PG 8, col. 813
χοωμὲνων αἰρὲσεων, ἐμφανῶς ταττούσης τῆς Γρα-
φῆς. Εἰσὶ γὰρ οἳ καὶ ὕδωρ ψιλὸν εὐχαριστοῦσιν (72).
‹‹ Ἀλλᾷ ἀποπήδησον, μή χρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ
αὐτῆς· τόπον ›› τὴν Συναγωγὴν, οὐχὶ δὲ Ἐκκλη-
σίαν, ὁμωνύμως προσεῖπεν. Εἶτα ἐπιφωνεῖο ι( Οὕτω
γὰρ διαϐήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον· ›› τὸ βάπτισμα τὸ
αἱρετικὸν, οὐκ οἰκεῖον καὶ γνήσιον ὕδωρ λογιζομένη.
ιι Καὶ ὑπερϐήσῃ ποταμὸν ἀλλότριον,ιιτὸν παραφέροντα
καὶ κατασῦροντα εἷς θάλασσαν, είς ἤν ἐκδίδοται ὁ
παρεκτραπεῖς ἐκ τῆς κατ’ ἀλήθειαν ἐδραιότητος,
συνεκρυεὶς αὖθις εἷς τὰ ἐθνικά καὶ ἄτακτα τοῦ βίου
κύ ματα.
clesiam. mquivoce appellavit. Deinde acclamat: (ι Ita enim trajicies aquam alienam: ›› baptisma haere-
ticum. non convenientem et germanam aquam reputans. « Et transmeabis fluvium alienum (α), ›› (ῃιῑ
in mare defert et detrahit, in quod illabitur, qui divertit a stabilitate veritatis, rursus confluens ad
gentiles et inordinatos vita: fluctus.
CAPUT XX.
Quanam ratione philosophia conferat ad divinae veritatis comprehensionem.
Ὠς δὶ οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι, οἱ καθέλκοντες τήν
ναῦν, οὗ πολλᾶ αἴτια λέγοιντ’ ἄν, ἀλλ’ ἐκ πολλῶν α’ί-
τιον ἵν’ οὐκ ἔστι γὰρ αἳτιος ’ἕκαστος τοῦ καθέλκε-
σθαι τὴν ναῦν, ἀλλᾶ σὺν τοῖς ἃλλοις’ οὕτω καὶ
ἡ φιλοσοφία, πρὸς κατάληψιν τῆς ἀληθείας, ζήτη-
σις οὖσα ἀληθείας, συλλαμϐάνεταιο οὐκ αἰτία οὖσα
καταλήψεως, σὺν δὲ τοῖς ἃλλοις α”τία, καὶ συνεργός”
τάχα δὲ καὶτὸ συναίτιον α’ίτιον. Ὦς δὲ ἓνὸς ὄντος
τοῦ εὐδαιμονεῖν, αἰτίαι τυγχάνουσιν αἳ ἀρεταὶ πλεί-
ονες ὑπάρχουσαν καὶ ὡς τοῦ θερμαίνεσθαι ’ὁ τε ἣλιος,
τό τε πῦρ, βαλανεῖόν τε, καὶ ἐσθής οὕτω μιᾶς οὕ-
σης τῆς ἀληθείας, πολλὰ τὰ συλλαμϐανόμενα πρὸς
ζήτησιν ('73) αὐτῆς· ἡδὶ εὕρεσις, ἡ δι’ Υἱοῦ. Ei
γοῦν σκοποῖμεν, μία κατᾶ δύναμίν ἐστιν ἡ ἂρετή·
ταύτην δὲ συμϐέϐηκε, τούτοις μὶν τοῖς πράγμασιν
»ιι Ρ. 376 ED. roman, 318 ED. PARIS. (a) Pro
(69) Σοφία. De Sapientiae nomine Salomonis libris
indito conf. qum adnotavit Cotelerius ad finem Cle-
mentis Bomani Epist. Ι ad Corinthios.
(70)_ ΓΛυκέροῦ. ΓΛυκεροῦ πίετε, Ρνονθῴηῄιώί
φὸξςίν τῷ τόπῳ, omisso αὐτῆς. Dein, διαϐήσῃ
ὡςιςιξδιυθρὶ inquit ‘S'xl‘burg;
171) ’Ἄρτον καὶ ὕδωρξ Hervetus perperam vertit
- panem‘ et vinum. ἡ Scribe e Graeco Clementis,
« panem et aquam ; ii est enim error typographi,
qui ex alia editione adhaesit. Sunt haec ex ix Pro-
verb, et familiare, est sanctis Batribus τῆς Eppia:
nomine auctores innuere,qui Ecclesiastam, Ecble-
siasticum et Proverbia scripserunt, ut ποιητικῆς
ῃοῐηὶῐιοηροεῐειε. Quod ivero sequitur : « Sed resi-
lias, ne diu moreris in loco ejus, υ desumptum est
ex appendice ejusdem capitis in editione Romana
nuper aucti ; ut et illa: ι Ita, enim transibis aquam
alienam. et transmeabis fluvium alienum,3>xai
ὓπεοϐἥσῃ ὕδωρ ἀλλότριονηεξχ uno libro adduntur,
cujus auctoritas confirmari hoc Clementis loco po-
test. et commentario ‘Didymi nondum edito, qui
fluvium interpretatur διδασκαλίαν «inquiti,» καὶ τις.
ρασῦρουσαν, οὗ πρὸς καρποφορίαν ἄγουσαν. Vide
quas adnotata sunt in_ Pardagogum. Censor.
