PG 75, col. 1156
ὑμῖν, Πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἁδελφῷ αὑτοῦ εἰκῆ, ἕλες
οχος ἔσται τῇ κρίσει· ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐκ ἐπιορ-
κήσεις ” ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, μὴ ὀμόσαι ὅλως. ι Καὶ
τὰ ἄλλα δὲ ὁμοίως τίθησιν, ὅτι ἐρῥέοη μὲν τόδε, ἐγὼ
δὲ τοῦτο τοιῶσδε νομοθετῶ, οὐκ ἀνατρέπων τὸν κεῇ
μενον νόμον, ἀλλὰ τὴν νομοθεσίαν ἀκριϐεστέραν)
ποιῶν , καὶ τῆς φυλακῆς τὸν τρόπον διδάσκων. Τὴν
νέαν τοίνυν διαθήκην 6 δεσπότης ἡμῖν δέδωκε Χρι-
στός· 6 δὲ ταύτην παρεσχηκὼς , καὶ τὴν παλαιὰν
μετά τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς Αἰγύπτου δέδωκε τῷ ‘Ia-
ραήλ· 6 δὲ ἐκείνην δεδωκὼς, καὶ¹ τῆς Αἰγυπτιακῆς
δουλείας ἀπαλλάξας, αὐτὸς ἀπέστειλε δηλονότι πρὸς
Φαραὼ τὸν Μωῡσέα· αὐτὸς εἷπε · ι Τάδε ἐρεῖς τοῖς
υἱοῖς Ἰσραήλ· '0 ὢν ἀπέσταλκὲ με πρὸς ὑμᾶς· ›
τοῦτο δὲ καὶ ἑτέρωθι 6 (I) προφήτης eaet; ποιεῖ’
ι Οὗτος γὰρ, φησὶν, 6 Θεὸς ἡμῶν · οὐ λογισθήσεται
ἕτερος πρὸς αὐτόν ⁸ ἐξεῦρε πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης.
καί ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼῦ τῷ παιδὶ αὑτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ
τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ ο μετὰ ταῦτα ἐπὶ γῆς ὤφθη,
καὶτοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη (2). ι
Κάτωθεν τοίνυν ἀρξάμενοι, τὴν προφητικῆν ἐρευ-
νήσωμεν ἔννοιαν. Τίς 6 ἐπὶ τῆς γῆς ὀφθεὶς, καὶ τοῖς
ἀνθρώποις συναναστραφείς ; εὔδηλον, ὡς οἶμαι, πΞςε
τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν, ὡς ὁ Θεὸς Λόγος τὴν ἡμετέρα-κ
φύσιν ἀναλαὸὼν,ὸ μῆ ἁρπαγμὸν ἡγησάμενος τὸ εἶναι
ἴσα Θεῷ, ἀλλ’ ἑαυτὸν κενώσας , καὶ μορφὴν δούλου
λαΰών. Οὗτος τοίνυν τὴν ὁδὸν τῆς ἐπιστήμης ξδωκεν
Ἰακὼϐ τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ
ὑπ’ αὑτοῦ, τὸν παλαιὸν διαγορεύσας ὲν τῇ ἐρήμῳ an
Μωῦσέως νόμον. '0 δὲ τὸν νόμον ἐκεῖνον δεδωκὼς, πρδ
τοῦ δοῦναι τὸν νόμον, τῷ Μωῦσῇ διαλεγόμενος ἔφη ·
ι Τάδε ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ. Ὀ ὢν ἀπέσταλκε με
πρὸς ὑμᾶς. ι Διὸ 6 προφήτης ὲόὀα · ι υῦτος ὁ Θεδς
ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν · ι μαρτυ-
ρῶν αὐτῷ, 0'3 τὸ ἔλαττον, ἀλλά τὸ ἀσύγκριτον. Ὁρᾶτε
πῶς ἔοικε τοῖς εὑαγγελικοῐς διδάγμασι-ν τὰ προφης
τιχὰ κηρύγματα. Μωῡσῆς κηρύττει τὸ ὧν· μᾶλλον
δὲ αὐτὸς 6 Θεὸς Λόγος περὶ ἑαυτοῦ λέγει τὸ ὤν’
Παῦλος δὲ πολλάκις λέγει τὸ ὢν, προστίθησι δὲ καὶ
τὸ ὑπάρχων, ταύτὸν δυνάμενον τῷ ὢν · λέγει καὶ τι
ἔστιν, ἰσοδυναμοῦν ἐκεινοις κατὰ τὴν ἔννοιαν · ὡσαύ-
τως δὲ καὶ 6 θεολόγος Ἰωάννης πολλαχοῦ τὸ ὧν τῇ
τῶν Εὑαγγελίων πραγματείᾳ ἐνσπείρει, καὶ αὐτὸ δὲ
τὸ προοίμιον ταύταις ταῖς φωναῖς ἁγλαῒζει, οᾶχ
ἅπαξ, οὐδὲ δὶς, οὐδὲ τρὶς, ἀλλά πολλάκις κηρύττων
τὸ ἦν.
H'. Ὂτι τὰ μὲν· ἁρμόττει τῷ Θεῷ Λόγῳ, τὰ δὲ τῇ
ἀναληφθείσῃ φύσει.
Τῶν κηρύκων δὲ τῆς ἀληθείας τοιαῦτα διδασκόν-
των, τίς οὕτως ἄγαν θρασὺς καὶ αὐθάδης , ὡς ἀντὶ
etiam auctor__Arianus in comm._ad Luc. ν. 3; Script.
vct., tom. Ill, part. Il, pag. 207.
