PG 78, col. 1699
praepositis, habitasse prope coenobium ipsius se-
nem quemdam benignissima animm: cui vicinus
degebat alius frater. llic instinctus a malo spiritu,
i-aptato tempore, cum aberat a cella senex, ipsam
ingressus ciiiicta ejus vasa et libros exportavit.
lteversus bonus senex, et admirans eam exinani-
tam, cucurrit ad vicinum, rem illi pro amicitia
comunicaturus. At ecce ingrediens videt in medio
res suas, nondum enim illas fiir potuerat in apo-
thecas recondere; atque adeo iii hoc ipso labora-
bat. Veritus clemens senex eum pudore allicere,
tinxit egregie dissimulans pungi desiderio levandi
ventris, et locum ei rei sepositum ingressus, tati-
diu illic haesit quoad sensit furtum omne jam a fra-
tre fuisse iii latebras Conditum. Tunc reversus se-
nex de alio negotio solita familiaritate cum vicino
egit. Non multi inde dies ellluxerant cum ab aliis
aliisque clare agnita in vieini cella senis vasa nio-
verunt quosdam indignatione justissima ad scc-
liis iudicandum judici; qui furem manifestum como
prehendi ac claudi carcere curavit, sene prorsus
inscio. Famae autem indicio vulgaris audietis atti-
neri custodia fratrem, ob causam ignotam sibi, venit ad narrantem Iitec ipsa cmnohii praefectum
quicum provicinia usum multum habebat crebrae veiititationis, et dixit : Fac cbaritetem. Ρθῐεΐί
commoda mihi uva pauca et cathara. Respondi ego (dicebat coenobiarcha narrare pergens):llalxs
nempe quemdam hodie apud te? Sic eat, ait, et qua: poscebat auferens abin ad carcerem τειιιιι consola-
turus fratrem eo detentum, Ingresso illuc eo, procidit fur ad ejus pedes, aiens ipsi, Propter te hic
sum, abba, ob furtum a me factum rerum tuarum. Verum ut eas possis recuperare, en liber tuus apud
illum est, vestis apud alium, quos nominabat. Ilaec loquentem interpellavit senex, dicens: PersuasiS‘
simum habeto, fili, me haud ea causa huc ingressum : nec prorsus scivisse, te ob res ineas compi-
latas hic teneri. Veni autem ut consolarer te in afflictione tua. Quare hoc tibi a me habe ιιιυηιιεαιο
lum, ova et cathara; de caetero omnem movebo lapidem quo te hinc extraham. llis dictis.a"ii‘|""
mates illius regionis, apud quos multa valebat gratia, merito ipsius cunctis notissimae virtutis. Itaque
ab his facile obtinuit. ut missis propere ministris fratrem vinculis solutum e custodia emitterent.
XIV. Alii de hoc eodem sene aliud narrabant.
Nempe ipsum profectum aliquando ad mercatum ut
pallium emeret, pro modo pacti pretii unum au-
reum vendenti expendisse: quia vero, ad explendum
quod supererat ratiunculae, opus erat aliquo numero
pecunia: minutae, assedisse illum ad mercatoris aba-
cum, supposito sibi pallio jam empto, et sic cru-
mena resoluta obolos et quadrantes eduxisse. Dum
in co est, forte conversus videt a tergo se admo~
ventem hominem qui videbatur adjecisse oculos
cupiditatis ad pallium, mox, ut apparebat,conaturus
ipsum subtrahere. Subiit animum senis misericor-
dis lienignissinia cogitatio, Forte, secum dicentis,
hic miser plus eget pallio quam ego; sine Ipsum
sibi consulere. Ab hoc apud se statuto, extendit se
mensam versus quasi ad explicandam moneta: se-
riem, sublevavitque suos prius sedentis artus quc
facilius detrahi pallium posset: qua strenue commoditate fur usus, ablato abiit ρειιίωεεηεδο
dustria in dissimulando perseverante, quoad nummis persolutis tam, sine pecunia 'quain sine Mf
domum rediit. Ad hoc Β.. Zosimas addidit : Quanti et vasa et pallium quae 'ncglexit, erant? ,at tim”
nem quemdam benignissima animm: cui vicinus
degebat alius frater. llic instinctus a malo spiritu,
i-aptato tempore, cum aberat a cella senex, ipsam
ingressus ciiiicta ejus vasa et libros exportavit.
