PG 82, col. 229
οἱ τὰ Ἀρείου καὶ Εὑνομίου φρονοῦντες προσνέμουσι
τῷ Titii, ἐπὶ τοῦ Πατρδς τέθεικεν. Οὐκ ἂν δὲ τοῦτο
ἱδρασεν ³, ειπερ ἄρα ἔλαττόν τι τῆς ἐξ οὗ τὴν διὀὗ
σημαίνειν ὕπέλαὸε. ι Καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφός. ι
τοῦτον ὑπολαμϐάνω Κορίνθιον εἶναι. Μέμνηται δὲ
αὐτοῦ καὶ ἠ τῶν Πράξεων ἱστορία, καὶ διδάσκει ἡμᾶς
ὁ μακάριος Λουκᾶς, ὡς ἁρπάσαντες αὑτὸν ἐπὶ τοῦ
Γαλλίωνος οἱ Ἕλληνες λίαν ᾐκίσαντο.
β’. ι Τῇ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ὲν Κορίνθῳ,
ἡγιασμένοις ὲν Χριστῷ Ἰησοῦ, κλητοῖς ἁγίοις, σὺν
πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, iv παντὶ τόπῳ αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν. ι
Πάντα si εἰρημένα τοῦ πάθους ἀλεξιφάρμακα · τὴν
γὰρ κακῶς γεγενημένην συνάπτει διαίρεσιν. Καὶ
πρῶτον μὲν αὐτοὺς μίαν ΔἸι”)ικ.Ληι7νῐτιν· ἀποκαλεῖ,
καὶ Θεοῦ, Ἐκκλησίαν, καὶ προστίθησιν, ὲν Χριστῷ
Ἰησοῦ, οὐκ ἔν τῷ δεῖνι καὶ δεῖνι. Καλεϊ δὲ αὐτοὺς
καὶ κλητνῦς καὶ ἁγίους, καὶ συνάπτει τοῖς κατὰ τὴν
οἰκουμένην πεπιστευκόσι, διδάσκων ὡς οὐκ αὐτοὺς
μόνον ὁμονοεῖν προσήκει, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς τῷ
σωτηρίῳ πεπιστευκότας κηρύγματι ἓν ἔχειν φρό-
νημα, ἅτε δὴ είς ἓν σῶμα συντελοῦντας τοῦ Δεσπό-
του Χριστοῦ. Τὸ δὲ, αὐτῶν δὲ καί ἡμῶν, τῷ Κυρίῳ
συνήρμοσται, ἀντὶ τοῦ, Καὶ ἡμεῖς oi γράφοντες,
καὶ ὑμεῖς οἱ τῶν γραμμάτων ἀπολαύοντες, ἕνα Κύριον
ιχομεν Ἰησοῦν Χριστόν.
γ’. ι Χάρις ὑμῖν καὶ είρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὺς
ἡμῶν, καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. ι Et; καιρὸν αὐ-
τοῖς καὶ τὴν χάριν ἐπηύξατο καὶ τὴν εἰρήνην, ἅτε δὴ
διῃρημένοις καὶ στασιάζουσι πρὸς ἀλλήλους. Ταύτης
δὲ ἔδειξε χορηγὸν οὗ τὸν Πατέρα μόνον, ἀλλὰ καὶ
τὸν Υίὸν, τοῦ Harpe; καὶ τοῦ Υἱοῦ δεικνὺς τὴν [:6-
τητα.
δ’. ι Εὑχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντοτε περὶ ὑμῶν,
ἐπὶ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ, τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἂν Χριστῷ
Ἰησοῦ. ι Μέλλων κατηγορεῖν προθεραπεύει τὴν
ἀκοὴν, ὥστε δεκτὴν γενέσθαι τὴν ἰατρείαν. Ἔχει δὲ
καὶ τὸ ἀψευδὲς τὰ εἰρημένα · ἐπὶ γὰρ τοῖς δοθείσαις
αὐτοῖς εὑχαρίστησε τῷ Θεῷ δωρεαῖς. Λέγει δὲ καὶ
ταῦτα σαφέστερον.
ε’, ς’. ι Ὀτι ὲν παντὶ ἐπλουτίσθητε ὲν αὐτῷ, ἐν
παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει, καθὼς τὸ μαρτύριον
τοῦ Χριστοῦ ὲὸεϐαιιὶιθη ὲν ὑμῖν. ι Ταῦτα ειδη τῶν
τοῦ Πνεῦματπ χαρισμάτων. ι ᾯ μὲν γὰρ, φησὶ,
διὰ τοῦ meditato; δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ δὲ
λόγος γνώσεως κατὰ τδ αὐτὸ Πνεῦμα. ι Συνιχῶς δὲ
τὸ τοῦ Κυρίου δνομα παρεντίθησι · διδάσκων ὡς οὐχ
ἑτέρωθεν ὀνομάζεσθαι χρὴ. ἀλλ’ ὲκ τοῦ τὴν σωτηρίαν
παρεσχηκότος. Μαρτύριον δὲ τι τοῦ Χριστοῦ κῆ-
ρυγμα καλεῖν διαμαρτύρονται γάρ πως oi κηρύτ-
τονςες. Οὕτω καὶ¹ Τιμοθέῳ γράφων ἔλεγε ” ι Δια-
t Act. nm. l7. ἀ lCor. xu , 8.
νΑΚΙκΕ LECTIONES.
