PG 72, col. 482
non prolatis similiajudicentur. Hujus generis erant
nonnulli,de quibus quidam sanctorum prophetarum:
ι. Ecce populus stultus, et sine corde: oeuli eis,
etnon vident, aures eis, et non audiunt ιι. ι Hortari
itaque prophetam necesse fuit: ι Ponite supet
corda vestra, ι hoc est, intra aninmnt et cor di-
vina verba reponentes, supernorumque oraculorum-
vim intelligentes,assentiamini plane: ι Quoniam
dilexi vos, dicit Dominus, ι omnique mansuetmline-
et indulgentia, et cura sedula, qua: dilectis adhibe-
ri solet, dignatus sum. Hoc autem rursum meritis-
simo illis exprobrat, quod sibi pro bonis mala re-
tribuerint, cum, ut charitate dignati, vicissim eum
probitate, et studio, alacritateque ad omnia ipsi
accepta delectare deberent. Si enim absurdum est
naturae nostrae consortibus praestare nolle quod de-
beas, qnid super Deo respondebimus, qui nobis om-
nia ad iucunditatem pertinentia abundanter submi-
nistrat, si dona donis non rependet-imus? siquidem
sana mente revera praeditos maxime. decet illud di—
cere: ι Quid retribuam Domino, pro omnibus quae
retribuitmihi ⁸³2 s
Vnus. 5. Et dixistis : 1η quo dilexisti nos .9 Non-
ne Esau erat frater .1 acab ?dicit Dominus, et dilexi
Jacob,et Esau odio habui ἒ) Et posui terminos ejus ίητ
desolationem, et [nereditatem ejus in domos solitudi-
nis.
IV. Percutiebantur aliquando ιιιάωὶ ab infenso
Deo, cum multis se impietatibus olistrinxissent. Va-
stata enim eorum terra, captivi abigebantur, domi-
bus exinanitis, et Hierosolymis una cum divino tem-
plo ,Crematis ”. 820 Quod autem ista perpessi
fuissent, inde legitima erga Deum deserendi, et re-
verentiam legis parvi omnino pendendi occasionem
arripicbant. Quia igitur dicente Deo, se illos dilexis-
se, ιρι valde quidem credibile erateos miseriarum
captivitatis denuo memores, ita fortasse dicturos,
ι ln quo dilexisti nos? ι prudentissimo consilio uni-
versurum Deus quae acciderant prattermittit,eorum-
que narrationem relinquit,dilectionisque demonstra--
tionem ad generis eorum principium, Jacob nimi-
rum, revocat, quem se dilexisse confirmat, odisse
autem Esau, quantumvis ei qui diligebatur natura:
legibus, ut frater,devinctns esset. Etenim ut divinus
Paulus scribit : ι Cum nondum nati fuissent, neque
aliquid beni egissent, aut ntali δ”, ι Jacob elegit, a
quo Iudaeorum gens originem duxit : abjeeit autem
Esau, non quod 'ab eo provocatus essm (non cst
enim injustus Deus, nec iniquam, aut ancipitem,
seu variabilem fert sententiam in unumquemque
mortalem); sed cum tanquam Deus amborum futu-
ras actiones et utriusque mores pranosset, melio-
δεθείη. “Rom. ix. ll.
nonnulli,de quibus quidam sanctorum prophetarum:
ι. Ecce populus stultus, et sine corde: oeuli eis,
etnon vident, aures eis, et non audiunt ιι. ι Hortari
itaque prophetam necesse fuit: ι Ponite supet
corda vestra, ι hoc est, intra aninmnt et cor di-
vina verba reponentes, supernorumque oraculorum-
vim intelligentes,assentiamini plane: ι Quoniam
dilexi vos, dicit Dominus, ι omnique mansuetmline-
et indulgentia, et cura sedula, qua: dilectis adhibe-
ri solet, dignatus sum. Hoc autem rursum meritis-
simo illis exprobrat, quod sibi pro bonis mala re-
tribuerint, cum, ut charitate dignati, vicissim eum
probitate, et studio, alacritateque ad omnia ipsi
accepta delectare deberent. Si enim absurdum est
naturae nostrae consortibus praestare nolle quod de-
beas, qnid super Deo respondebimus, qui nobis om-
nia ad iucunditatem pertinentia abundanter submi-
nistrat, si dona donis non rependet-imus? siquidem
sana mente revera praeditos maxime. decet illud di—
cere: ι Quid retribuam Domino, pro omnibus quae
retribuitmihi ⁸³2 s
Vnus. 5. Et dixistis : 1η quo dilexisti nos .9 Non-
ne Esau erat frater .1 acab ?dicit Dominus, et dilexi
Jacob,et Esau odio habui ἒ) Et posui terminos ejus ίητ
desolationem, et [nereditatem ejus in domos solitudi-
nis.
IV. Percutiebantur aliquando ιιιάωὶ ab infenso
Deo, cum multis se impietatibus olistrinxissent. Va-
stata enim eorum terra, captivi abigebantur, domi-
bus exinanitis, et Hierosolymis una cum divino tem-
plo ,Crematis ”. 820 Quod autem ista perpessi
fuissent, inde legitima erga Deum deserendi, et re-
verentiam legis parvi omnino pendendi occasionem
arripicbant. Quia igitur dicente Deo, se illos dilexis-
se, ιρι valde quidem credibile erateos miseriarum
captivitatis denuo memores, ita fortasse dicturos,
ι ln quo dilexisti nos? ι prudentissimo consilio uni-
versurum Deus quae acciderant prattermittit,eorum-
que narrationem relinquit,dilectionisque demonstra--
tionem ad generis eorum principium, Jacob nimi-
rum, revocat, quem se dilexisse confirmat, odisse
autem Esau, quantumvis ei qui diligebatur natura:
legibus, ut frater,devinctns esset. Etenim ut divinus
Paulus scribit : ι Cum nondum nati fuissent, neque
aliquid beni egissent, aut ntali δ”, ι Jacob elegit, a
quo Iudaeorum gens originem duxit : abjeeit autem
Esau, non quod 'ab eo provocatus essm (non cst
enim injustus Deus, nec iniquam, aut ancipitem,
seu variabilem fert sententiam in unumquemque
mortalem); sed cum tanquam Deus amborum futu-
ras actiones et utriusque mores pranosset, melio-
δεθείη. “Rom. ix. ll.