PG 79, col. 1113
Oi δαίμονες διὰ τῶν λογισμῶν τῇ ψυχῇ πολεμοῦσι,
κακείνοι χαλεπωτέρως διὰ τῆς ὑπομονῆς ἀντιπολε-
μούνται, καὶ δειλειῶντες προσίασι λοιπὸν τῇ μάχῃ
κραταιὸν τὸν στρατηγὸν τῆς πυγμῆς ὑφορῶντες. Εἰ
βούλει στρατηγῆσαι κατὰ τῆς φάλαγγος τῶν δαιμό-
νων, ἡσυχίᾳ φράττε τὰς τῆς ψυχῆς σου πύλας, θίγε
δὲ καὶ τὸ οὖς σου τοῖς τῆς πατροσύνης λόγοις, ἵνα
τότε μᾶλλον λογισμῶν ἀκάνθας μαθὼν ἐμπρησῃς,
ἐπεὶ( πατρικῆς νουθεσίας άκροᾶσαι. Μὴ τῶν ἔργων
tuo δικαστὴς, ἀλλὰ τῶν ῥήσεων ἐξεταστὴς.
suam. ις’.
Ἐθος γάρ τοῖς τοιούτοις λογισμοῖς είς τὸ πρακτι-
κὸν τοῦ νουθετοῦντός σε ἁπάγειν, ἵνα δεινόν σε τούτου
καταστήσαντες κριτὴν, τῆς ἐπωφελοῦς νουθεσίας
άποστήσωσι. Μὴ ἀπαναίνου νουθετούμενος, κᾶν γνωο
στικὸς ὑπάρχεις ἐὰν γὰρ τὺ πρακτικὸν τῆς γνωστο-
κῆς ἀποζευχθῇ, χρεία τοῦ ζευγνύντος τὴν ὁποτέρων
τῶν ἀρετῶν ἁρμονίαν τῇ φρικτῇ τῆς κρίσεως δίκη.
’0 τὴν πατρῴαν ἐντολὴν ἐκ τοῦ ὠτὸς ἐκτινάσσων,
καὶ νομικῆς ἐντολῆς παρήκοος ἔσται, μὴ μόνον κατ-
ῳθώματκ Πατέρων τερπόμενος λάλει, ἀλλὰ καὶ
σεαυτὸν ἐργάτην τούτων πονικώτατον ἀπαίτει. ’0
πονικώτερον ὲπιζητῶν οἶός τε οἴῳ πόνῳ λογισμὸς
ἀντίκειται, τεχνίτης ἐν πάλῃ κατὰ τῆς πλάνης stipi-
σκεται, ἐν ὅλοις δὲ τοῖς νοεροίς σου πόνοις, οἷς ἐὰν
ἐλλίψῃ, 6 τοῦτον συλήσας ἀντ’ αὐτοῦ παρεισδύει.Μνηο
μόνευε τῇ συνέσει τῶν πόνων συντηρεῖν τὴν καρδίαν ,
μήπως ἡ λήθη τῆς τῶν κρειττόνων μερίμνης ταύτην
συλήσασα τῇ τῶν λογισμῶν αἰχμαλωσίᾳ παραδῷ ο ὴ
γὰρ λήθη τῆς αἰχμαλωσίας προσπηδᾷ τῇ κακίᾳ, ἴνα
ὑπ’ ἐκείνης τοῦ νοῦ κλαπέντος, ἐτοίμως αὕτη παρεισ-
ἐλθοι, νοῦς κλεπτόμενος ἀπὸ Θεοῦ, καὶ μνήμης μα-
κρυνόμενος, καί διὰ τῶν ἐκτὸς αἰσθήσεων ἀδιαφόροις
ἁμαρτάνει ⁸ ἀκοὴν γὰρ καὶ γλῶτταν 6 τοιοῦτος ἁδυι
νατεί παιδαγωγῆσαι, ὅτι τὸ φίλτρον τῶν πόνων ἐκ
τῶν ἐκτὸς ἐξατῆκεν. ’0 φιλῶν ἐξακούειν τοῦ ψέγον-
τος τὸν δεῖνα , δυσὶ συνεργοῖς πνεύμασι συνεργοῦσιν
οί δύο ν ἡ γάρ κακηκοῖα τῆς κατηγορίας συνεργὸς D
τυγχάνει, κα¹ι ἐρῶσιν ἀλλήλων είς λύμην καρο-
δίας.
ΚΕΦΔΛ. ων.
Ἐκ τῶν καταλαλῶν τὰ ὦτά σου φράξον, ἵνα μὴ
διττῶς σὺν αὐτοῖς ἀνομήσῃς, σαυτὸν μὲν δεινῷ πάθει
ἐθίζων, γλωσσαλγείν δέ ἐκείνους οὐκ ἀνακόπτων.
