PG 76, col. 1429
gznnenta ordinatim recitat dicens fore ut coeli ron. Α ohrcm ἲ Certe caro ad id sponte sua non fertur, neque
mutabilem testans. Siculi autem nou est credendum
ullam esse tam necessariam rem, quae Verbi natu-
ram in id convertere, quod reapse nou est, queat:
ita nulla vicissim creatura ad deitatis naturam
migrare poterit; ne multa deinceps ei contingerent
inconvenientia, qua: sane inveniabilis blasphemia
foret. Certe si aliqua creatura ad deitatis statum ua-
turaliter transiret, nemo jam a recta deviare sen-
tentia videretur, si forte dit-cret eam ex nihilo esse
factam, sed ideo materia: particulam sibi sumpsisse,
nt exsisteret : tum corpus aliquando exstiturum in
substantia non corporali : remque visibilem ac
tactui subjectam,fieri postea iuvisibilcm et nullo
tactu sentiendam:dcnique corpus illud vitam vi
propriae natura: habere, uti Verbum vitam a Patre
accepit. Aiunt insuper ipsum in ea mutatione con-
substantialitatem cum patura nostra fuisse adeptum,
ne quis forte diserte diceret vitam ei non inesse:
neque esse iuronlusum, quidquid corrumpi potest.
Tum opinionibus suis dispensationis carnem oppu-
gnantJam ego quid dicam? Dominus Deus nobis
apparuit, ut corruptionem adversus nos rebellan-
tem destrueret, non vero ut ostenderet natura nt suam
factam esse participem corruptionis: sed suam
factam esse demonstravit carnem illam, qua: morti
erat mancipata. Sed numjuste aliquando contendet
aliquis, Deum Verbum in naturam corpoream esse ρ fuisset, si quod erat, in statu suo permansisset?
mutatum, aut versa vice carnem ad Dei naturam
migrasse, ut ipsi fieret consubstantialis? Num nos
ea credere oportet, quae omnino credenda non
sunt?
5. Idem Cyr-illus in eodem libro.
Verbum de coelo lapsum,et cujus propria caro
facta est, revera de caelo advenisse dicitur, vitam-
que mundo contulisse. Divina caro est itaque, ut
jam dixi : nemo tamen recta ratione intellectuque
prteditus, ideirco Verbum in carnem mutatum esse
sibi persuadebit. Necesse est enim ut sublimissima
omnium natura purum statum retineat, id est sim-
plicemsiue alterius commistione, ne forte videatur
composita, aut incremento indigens, aut cujusquam
rei particeps quae naturam suam minime deceat, D
dum in naturae unitatem, sive conSubstantialitatem
concurrit (l). Nune acuti intellectus oculo opinionem
Confusaneorum scrutemur, dicentium carnem inef-
lahili ratione sic esse mutatam, ut Deo Verbo cou—
snbstantialis evaserit. Cur id, inquam, aut quam-
⁸ Psal. xxxix, 7-9. ⁵ llebr. tt, 18.
‘Joau. vr, 51-55.
