PG 74, col. 740
Πέτρος, καὶ Θωμᾶς ύ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ ἄα.-
θαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς αλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ
Ζεβεδαίου, κοὶ ἀλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο.
Λέγει αὐτοῖς Σμων Πέτρος· πάγω ἀλeύεν.
Aέγουσινο αὐτῷ· Ἐρχόμεθα καὶ ήμεῖς σὺν σο.
ἘἘβῆλθον, καὶ ἀνέβησαν εlς τὸ πλοῖον εὐθές,
καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδόν. Dρωἔας rὲ
ῆδη γενομένης, ἔστη Τησοῦς ἐπὶ τὸν αἴγταλέν,
οὐ μέντοι ἔγνωσαν οἰ μαθηταὶ, ὅτι Τησοῦς ἐστ.
έγει αὐτοῖς d Τησοῦς· Πααιδία, μήτι προσσά-
γπον ἔχετε; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Οδ. Ὁ δὲ κθπεν
αὐτοῖς· Πάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ
δέκτυον, καὶ εὐρήσετε.[Οἱ δε εlπον· Διʼ δλης τῆς
νυκτὸς κοπιάσαντες, οὐδέν ἐλάβομμεν· ἐπὶ δὲ τῷ σῷ ὀνόματι βαλοῦμεν (1).] Ἐδαtον οὖν, καά
Ἐπιδαψιλεύεται πάλιν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ
Χριστὸς τοῖς ἐαυτοῦ μαθηταῖς τῆς ἑαυτοῦ πολυεύ-
κτου θέας τὴν ἀπόλαυσιν, καὶ τρίτην αὐτοῖς ἐφʼ ἐτέ-
ραις ἤδη δυσὶ δωρεῖταιτὴν ἐπιφοίτησιν, ἵνα δηλονότι
βέβαιόν τε καὶ ἐν πίστει τῇ εἰς αὐτὸν ἀκλινῶς ἱδρυ-
μένον ἐνεργάσηται φρόνημα. Οἱ γὰρ οὐχ ἅπαξ, ἀλλʼ
ἤδη καὶ τρίτον τεθεαμένοι, πῶς οὐκ ὀλιγοπιστίας
ἀπάσης τὸν οἰκεῖον ἀπαλλάξαντες νοῦν, καὶ τοῖς ἄλ-
λοις ἅπασιν ἀκριβεῖς ἂν ἐγένοντο μυσταγωγοὶ τῶν
τῆς εὐσεβείας δογμάτων; Ἐξεισι τοίνυν ὁ Πέτρος
ἀλιεύων τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ· συνθέουσι γὰρ καὶ πρὸς
τοῦτο βαδίζοντι, τάχα τι καὶ διὰ τούτων οἰκονομοῦν-
τος χρήσιμον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ. Ἐφη μὲν
γάρ που πρὸς αὐτοὺς, ὅτε τὸν τῆς μαθητείας ἐπετό-
θει ζυγὸν, καὶ πρὸς τὴν τῆς ἀποστολῆς ἀξίαν ἐκάλει
« Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἀλιεῖς
ἀνθρώπων. » Ἰνα δὲ πάλιν αὐτοὺς ὡς ἐν τύπῳ πλη-
ροφορήσῃ παχεῖ, ὅτι δὲ πάντως τὸ εἰρημένον ἐκβή-
σεται, καὶ εἰς τὴν τῆς ἀληθείας ἐκτελευτήσει δύνα-
μιν ἡ ὑπόσχεσις, ἐξ αὐτοῦ τοῦ μετὰ χεῖρας ὄντος
ἐπιτηδεύματος ἀναπείθει σαφῶς. Οἱ μὲν γὰρ μακά-
ριοι μαθηταὶ τὰ ἐκ τῆς οἰκείας ἐνεργήσαντες τέχνης
(ἰχθυοθῆραι δὲ ἦσαν) ἐπίασαν οὐδὲν, καίτοι διʼ βλης
κεκοπιακότες τῆς νυκτός. Προῖας δὲ ἤδη γενομένης,
ἀρξαμένου δὲῆδηδιαχεῖσθαιφωτὸς,καὶτῆς ἡλίουβολῆς,
ἔστη Ἰησοῦς ἐπὶτὸναἰγιαλόνΟἱ δὲοὐκ ῇδεσαν μὲν, ὅτι-
περ αὐτός ἐστιν. Διερωτῶντί γε μὴν, καὶ λέγοντι, μὴ
ἄρά τι τῶν εἰςτραπέζης τελούντων χρείανεἴσω γέγονε
δικτύων αὐτοῖς, οὐδὲν τὸ παράπαν εἰληφέναι φασίν.
