PG 69, col. 720
είς τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ ο μονονουχὶ καὶ διὰ
τοῦτο προπαρεγγυῶν τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ, ὅτι
χῶρος αὐτοῖς 6 μάλιστα πρέπων,ἠ Ἐκκλησία Χρι‹
‘ στοῦ · καὶτάχα που διακεκραγέναι δεήσει ο ιΚατακυ-
κλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε, τοῦ ἀκοῦσαί με
φωνὴν αἰνέσεως.» ’Ὀτι πρὸς γὰρ αὐτοὺς μάλιστα καὶ
πρό γε τῶν ἄλλων Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν ἀπέστειλε
τὸν Υίὸν 6 Πατὴρ, σαφηνιεῑ λέγων αιὶιτός⁸ ι 06x
ἀπεστάλην , εί μὴ είς τὰ πρόϐατα τὰ ἀπολωλότα oi-
κου Ἰσραήλ. ι Ἐπειδὴ δὲ εἰς ἐκτύπους ἀπονοίας
ὼλισθηκότες πεπαρῳνήκασιν είς αὑτὸν, μετακεχωρη-
κεν ἀναγκαίως ἐπὶ τὰ ἔθνη Χριστός. Ὅτι τοίνυν χῶ-
ρος 6 μάλιστα πρέπων ἦν αὐτοῖς, καθάπερ ἔφην
ἀρτίως, τὸ τοῦ Χριστοῦ θυσιαστήριον, προκατεσήμαι-
νεν ὁ Μωσῆς, περιστήσας αὐτῷ τοὺς δώδεκα λίθους
είς τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. Ὀτι δὲ ἔμελλον oi
ἐπ’ ἀνδρείᾳ τεθαυμασμένοι, δῆλον δὲ ὃτι πνευματικῇ
καὶ κατὰ Θεὸν, οί εὐσθενῆ τε καὶ⁵ ἐρρωμένον ἔχοντες
νοῦν, ἱερουργήσειν κατά καιροὺς τὸ Χριστοῦ μυστή-
ριον, καταμάθοι τις ἂν ἀπό γε τοῦ γεγονότος. Ἄπι
εστέλλοντο μὲν γὰρ οἱ νεανίσκοι, καὶ προσῆγον τὲ
ὁλοκαυτώματα. Τοῦτο δεδρακότας τοὺς ἁγίους ἀπο-
στόλους εὐρίσκομεν, οἳ πᾶσαν , ὥσπερ εἰπεῖν, περι-
εφοίτων τὴν γῆν, ἱερουργοῦντες αὐτῷ καὶ προσάγον-
τες ὁλοκαυτώματα, τουτέστι, τοὺς ὲν ἀμωμήτῳ πίστει
διαπρεπεῖς, καὶ μὴν καὶ σπουδάσμασι τοὺς είς ἀρετὴν
εὖ μάλα διηρτισμένους. 06 γάρ ἐστιν, οὐκ ἔστι, δια--
νοίας ἀδρανοῦς τὸ μυσταγωγεῖν δύνασθαι σαφῶς, οὔτε
νοῦ νοσοῦντος τὸ ἀναλκι, καὶ καταρρεῖν εἰωθότος είς
ἐπιθυμίας κοσμικὰς · ἐσκευασμένον δὲ οὕτω καὶ νεα.
νικῶς ἔχοντος , ὡς καὶ εἰπεῖν δύνασθαι λοιπόν* σ Ἐμοὶ
γὰρ τὸ ζῇν, Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν, κέρδος. ι
Νεανίας γὰρ ό τοιοῦτος, καὶ τῶν ἄγαν ἀλκιμωτάτων.