οχος ἔσται τῇ κρίσει· ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐκ ἐπιορ-
κήσεις ” ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, μὴ ὀμόσαι ὅλως. ι Καὶ
τὰ ἄλλα δὲ ὁμοίως τίθησιν, ὅτι ἐρῥέοη μὲν τόδε, ἐγὼ
δὲ τοῦτο τοιῶσδε νομοθετῶ, οὐκ ἀνατρέπων τὸν κεῇ
μενον νόμον, ἀλλὰ τὴν νομοθεσίαν ἀκριϐεστέραν)
ποιῶν , καὶ τῆς φυλακῆς τὸν τρόπον διδάσκων. Τὴν
νέαν τοίνυν διαθήκην 6 δεσπότης ἡμῖν δέδωκε Χρι-
στός· 6 δὲ ταύτην παρεσχηκὼς , καὶ τὴν παλαιὰν
μετά τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς Αἰγύπτου δέδωκε τῷ ‘Ia-
ραήλ· 6 δὲ ἐκείνην δεδωκὼς, καὶ¹ τῆς Αἰγυπτιακῆς
δουλείας ἀπαλλάξας, αὐτὸς ἀπέστειλε δηλονότι πρὸς
Φαραὼ τὸν Μωῡσέα· αὐτὸς εἷπε · ι Τάδε ἐρεῖς τοῖς
υἱοῖς Ἰσραήλ· '0 ὢν ἀπέσταλκὲ με πρὸς ὑμᾶς· ›
τοῦτο δὲ καὶ ἑτέρωθι 6 (I) προφήτης eaet; ποιεῖ’
ι Οὗτος γὰρ, φησὶν, 6 Θεὸς ἡμῶν · οὐ λογισθήσεται
ἕτερος πρὸς αὐτόν ⁸ ἐξεῦρε πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης.
καί ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼῦ τῷ παιδὶ αὑτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ
τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ ο μετὰ ταῦτα ἐπὶ γῆς ὤφθη,
καὶτοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη (2). ι
Κάτωθεν τοίνυν ἀρξάμενοι, τὴν προφητικῆν ἐρευ-
νήσωμεν ἔννοιαν. Τίς 6 ἐπὶ τῆς γῆς ὀφθεὶς, καὶ τοῖς
ἀνθρώποις συναναστραφείς ; εὔδηλον, ὡς οἶμαι, πΞςε
τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν, ὡς ὁ Θεὸς Λόγος τὴν ἡμετέρα-κ
φύσιν ἀναλαὸὼν,ὸ μῆ ἁρπαγμὸν ἡγησάμενος τὸ εἶναι
ἴσα Θεῷ, ἀλλ’ ἑαυτὸν κενώσας , καὶ μορφὴν δούλου
λαΰών. Οὗτος τοίνυν τὴν ὁδὸν τῆς ἐπιστήμης ξδωκεν
Ἰακὼϐ τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ
ὑπ’ αὑτοῦ, τὸν παλαιὸν διαγορεύσας ὲν τῇ ἐρήμῳ an
Μωῦσέως νόμον. '0 δὲ τὸν νόμον ἐκεῖνον δεδωκὼς, πρδ
τοῦ δοῦναι τὸν νόμον, τῷ Μωῦσῇ διαλεγόμενος ἔφη ·
ι Τάδε ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ. Ὀ ὢν ἀπέσταλκε με
πρὸς ὑμᾶς. ι Διὸ 6 προφήτης ὲόὀα · ι υῦτος ὁ Θεδς
ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν · ι μαρτυ-
ρῶν αὐτῷ, 0'3 τὸ ἔλαττον, ἀλλά τὸ ἀσύγκριτον. Ὁρᾶτε
πῶς ἔοικε τοῖς εὑαγγελικοῐς διδάγμασι-ν τὰ προφης
τιχὰ κηρύγματα. Μωῡσῆς κηρύττει τὸ ὧν· μᾶλλον
δὲ αὐτὸς 6 Θεὸς Λόγος περὶ ἑαυτοῦ λέγει τὸ ὤν’
Παῦλος δὲ πολλάκις λέγει τὸ ὢν, προστίθησι δὲ καὶ
τὸ ὑπάρχων, ταύτὸν δυνάμενον τῷ ὢν · λέγει καὶ τι
ἔστιν, ἰσοδυναμοῦν ἐκεινοις κατὰ τὴν ἔννοιαν · ὡσαύ-
τως δὲ καὶ 6 θεολόγος Ἰωάννης πολλαχοῦ τὸ ὧν τῇ
τῶν Εὑαγγελίων πραγματείᾳ ἐνσπείρει, καὶ αὐτὸ δὲ
τὸ προοίμιον ταύταις ταῖς φωναῖς ἁγλαῒζει, οᾶχ
ἅπαξ, οὐδὲ δὶς, οὐδὲ τρὶς, ἀλλά πολλάκις κηρύττων
τὸ ἦν.
H'. Ὂτι τὰ μὲν· ἁρμόττει τῷ Θεῷ Λόγῳ, τὰ δὲ τῇ
ἀναληφθείσῃ φύσει.
Τῶν κηρύκων δὲ τῆς ἀληθείας τοιαῦτα διδασκόν-
των, τίς οὕτως ἄγαν θρασὺς καὶ αὐθάδης , ὡς ἀντὶ
etiam auctor__Arianus in comm._ad Luc. ν. 3; Script.
vct., tom. Ill, part. Il, pag. 207.