Εἶτα κελεύει καθεῖναιτὸ δίκτυον εἰς μέρη τοῦ πλοίου
τὰ δεξιά. Οἱ δὲ καίτοι διὰνυκτὸς ὅληςεἰκαίους τε καὶ
ἀνονήτους δαπανήσαντες πόνους, « Ἐπὶ τῷσῷ ῥήματι
σαγηνεύσομεν, » φασίν. Οὗ δὴ δρωμένου, τὴν τῶν
ἀνελκόντων ἰσχὺν ἐβιάζετο λοιπὸν τῶν τεθηραμένων
τὸ βάρος. Ταυτὶ μὲν οὖν ἡμῖν ὁ θεσπέσιος εὐαγγελι-
στὴς ἐξηγήσατο. Ἐπειδὴ δὲ ἀρτίως ἐλέγομεν, ὡς
διὰ πράγματος ἐναργεστάτου τε λίαν καὶ τετελεσμέ-
νου κατὰ ἀλήθειαν πεπληροφόρηκεν ὁ Σωτὴρ τοὺς
ἀγίους ἀποστόλους ὅτι δὴ μέλλοιεν ἔσεσθαι κατὰ
τὴν αὐτοῦ φωνὴν ἀλιεῖς ἀνθρώπων, φέρε μεθιστάν-
τες, ὡς ἔνι, καλῶς εἰς ἀληθείας δήλωσιν τὰ ἐν τύπῳ
πτπληρωμένα, τοῖς τοῦ Σωτῆρος λόγοις μαρτυρήσω-
θαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς αλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ
Ζεβεδαίου, κοὶ ἀλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο.
Λέγει αὐτοῖς Σμων Πέτρος· πάγω ἀλeύεν.
Aέγουσινο αὐτῷ· Ἐρχόμεθα καὶ ήμεῖς σὺν σο.
ἘἘβῆλθον, καὶ ἀνέβησαν εlς τὸ πλοῖον εὐθές,
καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδόν. Dρωἔας rὲ
ῆδη γενομένης, ἔστη Τησοῦς ἐπὶ τὸν αἴγταλέν,
οὐ μέντοι ἔγνωσαν οἰ μαθηταὶ, ὅτι Τησοῦς ἐστ.
έγει αὐτοῖς d Τησοῦς· Πααιδία, μήτι προσσά-
γπον ἔχετε; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Οδ. Ὁ δὲ κθπεν
αὐτοῖς· Πάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ
δέκτυον, καὶ εὐρήσετε.[Οἱ δε εlπον· Διʼ δλης τῆς
νυκτὸς κοπιάσαντες, οὐδέν ἐλάβομμεν· ἐπὶ δὲ τῷ σῷ ὀνόματι βαλοῦμεν (1).] Ἐδαtον οὖν, καά
Ἐπιδαψιλεύεται πάλιν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ
Χριστὸς τοῖς ἐαυτοῦ μαθηταῖς τῆς ἑαυτοῦ πολυεύ-
κτου θέας τὴν ἀπόλαυσιν, καὶ τρίτην αὐτοῖς ἐφʼ ἐτέ-
ραις ἤδη δυσὶ δωρεῖταιτὴν ἐπιφοίτησιν, ἵνα δηλονότι
βέβαιόν τε καὶ ἐν πίστει τῇ εἰς αὐτὸν ἀκλινῶς ἱδρυ-
μένον ἐνεργάσηται φρόνημα. Οἱ γὰρ οὐχ ἅπαξ, ἀλλʼ
ἤδη καὶ τρίτον τεθεαμένοι, πῶς οὐκ ὀλιγοπιστίας
