PG 8, col. 1020
ϐόντες τῶν ἀρετῶν, περί πασῶν ἄν εἷήμεν ἐσκεμ-
μένοι, ὅτι ὁ μίαν ἔχων ἀρετὴν γνωστικῶς πάσας
ἔχει διὰ τήν ἀντακολουθίαν. Αὐτίκα ἡ ἐγκράτεια
διάθεσίς ἐστιν ἀνυπέρϐατος τῶν κατὰ τὸν ὀρθὸν λό-
γον φανέντων. Ἐγκρατεύεται δὲ ὁ κατέχων τὰς παρά
τὸν ὀρθὸν λόγον ὁρμὰς, ἢ ὁ κατέχων αὐτὸν, ὥστε μὴ
δρμᾷν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον. Σωφροσύνη (29) δὲ αὐτή
οὐκ ἄνευ ἀνδρείας· ἐπειδὴ ἐξ ἐντολῶν γίνεται, ἑπο-
μένη τῷ διατεταγμένῳ Θεῷ, φρόνησίς τε καὶ ἡ μιμη-
τική τῆς θείας διαθέσεως δικαιοσύνη· καθ’ ἣν ἰγ-
κρατευόμενοι, καθαροὶ πρὸς εὐσέϐειαν καὶ τὴν έπο-
μένην ἀκολούθως τῷ Θεῷ πρᾶξιν στελλόμιθα, ἐξο-
μοιούμενοιτῷ Κυρίῳ κατά τὸ δυνατὸν ἡμῖν, ἐπική-
ροις τήν φύσιν ὑπάρχουσιν. Τοῦτο δέ ἐστι δίκαιον
καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως γενέσθαι. Ἀνενδεὶς μὶν
γὰρ τὸ Θεῖον καὶ ἀπαθές· ὅθεν οὐδὲ ἐγκρατὲς κυρίως·
οὐ γὰρ ὑποπίπτει πάθει ποτὶ, ’ίνα καὶ κρατήσῃ
τοῦδε· ἡ δὲ ἡμετέρα φύσις, ἐμπαθὴς οὖσα, ἐγκρα-
τείας δεῖται, δι’ ἧς πρὸς τὸ ὀλιγοδεὲς συνασκουμένη,
συνεγγίζειν πειρᾶται κατά διάθεσιν τῇ θείᾳ φύσει·
ὁ γὰρ σπουδαῖος (30) ὀλιγοδεὴς, ἀθανάτου καὶ θνητῆς
φύσεως μεθόριος· τὸ μὲν ἐνδεὶς διά τε τὸ σῶμα διὰ
τε τήν γένεσιν αὐτὴν ἔχων· ὀλίγων δὶ διὰ τήν λογι-
κὴν ἐγκράτειαν δεῖσθαι δεδιδαγμένος· ἐπὶ τίνα
λόγον ἔχει τὸ ἀπειπεῖν τὸν Νόμον ἀνδρὶ γυναι-
κὸς ἀμπεχόνην (31) ἀναλαμϐάνειν ,Ἥ οὐχὶ ἀνδρί-
ζεσθαίὴμξς βούλεται, μήτε me τὸ σῶμὲ καὶ ’τὰ
ἔργα, μήτε κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ τὸν λόγον ἐκθηλυ-
νομένουςς ἠρῥενῶσθαι γὰρ τὸν ἀληθείᾳ σχολάζοντα
ἔν τε ὑπομοναῖς. ἔν τε καρτερίαις, κάν τῷ βίῳ,
κάν τῷ τρόπῳ, κάν τῷ Λόγῳ, κάν τῇ ἀσκήσει, νύκτωρ
τε καὶ μεθ’ ἡμέραν, καὶ ε’ί που μαρτυρίου δι’ αἵμα-
τος χωροῦντος ἐπικαταλάϐοι χρεία, βούλεται. Πάλιν,
Ε’ίτις (32), φησὶ, νεωστὶ δειμάμενος οἰκίαν, οὐκ
ἔφθη εἴσοικίσασθαι· ἢ ἀμπελῶνα νεόφυτον ἐργα-
σάμενος, μηδέπω τοῦ καρποῦ μετείληφεν, ἢ παρθέ-
νον ἐγγυησάμενος, οὐδέπω ἔγημεν· τούτους ἀφεῖ-
Philonis libro De fortitudine, p. 337: ‘_0 δὶ σπου.-
iasigasga:tanta sua; ’φιξεως μεθέτ
ριος· τὸ ἐπιδεὶς ἔχων Δδιὰ σῶμά-θνητὸν, τὸῖνδὲ
ριος· το μεν επιοεες ε· ων οια σωμα θνητον, το οε
μή πολυτελὶς διὰ ψυχᾷιν ἐφιεμένην ἀθανασίαςε- Vir
autem bonus paucis'eget, 'in’ natura: mortalis im-
mortalisque situs confinio : propter corpus quidem
mortale egestati obnoxius est, paucis vero contentus
propter _anima‘m, qua: ad immertalitatem asperat.