Πρέπει δ’ ἂν αὐτῷ, τὸ καθιεροῦν τῷ Θεῷ τὰ ὁλοκαυο
τώματα, κού⁵ θυσίας πνευματικὰς , καὶ ἱερουργίας
ἅπτεσθαι τῆς νοητῆς, καὶ τὴν τοῦ σωτηρίου θυσίαν
ἀποπληροῦν· ἢ καὶ διὰ τῶν προσενηνεγμένων μοσχα-
ρίων εὖ μάλα προανεπλάττετο. [Io-cs μὲν γὰρ διὰτὸ λίαν ⁴
εὐσθενὲς, καὶ ὅτι τῶν ’ἀσεδήλων ζώων τὸ ὑπέρτατον,
μόσχος ἐστὶ, μόσχῳ τελείῳ παρεικάζεται Χριστόςο ποτὲ
δὲ μοσχαρίῳ, καὶ ἀνθ’ δτου,πάλιν ὁρᾷς, γέγονεν
ἄνθ ρωπος 6 Μονογενὴς, καὶ ὑπὸ ζυγὸν δουλείας, εἰπερ
ἐστὶν ἀληθὲς ὅτι πέφηνεν ὲν δούλου μορφῇ. Ἀλλ’ εξ
καὶ ὅσον εἰπεῖν ἧκεν , είς γε τὸ ἐν σαρκὶ μυστήριον,
γέγονε μεθ’ ἡμῶν ὑπὸ ζυγὸν δουλείας, ἀλλ’ ἦν δου-
λείας ἀπείρατος, ὅτι φύσεως ῆν τῆς ἄνωθεν καὶ
ἐλευθέρας. Διὰ τοῦτο μοσχαρίῳ παρεικάζεται, ὅτι
καὶ ὑπὸ ζυγὸν, καὶ ἔξω ζυγοῦ. Ἀπεὲρατον γὰρ ζυ-
γοῦ τὸ μοσχάριον , εἰ καὶ εἶναι πέφυκεν ὑπὸ ζυγὸν
τὸ τοιόνδε γένος. ’Ἄλλως τε, καὶ εί γέγονεν ὑπὸ νέ-
μον, ὡς ὑπὸ ζυγὸν, ἀλλ’ ἦν ἐλεύθερος· ἦν γὰρ ὑπὲρ
νόμον, ὡς ὢν νομοθέτης καὶ Θεός. Καὶ τρίτως δὲ,τέ
. δ’ Rom. vm, ὖ. ⁸(Βοιη. nt, 4.
τοῦτο προπαρεγγυῶν τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ, ὅτι
χῶρος αὐτοῖς 6 μάλιστα πρέπων,ἠ Ἐκκλησία Χρι‹
‘ στοῦ · καὶτάχα που διακεκραγέναι δεήσει ο ιΚατακυ-
κλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε, τοῦ ἀκοῦσαί με
φωνὴν αἰνέσεως.» ’Ὀτι πρὸς γὰρ αὐτοὺς μάλιστα καὶ
πρό γε τῶν ἄλλων Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν ἀπέστειλε
τὸν Υίὸν 6 Πατὴρ, σαφηνιεῑ λέγων αιὶιτός⁸ ι 06x
ἀπεστάλην , εί μὴ είς τὰ πρόϐατα τὰ ἀπολωλότα oi-
κου Ἰσραήλ. ι Ἐπειδὴ δὲ εἰς ἐκτύπους ἀπονοίας
ὼλισθηκότες πεπαρῳνήκασιν είς αὑτὸν, μετακεχωρη-
κεν ἀναγκαίως ἐπὶ τὰ ἔθνη Χριστός. Ὅτι τοίνυν χῶ-
ρος 6 μάλιστα πρέπων ἦν αὐτοῖς, καθάπερ ἔφην
ἀρτίως, τὸ τοῦ Χριστοῦ θυσιαστήριον, προκατεσήμαι-
νεν ὁ Μωσῆς, περιστήσας αὐτῷ τοὺς δώδεκα λίθους
είς τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. Ὀτι δὲ ἔμελλον oi