(l) Exstat Grarce hic locus apud Anastasium pre-
sbyterum a nobis editum Script. vet. ι. VII, pleO,
15, 2?, cum, vix aliquot varietatibus sic : Κυρὶλλου
ἐκ τοῦ sacred Συνοὺσιαστῶν λόγου. Ναὶ μὴν καὶ
εκ του κατα δυνουσιαστων λογον. tvatt μ ν και
ἐς οὐρανοῦ καταβεὸηκέναι λέγεται, καὶ ζωὴν ἓιδόναι
τῷ κόσμέ), διὰ τὸν ἄνωθεν καϊὲξ οὺ ρανοῇ κὰταϐάντα
λόγῳ. o gallae. yéyovev‘t‘) σάρξῄ οὺκᾳυν οβίᾳ μὲν,
9 νυ "DD υνυνυ ιυιννςγ ΙΙ υνδυυγ νειμ μῦν,
ὡς ἔφην, ἐστιν· οὐ, μὴν ετξ καὶ ei; φύσιν Getica-ret,-
mutabilem testans. Siculi autem nou est credendum
ullam esse tam necessariam rem, quae Verbi natu-
ram in id convertere, quod reapse nou est, queat:
ita nulla vicissim creatura ad deitatis naturam
migrare poterit; ne multa deinceps ei contingerent
inconvenientia, qua: sane inveniabilis blasphemia
foret. Certe si aliqua creatura ad deitatis statum ua-
turaliter transiret, nemo jam a recta deviare sen-
tentia videretur, si forte dit-cret eam ex nihilo esse
factam, sed ideo materia: particulam sibi sumpsisse,
nt exsisteret : tum corpus aliquando exstiturum in
substantia non corporali : remque visibilem ac
tactui subjectam,fieri postea iuvisibilcm et nullo
tactu sentiendam:dcnique corpus illud vitam vi
propriae natura: habere, uti Verbum vitam a Patre
accepit. Aiunt insuper ipsum in ea mutatione con-
substantialitatem cum patura nostra fuisse adeptum,
ne quis forte diserte diceret vitam ei non inesse:
neque esse iuronlusum, quidquid corrumpi potest.
Tum opinionibus suis dispensationis carnem oppu-
gnantJam ego quid dicam? Dominus Deus nobis
apparuit, ut corruptionem adversus nos rebellan-
tem destrueret, non vero ut ostenderet natura nt suam
factam esse participem corruptionis: sed suam
factam esse demonstravit carnem illam, qua: morti
erat mancipata. Sed numjuste aliquando contendet
aliquis, Deum Verbum in naturam corpoream esse ρ fuisset, si quod erat, in statu suo permansisset?
mutatum, aut versa vice carnem ad Dei naturam
migrasse, ut ipsi fieret consubstantialis? Num nos
ea credere oportet, quae omnino credenda non
sunt?
5. Idem Cyr-illus in eodem libro.
Verbum de coelo lapsum,et cujus propria caro
facta est, revera de caelo advenisse dicitur, vitam-
que mundo contulisse. Divina caro est itaque, ut
jam dixi : nemo tamen recta ratione intellectuque
prteditus, ideirco Verbum in carnem mutatum esse
sibi persuadebit. Necesse est enim ut sublimissima
omnium natura purum statum retineat, id est sim-
plicemsiue alterius commistione, ne forte videatur
composita, aut incremento indigens, aut cujusquam
rei particeps quae naturam suam minime deceat, D
dum in naturae unitatem, sive conSubstantialitatem
concurrit (l). Nune acuti intellectus oculo opinionem
Confusaneorum scrutemur, dicentium carnem inef-
lahili ratione sic esse mutatam, ut Deo Verbo cou—
snbstantialis evaserit. Cur id, inquam, aut quam-
⁸ Psal. xxxix, 7-9. ⁵ llebr. tt, 18.
‘Joau. vr, 51-55.
(l) Exstat Grarce hic locus apud Anastasium pre-
sbyterum a nobis editum Script. vet. ι. VII, pleO,
15, 2?, cum, vix aliquot varietatibus sic : Κυρὶλλου
ἐκ τοῦ sacred Συνοὺσιαστῶν λόγου. Ναὶ μὴν καὶ
εκ του κατα δυνουσιαστων λογον. tvatt μ ν και
ἐς οὐρανοῦ καταβεὸηκέναι λέγεται, καὶ ζωὴν ἓιδόναι
τῷ κόσμέ), διὰ τὸν ἄνωθεν καϊὲξ οὺ ρανοῇ κὰταϐάντα
λόγῳ. o gallae. yéyovev‘t‘) σάρξῄ οὺκᾳυν οβίᾳ μὲν,
9 νυ "DD υνυνυ ιυιννςγ ΙΙ υνδυυγ νειμ μῦν,
ὡς ἔφην, ἐστιν· οὐ, μὴν ετξ καὶ ei; φύσιν Getica-ret,-