057m animam, qua: aa immortalitatem aspirth
(1) Γυναικὸς pm, Philo ludaaus, libri 1am
ςξσιί Ῥξιε( ’738 ἐ Τοσαύτη δέ τίς tam τῷ ᾙόμῳ ,σπου-
δὴ καῖ apto-uuln, περί rei), γυμνάσαι καὶ, ξυγκροτῆ-
σαι ,ψυχὴν πρὸς ἀνδρείαν, dia-is καὶ περὶ ’ἐσθημάτωνζ
ὁποῖα ’ἐχρῆν ἀμπέχεσθαι, _ διετάξατο, ’ἀπειπὼῃνλ ἀνά
κράτος ’Ἔνδρὶ ’γυνᾶικὸε ’ἀμπεχόνην ’ ἀναλαμϐάνειν.
Tanta porro contentione lea: studet exercere confir-
mareque animos ad fortitudinem, ut et de vestimen-
tis, qualibus utendum sit, praecipiat, diserteinterdi-
cens, ne vir sumat muliebria.
(32) Εξί τις. Haec propius accedunt ad Philonis Ju-
daei verba, p. 740, quam Moysis, Deut. xx, 5-7.
μένοι, ὅτι ὁ μίαν ἔχων ἀρετὴν γνωστικῶς πάσας
ἔχει διὰ τήν ἀντακολουθίαν. Αὐτίκα ἡ ἐγκράτεια
διάθεσίς ἐστιν ἀνυπέρϐατος τῶν κατὰ τὸν ὀρθὸν λό-
γον φανέντων. Ἐγκρατεύεται δὲ ὁ κατέχων τὰς παρά
τὸν ὀρθὸν λόγον ὁρμὰς, ἢ ὁ κατέχων αὐτὸν, ὥστε μὴ
δρμᾷν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον. Σωφροσύνη (29) δὲ αὐτή
οὐκ ἄνευ ἀνδρείας· ἐπειδὴ ἐξ ἐντολῶν γίνεται, ἑπο-
μένη τῷ διατεταγμένῳ Θεῷ, φρόνησίς τε καὶ ἡ μιμη-
τική τῆς θείας διαθέσεως δικαιοσύνη· καθ’ ἣν ἰγ-
κρατευόμενοι, καθαροὶ πρὸς εὐσέϐειαν καὶ τὴν έπο-
μένην ἀκολούθως τῷ Θεῷ πρᾶξιν στελλόμιθα, ἐξο-
μοιούμενοιτῷ Κυρίῳ κατά τὸ δυνατὸν ἡμῖν, ἐπική-
ροις τήν φύσιν ὑπάρχουσιν. Τοῦτο δέ ἐστι δίκαιον
καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως γενέσθαι. Ἀνενδεὶς μὶν
γὰρ τὸ Θεῖον καὶ ἀπαθές· ὅθεν οὐδὲ ἐγκρατὲς κυρίως·
οὐ γὰρ ὑποπίπτει πάθει ποτὶ, ’ίνα καὶ κρατήσῃ
τοῦδε· ἡ δὲ ἡμετέρα φύσις, ἐμπαθὴς οὖσα, ἐγκρα-
τείας δεῖται, δι’ ἧς πρὸς τὸ ὀλιγοδεὲς συνασκουμένη,
συνεγγίζειν πειρᾶται κατά διάθεσιν τῇ θείᾳ φύσει·
ὁ γὰρ σπουδαῖος (30) ὀλιγοδεὴς, ἀθανάτου καὶ θνητῆς
φύσεως μεθόριος· τὸ μὲν ἐνδεὶς διά τε τὸ σῶμα διὰ
τε τήν γένεσιν αὐτὴν ἔχων· ὀλίγων δὶ διὰ τήν λογι-
