων· ’Ότι εἶπόν σοι ὅτι εἶδόν σε ὑποκάτω συκῆς,
καὶ τὰ ἑξῆς. Ti οὖν ἀπορίαις ἀπορίας συνάπτειςς
Οὐχὶ, μὴ γένοιτο· ἀλλά τῷ μεγέθει τῶν δογμάτων
καὶ τῷ πλήθει ἐπαγαγέσθαι αὐτοὺς βούλεται· ὁ
μὲν γὰρ εἰπὼν ἁπλῶς ὅτι Ἐκ τοῦ οἰφανοῦ καταϐέ-
ϐηκα, καὶ μηδὲν πλέον προσθεὶς, μᾶλλον ἂν ὲσκαν-
δάλισεν ο μᾶλλον δὲ εἰπὼν, δτι Τὸ σῶμά μου ζωὴ
τοῦ κόσμου · καὶ ὁ εἰπὼν, ὅτι Καθὼς ἀπέστειλέ με
ό ζῶν Πατὴρ , κάγὼ ζῶ διὰ τὸν Πατέρα · καὶ ὁ εἱ-
πὼν,ὄτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταϐέϐηκα,τὴν ἀπορίαν
λύειν· ὁ μὲν γὰρ ἓν τι μέγα περὶ ἑαυτοῦ φθεγγό-
μενος, καὶ ὕποπτος γίνεται ὡς πλάττων· ὁ δὲ ταῦτα
εῖρων , ἐφεξῆς πᾶσαν ἀναιρεῖ τὴν ὑποψίαν · πάντα
δὲ ποιεῖ καὶ λέγει ὥστε αὐτοὺς ἀπαγαγεῖν τοῦ νομί-
ζειν αὐτοῦ πατέρα τὸν Ἰωσήφ. Οὐ τοίνυν τὸ σκαν·
terpretare, spiritalia -—— Cramer. legit ὄντων.
(ὃ) Cord. cat. p. 185.
(4) Cord. cal. 186.
(ιν) Mai ibid.
(5)Hac_tenns fragmentum apud Corderium sui)
nomine Theodori Heracleotae. At in Vat. cod. sub
Μοιζι.,ιιι semper. fit prosequitur. Mat.