ἐπ’ ἀνδρείᾳ τεθαυμασμένοι, δῆλον δὲ ὃτι πνευματικῇ
καὶ κατὰ Θεὸν, οί εὐσθενῆ τε καὶ⁵ ἐρρωμένον ἔχοντες
νοῦν, ἱερουργήσειν κατά καιροὺς τὸ Χριστοῦ μυστή-
ριον, καταμάθοι τις ἂν ἀπό γε τοῦ γεγονότος. Ἄπι
εστέλλοντο μὲν γὰρ οἱ νεανίσκοι, καὶ προσῆγον τὲ
ὁλοκαυτώματα. Τοῦτο δεδρακότας τοὺς ἁγίους ἀπο-
στόλους εὐρίσκομεν, οἳ πᾶσαν , ὥσπερ εἰπεῖν, περι-
εφοίτων τὴν γῆν, ἱερουργοῦντες αὐτῷ καὶ προσάγον-
τες ὁλοκαυτώματα, τουτέστι, τοὺς ὲν ἀμωμήτῳ πίστει
διαπρεπεῖς, καὶ μὴν καὶ σπουδάσμασι τοὺς είς ἀρετὴν
εὖ μάλα διηρτισμένους. 06 γάρ ἐστιν, οὐκ ἔστι, δια--
νοίας ἀδρανοῦς τὸ μυσταγωγεῖν δύνασθαι σαφῶς, οὔτε
νοῦ νοσοῦντος τὸ ἀναλκι, καὶ καταρρεῖν εἰωθότος είς
ἐπιθυμίας κοσμικὰς · ἐσκευασμένον δὲ οὕτω καὶ νεα.
νικῶς ἔχοντος , ὡς καὶ εἰπεῖν δύνασθαι λοιπόν* σ Ἐμοὶ
γὰρ τὸ ζῇν, Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν, κέρδος. ι
Νεανίας γὰρ ό τοιοῦτος, καὶ τῶν ἄγαν ἀλκιμωτάτων.
Πρέπει δ’ ἂν αὐτῷ, τὸ καθιεροῦν τῷ Θεῷ τὰ ὁλοκαυο
τώματα, κού⁵ θυσίας πνευματικὰς , καὶ ἱερουργίας
ἅπτεσθαι τῆς νοητῆς, καὶ τὴν τοῦ σωτηρίου θυσίαν
ἀποπληροῦν· ἢ καὶ διὰ τῶν προσενηνεγμένων μοσχα-
ρίων εὖ μάλα προανεπλάττετο. [Io-cs μὲν γὰρ διὰτὸ λίαν ⁴
εὐσθενὲς, καὶ ὅτι τῶν ’ἀσεδήλων ζώων τὸ ὑπέρτατον,
μόσχος ἐστὶ, μόσχῳ τελείῳ παρεικάζεται Χριστόςο ποτὲ
δὲ μοσχαρίῳ, καὶ ἀνθ’ δτου,πάλιν ὁρᾷς, γέγονεν
ἄνθ ρωπος 6 Μονογενὴς, καὶ ὑπὸ ζυγὸν δουλείας, εἰπερ
ἐστὶν ἀληθὲς ὅτι πέφηνεν ὲν δούλου μορφῇ. Ἀλλ’ εξ
καὶ ὅσον εἰπεῖν ἧκεν , είς γε τὸ ἐν σαρκὶ μυστήριον,
γέγονε μεθ’ ἡμῶν ὑπὸ ζυγὸν δουλείας, ἀλλ’ ἦν δου-
λείας ἀπείρατος, ὅτι φύσεως ῆν τῆς ἄνωθεν καὶ
ἐλευθέρας. Διὰ τοῦτο μοσχαρίῳ παρεικάζεται, ὅτι
καὶ ὑπὸ ζυγὸν, καὶ ἔξω ζυγοῦ. Ἀπεὲρατον γὰρ ζυ-
γοῦ τὸ μοσχάριον , εἰ καὶ εἶναι πέφυκεν ὑπὸ ζυγὸν
τὸ τοιόνδε γένος. ’Ἄλλως τε, καὶ εί γέγονεν ὑπὸ νέ-
μον, ὡς ὑπὸ ζυγὸν, ἀλλ’ ἦν ἐλεύθερος· ἦν γὰρ ὑπὲρ
νόμον, ὡς ὢν νομοθέτης καὶ Θεός. Καὶ τρίτως δὲ,τέ
. δ’ Rom. vm, ὖ. ⁸(Βοιη. nt, 4.