(72) Ὕδωρ ψιλὸν ιύχ. Aquarii nempe ; de qui-
φῆς. Εἰσὶ γὰρ οἳ καὶ ὕδωρ ψιλὸν εὐχαριστοῦσιν (72).
‹‹ Ἀλλᾷ ἀποπήδησον, μή χρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ
αὐτῆς· τόπον ›› τὴν Συναγωγὴν, οὐχὶ δὲ Ἐκκλη-
σίαν, ὁμωνύμως προσεῖπεν. Εἶτα ἐπιφωνεῖο ι( Οὕτω
γὰρ διαϐήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον· ›› τὸ βάπτισμα τὸ
αἱρετικὸν, οὐκ οἰκεῖον καὶ γνήσιον ὕδωρ λογιζομένη.
ιι Καὶ ὑπερϐήσῃ ποταμὸν ἀλλότριον,ιιτὸν παραφέροντα
καὶ κατασῦροντα εἷς θάλασσαν, είς ἤν ἐκδίδοται ὁ
παρεκτραπεῖς ἐκ τῆς κατ’ ἀλήθειαν ἐδραιότητος,
συνεκρυεὶς αὖθις εἷς τὰ ἐθνικά καὶ ἄτακτα τοῦ βίου
κύ ματα.
clesiam. mquivoce appellavit. Deinde acclamat: (ι Ita enim trajicies aquam alienam: ›› baptisma haere-
ticum. non convenientem et germanam aquam reputans. « Et transmeabis fluvium alienum (α), ›› (ῃιῑ
in mare defert et detrahit, in quod illabitur, qui divertit a stabilitate veritatis, rursus confluens ad
gentiles et inordinatos vita: fluctus.
CAPUT XX.
Quanam ratione philosophia conferat ad divinae veritatis comprehensionem.
Ὠς δὶ οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι, οἱ καθέλκοντες τήν
ναῦν, οὗ πολλᾶ αἴτια λέγοιντ’ ἄν, ἀλλ’ ἐκ πολλῶν α’ί-
τιον ἵν’ οὐκ ἔστι γὰρ αἳτιος ’ἕκαστος τοῦ καθέλκε-
σθαι τὴν ναῦν, ἀλλᾶ σὺν τοῖς ἃλλοις’ οὕτω καὶ
ἡ φιλοσοφία, πρὸς κατάληψιν τῆς ἀληθείας, ζήτη-
σις οὖσα ἀληθείας, συλλαμϐάνεταιο οὐκ αἰτία οὖσα
καταλήψεως, σὺν δὲ τοῖς ἃλλοις α”τία, καὶ συνεργός”
τάχα δὲ καὶτὸ συναίτιον α’ίτιον. Ὦς δὲ ἓνὸς ὄντος
τοῦ εὐδαιμονεῖν, αἰτίαι τυγχάνουσιν αἳ ἀρεταὶ πλεί-
ονες ὑπάρχουσαν καὶ ὡς τοῦ θερμαίνεσθαι ’ὁ τε ἣλιος,
τό τε πῦρ, βαλανεῖόν τε, καὶ ἐσθής οὕτω μιᾶς οὕ-
σης τῆς ἀληθείας, πολλὰ τὰ συλλαμϐανόμενα πρὸς
ζήτησιν ('73) αὐτῆς· ἡδὶ εὕρεσις, ἡ δι’ Υἱοῦ. Ei
γοῦν σκοποῖμεν, μία κατᾶ δύναμίν ἐστιν ἡ ἂρετή·
ταύτην δὲ συμϐέϐηκε, τούτοις μὶν τοῖς πράγμασιν
»ιι Ρ. 376 ED. roman, 318 ED. PARIS. (a) Pro
(69) Σοφία. De Sapientiae nomine Salomonis libris
indito conf. qum adnotavit Cotelerius ad finem Cle-
mentis Bomani Epist. Ι ad Corinthios.
(70)_ ΓΛυκέροῦ. ΓΛυκεροῦ πίετε, Ρνονθῴηῄιώί
φὸξςίν τῷ τόπῳ, omisso αὐτῆς. Dein, διαϐήσῃ
ὡςιςιξδιυθρὶ inquit ‘S'xl‘burg;
171) ’Ἄρτον καὶ ὕδωρξ Hervetus perperam vertit
- panem‘ et vinum. ἡ Scribe e Graeco Clementis,
« panem et aquam ; ii est enim error typographi,
qui ex alia editione adhaesit. Sunt haec ex ix Pro-
verb, et familiare, est sanctis Batribus τῆς Eppia:
nomine auctores innuere,qui Ecclesiastam, Ecble-
siasticum et Proverbia scripserunt, ut ποιητικῆς
ῃοῐηὶῐιοηροεῐειε. Quod ivero sequitur : « Sed resi-
lias, ne diu moreris in loco ejus, υ desumptum est
ex appendice ejusdem capitis in editione Romana
nuper aucti ; ut et illa: ι Ita, enim transibis aquam
alienam. et transmeabis fluvium alienum,3>xai
ὓπεοϐἥσῃ ὕδωρ ἀλλότριονηεξχ uno libro adduntur,
cujus auctoritas confirmari hoc Clementis loco po-
test. et commentario ‘Didymi nondum edito, qui
fluvium interpretatur διδασκαλίαν «inquiti,» καὶ τις.
ρασῦρουσαν, οὗ πρὸς καρποφορίαν ἄγουσαν. Vide
quas adnotata sunt in_ Pardagogum. Censor.
(72) Ὕδωρ ψιλὸν ιύχ. Aquarii nempe ; de qui-