PG 82, col. 60
τῆς οἰκονομίας μυστηρίῳ προφανῶς δεικνυμένην.
Οὐ γὰρ ἐξουσία τὴν ἡμετέραν ᾠκονόμησε σωτηρίαν,
οὐδὲ προστάγματι καὶ λόγῳ κατέλυσε τοῦ θανάτου
τὸ κράτος, ἀλλ’ ἐκέρασε τῷ δικαίῳ τὸν ἔλεον. Καὶ
αὐτὸς ό μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος. τὴν τοῦ Ἀδὰμ
ἐνδυσάμενος φύσιν, καὶ πάσης ἁμαρτίας φυλάξας
ἀμύητον, ταύτην ὑπὲρ ἡμῶν προτενήνοχε, καὶ τὸ
χρέος τῆς φύσεως ἀποδοὺς, τὸ κοινὸν πάντων ἀνθρώ-
πων διέλυσεν ὖφλημα. Ἀλλὰ τοῦτο διδάσκει σαφέ-
στερον ἡμᾶς ἐν τοῖς ἑξῆς ὁ Oete; Ἀπόστο).ος. Ἡμεῖς
δὲ τῆς κατὰ μέρος ἑρμηνείας ἐχώμεθα. Εἰρηκὼς
τοίνυν ὡς καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι βουλομένοις ἡ
σωτηρία προσγίνεται, Γραφικῇ μαρτυρίᾳ τὸν λόγον
τὼχύρωσε, καί φησι’ Καθὼς γέγραπται · '0 δὲ δ(-
καιος ἐκ πίστεως ζήσεται. Τοῦτο δὲ Ἰουδαίων
ἕνεκα τέθεικε· διδάσκων αὐτοὺς μὴ τῆς νομικῆς ἀντ-
έχεσθαι πολιτείας, ἀλλὰ τοῖς οἰκείοις προφήταις
ἀκολουθεῖν. Οὗτοι γὰρ ἄνωθεν τὴν διὰ πίστεως προ-
εκήρυξαν σωτηρίαν. Ἐντεῦθεν τοίνυν τῶν Ἰουδαίων
ἀφεὶς πρῶτον κατηγορεῖν, κατηγορεῖ τῶν ἄλλων
ἁπάντων ἀνθρώπιον, ὡς τὸν ὲν τῇ φύσει παρὰ τοῦ
Δημιουργοῦ τεθέντα νόμον ἀδεῶς παραϐάντων. ῚΙ δέ
γε τούτων κατηγορία καὶ ἀπολογίαν ἔχει τοῦ ῐιοιητοῦ.
Δημιουργήσας γὰρ αὐτοὺς. οὐκ ἀλόγων δίκην εἴασε
βιοτεύειν, ἀλλὰ τῷ λόγῳ τετίμηκε, καλ¹ διάκρισιν
δέδωκε, καὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν ἐναντίων ὲντέθεικε
τὴν διάγνωσιν. Καὶ τῷδε μαρτυροῦσι τῷ λόγῳ οἱ πρὸ
τοῦ Μωσαῖκου νόμου διαπρέψαντες ἐν εὐσεϐείᾳ καὶ
ἀρετῇ, καὶ αὗ πάλιν ol τὴν ἐναντίαν ὸδεύσαντες.Καὶ
γὰρὺ Ἀδὰμ, εὐθὺς τὴν ἐντολὴν παραϐὰς καὶ τοῦ
καρποῦ γευσάμενος, ὃν ἀπηγόρευεν αυτῷ, λαθεῖν
μὲν ἐπειράθη, τοῦ συνειδότος ἁμείψαντοςν. Εἶτα κλης
θεὶς εἰς τὸ κριτήριον, οὔτε ἠρνήθη τὸ γεγονὸς , οὔτε
μὴν τὴν ἄγνοιαν είς ἀπολογίαν προύϐάλετο, ἀλλ’ ἐπὶ
τὴν γυναῖκα μετατέθεικε τῆς κατηγορίας τὸ ῐγκλη μα.
Σαφῶς δὲ τοῦτο διδάσκει, ὥς εἶχεν ὴ φύσις τὴν τῶν
πραγμάτων διάγνωσιν. Οὕτω καὶ ὁ Κάῖν. λάθρα μὲν
ἀνεῖλε τὸν ἀδελφόν⁶ ἐρωτηθεὶς δὲ, ι [ἰοῦ ’Ἅϐελ ὀ
ἁδελφός σου ; ι ἠρνήθη, κοιλ⁸ τὸ γεγονὸς ἐπεχείρησε
κρύψαι · ἐλεγχθεὶς δέ γε, ὡμολόγησε δικαίαν εἶναι
D τὴν τιμωρίαν, καὶ συνεψηφίσατο τῷ κριτῇ, καὶ πέρα
ιη’. Ἀποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ’ οὐρα-
νοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέϐειαν καί ἀδικίαν ἀνθρώπων,
τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων. Ἀμφό-
τερα γὰρ αὐτοὺς ἡ φύσις ἐδίδαξε, καὶ τὸν Θεὸν εἶναιτῶν
ἁπάντων Δημιουργὸν, καὶ τὸ φεύγειν μὲν τὴν ἀδικίαν,
τὴν δέ γε δικαιοσύνην ἀσπάζεσίέαγ ἀλλ’ οὐκ εἰς δέον
τοῖς δοθεῖσιν ἐχρήσαντο διδασκάλοις · ὅθεν αὐτοῖς καὶ⁴
τὴν ἐσομένην ἠπείλησε κόλασιν. Εἰκότως δὲ κὰνταῦῦα
τὸ ἀποκαλύπτεται τέθεικεν, ὡς τῶν ἀπιστούντων οὺ