κὴν ἐγκράτειαν δεῖσθαι δεδιδαγμένος· ἐπὶ τίνα
λόγον ἔχει τὸ ἀπειπεῖν τὸν Νόμον ἀνδρὶ γυναι-
κὸς ἀμπεχόνην (31) ἀναλαμϐάνειν ,Ἥ οὐχὶ ἀνδρί-
ζεσθαίὴμξς βούλεται, μήτε me τὸ σῶμὲ καὶ ’τὰ
ἔργα, μήτε κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ τὸν λόγον ἐκθηλυ-
νομένουςς ἠρῥενῶσθαι γὰρ τὸν ἀληθείᾳ σχολάζοντα
ἔν τε ὑπομοναῖς. ἔν τε καρτερίαις, κάν τῷ βίῳ,
κάν τῷ τρόπῳ, κάν τῷ Λόγῳ, κάν τῇ ἀσκήσει, νύκτωρ
τε καὶ μεθ’ ἡμέραν, καὶ ε’ί που μαρτυρίου δι’ αἵμα-
τος χωροῦντος ἐπικαταλάϐοι χρεία, βούλεται. Πάλιν,
Ε’ίτις (32), φησὶ, νεωστὶ δειμάμενος οἰκίαν, οὐκ
ἔφθη εἴσοικίσασθαι· ἢ ἀμπελῶνα νεόφυτον ἐργα-
σάμενος, μηδέπω τοῦ καρποῦ μετείληφεν, ἢ παρθέ-
νον ἐγγυησάμενος, οὐδέπω ἔγημεν· τούτους ἀφεῖ-
Philonis libro De fortitudine, p. 337: ‘_0 δὶ σπου.-
iasigasga:tanta sua; ’φιξεως μεθέτ
ριος· τὸ ἐπιδεὶς ἔχων Δδιὰ σῶμά-θνητὸν, τὸῖνδὲ
ριος· το μεν επιοεες ε· ων οια σωμα θνητον, το οε
μή πολυτελὶς διὰ ψυχᾷιν ἐφιεμένην ἀθανασίαςε- Vir
autem bonus paucis'eget, 'in’ natura: mortalis im-
mortalisque situs confinio : propter corpus quidem
mortale egestati obnoxius est, paucis vero contentus
propter _anima‘m, qua: ad immertalitatem asperat.
057m animam, qua: aa immortalitatem aspirth
(1) Γυναικὸς pm, Philo ludaaus, libri 1am
ςξσιί Ῥξιε( ’738 ἐ Τοσαύτη δέ τίς tam τῷ ᾙόμῳ ,σπου-
δὴ καῖ apto-uuln, περί rei), γυμνάσαι καὶ, ξυγκροτῆ-
σαι ,ψυχὴν πρὸς ἀνδρείαν, dia-is καὶ περὶ ’ἐσθημάτωνζ
ὁποῖα ’ἐχρῆν ἀμπέχεσθαι, _ διετάξατο, ’ἀπειπὼῃνλ ἀνά
κράτος ’Ἔνδρὶ ’γυνᾶικὸε ’ἀμπεχόνην ’ ἀναλαμϐάνειν.
Tanta porro contentione lea: studet exercere confir-
mareque animos ad fortitudinem, ut et de vestimen-
tis, qualibus utendum sit, praecipiat, diserteinterdi-
cens, ne vir sumat muliebria.
(32) Εξί τις. Haec propius accedunt ad Philonis Ju-
daei verba, p. 740, quam Moysis, Deut. xx, 5-7.