PG 72, col. 493
ῥᾴθυμον.
Ἀπαράδεὶιτά γε μὴν ὁ νόμοςείς θυσίαν ἐποιεῖτο
τά τυφλά τῶν Θρεμμάτων, καὶ μὴν τὰ χωλά τε καί
ᾆρῤωστα, τοῦ μὲν τυφλοῦ σημαίνοντος αίνιγματωδῶς
τοὺς τὸν Θεῖονόὑκ ἔχοντας φωτισμὸν ὲν καρδίαις·
τοῦ δὲ χωλοῦ, τοὺς οὑκ εἰδότας ὀρθοποδεῖν ἱν ἀγαθο-
ἐργίαιςο τοῦ γε μὴν ἀρρώστου, τοὺς μὴ λίαν εὐσθε-
νὼς, ὲκλύτωςδὲ ὥσπερ καὶ κατημελημένως τὴν ’ὑπὸ
Ἠεοῦ πληροῦντας δουλείαν. Ἔφη δέ που κα)⁸ διὰ φω-
νῆς προφήτου ο (Obuia! ποιοῦντες τὸ ἔργον Κυρίου
ἀμελῶς. s Χρὴ τοιγαροῦν ’ἡμᾶς πεφωτισμένον μὲν
ἔχειν τὸν νοῦν,’ὀρθοποδοῦντα δὲΔ καὶ ἰσχύοντα. Τότε
γὰρ ἐσόμεθα δεκτοί τε καὶ ἱεροὶ παρὰ τῷ φιλαρέτῳ
Θεῷ.
Kal νῦν ἐξιλάσκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ
ὑμῶν, καί δεήθητε αὑτοῦ. Ἐν χερσὶν ὑμῶν γέγονε
ταῦτα’ εί λήψομαι ἐξ ὑμῶν πρόσωπα ὑμῶν, λέο
,γει Κύριος παντοκράτωρ.
⁸Ρ. Καλεῖ πρὸς μετάγνωσιν τοὺς ἡσεὸηκότας,’καὶ
τὴν ἐπὶ τοῖς πεπαρῳνημένοις ὀργὴν προσαποσείεσθαι
δεῖν εὖ μάλα φησι, ταῖς είς τὰ ἀμείνω μεταϐολαῖς.
Καὶ γάρ ἐστιν ἀγαθὸς, s Καὶ ἀνορθῶν τοὺς κατερ-
ραγμένους, καὶ ἰώμενος τὸ συντετριμμένον, καὶ ἐπι-
στρέφων τδ πεπλανημένον. ι Λέγων δὲ τὸ, ι Ἐξιλά-
σκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ι ὑπεμφαίνειεν
ἂν, καί μάλα εἰκότως, ὡς ἀποστρέφεται Θεὸς τοὺς
προσκρούειν αὺτῷ μὴ παραιτουμένους, καὶ ὅτι τῶν
μὴ’ ζητούντων τὴν δόξαν αὐτοῦ τοὺς ίδίους ὥσπερ
Δὀφθαλμοὺς ἀποφέρει, μήτε φειδοῦς, ἢ ἀγάπης, μήτε
μὴν ἐποπτείας ἀξιῶν. ι Ὀφθαλμδς γὰρ Κυρίου ἐπὶ
δικαίους, s κατά τὸ γεγραμμένον.”Εφη δὲ καὶ πρός
τινας τῶν ἀλιτηρίων διὰ φωνῆς Ἡσαΐου · ι Ὅταν τὰς
χεῖρας ὲκτείνητε πρός με, ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς
μου ἀφ’ ὑμῶν. Καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν, οὐκ
εἰσακούσομαι ὑμῶν · αί γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος
πλήρεις. ι Χρὴ τοιγαροῦν ἐξιλάσκεσθαι τοὺς ἡμαρ-
τηκότας, εἰ δή πως ἄρα μεταστρέψειεν ἐφ’ ἑαυτοῖς
τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐκ τῆς ἀποστροφῆς ἐσό-
μενα ἀποκρούσαιντο βλάϐη. Καθορίζει γὰρ τῶν ἱε-
ρουργῶν τὸ πλημμέλημα, καὶ ἀναιρεῖ τὴν ἄρνησιν.
οὐ γὰρ ἂν ψευδοεπήσῃ, λέγων ο ί Ἐν χερσὶν ὑμῶν
γέγονε ταῦτα. ι Μονονουχὶ γὰρ, φησὶ, ἐτέρων ἡμαρ-
τηκότων, ὑμεῖς σεσιγὴκατε,ἁλλόἶον αὐτόχειρες ὑμεῖς
αὐτοὶ γεγόνατε τῶν είς ἐμὲ δεδυσσεεημένων, κα)⁸
τῆς ὑμῶν ῥᾳθυμίας εἷεν ἂν τὰ ἐγκλήματα μεσολα-
ϐοῦντος οὐδενός. Πλὴν εί καί τινες ὲκδεδίασι τυχὸν
τὸ[ν] ποιεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς τοὺς πε pl. τούτων ἐλέγχους ,
ἀλλ’ οὖν οὐκ ἔσομαι καὶ αὐτὸς καθά καὶ εἷς ἐξ ὑμῶν,
οὐδ’ ἂν λάϐοιμι πρόσωπον τῶν ὴσεόηκὸτων.”ομοιον
τούτου τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Δαὸίδ ο ι Ύπέλαόες ἀνομίαν
ξ’ Gen. tv, '5_s_eqq.u _°’ Jercm. κείνῃ, ιο. ⁸³ Psa
⁸⁷ Psal. xutn, 16.191811. ι, 15. ⁵⁸ Psal. sus, 2|.