δεχομένων τὰς ἀπειλὰς, τῶν δέ γε ὀψομένων τὴν τῶν
Οὐ γὰρ ἐξουσία τὴν ἡμετέραν ᾠκονόμησε σωτηρίαν,
οὐδὲ προστάγματι καὶ λόγῳ κατέλυσε τοῦ θανάτου
τὸ κράτος, ἀλλ’ ἐκέρασε τῷ δικαίῳ τὸν ἔλεον. Καὶ
αὐτὸς ό μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος. τὴν τοῦ Ἀδὰμ
ἐνδυσάμενος φύσιν, καὶ πάσης ἁμαρτίας φυλάξας
ἀμύητον, ταύτην ὑπὲρ ἡμῶν προτενήνοχε, καὶ τὸ
χρέος τῆς φύσεως ἀποδοὺς, τὸ κοινὸν πάντων ἀνθρώ-
πων διέλυσεν ὖφλημα. Ἀλλὰ τοῦτο διδάσκει σαφέ-
στερον ἡμᾶς ἐν τοῖς ἑξῆς ὁ Oete; Ἀπόστο).ος. Ἡμεῖς
δὲ τῆς κατὰ μέρος ἑρμηνείας ἐχώμεθα. Εἰρηκὼς
τοίνυν ὡς καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι βουλομένοις ἡ
σωτηρία προσγίνεται, Γραφικῇ μαρτυρίᾳ τὸν λόγον
τὼχύρωσε, καί φησι’ Καθὼς γέγραπται · '0 δὲ δ(-
καιος ἐκ πίστεως ζήσεται. Τοῦτο δὲ Ἰουδαίων
ἕνεκα τέθεικε· διδάσκων αὐτοὺς μὴ τῆς νομικῆς ἀντ-
έχεσθαι πολιτείας, ἀλλὰ τοῖς οἰκείοις προφήταις
ἀκολουθεῖν. Οὗτοι γὰρ ἄνωθεν τὴν διὰ πίστεως προ-
εκήρυξαν σωτηρίαν. Ἐντεῦθεν τοίνυν τῶν Ἰουδαίων
ἀφεὶς πρῶτον κατηγορεῖν, κατηγορεῖ τῶν ἄλλων
ἁπάντων ἀνθρώπιον, ὡς τὸν ὲν τῇ φύσει παρὰ τοῦ
Δημιουργοῦ τεθέντα νόμον ἀδεῶς παραϐάντων. ῚΙ δέ
γε τούτων κατηγορία καὶ ἀπολογίαν ἔχει τοῦ ῐιοιητοῦ.
Δημιουργήσας γὰρ αὐτοὺς. οὐκ ἀλόγων δίκην εἴασε
βιοτεύειν, ἀλλὰ τῷ λόγῳ τετίμηκε, καλ¹ διάκρισιν
δέδωκε, καὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν ἐναντίων ὲντέθεικε
τὴν διάγνωσιν. Καὶ τῷδε μαρτυροῦσι τῷ λόγῳ οἱ πρὸ
τοῦ Μωσαῖκου νόμου διαπρέψαντες ἐν εὐσεϐείᾳ καὶ
ἀρετῇ, καὶ αὗ πάλιν ol τὴν ἐναντίαν ὸδεύσαντες.Καὶ
γὰρὺ Ἀδὰμ, εὐθὺς τὴν ἐντολὴν παραϐὰς καὶ τοῦ
καρποῦ γευσάμενος, ὃν ἀπηγόρευεν αυτῷ, λαθεῖν
μὲν ἐπειράθη, τοῦ συνειδότος ἁμείψαντοςν. Εἶτα κλης
θεὶς εἰς τὸ κριτήριον, οὔτε ἠρνήθη τὸ γεγονὸς , οὔτε
μὴν τὴν ἄγνοιαν είς ἀπολογίαν προύϐάλετο, ἀλλ’ ἐπὶ
τὴν γυναῖκα μετατέθεικε τῆς κατηγορίας τὸ ῐγκλη μα.
Σαφῶς δὲ τοῦτο διδάσκει, ὥς εἶχεν ὴ φύσις τὴν τῶν
πραγμάτων διάγνωσιν. Οὕτω καὶ ὁ Κάῖν. λάθρα μὲν
ἀνεῖλε τὸν ἀδελφόν⁶ ἐρωτηθεὶς δὲ, ι [ἰοῦ ’Ἅϐελ ὀ
ἁδελφός σου ; ι ἠρνήθη, κοιλ⁸ τὸ γεγονὸς ἐπεχείρησε
κρύψαι · ἐλεγχθεὶς δέ γε, ὡμολόγησε δικαίαν εἶναι
D τὴν τιμωρίαν, καὶ συνεψηφίσατο τῷ κριτῇ, καὶ πέρα
ιη’. Ἀποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ’ οὐρα-
νοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέϐειαν καί ἀδικίαν ἀνθρώπων,
τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων. Ἀμφό-
τερα γὰρ αὐτοὺς ἡ φύσις ἐδίδαξε, καὶ τὸν Θεὸν εἶναιτῶν
ἁπάντων Δημιουργὸν, καὶ τὸ φεύγειν μὲν τὴν ἀδικίαν,
τὴν δέ γε δικαιοσύνην ἀσπάζεσίέαγ ἀλλ’ οὐκ εἰς δέον
τοῖς δοθεῖσιν ἐχρήσαντο διδασκάλοις · ὅθεν αὐτοῖς καὶ⁴
τὴν ἐσομένην ἠπείλησε κόλασιν. Εἰκότως δὲ κὰνταῦῦα
τὸ ἀποκαλύπτεται τέθεικεν, ὡς τῶν ἀπιστούντων οὺ
δεχομένων τὰς ἀπειλὰς, τῶν δέ γε ὀψομένων τὴν τῶν