lteversus bonus senex, et admirans eam exinani-
tam, cucurrit ad vicinum, rem illi pro amicitia
comunicaturus. At ecce ingrediens videt in medio
res suas, nondum enim illas fiir potuerat in apo-
thecas recondere; atque adeo iii hoc ipso labora-
bat. Veritus clemens senex eum pudore allicere,
tinxit egregie dissimulans pungi desiderio levandi
ventris, et locum ei rei sepositum ingressus, tati-
diu illic haesit quoad sensit furtum omne jam a fra-
tre fuisse iii latebras Conditum. Tunc reversus se-
nex de alio negotio solita familiaritate cum vicino
egit. Non multi inde dies ellluxerant cum ab aliis
aliisque clare agnita in vieini cella senis vasa nio-
verunt quosdam indignatione justissima ad scc-
liis iudicandum judici; qui furem manifestum como
prehendi ac claudi carcere curavit, sene prorsus
inscio. Famae autem indicio vulgaris audietis atti-
neri custodia fratrem, ob causam ignotam sibi, venit ad narrantem Iitec ipsa cmnohii praefectum
quicum provicinia usum multum habebat crebrae veiititationis, et dixit : Fac cbaritetem. Ρθῐεΐί
commoda mihi uva pauca et cathara. Respondi ego (dicebat coenobiarcha narrare pergens):llalxs
nempe quemdam hodie apud te? Sic eat, ait, et qua: poscebat auferens abin ad carcerem τειιιιι consola-
turus fratrem eo detentum, Ingresso illuc eo, procidit fur ad ejus pedes, aiens ipsi, Propter te hic
sum, abba, ob furtum a me factum rerum tuarum. Verum ut eas possis recuperare, en liber tuus apud
illum est, vestis apud alium, quos nominabat. Ilaec loquentem interpellavit senex, dicens: PersuasiS‘
simum habeto, fili, me haud ea causa huc ingressum : nec prorsus scivisse, te ob res ineas compi-
latas hic teneri. Veni autem ut consolarer te in afflictione tua. Quare hoc tibi a me habe ιιιυηιιεαιο
lum, ova et cathara; de caetero omnem movebo lapidem quo te hinc extraham. llis dictis.a"ii‘|""
mates illius regionis, apud quos multa valebat gratia, merito ipsius cunctis notissimae virtutis. Itaque
ab his facile obtinuit. ut missis propere ministris fratrem vinculis solutum e custodia emitterent.
XIV. Alii de hoc eodem sene aliud narrabant.
Nempe ipsum profectum aliquando ad mercatum ut
pallium emeret, pro modo pacti pretii unum au-
reum vendenti expendisse: quia vero, ad explendum
quod supererat ratiunculae, opus erat aliquo numero
pecunia: minutae, assedisse illum ad mercatoris aba-
cum, supposito sibi pallio jam empto, et sic cru-
mena resoluta obolos et quadrantes eduxisse. Dum
in co est, forte conversus videt a tergo se admo~
ventem hominem qui videbatur adjecisse oculos
cupiditatis ad pallium, mox, ut apparebat,conaturus
ipsum subtrahere. Subiit animum senis misericor-
dis lienignissinia cogitatio, Forte, secum dicentis,
hic miser plus eget pallio quam ego; sine Ipsum
sibi consulere. Ab hoc apud se statuto, extendit se
mensam versus quasi ad explicandam moneta: se-
riem, sublevavitque suos prius sedentis artus quc
facilius detrahi pallium posset: qua strenue commoditate fur usus, ablato abiit ρειιίωεεηεδο
dustria in dissimulando perseverante, quoad nummis persolutis tam, sine pecunia 'quain sine Mf
domum rediit. Ad hoc Β.. Zosimas addidit : Quanti et vasa et pallium quae 'ncglexit, erant? ,at tim”