ἀπάσης τὸν οἰκεῖον ἀπαλλάξαντες νοῦν, καὶ τοῖς ἄλ-
λοις ἅπασιν ἀκριβεῖς ἂν ἐγένοντο μυσταγωγοὶ τῶν
τῆς εὐσεβείας δογμάτων; Ἐξεισι τοίνυν ὁ Πέτρος
ἀλιεύων τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ· συνθέουσι γὰρ καὶ πρὸς
τοῦτο βαδίζοντι, τάχα τι καὶ διὰ τούτων οἰκονομοῦν-
τος χρήσιμον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ. Ἐφη μὲν
γάρ που πρὸς αὐτοὺς, ὅτε τὸν τῆς μαθητείας ἐπετό-
θει ζυγὸν, καὶ πρὸς τὴν τῆς ἀποστολῆς ἀξίαν ἐκάλει
« Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἀλιεῖς
ἀνθρώπων. » Ἰνα δὲ πάλιν αὐτοὺς ὡς ἐν τύπῳ πλη-
ροφορήσῃ παχεῖ, ὅτι δὲ πάντως τὸ εἰρημένον ἐκβή-
σεται, καὶ εἰς τὴν τῆς ἀληθείας ἐκτελευτήσει δύνα-
μιν ἡ ὑπόσχεσις, ἐξ αὐτοῦ τοῦ μετὰ χεῖρας ὄντος
ἐπιτηδεύματος ἀναπείθει σαφῶς. Οἱ μὲν γὰρ μακά-
ριοι μαθηταὶ τὰ ἐκ τῆς οἰκείας ἐνεργήσαντες τέχνης
(ἰχθυοθῆραι δὲ ἦσαν) ἐπίασαν οὐδὲν, καίτοι διʼ βλης
κεκοπιακότες τῆς νυκτός. Προῖας δὲ ἤδη γενομένης,
ἀρξαμένου δὲῆδηδιαχεῖσθαιφωτὸς,καὶτῆς ἡλίουβολῆς,
ἔστη Ἰησοῦς ἐπὶτὸναἰγιαλόνΟἱ δὲοὐκ ῇδεσαν μὲν, ὅτι-
περ αὐτός ἐστιν. Διερωτῶντί γε μὴν, καὶ λέγοντι, μὴ
ἄρά τι τῶν εἰςτραπέζης τελούντων χρείανεἴσω γέγονε
δικτύων αὐτοῖς, οὐδὲν τὸ παράπαν εἰληφέναι φασίν.
Εἶτα κελεύει καθεῖναιτὸ δίκτυον εἰς μέρη τοῦ πλοίου
τὰ δεξιά. Οἱ δὲ καίτοι διὰνυκτὸς ὅληςεἰκαίους τε καὶ
ἀνονήτους δαπανήσαντες πόνους, « Ἐπὶ τῷσῷ ῥήματι
σαγηνεύσομεν, » φασίν. Οὗ δὴ δρωμένου, τὴν τῶν
ἀνελκόντων ἰσχὺν ἐβιάζετο λοιπὸν τῶν τεθηραμένων
τὸ βάρος. Ταυτὶ μὲν οὖν ἡμῖν ὁ θεσπέσιος εὐαγγελι-
στὴς ἐξηγήσατο. Ἐπειδὴ δὲ ἀρτίως ἐλέγομεν, ὡς
διὰ πράγματος ἐναργεστάτου τε λίαν καὶ τετελεσμέ-
νου κατὰ ἀλήθειαν πεπληροφόρηκεν ὁ Σωτὴρ τοὺς
ἀγίους ἀποστόλους ὅτι δὴ μέλλοιεν ἔσεσθαι κατὰ
τὴν αὐτοῦ φωνὴν ἀλιεῖς ἀνθρώπων, φέρε μεθιστάν-
τες, ὡς ἔνι, καλῶς εἰς ἀληθείας δήλωσιν τὰ ἐν τύπῳ
πτπληρωμένα, τοῖς τοῦ Σωτῆρος λόγοις μαρτυρήσω-