PG 8, col. 1027
derant, dimenso utendi ac fruendi tempore circum -
scribens; et eos qui propter longam paupertatem
pronas dederunt, nolens perpetuo puniri. Eleemo-
synoz autem et fides, custodia regiae. Benedictio au—
tem in caput ejus qui elargitur : etc. Qui miseretur
mendicorum, beabitur (α) ; quoniam chari tatem osten -
dit in sibi similem, prOpter eam, quam habet,
charitatem, in Opificem humani generis. Habent
autem ea, quas prius dicta sunt, alias quoque ma-
gis naturales expositiones, de quiete, et receptione
haereditatis ; qua) non opus est in praesens dicere.
Multis autem modis intelligitur charitas,per man-
suetudinem, per benignitatem, per tolerantiam,
per invidise et aemulationis vacuitatem, per odii
remotionem, per injuriae oblivionem. Est ejusmodi
in omnibus, ut dividi et discerni non possit, sua
lubenter communicans. Rursus: Si videris, in-
quit, ›χ‹ jumentum necessariorum aut amicorum,
aut eorum, quos cognoscis, hominum, errans in
solitudine, abduc ipsum et redde: et si procul
abfuerit dominus, postquam servaveris cum tuis
donec redierit, redde. Naturalem docet communio-
nem, nempe ut inventum existimemus depositum,
et ne simus memores injurias ab inimico acceptae.
ψ Ρ. 475 Ει) POTTER, 398-399 EI). PARIS. (a) ι
custodiunt regem,_ et roboratur clementia‘thronus C (6t_) Ἕςὶν Ὶδῃς. Horum praeceptorum stnsus ex-
ejus. Aquila '_pariter_ νεῖαι-,ἕλεος καὶ. ἀλήθεια, ac
saepe convenit cum Latina Vulgata hic interpres:
sa: e convenit cum Lutum ν uisum uno interpres δ
θεά) Hebrmis eadem vox et veritatem, et fidem signi-
ficat, ut Graecis, misericordiam et elemosynam;
Prov'. ιιι, v. 3. Ἐλεημοσυναι καί πίστεις 4 μή⁷ ἐκλει-
πὲτωσάν σοι. Latina :Miserieordia et veritas te non
deserant: et c. xvr, v. 22: Ἐλεμηοσῦναι καὶ πίστεις
παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοῖς, Eleemosgnaetfides apud
fabricatores bonos, Quem__locum __ic indicari puta-
vit Hervetus-_l.atipa: Misericordia et. veritas pm-
parant bon_a. Utrobique eaadem reperiuntur voces
Hebraeae. COLLECT.
(58) Εὐλογμία. Prov. XI, 26 ε.ξο συνέζων σῖτον, ὑπο-
λείποὶτο αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εὐλογία δὲ είς κεφαλὴν
τοῦ μεταδιδόντος. Prov. xw, 21 ίὉ ἀτιμάζων πένη-
του εταοιοοντος. Γιύν. Juv, 41 . U GTLPGL’UJV
τὰς άιμαρτάνειοη ἐλεῶν δε πτωχρὺς, μακαριστός.
(59) Εἲς τὸ ὅμοιον. Α. εἱς τδν ὅμοιον, masc. gen.
SYLBURG.
(60) Ἀμὲριστος. Amorem vocat individuum. indi-
scr‘etum, quod per eum plures quodammodo unus ' etiam verba Philonis paulo superius posita.
idemque 'fiant—gisecundum illud, Amicus alter ego,
Hoc sensu intelligendum esse (Clementem patebit,
appositis Philonis verbise libri superius dicti pag.
766: beluis; δὴ τοῖς ἀπὸ τοῦ ἔθνους ἀγαπᾷν ’το-ὗς
ἐπήλυδας, μῂ μόνονμὼς φίλους καὶ συγγενεῖς,υᾶλλᾶ
καῖ ὡς ἑαυτοὺς, κατὰ (γε. (σῶμαῢκαῖ ψυχὴν ,1 ὡςρῖρν ‘ τι
κοινοπραγοῦντας κατᾶίδὶ τήν διάνοιαί, ⁷ τὰ αὐτᾶ λυ-
πουμένουςς τε καὶ χαίροντας, ὡς ἐν. διαιρετοῖς μέρε-
σιν ’ἓν ζῶον εἶναι”δοκεῖν ᾁρμοζομὲνης καὶ συμφυὲς
ἀπεργαζομένης αὐτὸ ,κοινωνίας Iubet ἡ etiam ut den:
tiles sui amarent advenas. non solum ut amicos et
cognatos, sed tanquam seipsos, et unius fortunae par-
ticipes, t'um_ animo. tum corpore, unaque sincere iis-
dem rebus dolentes ac gaudentes. tanquam ejusdem
animalis diversa: partes, conciliante (functos quodam-
modo in congenitam naturam benevolentia,
scribens; et eos qui propter longam paupertatem
pronas dederunt, nolens perpetuo puniri. Eleemo-
synoz autem et fides, custodia regiae. Benedictio au—
tem in caput ejus qui elargitur : etc. Qui miseretur
mendicorum, beabitur (α) ; quoniam chari tatem osten -
dit in sibi similem, prOpter eam, quam habet,
charitatem, in Opificem humani generis. Habent
autem ea, quas prius dicta sunt, alias quoque ma-
gis naturales expositiones, de quiete, et receptione
haereditatis ; qua) non opus est in praesens dicere.