Ψυχὴν τῶν κρειττόνων 6 φιλοσκώπτης λῃστεύει, σα-
θρὰν ἀκοὴν διαϐολαῖς διορύττων · 6 δὲ διαδρῶν τὴν
τοῦ πέλας λοίδορον γλῶσσαν, καὶ τὴν οἰκείαν λοιδορίαν
φυγαδεύει· ἡδεῖς ἀκοὰς ὁ τῷ λοιδόρῳ παρέχων , ίὺν
θηρὸς τοῖς ὠσίν ἁμέλγει. Μὴ γενέσθω τὸ οὓς σου τῆς
κακείνοι χαλεπωτέρως διὰ τῆς ὑπομονῆς ἀντιπολε-
μούνται, καὶ δειλειῶντες προσίασι λοιπὸν τῇ μάχῃ
κραταιὸν τὸν στρατηγὸν τῆς πυγμῆς ὑφορῶντες. Εἰ
βούλει στρατηγῆσαι κατὰ τῆς φάλαγγος τῶν δαιμό-
νων, ἡσυχίᾳ φράττε τὰς τῆς ψυχῆς σου πύλας, θίγε
δὲ καὶ τὸ οὖς σου τοῖς τῆς πατροσύνης λόγοις, ἵνα
τότε μᾶλλον λογισμῶν ἀκάνθας μαθὼν ἐμπρησῃς,
ἐπεὶ( πατρικῆς νουθεσίας άκροᾶσαι. Μὴ τῶν ἔργων
tuo δικαστὴς, ἀλλὰ τῶν ῥήσεων ἐξεταστὴς.
suam. ις’.
Ἐθος γάρ τοῖς τοιούτοις λογισμοῖς είς τὸ πρακτι-
κὸν τοῦ νουθετοῦντός σε ἁπάγειν, ἵνα δεινόν σε τούτου
καταστήσαντες κριτὴν, τῆς ἐπωφελοῦς νουθεσίας
άποστήσωσι. Μὴ ἀπαναίνου νουθετούμενος, κᾶν γνωο
στικὸς ὑπάρχεις ἐὰν γὰρ τὺ πρακτικὸν τῆς γνωστο-
κῆς ἀποζευχθῇ, χρεία τοῦ ζευγνύντος τὴν ὁποτέρων
τῶν ἀρετῶν ἁρμονίαν τῇ φρικτῇ τῆς κρίσεως δίκη.
’0 τὴν πατρῴαν ἐντολὴν ἐκ τοῦ ὠτὸς ἐκτινάσσων,
καὶ νομικῆς ἐντολῆς παρήκοος ἔσται, μὴ μόνον κατ-
ῳθώματκ Πατέρων τερπόμενος λάλει, ἀλλὰ καὶ
σεαυτὸν ἐργάτην τούτων πονικώτατον ἀπαίτει. ’0
πονικώτερον ὲπιζητῶν οἶός τε οἴῳ πόνῳ λογισμὸς
ἀντίκειται, τεχνίτης ἐν πάλῃ κατὰ τῆς πλάνης stipi-
σκεται, ἐν ὅλοις δὲ τοῖς νοεροίς σου πόνοις, οἷς ἐὰν
ἐλλίψῃ, 6 τοῦτον συλήσας ἀντ’ αὐτοῦ παρεισδύει.Μνηο
μόνευε τῇ συνέσει τῶν πόνων συντηρεῖν τὴν καρδίαν ,
μήπως ἡ λήθη τῆς τῶν κρειττόνων μερίμνης ταύτην
συλήσασα τῇ τῶν λογισμῶν αἰχμαλωσίᾳ παραδῷ ο ὴ
γὰρ λήθη τῆς αἰχμαλωσίας προσπηδᾷ τῇ κακίᾳ, ἴνα
ὑπ’ ἐκείνης τοῦ νοῦ κλαπέντος, ἐτοίμως αὕτη παρεισ-
ἐλθοι, νοῦς κλεπτόμενος ἀπὸ Θεοῦ, καὶ μνήμης μα-
κρυνόμενος, καί διὰ τῶν ἐκτὸς αἰσθήσεων ἀδιαφόροις
ἁμαρτάνει ⁸ ἀκοὴν γὰρ καὶ γλῶτταν 6 τοιοῦτος ἁδυι
νατεί παιδαγωγῆσαι, ὅτι τὸ φίλτρον τῶν πόνων ἐκ
τῶν ἐκτὸς ἐξατῆκεν. ’0 φιλῶν ἐξακούειν τοῦ ψέγον-
τος τὸν δεῖνα , δυσὶ συνεργοῖς πνεύμασι συνεργοῦσιν
οί δύο ν ἡ γάρ κακηκοῖα τῆς κατηγορίας συνεργὸς D
τυγχάνει, κα¹ι ἐρῶσιν ἀλλήλων είς λύμην καρο-
δίας.
ΚΕΦΔΛ. ων.
Ἐκ τῶν καταλαλῶν τὰ ὦτά σου φράξον, ἵνα μὴ
διττῶς σὺν αὐτοῖς ἀνομήσῃς, σαυτὸν μὲν δεινῷ πάθει
ἐθίζων, γλωσσαλγείν δέ ἐκείνους οὐκ ἀνακόπτων.
Ψυχὴν τῶν κρειττόνων 6 φιλοσκώπτης λῃστεύει, σα-
θρὰν ἀκοὴν διαϐολαῖς διορύττων · 6 δὲ διαδρῶν τὴν
τοῦ πέλας λοίδορον γλῶσσαν, καὶ τὴν οἰκείαν λοιδορίαν
φυγαδεύει· ἡδεῖς ἀκοὰς ὁ τῷ λοιδόρῳ παρέχων , ίὺν
θηρὸς τοῖς ὠσίν ἁμέλγει. Μὴ γενέσθω τὸ οὓς σου τῆς