' ita B.Sirmondi textus habebat Εδριικιν.
τῷ Titii, ἐπὶ τοῦ Πατρδς τέθεικεν. Οὐκ ἂν δὲ τοῦτο
ἱδρασεν ³, ειπερ ἄρα ἔλαττόν τι τῆς ἐξ οὗ τὴν διὀὗ
σημαίνειν ὕπέλαὸε. ι Καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφός. ι
τοῦτον ὑπολαμϐάνω Κορίνθιον εἶναι. Μέμνηται δὲ
αὐτοῦ καὶ ἠ τῶν Πράξεων ἱστορία, καὶ διδάσκει ἡμᾶς
ὁ μακάριος Λουκᾶς, ὡς ἁρπάσαντες αὑτὸν ἐπὶ τοῦ
Γαλλίωνος οἱ Ἕλληνες λίαν ᾐκίσαντο.
β’. ι Τῇ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ὲν Κορίνθῳ,
ἡγιασμένοις ὲν Χριστῷ Ἰησοῦ, κλητοῖς ἁγίοις, σὺν
πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, iv παντὶ τόπῳ αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν. ι
Πάντα si εἰρημένα τοῦ πάθους ἀλεξιφάρμακα · τὴν
γὰρ κακῶς γεγενημένην συνάπτει διαίρεσιν. Καὶ
πρῶτον μὲν αὐτοὺς μίαν ΔἸι”)ικ.Ληι7νῐτιν· ἀποκαλεῖ,
καὶ Θεοῦ, Ἐκκλησίαν, καὶ προστίθησιν, ὲν Χριστῷ
Ἰησοῦ, οὐκ ἔν τῷ δεῖνι καὶ δεῖνι. Καλεϊ δὲ αὐτοὺς
καὶ κλητνῦς καὶ ἁγίους, καὶ συνάπτει τοῖς κατὰ τὴν
οἰκουμένην πεπιστευκόσι, διδάσκων ὡς οὐκ αὐτοὺς
μόνον ὁμονοεῖν προσήκει, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς τῷ
σωτηρίῳ πεπιστευκότας κηρύγματι ἓν ἔχειν φρό-
νημα, ἅτε δὴ είς ἓν σῶμα συντελοῦντας τοῦ Δεσπό-
του Χριστοῦ. Τὸ δὲ, αὐτῶν δὲ καί ἡμῶν, τῷ Κυρίῳ
συνήρμοσται, ἀντὶ τοῦ, Καὶ ἡμεῖς oi γράφοντες,
καὶ ὑμεῖς οἱ τῶν γραμμάτων ἀπολαύοντες, ἕνα Κύριον
ιχομεν Ἰησοῦν Χριστόν.
γ’. ι Χάρις ὑμῖν καὶ είρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὺς
ἡμῶν, καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. ι Et; καιρὸν αὐ-
τοῖς καὶ τὴν χάριν ἐπηύξατο καὶ τὴν εἰρήνην, ἅτε δὴ
διῃρημένοις καὶ στασιάζουσι πρὸς ἀλλήλους. Ταύτης
δὲ ἔδειξε χορηγὸν οὗ τὸν Πατέρα μόνον, ἀλλὰ καὶ
τὸν Υίὸν, τοῦ Harpe; καὶ τοῦ Υἱοῦ δεικνὺς τὴν [:6-
τητα.
δ’. ι Εὑχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντοτε περὶ ὑμῶν,
ἐπὶ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ, τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἂν Χριστῷ
Ἰησοῦ. ι Μέλλων κατηγορεῖν προθεραπεύει τὴν
ἀκοὴν, ὥστε δεκτὴν γενέσθαι τὴν ἰατρείαν. Ἔχει δὲ
καὶ τὸ ἀψευδὲς τὰ εἰρημένα · ἐπὶ γὰρ τοῖς δοθείσαις
αὐτοῖς εὑχαρίστησε τῷ Θεῷ δωρεαῖς. Λέγει δὲ καὶ
ταῦτα σαφέστερον.
ε’, ς’. ι Ὀτι ὲν παντὶ ἐπλουτίσθητε ὲν αὐτῷ, ἐν
παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει, καθὼς τὸ μαρτύριον
τοῦ Χριστοῦ ὲὸεϐαιιὶιθη ὲν ὑμῖν. ι Ταῦτα ειδη τῶν
τοῦ Πνεῦματπ χαρισμάτων. ι ᾯ μὲν γὰρ, φησὶ,
διὰ τοῦ meditato; δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ δὲ
λόγος γνώσεως κατὰ τδ αὐτὸ Πνεῦμα. ι Συνιχῶς δὲ
τὸ τοῦ Κυρίου δνομα παρεντίθησι · διδάσκων ὡς οὐχ
ἑτέρωθεν ὀνομάζεσθαι χρὴ. ἀλλ’ ὲκ τοῦ τὴν σωτηρίαν
παρεσχηκότος. Μαρτύριον δὲ τι τοῦ Χριστοῦ κῆ-
ρυγμα καλεῖν διαμαρτύρονται γάρ πως oi κηρύτ-
τονςες. Οὕτω καὶ¹ Τιμοθέῳ γράφων ἔλεγε ” ι Δια-
t Act. nm. l7. ἀ lCor. xu , 8.
νΑΚΙκΕ LECTIONES.
' ita B.Sirmondi textus habebat Εδριικιν.