PG 76, col. 1067
dunt tam optabile et expetendum illud caelestis
munificentiae decus? immolarunt agnum israclltaa,
panes insuper azymos comederunt, prisco legis in-
stituto. Sed in umbris, uti dixi, veteribus depin-
gebautur spiritualia : veritas superveniens illuxit.
Christus enim verus ille agnus immolatus est pro uo-
bis, pura certe et immaculata victima. Recessimus
a tvpis. tempore forsan ad hoc vocante. Purissi-
mum cibum confecimus, ex evangelicis praeceptis
nimirum : et ab omni fermento, hoc est, nequitia
diabolica,spiritali modo refugere opera: pretium
duximus. igitur ο typis, uti dixi, destitimus, sed
veromcultum implemus. ι Finis enim legis ac
prophetarum est Christus ’°, ι qui non mentitur
cum ait: ι Non veni solvere legem, sed adim-
plere “. ι Item: ι Dico vobis : lota unum, vel
apex unus non praeteribit a lege, donec omnia
fiant ". ι Ut enim umbras iu tabulis praeformatas
colorum varietas opportune superinducta minime
quidem tollit. sed illustriores potius eflicit: eodem
plane modo legis umbras non omnino sublatas esse
dicimus, sed quodam veluti progressu potius ad
veritatem periectas; quod cum ejus parturirent
decus. ad illud eo tempore pervenerunt quo Christus
exspleuduit. Quod ergo typis non nitimur. neque
Judaico ritu festos dies celebrare solemus. nostris
rebus in melius provectis, ne nobis illud crimini et
prohro vertat. Sin autem ideo stomachetur, et re-
rum ad meliorem statum progressionem vituperan-
dam putat: licebit eodem quoque modo res omnes
ad vitam spectantes non iuste reprehendere. quot-
quot iu melius provectas sunt. Quod verum esse
patebit singulas perpendenti. Caeterum, ut eximia
quadam pietate praeditus videatur, simulat profite-
turque se Deum Abraliami colere, magnumque il-
lum csso, ac potentem, unum forsan etiam e parti-
cularibus diis eum esse dicens. qui certis in locis
ac regionibus coluntur, 356 quos urbium prafe-
t'tos, adeoque gentium praesides, passim nominat.
Vaferrime itaque pietatis opinionem captare mihi
videtur, cum Deum illum esse non credat unum,
naturalem ac solum, omniumque supremum, sed
inter suos deos ipsum collocet. Quod autem aris
erectis Deo non sacrificamus, sicuti divinus Abra-
ham, rursum nos arguit. Ait enim, nos illum non
imitari; nequaquam inducens in animum, nos ve-
ram et necessariam eius morum similitudinem ade-
ptos esse. Nam in pra'putio cum essemus, sicut
ille nimirum, Deo credidimus, et iustificati sumus.
Scriptum estenim: ι Credidit Abraham Deo, ct rc-
pulatum est ei ad justitiam ⁰²”. ι Compulati vero
smnus etiam inter filios, et eum imitandum susce-
pimus. Sacriiicamus quippe nos etiam melius nunc,
quam tunc illi. Tempore enim typorum typi vige-
‘° itum. ς, 4. ⁵³ Maltinv, l7. "ibid. l8.
munificentiae decus? immolarunt agnum israclltaa,
panes insuper azymos comederunt, prisco legis in-
stituto. Sed in umbris, uti dixi, veteribus depin-
gebautur spiritualia : veritas superveniens illuxit.
Christus enim verus ille agnus immolatus est pro uo-
bis, pura certe et immaculata victima. Recessimus
a tvpis. tempore forsan ad hoc vocante. Purissi-
mum cibum confecimus, ex evangelicis praeceptis
nimirum : et ab omni fermento, hoc est, nequitia
diabolica,spiritali modo refugere opera: pretium
duximus. igitur ο typis, uti dixi, destitimus, sed
veromcultum implemus. ι Finis enim legis ac
prophetarum est Christus ’°, ι qui non mentitur
cum ait: ι Non veni solvere legem, sed adim-
plere “. ι Item: ι Dico vobis : lota unum, vel
apex unus non praeteribit a lege, donec omnia
fiant ". ι Ut enim umbras iu tabulis praeformatas
colorum varietas opportune superinducta minime
quidem tollit. sed illustriores potius eflicit: eodem
plane modo legis umbras non omnino sublatas esse
dicimus, sed quodam veluti progressu potius ad
veritatem periectas; quod cum ejus parturirent
decus. ad illud eo tempore pervenerunt quo Christus
exspleuduit. Quod ergo typis non nitimur. neque
Judaico ritu festos dies celebrare solemus. nostris
rebus in melius provectis, ne nobis illud crimini et
prohro vertat. Sin autem ideo stomachetur, et re-
rum ad meliorem statum progressionem vituperan-
dam putat: licebit eodem quoque modo res omnes
ad vitam spectantes non iuste reprehendere. quot-
quot iu melius provectas sunt. Quod verum esse
patebit singulas perpendenti. Caeterum, ut eximia
quadam pietate praeditus videatur, simulat profite-
turque se Deum Abraliami colere, magnumque il-
lum csso, ac potentem, unum forsan etiam e parti-
cularibus diis eum esse dicens. qui certis in locis
ac regionibus coluntur, 356 quos urbium prafe-
t'tos, adeoque gentium praesides, passim nominat.
Vaferrime itaque pietatis opinionem captare mihi
videtur, cum Deum illum esse non credat unum,
naturalem ac solum, omniumque supremum, sed
inter suos deos ipsum collocet. Quod autem aris
erectis Deo non sacrificamus, sicuti divinus Abra-
ham, rursum nos arguit. Ait enim, nos illum non
imitari; nequaquam inducens in animum, nos ve-
ram et necessariam eius morum similitudinem ade-
ptos esse. Nam in pra'putio cum essemus, sicut
ille nimirum, Deo credidimus, et iustificati sumus.
Scriptum estenim: ι Credidit Abraham Deo, ct rc-
pulatum est ei ad justitiam ⁰²”. ι Compulati vero
smnus etiam inter filios, et eum imitandum susce-
pimus. Sacriiicamus quippe nos etiam melius nunc,
quam tunc illi. Tempore enim typorum typi vige-
‘° itum. ς, 4. ⁵³ Maltinv, l7. "ibid. l8.