Multis autem modis intelligitur charitas,per man-
suetudinem, per benignitatem, per tolerantiam,
per invidise et aemulationis vacuitatem, per odii
remotionem, per injuriae oblivionem. Est ejusmodi
in omnibus, ut dividi et discerni non possit, sua
lubenter communicans. Rursus: Si videris, in-
quit, ›χ‹ jumentum necessariorum aut amicorum,
aut eorum, quos cognoscis, hominum, errans in
solitudine, abduc ipsum et redde: et si procul
abfuerit dominus, postquam servaveris cum tuis
donec redierit, redde. Naturalem docet communio-
nem, nempe ut inventum existimemus depositum,
et ne simus memores injurias ab inimico acceptae.
ψ Ρ. 475 Ει) POTTER, 398-399 EI). PARIS. (a) ι
custodiunt regem,_ et roboratur clementia‘thronus C (6t_) Ἕςὶν Ὶδῃς. Horum praeceptorum stnsus ex-
ejus. Aquila '_pariter_ νεῖαι-,ἕλεος καὶ. ἀλήθεια, ac
saepe convenit cum Latina Vulgata hic interpres:
sa: e convenit cum Lutum ν uisum uno interpres δ
θεά) Hebrmis eadem vox et veritatem, et fidem signi-
ficat, ut Graecis, misericordiam et elemosynam;
Prov'. ιιι, v. 3. Ἐλεημοσυναι καί πίστεις 4 μή⁷ ἐκλει-
πὲτωσάν σοι. Latina :Miserieordia et veritas te non
deserant: et c. xvr, v. 22: Ἐλεμηοσῦναι καὶ πίστεις
παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοῖς, Eleemosgnaetfides apud
fabricatores bonos, Quem__locum __ic indicari puta-
vit Hervetus-_l.atipa: Misericordia et. veritas pm-
parant bon_a. Utrobique eaadem reperiuntur voces
Hebraeae. COLLECT.
(58) Εὐλογμία. Prov. XI, 26 ε.ξο συνέζων σῖτον, ὑπο-
λείποὶτο αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εὐλογία δὲ είς κεφαλὴν
τοῦ μεταδιδόντος. Prov. xw, 21 ίὉ ἀτιμάζων πένη-
του εταοιοοντος. Γιύν. Juv, 41 . U GTLPGL’UJV
τὰς άιμαρτάνειοη ἐλεῶν δε πτωχρὺς, μακαριστός.
(59) Εἲς τὸ ὅμοιον. Α. εἱς τδν ὅμοιον, masc. gen.
SYLBURG.
(60) Ἀμὲριστος. Amorem vocat individuum. indi-
scr‘etum, quod per eum plures quodammodo unus ' etiam verba Philonis paulo superius posita.
idemque 'fiant—gisecundum illud, Amicus alter ego,
Hoc sensu intelligendum esse (Clementem patebit,
appositis Philonis verbise libri superius dicti pag.
766: beluis; δὴ τοῖς ἀπὸ τοῦ ἔθνους ἀγαπᾷν ’το-ὗς
ἐπήλυδας, μῂ μόνονμὼς φίλους καὶ συγγενεῖς,υᾶλλᾶ
καῖ ὡς ἑαυτοὺς, κατὰ (γε. (σῶμαῢκαῖ ψυχὴν ,1 ὡςρῖρν ‘ τι
κοινοπραγοῦντας κατᾶίδὶ τήν διάνοιαί, ⁷ τὰ αὐτᾶ λυ-
πουμένουςς τε καὶ χαίροντας, ὡς ἐν. διαιρετοῖς μέρε-
σιν ’ἓν ζῶον εἶναι”δοκεῖν ᾁρμοζομὲνης καὶ συμφυὲς
ἀπεργαζομένης αὐτὸ ,κοινωνίας Iubet ἡ etiam ut den:
tiles sui amarent advenas. non solum ut amicos et
cognatos, sed tanquam seipsos, et unius fortunae par-
ticipes, t'um_ animo. tum corpore, unaque sincere iis-
dem rebus dolentes ac gaudentes. tanquam ejusdem
animalis diversa: partes, conciliante (functos quodam-
modo in congenitam naturam benevolentia,