Ἀπαράδεὶιτά γε μὴν ὁ νόμοςείς θυσίαν ἐποιεῖτο
τά τυφλά τῶν Θρεμμάτων, καὶ μὴν τὰ χωλά τε καί
ᾆρῤωστα, τοῦ μὲν τυφλοῦ σημαίνοντος αίνιγματωδῶς
τοὺς τὸν Θεῖονόὑκ ἔχοντας φωτισμὸν ὲν καρδίαις·
τοῦ δὲ χωλοῦ, τοὺς οὑκ εἰδότας ὀρθοποδεῖν ἱν ἀγαθο-
ἐργίαιςο τοῦ γε μὴν ἀρρώστου, τοὺς μὴ λίαν εὐσθε-
νὼς, ὲκλύτωςδὲ ὥσπερ καὶ κατημελημένως τὴν ’ὑπὸ
Ἠεοῦ πληροῦντας δουλείαν. Ἔφη δέ που κα)⁸ διὰ φω-
νῆς προφήτου ο (Obuia! ποιοῦντες τὸ ἔργον Κυρίου
ἀμελῶς. s Χρὴ τοιγαροῦν ’ἡμᾶς πεφωτισμένον μὲν
ἔχειν τὸν νοῦν,’ὀρθοποδοῦντα δὲΔ καὶ ἰσχύοντα. Τότε
γὰρ ἐσόμεθα δεκτοί τε καὶ ἱεροὶ παρὰ τῷ φιλαρέτῳ
Θεῷ.
Kal νῦν ἐξιλάσκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ
ὑμῶν, καί δεήθητε αὑτοῦ. Ἐν χερσὶν ὑμῶν γέγονε
ταῦτα’ εί λήψομαι ἐξ ὑμῶν πρόσωπα ὑμῶν, λέο
,γει Κύριος παντοκράτωρ.
⁸Ρ. Καλεῖ πρὸς μετάγνωσιν τοὺς ἡσεὸηκότας,’καὶ
τὴν ἐπὶ τοῖς πεπαρῳνημένοις ὀργὴν προσαποσείεσθαι
δεῖν εὖ μάλα φησι, ταῖς είς τὰ ἀμείνω μεταϐολαῖς.
Καὶ γάρ ἐστιν ἀγαθὸς, s Καὶ ἀνορθῶν τοὺς κατερ-
ραγμένους, καὶ ἰώμενος τὸ συντετριμμένον, καὶ ἐπι-
στρέφων τδ πεπλανημένον. ι Λέγων δὲ τὸ, ι Ἐξιλά-
σκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ι ὑπεμφαίνειεν
ἂν, καί μάλα εἰκότως, ὡς ἀποστρέφεται Θεὸς τοὺς
προσκρούειν αὺτῷ μὴ παραιτουμένους, καὶ ὅτι τῶν
μὴ’ ζητούντων τὴν δόξαν αὐτοῦ τοὺς ίδίους ὥσπερ
Δὀφθαλμοὺς ἀποφέρει, μήτε φειδοῦς, ἢ ἀγάπης, μήτε
μὴν ἐποπτείας ἀξιῶν. ι Ὀφθαλμδς γὰρ Κυρίου ἐπὶ
δικαίους, s κατά τὸ γεγραμμένον.”Εφη δὲ καὶ πρός
τινας τῶν ἀλιτηρίων διὰ φωνῆς Ἡσαΐου · ι Ὅταν τὰς
χεῖρας ὲκτείνητε πρός με, ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς
μου ἀφ’ ὑμῶν. Καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν, οὐκ
εἰσακούσομαι ὑμῶν · αί γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος
πλήρεις. ι Χρὴ τοιγαροῦν ἐξιλάσκεσθαι τοὺς ἡμαρ-
τηκότας, εἰ δή πως ἄρα μεταστρέψειεν ἐφ’ ἑαυτοῖς
τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐκ τῆς ἀποστροφῆς ἐσό-
μενα ἀποκρούσαιντο βλάϐη. Καθορίζει γὰρ τῶν ἱε-
ρουργῶν τὸ πλημμέλημα, καὶ ἀναιρεῖ τὴν ἄρνησιν.
οὐ γὰρ ἂν ψευδοεπήσῃ, λέγων ο ί Ἐν χερσὶν ὑμῶν
γέγονε ταῦτα. ι Μονονουχὶ γὰρ, φησὶ, ἐτέρων ἡμαρ-
τηκότων, ὑμεῖς σεσιγὴκατε,ἁλλόἶον αὐτόχειρες ὑμεῖς
αὐτοὶ γεγόνατε τῶν είς ἐμὲ δεδυσσεεημένων, κα)⁸
τῆς ὑμῶν ῥᾳθυμίας εἷεν ἂν τὰ ἐγκλήματα μεσολα-
ϐοῦντος οὐδενός. Πλὴν εί καί τινες ὲκδεδίασι τυχὸν
τὸ[ν] ποιεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς τοὺς πε pl. τούτων ἐλέγχους ,
ἀλλ’ οὖν οὐκ ἔσομαι καὶ αὐτὸς καθά καὶ εἷς ἐξ ὑμῶν,
οὐδ’ ἂν λάϐοιμι πρόσωπον τῶν ὴσεόηκὸτων.”ομοιον
τούτου τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Δαὸίδ ο ι Ύπέλαόες ἀνομίαν
ξ’ Gen. tv, '5_s_eqq.u _°’ Jercm. κείνῃ, ιο. ⁸³ Psa
⁸⁷ Psal. xutn, 16.191811. ι, 15. ⁵⁸ Psal. sus, 2|.