PG 74, col. 355
depositis atque rejectis, in eorum- locum virtutis
pulchritudo succedit. Uhi enim ejecta est turpitudo,
ibi gravitas oritur et exsistit. Observandum vero
circuntc.sionem quidem per Spiritum purgationis
ollicium in nobis implere, Filium autem Spiritus
largitorem esse: ι De plenitudine enim ejus omnes
accepimus, ο ut ait Joannes ¹⁹, et ipse est qui ad'
nos dixit: «Accipite 871 Spiritum sanctum ". ι
Illam itaque purgationem in nobis per modum
spiritalis circumcisionis Pater per Filium operatur.
Quocirca in nihilum abit tetra et impia adversa-
riorum audacia, qui dicere veriti non erant quia
vitem seipsum Filius nominavit, Patrem autem ac
Deum agricolam, idcirco eumdem non esse natura
cum ipso. Nulla quippe ratio, inquit, vitem et agri-
colam persuaserit unum et idem esse natura; Cum
. ergo Filium agricolam esse comperiamus per spi-,
ritalem circumeisionem, sciant demum quod cum
ejusdem speciei sint inter se agricolae, in quantum
natura sua sunt homines, manifeslum est Filium
non esse a consubstantialitate cum Patre Deo
alienum.
καίΙ ἄμπελον νοεῖσθαι ποτε. Ὅταν οὖν εὑρίσκηται γεωργὸς 6 Υίὸς διὰ τῆς ἐν πνεύματι περιτομῆς,
διακείσθωσαν ἤδη λοιπὸν,ὡς ἐπείπερ ἀλλήλοις ὁμοειδεῖς oi γεωργοὶ, καθὸ πεφύκασιν ἄνθρωποι, πρόδηλον
ὅτι τῆς πρὸς τὸν Πατέρα καὶ θεὸν ὁμοουσιότητος οὐκ ἀλλότριος 6 Υἱός.
XV,5. lam vos mundi estis propter sermonem
quem locutus sum vobis.
Discipulos indicio et argumento certissimo esse
ait artis ejus a quo purgantur. Jam enim munda-
tos esse asserit, propter solum sermonem quem
locutus est eis, hoc est divinam et evangelicam
doctrinam. Hic autem sermo est a Christo. At quis
sanae mentis unquam dubitaverit quin l'alx veluti
quaedam et manus Patris sit ille, per quem sunt
omnia, id est Filius, qui culturae nostra: virtutem
adimplet, quam‘Patris personae tribuit, docens
omnia esse a Patre, verumtamen tanquam per
Filii virtutem ? Etenim Servatoris sermo nos pur-
gat, quamvis colendi nostri oflicium tribuatur Deo
ac Patri. ι Ipse enim est vivus, et eliicacissimus
ejus sermo, pertingens usque ad divisionem animae
ac spiritus, compagum quoque ac medullarum, et
discretor cogitationum et intentionum cordis ¹¹. ›
Pertingens enim usque ad profundum anima:
cujusque, et occultum uniuscujusque scopum ac
propositum exploratum et apertum habens, ut
Deus, vanis quidem nostris institutis acutam aciem
adhibet per elIicacitatem Spiritus. Id enim per
purgationem significari. putabimus. Quaecunque
vero natura sua nos ad virtutis desiderium adju-
vant, haec multiplicari facit ad pietatis fecundita-
tem. Cum ergo per Filium a Patre culturae nostra:
ratio peragatur, numquid in nihilum demum reci-
³⁸ Joan. ι, 16. ²⁶ Joan. xx , 22. ²¹ Hebr. iv , 12.
pulchritudo succedit. Uhi enim ejecta est turpitudo,
ibi gravitas oritur et exsistit. Observandum vero
circuntc.sionem quidem per Spiritum purgationis
ollicium in nobis implere, Filium autem Spiritus
largitorem esse: ι De plenitudine enim ejus omnes
accepimus, ο ut ait Joannes ¹⁹, et ipse est qui ad'
nos dixit: «Accipite 871 Spiritum sanctum ". ι
Illam itaque purgationem in nobis per modum
spiritalis circumcisionis Pater per Filium operatur.
Quocirca in nihilum abit tetra et impia adversa-
riorum audacia, qui dicere veriti non erant quia
vitem seipsum Filius nominavit, Patrem autem ac
Deum agricolam, idcirco eumdem non esse natura
cum ipso. Nulla quippe ratio, inquit, vitem et agri-
colam persuaserit unum et idem esse natura; Cum
. ergo Filium agricolam esse comperiamus per spi-,
ritalem circumeisionem, sciant demum quod cum
ejusdem speciei sint inter se agricolae, in quantum
natura sua sunt homines, manifeslum est Filium
non esse a consubstantialitate cum Patre Deo
alienum.
καίΙ ἄμπελον νοεῖσθαι ποτε. Ὅταν οὖν εὑρίσκηται γεωργὸς 6 Υίὸς διὰ τῆς ἐν πνεύματι περιτομῆς,
διακείσθωσαν ἤδη λοιπὸν,ὡς ἐπείπερ ἀλλήλοις ὁμοειδεῖς oi γεωργοὶ, καθὸ πεφύκασιν ἄνθρωποι, πρόδηλον
ὅτι τῆς πρὸς τὸν Πατέρα καὶ θεὸν ὁμοουσιότητος οὐκ ἀλλότριος 6 Υἱός.
XV,5. lam vos mundi estis propter sermonem
quem locutus sum vobis.
Discipulos indicio et argumento certissimo esse
ait artis ejus a quo purgantur. Jam enim munda-
tos esse asserit, propter solum sermonem quem
locutus est eis, hoc est divinam et evangelicam
doctrinam. Hic autem sermo est a Christo. At quis
sanae mentis unquam dubitaverit quin l'alx veluti
quaedam et manus Patris sit ille, per quem sunt
omnia, id est Filius, qui culturae nostra: virtutem
adimplet, quam‘Patris personae tribuit, docens
omnia esse a Patre, verumtamen tanquam per
Filii virtutem ? Etenim Servatoris sermo nos pur-
gat, quamvis colendi nostri oflicium tribuatur Deo
ac Patri. ι Ipse enim est vivus, et eliicacissimus
ejus sermo, pertingens usque ad divisionem animae
ac spiritus, compagum quoque ac medullarum, et
discretor cogitationum et intentionum cordis ¹¹. ›
Pertingens enim usque ad profundum anima:
cujusque, et occultum uniuscujusque scopum ac
propositum exploratum et apertum habens, ut
Deus, vanis quidem nostris institutis acutam aciem
adhibet per elIicacitatem Spiritus. Id enim per
purgationem significari. putabimus. Quaecunque
vero natura sua nos ad virtutis desiderium adju-
vant, haec multiplicari facit ad pietatis fecundita-
tem. Cum ergo per Filium a Patre culturae nostra:
ratio peragatur, numquid in nihilum demum reci-
³⁸ Joan. ι, 16. ²⁶ Joan. xx , 22. ²¹ Hebr. iv , 12.